Το πακέτο της συμφωνίας με τους δανειστές – το 9ο πακέτο μέτρων της μνημονιακής Ελλάδας – ψηφίστηκε χθες τα μεσάνυχτα στη Βουλή, η κυβερνητική πλειοψηφία βγήκε από τη δοκιμασία πιεσμένη μεν, συμπαγής δε, και από σήμερα Αλέξης Τσίπρας και Κυριάκος Μητσοτάκης αναδιατάσσουν στρατηγικές και στόχους με ορίζοντα διετίας.

Στο πολιτικό ταμείο της διήμερης συνεδρίασης καταγράφονται η υψηλή, καίτοι αναμενόμενη, πόλωση, η προδιαγεγραμμένη απουσία έστω και επιμέρους συναινέσεων, και η συσπείρωση δυνάμεων σε αμφότερα τα στρατόπεδα με την κυβέρνηση να μετρά μόνον την –εμφανώς συμβολική και μη ουσιαστική – διαφοροποίηση της Τασίας Χριστοδουλοπούλου σε ένα άρθρο του πολυνομοσχεδίου.

Η επόμενη μέρα για ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ

Στην επόμενη ημέρα της ψηφοφορίας, το νέο status quo οδηγεί τον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε δύο παράλληλα, και εξίσου δύσκολα, στοιχήματα: Ο Αλέξης Τσίπρας καλείται να αποδείξει ότι το βαρύ πακέτο των νέων μέτρων αποτελεί όντως το επώδυνο μεν, καθαρό δε εξιτήριο από το μνημονικό τέλμα. Και να επιδείξει άμεσα την πρώτη νίκη σ’ αυτόν τον δρόμο εξόδου, την πολιτική συμφωνία με τους δανειστές για την ελάφρυνση του χρέους.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από την πλευρά του, καλείται να πείσει ότι όντως διαθέτει εναλλακτική πρόταση κόντρα στο «4ο Μνημόνιο» που μέχρι στιγμής καταγγέλλει μεν, δεσμεύεται ότι θα εφαρμόσει δε. Και, κυρίως, να προσθέσει ένα πιο δημιουργικό αφήγημα στο σενάριο της καταστροφής και της πτώσης της κυβέρνησης που διαρκώς προαναγγέλλονται αλλά δεν έρχονται.

Το «ποντάρισμα» του Αλέξη Τσίπρα

Σε ό,τι αφορά το δικό του στοίχημα, ο πρωθυπουργός έδειξε ξανά χθες ότι ποντάρει στον «καθαρό διάδρομο» της επόμενης διετίας και στην απόδοση της εμπροσθοβαρούς επιλογής στη λήψη των δημοσιονομικών μέτρων. Και κατέστησε σαφές ότι  η πολιτική διέξοδος για την κυβέρνηση είναι απολύτως ταυτισμένη με την οριστική έξοδο από το Μνημόνιο.

«Τον Μάιο του 2019 που είναι οι ευρωεκλογές όχι μόνο δεν θα έχουμε τέταρτο μνημόνιο αλλά θα έχουμε βγει από τα μνημόνια ήδη από το 2018 και θα έχουν υλοποιηθεί όλα τα αντίμετρα που θα ανακουφίζουν εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά», είπε, επαναβεβαιώνοντας ότι στόχος του είναι η εξάντληση της τετραετίας, για να δώσει αμέσως μετά και το προεκλογικό του αφήγημα:  «Κλείνει η αξιολόγηση και οδεύουμε μετά από επτά ολόκληρα χρόνια σε μια συνολική συμφωνία για να βγει η χώρα από τα μνημόνια. Περνάμε σε μια θετική ατζέντα και για τη χώρα και για την κοινωνία». Εν ολίγοις, ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να πάει σε εκλογές – είτε στο τέλος του 2018, είτε το 2019 - διακηρύσσοντας ότι η κυβέρνησή του έβγαλε τη χώρα από τα Μνημόνια και να ζητήσει την εντολή να διαχειριστεί εκείνος και την νέα εποχή.

Είναι ένα σχέδιο δύσκολο και εκτεθειμένο σε ουκ ολίγους εξωτερικούς και απρόβλεπτους παράγοντες, είναι όμως και το μοναδικό ρεαλιστικό σχέδιο που έχει μπροστά της αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ: «Υπό την προϋπόθεση ότι θα διατηρήσει την κοινοβουλευτική του ομάδα ανέπαφη, έχει μπροστά του ένα μόνο ημίχρονο» γράφει χαρακτηριστικά η γερμανική FAZ κι αυτή την πολιτική αλήθεια την γνωρίζει καλά το Μαξίμου.

Το κενό στρατηγικής του Μητσοτάκη

Απέναντι σ’ αυτό το σχέδιο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να διατηρήσει, έστω και σε χαμηλότερους τόνους, το αίτημα για εκλογές – «παραιτηθείτε και δώστε τον λόγο στον λαό», είπε στη Βουλή -, επέμεινε στον οξύ καταγγελτικό λόγο απέναντι «στην χειρότερη κυβέρνηση της ιστορίας» και επιχείρησε να εκπέμψει μήνυμα οράματος και προοπτικής: «Υπάρχει άλλος δρόμος, με άλλο μείγμα πολιτικής και θα τον περπατήσουμε μαζί», ήταν η χαρακτηριστική του φράση.

Ο εν λόγω δρόμος όμως ακόμη δεν έχει περιγραφεί από την αξιωματική αντιπολίτευση, η δυναμική του αιτήματος για εκλογές σβήνει και πίσω από τα κενά στρατηγικής διακρίνεται ήδη μια πρώιμη, αλλά υπαρκτή αγωνία της Νέας Δημοκρατίας. Είναι η αγωνία που εξέφρασε με επιθετικό τρόπο στη χθεσινή του δευτερολογία ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά υφέρπει ήδη στην Πειραιώς: «Tζάμπα μάγκας», είπε απευθυνόμενος στον Αλέξη Τσίπρα, «είναι να εκλέγεσαι με ενισχυμένη αναλογική, κι όταν βλέπεις ότι χάνεις να ψηφίζεις απλή αναλογική».

Πίσω από αυτή τη φράση κυβερνητικά, και όχι μόνον στελέχη, διακρίνουν την αγωνία της μη αυτοδυναμίας της ΝΔ που ήδη συζητείται και αναλύεται επί των στοιχείων των δημοσκοπήσεων στις κλειστές συσκέψεις του γαλάζιου επιτελείου: Τα ποσοστά της ΝΔ δείχνουν να «πλαφονάρουν» περί το 30%, αυτοδυναμία δεν διαφαίνεται, εγγυήσεις για κυβερνητικές συνεργασίες δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής, και το ενδεχόμενο των δεύτερων εκλογών με απλή αναλογική το 2019 καθιστά ρυθμιστή και του μεταμνημονιακού πολιτικού τοπίου τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα…