Με δηλώσεις του στον βρετανικό Guardian ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, απαντά στο άρθρο των Πολ Τόμσεν και Mορίς Όμπστφελντ του ΔΝΤ, αποδομώντας τα επιχειρήματα με τα οποία ζητούν πρόσθετα μέτρα από την Ελλάδα, για την επίτευξη των στόχων του προγράμματος της.

Ποιός θέλει πλεονάσματα 3,5%;

Σύμφωνα με τους Τόμσεν και Όμπστφελντ οι στόχοι για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% που έχουν συμφωνηθεί με Ευρωπαίους δεν είναι ρεαλιστικοί και για να επιτευχθούν θα πρέπει να ληφθούν ακόμη περισσότερα μέτρα, στη γραμμή μίας προληπτικής λιτότητας.

Όπως αναφέρει ο κ. Τσακαλώτος, το ΔΝΤ δεν λέει όλη την αλήθεια όταν αναφέρει ότι δεν ζητά περισσότερη λιτότητα. «Οι κ.κ. Όμπστφελντ και Τόμσεν, σε ένα κείμενό τους που δημοσιεύτηκε χθες το βράδυ, υποστηρίζουν ότι το ΔΝΤ δεν ζητά περισσότερα μέτρα λιτότητας, αλλά μάλλον είναι το θύμα μιας “παράξενης” προδιάθεσης της Ελλάδας να "συμφωνήσει" σε υψηλότερους πρωτογενείς δημοσιονομικούς στόχους του 3,5% του ΑΕΠ στην περίοδο μετά το πρόγραμμα. Η ανάλυση βασίζεται σε μια ιδιότυπη αντίληψη του όρου "συμφωνία". Και είναι μια ανάλυση φειδωλή με την αλήθεια», δηλώνει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Όπως αναφέρει ο Guardian, ο υπουργός αρνήθηκε ότι η Αθήνα έχει συμφωνήσει με την απαίτηση της ευρωζώνης να κυνηγήσει πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μετά και τη λήξη του προγράμματος το 2018. Αντ' αυτού, είπε, η ελληνική κυβέρνηση προσέφερε έναν συμβιβασμό στο Εurogroup της 5ης Δεκεμβρίου.

«Κάποια κράτη μέλη στήριζαν τη θέση πως το 3,5% θα πρέπει να διατηρηθεί για δέκα χρόνια· άλλα εργάζονταν προς έναν συμβιβασμό πέντε ετών. Η ελληνική θέση ήταν πως κανένα από αυτά δεν λειτουργούσε για την Ελλάδα και προτείναμε τον συμβιβασμό να πάμε κατευθείαν κάτω στο 2,5%, συμφωνώντας όμως με τους θεσμούς πως η μείωση της μιας ποσοστιαίας μονάδας από το 3,5% θα πρέπει να δαπανηθεί αποκλειστικά στη μείωση φόρων για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, ενισχύοντας έτσι την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη.

Ποια ήταν η απάντηση του ΔΝΤ; Το ΔΝΤ υποστήριξε στο Eurogroup πως «δεν έχει σημασία για εμάς αν είναι τρία, πέντε ή δέκα χρόνια υψηλών πλεονασμάτων, θα πρέπει και πάλι να δούμε περισσότερα μέτρα για να βγουν τα νούμερα αφού δεν νομίζουμε πως το 3,5% είναι επιτεύξιμο χωρίς τέτοια μέτρα». «Δεν μπήκε στον κόπο να εξετάσει τη συμβιβαστική μας πρόταση», τονίζει ο κ. Τσακαλώτος.

«Άρα η Ελλάδα δεν έχει συμφωνήσει σε τίποτα ακόμα. Ωστόσο, βρίσκεται υπό έντονη πίεση από τους πιστωτές της να το πράξει. Το ΔΝΤ έχει κάνει ελάχιστα για να αμβλύνει αυτή την πίεση. Αντί να έχει το θάρρος της γνώμης του και να μας βοηθήσει να μειώσουμε το μέγεθος και/ή το χρονοδιάγραμμα των πλεονασμάτων, ασκεί όλη του την πίεση σε μας για να συγκεκριμενοποιήσουμε νέα μέτρα λιτότητας για το 2019 και μετά», σημειώνει ο υπουργός Οικονομικών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Πόλεμος Μαξίμου - ΔΝΤ μετά το άρθρο Τόμσεν
Όταν το δόγμα Τόμσεν συναντά το δόγμα Σόιμπλε…
Άρθρο Τόμσεν και Όμπστφελντ: Αυτά θέλει το ΔΝΤ…

Η Κομισιόν τα βάζει με τον Τόμσεν υποστηρίζοντας το ελληνικό πρόγραμμα

Φοροελαφρύνσεις VS κοινωνικής ανισότητας

«Αν και η Ελλάδα έχει αναλάβει μια τεράστια δημοσιονομική προσαρμογή, το έχει κάνει χωρίς να αντιμετωπίζει δύο σημαντικά προβλήματα –ένα καθεστώς φορολογίας εισοδήματος που εξαιρεί πάνω από τα μισά νοικοκυριά από οποιαδήποτε υποχρέωση (ο μέσος όρος στην υπόλοιπη Ευρωζώνη είναι 8 τοις εκατό), και ένα εξαιρετικά γενναιόδωρο συνταξιοδοτικό σύστημα που κοστίζει στον προϋπολογισμό σχεδόν 11 τοις εκατό του ΑΕΠ ετησίως (σε αντίθεση με τον μέσο όρο στην υπόλοιπη Ευρωζώνη που είναι 2¼ του ΑΕΠ)», γράφουν επίσης οι δύο οικονομολόγοι του ΔΝΤ στο άρθρο τους.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος απαντά όμως ότι το ΔΝΤ, επιδιώκοντας να «βγαίνουν τα νούμερα» του προγράμματος, προωθεί πλέον πολιτικές που θα αυξήσουν την ανισότητα και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

«Ο Οξφορδιανός φιλόσοφος J. L. Austen ήταν ιδιαίτερα επικριτικός στην επιχειρηματολογία που βασίζεται στην ακόλουθη τεχνική: τη μια στιγμή λες κάτι και την άλλη το παίρνεις πίσω.  Στο ΔΝΤ μπορεί να ασκηθεί κριτική για τη χρήση αυτής ακριβώς της τεχνικής. Ζητά από τους Έλληνες συνταξιούχους  και τις φτωχότερες τάξεις μισθωτών να είναι φειδωλοί στις ανάγκες τους, την στιγμή που το ίδιο το ΔΝΤ είναι φειδωλό με την αλήθεια», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Στα όσα αναφέρει ο Πολ Τόμσεν περί φοροαπαλλαγών και συντάξεων που συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών των πλουσιότερων χωρών στην Ευρώπη, λέει:

«Οι ελληνικές δαπάνες για συντάξεις και άλλα επιδόματα διαμορφώνονται μόλις στο 70% του ευρωπαϊκού μέσου όρου και στο 52% αυτών που γίνονται στη Γερμανία.

Είναι δυνατόν, όταν το 45% των συνταξιούχων λαμβάνουν μηνιαίως αποδοχές κάτω του ορίου της φτώχειας των 665 ευρώ και σχεδόν 4 εκατ.πολίτες, πάνω από το 30% των Ελλήνων, έχουν χαρακτηριστεί ότι κινδυνεύουν από φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό, το βασικό πρόβλημα της χώρας να είναι ότι οι συντάξεις και οι φοροαπαλλαγές είναι υπερβολικά γενναιόδωρες;

Την ίδια στιγμή, ο μόνος λόγος που περισσότεροι άνθρωποι εξαιρούνται από την πληρωμή φόρου εισοδήματος, είναι ότι λιγότεροι Ελληνες λαμβάνουν αξιοπρεπή εισοδήματα.

Οπότε, το ΔΝΤ που θεωρητικά επανεξετάζει τη σχέση μεταξύ ανάπτυξης και ανισότητας, και ορθώς δίνει έμφαση στη σημασία περιεκτικής ανάπτυξης, δείχνει να μην γνωρίζει ότι η περαιτέρω μείωση των συντάξεων και των φοροαπαλλαγών θα αυξήσει τελικά τόσο την ανισότητα όσο και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Όμως τουλάχιστον τα νούμερα θα βγαίνουν».