Πριν λίγο καιρό, ο κ. Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον κ. Κουτσούμπα για να του παραδώσει ένα έγγραφο από το αρχείο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για τη συμφωνία του Θερίσου. Όπως είπε ο πρόεδρος της ΝΔ, αυτή η συμφωνία έβαλε τη βάση για να αποτραπεί ο εμφύλιος στην Κρήτη και είχε την υπογραφή του πατέρα του.

Η ερμηνεία Μητσοτάκη έχει ελάχιστη σχέση με την ιστορική αλήθεια και αυτό θα πρέπει να το γνώριζε ο γραμματέας του ΚΚΕ. Προτίμησε όμως να πάρει αδιαμαρτύρητα μέρος σε αυτήν την πράξη « εθνικής συμφιλίωσης » και « υψηλού πολιτικού πολιτισμού » όπως τη χαρακτήρισαν  ΜΜΕ που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση.

« Ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές υπάρχουν και θα υπάρχουν », απάντησε ο κ. Κουτσούμπας, προσθέτοντας ότι το ζήτημα είναι « να μπορούμε να επικοινωνούμε ή τουλάχιστον να διαβάζουμε την κοινή ιστορική μνήμη, ο καθένας από τη δική του σκοπιά ».

Προφανώς ο γραμματέας του ΚΚΕ κινήθηκε με τη λογική « ο εχθρός του εχθρού μου(δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ) είναι φίλος μου ». Δεν πέρασαν όμως 3 μήνες και η ΝΔ έδειξε το σημερινό ακροδεξιό της πρόσωπο, ταυτίζοντας τον κομουνισμό με τον ναζισμό.

Η κριτική στην κυβέρνηση από το ΚΚΕ είναι απολύτως θεμιτή. Αλλά βάζοντας στην ίδια μοίρα τον ΣΥΡΙΖΑ με την ΝΔ, όπως κάνει σήμερα, παραγνωρίζοντας τις μεγάλες τους διαφορές για αντιπολιτευτικούς λόγους στη πραγματικότητα εξωραΐζει τη ΝΔ. Όπως κάνει ακριβώς η τελευταία βάζοντας στην ίδια μοίρα το ναζισμό με το κομουνισμό. Από την υπόθεση της Εσθονίας το ΚΚΕ θα πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματά του,