(Η ‘ιερή’ διαπλοκή μεταξύ ιερατείου, οικονομικής και πολιτικής εξουσίας)

«Είναι πράξη αρετής να εξαπατάς και να ψεύδεσαι, όταν με τέτοια
μέσα μπορεί να προωθηθεί το συμφέρον της Εκκλησίας» Ευσέβιος, Επίσκοπος Καισαρείας


Από την τρέχουσα συστημική κρίση, που συγκλονίζει το καπιταλιστικό κοινωνικο-οικονομικό σύστημα σε επίπεδο ηθικής, φιλοσοφίας, θεσμών, δομών και λειτουργιών, η οποία συντελείται τόσο σε επίπεδο εποικοδομήματος, όσο και στο ίδιο το θεμέλιο του καπιταλιστικού οικοδομήματος και ταλανίζει ολόκληρη την ανθρωπότητα δεν μπορεί να μας βγάλει καμιά συστημική δύναμη, κανένα ενσωματωμένο στο σύστημα της θεοκρατικής κεφαλαιοκρατίας πολιτικό κόμμα που διαπλέκεται με την οικονομική ολιγαρχία και την παγκόσμια πατρωνία, με το σκοταδιστικό ιερατείο και την Εκκλησία.

Αλλά και κανένας πονηρός ή αφελής πολιτικός ‘ηγέτης’ που περιμένει εκλογική βοήθεια και πολιτική σωτηρία από την υποκριτική παγανιστική εικονολατρία. Και φυσικά από την κρίση του καπιταλισμού δεν μπορεί να μας βγάλει καμιά κοινοβουλευτική ‘αριστερή πρωτοπορία’, ούτε ο όποιος αυτόχριστος απελευθερωτής-μεσσίας ‘πολιτικός ηγέτης’ που από τη μια αλιεύει ψήφους άθεων και μη θρησκευόμενων και από την άλλη για να του ανατεθεί η πολιτική διαχείριση της κεφαλαιοκρατίας ικετεύει να του δώσουν την ευλογία τους διαπλεκόμενοι με την κεφαλαιοκρατία προκαθήμενοι Εκκλησιών, με την πονηρή σκέψη να τον ψηφίσουν και ‘οι δούλοι του θεού’.

Καταδικασμένη είναι επίσης κάθε προσμονή σωτηρίας από μια, στην αποφασιστική της πλειοψηφία, δουλικά ενσωματωμένη στην οικονομικά και πολιτικά άρχουσα ελίτ, ‘πνευματική ηγεσία’, η οποία εκπορνεύεται στα σαλόνια της οικονομικής ολιγαρχίας και φλυαρεί σε κάποια έδρα, ή έδρανα και στα ΜΜΕ ως ιδεολογικός ινστρούχτορας της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας έναντι κάποιου είδους ‘τριάκοντα αργυρίων της προδοσίας’.

Την πνευματική απελευθέρωση των ανθρώπων, των κοινωνιών και της ανθρωπότητας από τους σκοταδιστικούς μύθους που χτίστηκαν πάνω στο συνειδητό ψέμα, μπορεί να την φέρει μόνο ένα Νέο Κίνημα Διαφωτισμού, αλλά αυτή τη φορά από τα κάτω, με πρωτεργάτες τις μορφωτικά προχωρημένες, συνειδησιακά ώριμες και ηθικά-κοινωνικά αφοσιωμένες δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, που ως κοινωνικοί καταλύτες, ως λαϊκοί επιμορφωτές και όχι ως εξουσιαστικές-κομματικές πρωτοπορίες, θα καταστήσουν ανενεργούς τους σκοταδιστικούς θρησκευτικούς μύθους και τις εξουσιαστικές ιδεολογίες.

Πράγμα που σημαίνει, ότι θα καταστήσουν ικανούς τους Πολίτες, τις κοινωνίες και την ανθρωπότητα συνολικά να διεκδικήσουν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού και της αυτοδιεύθυνσής τους σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο. Για να συμβεί αυτό πρέπει άμεσα εδώ και παντού να ξεκινήσει η αγωνιστική διεκδίκηση για τον άμεσο χωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος και την πλήρη αποθρησκειοποίηση της παιδείας και της δημόσιας ζωής στο πλαίσιο ενός ανοιχτού δημόσιου διαλόγου με ταυτόχρονη τη διάχυση, σε όλα τα επίπεδα και κύτταρα της κοινωνίας, της επιστημονικά έγκυρης και κοινωνικά χρήσιμης Γνώσης για τον κόσμο, τη ζωή, τον άνθρωπο και την κοινωνία του.

Βέβαια η απελευθέρωση της κοινωνίας από τους σκόπιμα κατασκευασμένους ψευδείς, ανελεύθερους και καταπιεστικούς θρησκευτικούς μύθους που λειτουργούν ως εξουσιαστικές ιδεολογίες δεν θα στερεί την ελευθερία της όποιας ενδεχόμενης θρησκευτικότητας από κανέναν, μόνο που αυτή, για να είναι αυθεντική και γνήσια δύναμη αναζήτησης, θα πρέπει να γίνεται σεβαστή ως αποκλειστικά προσωπική υπόθεση που θα προστατεύεται από την εμπορική, οικονομική, πνευματική και πολιτική εκμετάλλευσή της και από την καταχρηστική εξουσιαστική χρησιμοποίησή της. Οι ‘θεοί’, οι θρησκείες και τα ιερατεία θα πρέπει να πάψουν να λειτουργούν ως εργαλεία της απάνθρωπης και καταστροφικής κεφαλαιοκρατικής εξουσίας, δηλαδή ως κρατική θεοκρατία που παρεμβάλλεται ως δίκαιος και ηθικός διαμεσολαβητής μεταξύ του κεφαλαίου και της κοινωνίας και σε βάρος της κοινωνίας-ανθρωπότητας.

Την πραγματική ελευθερία της όποιας μεταφυσικής ανησυχίας ή ακόμα και της υποτιθέμενης αυθεντικής ατομικής θρησκευτικότητας δεν μπορεί να την εγγυηθεί καμιά εξουσία και καμιά αυθεντία. Όλες οι αυθεντίες και οι εξουσίες κρύβονται πίσω από κάποιο από τις ίδιες κακοκατασκευασμένο μυστήριο και δήθεν μεταφυσική δύναμη για να την επιβάλλουν και να εκμεταλλευτούν αισχρά και μέχρι θανάτου τους ‘πιστούς’.

Πνευματική ελευθερία χωρίς οικονομική και κοινωνική ισότητα, χωρίς κοινωνικές και πολιτικές ελευθερίες, χωρίς Γνώση και κριτική σκέψη δεν μπορεί να υπάρξει. Και ακριβώς για να μην υπάρξει πραγματική πνευματική ελευθερία, οι εκάστοτε οικονομικές και πολιτικές εξουσίες σκαρώνουν εκτυφλωτικούς θρησκευτικούς μύθους, σκοτεινούς εκκλησιαστικούς θεσμούς, χρυσοποίκιλτους ναούς και στρατολογούν για την αποβλάκωσή μας στρατιές άχρηστων, τεμπέληδων και συμβιβασμένων ρασοφόρων που άλλα πιστεύουν, άλλα λένε και άλλα κάνουν, πνιγμένοι στον πλούτο, στην πολυτέλεια, στην υποκρισία και στην ακολασία.

Οι ελάχιστες εξαιρέσεις έχουν να κάνουν με μετανοιωμένους θύτες που προσπαθούν, κόντρα στην ιεραρχία και σ’ αυτό που σηματοδοτούν, να αντικρίζουν ως άνθρωποι και όχι ως παπάδες τα θύματά τους. Οι περισσότεροι, όμως, όπως είναι ολοφάνερο, κουνάνε το δάκτυλο στους πολιτικούς που θα διανοηθούν να μιλήσουν για ‘χωρισμό κράτους και εκκλησίας’ και αποσύρουν τα ‘ψηφαλάκια του ποιμνίου τους’ από αυτούς και το κόμμα τους και τους στέλνουν να «γράψουν ιστορία».

Γι’ αυτό σε συνθήκες καπιταλισμού η πολιτική θα μυρίζει πάντα μίσος, χτικιό, ουσίες και μεθυστικό λιβάνι που θα εκφράζεται με λιγότερα και άθλια σχολεία που θα εκπαιδεύουν πιστούς και δούλους της εξουσίας, με περισσότερες επιβλητικές και πολυτελείς εκκλησίες, αλλά και με περισσότερες φυλακές που θα εκπαιδεύουν υποκριτές και εγκληματίες.

Μόνο ένα πραγματικό Κίνημα Επαναστατικής Γνώσης, Διαφωτισμού και Κοινωνικής Δύναμης μετουσιωμένο σε κίνημα κοινωνικής απελευθέρωσης μπορεί από τη μια μεριά να οδηγήσει στην οριστική κατάργηση της κεφαλαιοκρατίας, η οποία εμφανίζεται ως ιουδαϊκή, χριστιανική, ισλαμική, ινδουιστική, βουδιστική κ.λπ. ‘θεοκρατία’, η οποία διαιρεί, αποδυναμώνει, παραπλανά με το ψέμα και την παραπληροφόρηση και υποτάσσει για να μπορεί το κεφάλαιο να αντιμετωπίζει, με τη βοήθεια του ιερατείου των ‘θρησκευτικών, εκκλησιαστικών τσομπαναραίων’, τους πιστούς ως ‘ποίμνια’ και να εκμεταλλεύεται πνευματικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά τους αφελείς θρησκευόμενους και μαζί με αυτούς ολόκληρη την εργαζόμενη κοινωνία-ανθρωπότητα.

Από την άλλη μεριά, μπορεί αυτό το κίνημα κοινωνικής απελευθέρωσης να αχρηστέψει το ιδεολογικό οπλοστάσιο του κεφαλαίου, το οποίο κάθε φορά που οι κοινωνίες αποπειρώνται να ανασυνταχθούν αντικαπιταλιστικά με στόχο την άμεση δημοκρατία και την κοινωνική ισότητα, επιστρατεύει πότε το φασιστικό και το νεοφιλελεύθερο και πότε το σοσιαλδημοκρατικό και το τριτοτεταρτοδιεθνιστικό μοντέλο κυριαρχίας, για να ανακόψει την κοινωνική αφύπνιση που θα πυροδοτήσει τους ακηδεμόνευτους αγώνες για την οριστική υπέρβαση της κοινωνικής ανισότητας και του καπιταλισμού τώρα και παντού και για πάντα.

Καταλήγοντας, είναι ρεαλιστικό και χρήσιμο να συμφωνήσουμε ότι η αταξική συγκρότηση της κοινωνίας δεν είναι ουτοπία, αλλά και δεν μπορεί να είναι δώρο ανύπαρκτων θεών, ούτε αποτέλεσμα δράσης πολιτικών μεσσιών και ‘επαναστατικών πρωτοποριών’ που υπάρχουν και δρουν ως υπάλληλοι της μιας ή της άλλης μερίδας του κεφαλαίου.

Μπορεί όμως να είναι αγωνιστική κατάκτηση των ίδιων των ακηδεμόνευτων και συνειδητοποιημένων κοινωνιών που αγωνίζονται για την αποκαπιταλιστικοποίηση της οικονομίας και την αποθρησκειοποίηση της παιδείας και της δημόσιας ζωής και έχουν ως οδηγό τους το διαχρονικό τους όραμα για την κοινωνική ισότητα και την άμεση δημοκρατία, για την αταξική κοινωνία και τον οικουμενικό ουμανιστικό πολιτισμό.

Γιατί η αγάπη προς τον πλησίον δεν είναι μεταφυσική υπόθεση κανενός σκοταδιστικού-εξουσιαστικού ιερατείου, αλλά υπόθεση οικονομικής-κοινωνικής ισοτιμίας, δηλαδή, πραγματική σχέση ισοτιμίας μεταξύ των ανθρώπων και ισότιμη εμπράγματη σχέση των ανθρώπων με τη φύση, τα μέσα παραγωγής, τα παραγόμενα αγαθά και τον πολιτισμό.

Σημειώσεις: 

1. Λάμπος Κώστας, Παρηγοριά σε ένα φίλο που πενθεί τον Χριστόδουλο Παρασκευαϊδη, http://www.epithesh.blogspot.gr/2008/01/blog-post_28.html

2. «Εάν διά τoυ ψεύδoυς μoυ η αλήθεια τoυ Θεoύ κατεδείχθη μεγάλη πρoς δόξαν τoυ, γιατί ακόμη κατακρίνoμαι ως αμαρτωλός;», Παύλος προς Ρωμαίους Επιστολή.

3. Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία. Η μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας προς την κοινωνική ισότητα και τον ουμανισμό, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2012.

4. Λάμπος Κώστας, Καπιταλισμός και ιερατείο. Διαπλοκή και έγκλημα, http://epithesh.blogspot.gr/2008/12/blog-post.html

5. Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός και παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της παρακμής, ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, Αθήνα 2009, σελ. 132-175

6. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του πρώην αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου Παρασκευαϊδη: «Eπιτροπή την οποία αποτελούσαν δικαστικές αρχές, ο διευθυντής της αστυνομίας, ο εκπρόσωπος της εφορίας, ένας συμβολαιογράφος, ο αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Χρυσικός, ο πρώην αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Συνοδινός, ο γνωστός Βρεσθένης Θεόκλητος Κουμαριανός, και δύο διάκονοι του Χριστόδουλου, άνοιξε το σφραγισμένο δωμάτιό στην κατοικία του στο Παλιό Ψυχικό και κατέγραψε τα παρακάτω αντικείμενα:

  • 600 ζεύγη χρυσά ή αργυρά μανικετόκουμπα.
  • Απ' αυτά τα 140 ζευγάρια έχουν διαμάντια και μερικά έχουν ζαφείρια.
  • Πάνω από 100 πολύτιμα χρυσά και αργυρά στυλό και πέννες ανεκτίμητης αξίας.
  • Πάρα πολλοί χρυσοί και αργυροί σταυροί ευλογίας με πολύτιμα πετράδια. Πολλές αρχαίες εικόνες.
  • 30.000 ευρώ και 9 χρυσές λίρες σε φάκελο για τον π. Θωμά Συνοδινό.
  • Ένας μεγάλος πολυτιμότατος πολυέλαιος Baccarat αξίας 50.000.ευρώ η ανώτερη φίρμα στον κόσμο.
  • Καναπέδες και πολυθρόνες του σαλονιού, των γραφείων και των δωματίων από τις δυό ακριβότερες φίρμες του κόσμου Versace και Armani.
  • Μεταξωτές κουρτίνες πολυτιμότατες από τις καλλίτερες φίρμες στον κόσμο σε όλο το ανάκτορο.
  • Εκατοντάδες λευκά πουκάμισα, τα περισσότερα μεταξωτά.
  • Εκατοντάδες μαύρα παντελόνια πανάκριβα.
  • Εκατοντάδες ζεύγη παπουτσιών όλα από τις δυο ακριβότερες φίρμες του κόσμου Sebago και Church' s, απ' αυτά που φορούν μόνο οι Άγγλοι πρίγκιπες, λόρδοι και άλλοι αριστοκράτες. Ο Χριστόδουλος φορούσε μόνο τέτοια παπούτσια, που το κάθε ζεύγος τιμάται πάνω από 1.000 χίλια ευρώ (Όταν ανατράπηκε ο δικτάτωρ των Φιλιππίνων Μάρκος, βρέθηκε ότι η γυναίκα του είχε 80 ζεύγη παπουτσιών, ακριβά βέβαια αλλά συνηθισμένα).
  • Τρεις δεκάδες σετ με καθημερινά δεσποτικά άμφια.
  • 50 επίσημες και μεγαλοπρεπείς αρχιερατικές στολές αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ η κάθε μία.
  • 12 στέμματα ( μίτρες ) από χρυσό και πολυτίμους λίθους αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ το καθένα. Κυρίως έχουν διαμάντια.
  • 100 εγκόλπια χρυσά και γεμάτα πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ζαφείρια, αξίας 100.000 ευρώ το καθένα.
  • 200 εγκόλπιοι σταυροί ίσης αξίας και παρόμοιας διακοσμήσεως ο καθένας.
  • 25 ποιμαντορικές ράβδοι (πατερίτσες) χρυσές και αργυρές και ελεφάντινες (φιλντισένιες) γεμάτες πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ρουμπίνια, αξίας κατά μέσον όρο 100.000 ευρώ η κάθε μία.
  • 40 απλές αργυρές ράβδοι (βακτηρίες, μπαστούνια) με ημιπολύτιμους λίθους, αξίας 20.000 ευρώ η κάθε μία.
  • Δύο υπερπολύτιμα δισκοπότηρα χρυσά, σκαλιστά έργα τέχνης, με πολύτιμους λίθους, δώρα το ένα του Βαρθολομαίου και το άλλο του πάπα Ρώμης Βενεδίκτου.
  • Δεκάδες χρυσά και αργυρά κηροπήγια (δικηροτρίκηρα).
  • Δεκάδες χρυσά και αργυρά επιτραπέζια κηροπήγια με πολύτιμους λίθους.
  • Πολλές δεκάδες αργυροί δίσκοι σερβιρίσματος και κεράσματος.
  • Δεκάδες αργυρές φρουτιέρες.
  • Εκατοντάδες δωδεκάδων ποτήρια αργυρά και κρυστάλλινα υψηλής αξίας.
  • Εκατοντάδες πανάκριβα αργυρά κρυστάλλινα και πορσελάνινα σερβίτσια ανυπολόγιστης αξίας.
  • Εκατοντάδες δωδεκάδες πανάκριβα χρυσά και αργυρά κουταλομαχαιροπήρουνα φίρμας Christofie, που είναι η ακριβότερη στον κόσμο.
  • Εκατοντάδες πορσελάνινες δωδεκάδες πιάτων.
  • Εκατοντάδες πορσελάνινες και αργυρές πιατέλες.
  • Βαρύτιμες μεταξωτές κουρτίνες σε όλο το ανάκτορο.
  • Εκατοντάδες ζεύγη μεταξωτές πιτζάμες.
  • Δεκάδες μεταξωτές κλινοστρωμνές και μαξιλάρια.
  • Τέσσερις ζωγραφικοί πίνακες αμύθητης αξίας που ανήκουν στο Μουσείο Μπενάκη και τους νοίκιαζε με μηνιαίο μίσθωμα που του καθενός η αξία είναι όσο τα μηνιαία μισθώματα τριών μεγάλων και πολυτελών ρετιρέ.
  • Έξι γκραβούρες με πανάκριβο μηνιαίο μίσθωμα από το ίδιο ΜουσείοΠάρα πολλά και πανάκριβα έπιπλα από πολύτιμα ξύλα υφάσματα μέταλλα και γυαλιά, φτιαγμένα από τις 4 μεγαλύτερες και ακριβότερες φίρμες στον κόσμο.
  • Τα αρχιτεκτονικά σχέδια για δύο βίλες-ανάκτορα του Χριστοδούλου, για να ξεκουράζεται, που θα κτίζονταν σε τεράστια οικόπεδά του μεγάλης αξίας, ένα στην Ερμιονίδα και ένα στον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο σε πανέμορφες τοποθεσίες.
  • Ένα τεράστιο ποσό (πολλά εκατομμύρια ευρώ), για να κτιστεί ειδικό μουσείο με την επωνυμία «Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος», για να φυλάγονται και να εκτίθενται εκεί σε κοινή θέα οι στολές, οι μίτρες, οι πατερίτσες, και όλα τα λειτουργικά και μη λειτουργικά κοσμήματα και σκεύη του Χριστόδουλου στους αιώνες των αιώνων, μαζί και με τα έξοδα συντηρήσεως τόσο του μουσείου όσο και των εκθεμάτων, και με τους μισθούς των υπαλλήλων του μουσείου ...;» Πηγή: i-rm.blogspot.com, (Από το περιοδικό ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ μηνός Σεπτεμβρίου 2008).

Πηγή: http://www.infonewhumanism.blogspot.com