Η ελαφρότητα του καιροσκόπου, της Μυρτώς Λιαλιούτη

Για κάποιον που χειρίζεται το μιντιακό παιχνίδι από τα μικράτα του και φτάνει πάντα μέχρι εκεί που τον συμφέρει, ο Γιώργος Καρατζαφέρης έπεσε πολύ εύκολα και πολύ γρήγορα στην παγίδα της εξουσίας. Θαμπωμένος από την προοπτική της διακυβέρνησης, ίσως και πιεσμένος από τα λαοπρόβλητα στελέχη του, έκανε το μοιραίο λάθος να συμμετάσχει στην κυβέρνηση συνεργασίας, που όπως φαίνεται θα του στοιχίσει όχι μόνο δημοτικότητα και εκλογικά ποσοστά, αλλά και την διάσπαση του κόμματός του.

Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ δεν ήταν ποτέ γνωστός ούτε για την αξιοπιστία, ούτε για την σταθερότητά του. Αυτό που τον έκανε να ξεχωρίζει και του χάρισε την σημερινή του θέση ήταν η ικανότητα να προβλέπει καταστάσεις και να έχει σ’ αυτές τις ανάλογες αντιδράσεις, αυτές που ήθελε κάθε φορά το ακροατήριό του. Δημιούργησε ένα κόμμα που μέσα του χωρούσε ποδοσφαιριστές, σεξολόγους, επιδέξιους χειριστές τσεκουριών και τηλεπωλητές ρατσιστικών βιβλίων. Τους χρησιμοποίησε και τους ανέδειξε ως μια καλοκουρδισμένη ομάδα, που υπάκουε πιστά στον μέντορά της, χωρίς να δείχνει ότι τον αμφισβητεί. Ποτέ, μέχρι τώρα.

Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε να συναινέσει στη… συναίνεση για χάρη της πατρίδας, ο Καρατζαφέρης (που ανέβαινε κάθε μήνα στις δημοσκοπήσεις) είχε ήδη απομακρυνθεί από τις ακροδεξιές εξάρσεις του και είχε υιοθετήσει την υπεύθυνη στάση «της πολυκατοικίας». Είδε τη συμμετοχή του ως φυσική συνέχεια του πατριωτικού «ναι» επί της αρχής στο πρώτο Μνημόνιο και ως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ικανοποιήσει τόσο τις αχόρταγες τάσεις των βουλευτών του, όσο και την προσωπική του ανάγκη να παίζει τον μαριονετίστα.

Για πρώτη φορά δεν υπολόγισε την συγκυρία. Η κυβέρνηση συνεργασίας δεν έμοιαζε με τίποτα απ’ όσα είδαμε στην Μεταπολίτευση και οι αποφάσεις που ετοιμαζόταν να πάρει σε καμία περίπτωση δεν θα ικανοποιούσαν τους πολίτες.

Έτσι ο πάντα ευχάριστος και επικοινωνιακός Καρατζαφέρης έπεσε στη λούμπα της αναδίπλωσης: ναι και όχι, διαπραγμάτευση και αποδοχή, Ευρώπη και Ελλάδα, Καβάφης και Beatles.    

Θεατρινισμό στο θεατρινισμό και κωλοτούμπα στην κωλοτούμπα, το ΛΑΟΣ έχασε σταδιακά το ρεύμα που είχε σε πολλά στρώματα της κοινωνίας. Οι  ακροδεξιοί ψηφοφόροι στρέφονται πια στη λύση της Χρυσής Αυγής και οι πιο μετριοπαθείς έχουν πιάσει στασίδι στο πλευρό του Αντώνη Σαμαρά.

Ο πρόεδρος ξύπνησε απότομα. Μια ημέρα μετά την τελευταία καθοδική δημοσκόπηση και χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες, επιχείρησε την ηρωική Έξοδο. Έτσι, βρίσκεται μόνος του μπροστά στις εξελίξεις. Οι καλύτεροι βουλευτές του τον αψηφούν ανοιχτά και το κόμμα του έχασε το μοναδικό πράγμα που το έκανε να ξεχωρίζει: την αστείρευτη εμπιστοσύνη στις επιλογές του αρχηγού.

Θα καταφέρει να ορθοποδήσει; Σε μια Ελλάδα που δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει αύριο, λίγη σημασία έχει. Όμως το παράδειγμα του Καρατζαφέρη δείχνει πως το πολιτικό σύστημα που ξέρουμε έφτασε στο τέλος του. Μένει να δούμε αν αυτό είναι για το καλύτερο ή για το χειρότερο.