H χθεσινή ψήφιση του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή έβαλε ουσιαστικά και την επίσημη σφραγίδα ολοκλήρωσης της τρίτης αξιολόγησης. Και μαζί έδειξε το πεδίο, αλλά και τους πολιτικούς όρους, με τους οποίους θα διεξαχθεί η αναμέτρηση Τσίπρα – Μητσοτάκη έως τις εκλογές, είτε αυτές γίνουν στο τέλος της τετραετίας όπως επανέλαβε ο πρωθυπουργός, είτε νωρίτερα.

Σ’ αυτό το πεδίο, η κυβέρνηση πιστώνεται όχι μόνον την επαναβεβαίωση της συνοχής της παρά την πίεση προς τον μικρότερο εταίρο, τους ΑΝΕΛ, αλλά και την διεύρυνση της κοινοβουλευτικής της πλειοψηφίας, στους 154 πλέον, με την προσχώρηση της έως χθες ανεξάρτητης βουλευτού Θεοδώρας Μεγαλοοικονόμου.

Η διεύρυνση

Η προερχόμενη από την Ενωση Κεντρώων Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου υπερψήφισε το πολυνομοσχέδιο και αμέσως μετά ανακοινώθηκε η συνεργασία της με την Κοινοβουλευτικη Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Ηταν μια κίνηση που αναμενόταν το τελευταίο διάστημα, καθώς η προσέγγιση της βουλευτού με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν εμφανής μετά το «ναι» που είχε ψηφίσει και στον προϋπολογισμό.

«Φαίνεται πως όσο βαδίζουμε στην έξοδο από τα μνημόνια η κυβερνητική πλειοψηφία αυξάνεται αντί να μειώνεται, όπως συνέβαινε σε αντίστοιχες ψηφοφορίες νομοσχεδίων από τις προηγούμενες κυβερνήσεις», σχολίασε στην Βουλή μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος, ενώ άλλες κυβερνητικές πηγές έκαναν λόγο για κοινοβουλευτική πλειοψηφία «154+» - δηλαδή, για δυναμική και περαιτέρω συνεργασιών και διεύρυνσης.

Πέραν άλλωστε της προσχώρησης Μεγαλοοικονόμου, δεν στερείται πολιτικής σημασίας και η απουσία από την ψηφοφορία δύο ακόμη βουλευτών, του Σπύρου Δανέλλη από το Ποτάμι και του Αναστάσιου Μεγαλομύστακα από την Ενωση Κεντρώων που, αν και ήταν παρόντες στην Βουλή, επέλεξαν να μην μετάσχουν στην ψηφοφορία.
Η προερχόμενη από την ΝΔ επίσης, ανεξάρτητη Κατερίνα Παπακώστα ψήφισε «όχι» σε όλα και «παρών» στο άρθρο για τα οικογενειακά επιδόματα, ενώ ο  Χάρης Θεοχάρης ψήφισε «ναι» στο άρθρο για τις απεργίες.

Η αναμέτρηση Τσίπρα - Μητσοτάκη

Σ’ αυτό το σκηνικό, Αλέξης Τσίπρας και Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσαν εκ νέου και τους όρους της πολιτικής αντιπαράθεσης, με τα δύο αφηγήματα που συγκρούστηκαν χθες στην Βουλή να προδιαγράφουν και τα μελλοντικά εκλογικά διλήμματα – διλήμματα, που χτίζονται ήδη πάνω στο δίπολο αριστεράς και δεξιάς.

Ο πρωθυπουργός έδειξε και πάλι τον μεγάλο στόχο του οριστικού τέλους των Μνημονίων, υπερασπίστηκε τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης της οικονομίας και ανάνηψης της κοινωνίας, αποδόμησε την κριτική που δέχεται η κυβέρνηση στις θερμές παραμέτρους του πολυνομοσχεδίου – από τις απεργίες έως τα οικογενειακά επιδόματα, και υπενθύμισε εκτενώς τον μακρύ κατάλογο με τις ματαιωμένες προβλέψεις καταστροφής της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Εξίσου εκτενώς, δε, και με προφανή πολιτικά μηνύματα απάντησε και στην εξ αριστερών αντιπολίτευση, τραβώντας διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην αριστερά της «απόδρασης» και της άνευ κόστους διαμαρτυρίας και στην αριστερά που αναλαμβάνει την ευθύνη.

Η Aριστερά που «λέρωσε τα χέρια της»

«Δεν είναι», είπε, «μόνον το παλιό πολιτικό σύστημα που διακατέχεται από εκνευρισμό και από αμηχανία», για να προσθέσει ότι σε εκείνους που δυσανασχετούν βλέποντας ότι η μάχη μπορεί να κερδηθεί είναι κι εκείνοι που «συνεχίζουν να πιστεύουν και θέλουν η ζωή αυτή να τους το αποδείξει ότι η αριστερά δεν μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις σε μια πραγματικότητα σαν τη σημερινή».

«Το 2015», τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας, «πήραμε την απόφαση να δώσουμε τη μάχη, να λερώσουμε τα χέρια μας αλλά να μην αποδράσουμε. Και σχεδόν όλοι τότε είχαν προεξοφλήσει ότι αυτή τη μάχη θα την χάσουμε…  Το αποτέλεσμα όμως σιγά - σιγά γίνεται ορατό. Το καλοκαίρι αφήνουμε πίσω τη δυσκολότερη περίοδο που βίωσε η χώρα μετά το 1974».

Από την πλευρά του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέμεινε και εκείνος στην θεωρία της «ψεύτικης» εξόδου από τα Μνημόνια, κατηγόρησε την κυβέρνηση  για «πολιτικές με ψέματα», μίλησε για τρία χαμένα χρόνια «που στην καλύτερη περίπτωση, θα μας φέρουν τον Αύγουστο του 2018 εκεί που είμασταν το 2015», και εστίασε τα πυρά του στους πλειστηριασμούς, στην «φτωχοποίηση» και στην «υπερφορολόγηση» της κοινωνίας.

«Αν είστε στην εξουσία τον Αύγουστο του 2018, που όπως φαίνεται είναι αυτοσκοπός,», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, «είναι προφανές ότι θα αναλάβετε νέες βαριές υποχρεώσεις με άλλοθι μια ελάφρυνση χρέους που θυμίζω υπήρξε κεκτημένο από το 2012, αλλά δεν υλοποιήθηκε ποτέ γιατί βάλατε τη χώρα σε νέα περιπέτεια».

Ο Κυριακος Μητσοτάκης δεν παρέλειψε να συντηρήσει και την τακτική της στόχευσης στην συνοχή της συγκυβέρνησης, αξιοποιώντας αυτή τη φορά την υπόθεση Ζουράρι. Για μια ακόμη φορά, ωστόσο, από την παρέμβασή του έλλειψε η ουσιαστική εναλλακτική πρόταση για την οικονομία, πέραν των γενικών διακηρύξεων ότι η δική του κυβέρνηση «θα ενώσει όλους τους έλληνες». Πρόκειται για μία έλλειψη που έχει αρχίσει πλέον να αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις, γεγονός το οποίο δεν λανθάνει της προσοχής στις αναλύσεις που γίνονται τόσο στο κυβερνητικό, όσο και στο γαλάζιο στρατόπεδο…