Δεν είναι μόνο τα υπνωτικά που μπορούν να κάνουν έναν οδηγό ακατάλληλο ή ανίκανο για οδήγηση. Το 20% των φαρμάκων που κυκλοφορούν στα φαρμακεία μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητά μας να οδηγήσουμε και το κακό είναι ότι το 80% των οδηγών που παίρνουν φάρμακα δεν γνωρίζουν ότι αυτά μπορεί να έχουν κάποια αρνητική επίδραση επάνω τους. Γεγονός όχι άσχετο από το ότι το 25% των ατυχημάτων οφείλονται άμεσα ή έμμεσα στη χρήση φαρμάκων.

Τα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν: α) Σωματικές διαταραχές, επηρεάζοντας το ΚΝΣ (διαταραχές κινητικότητας κλπ.), το καρδιαγγειακό σύστημα (υπέρταση-υπόταση, αρρυθμίες κ.ά.), το αναπνευστικό σύστημα κ.ά. β) Ψυχοφυσιολογικές διαταραχές, επηρεάζοντας την αντίληψη, την ικανότητα συγκέντρωσης, την κριτική ικανότητα, την ταχύτητα αντίδρασης και το συντονισμό κινήσεων ή να προκαλέσουν αυξημένη κόπωση και - σε πιο ακραία περίπτωση - γ) Μεταβολές Χαρακτήρα (αστάθεια προσωπικότητας, επιθετικότητα κ.ά.)

Έτσι, λοιπόν:

  • Αγχολυτικά, διεγεργητικά και αντικαταθληπτικά μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση του χρόνου αντίδρασης, υπνηλία και κόπωση
  • Υπνηλία και ζάλη μπορεί να προκληθεί από μυοχαλαρωτικά φάρμακα (όχι όμως από αντιφλεγμονώδη)
  • Αντιεμετικά και αντιισταμινικά μπορεί να προκαλέσουν μείωση των πνευματικών ικανοτήτων και καταστολή
  • Τα αντιδιαβητικά μπορεί να προκαλέσουν κρίση υπογλυκαιμίας (σε περίπτωση λανθασμένης δόσης)
  • Τα αντιυπερτασικά μπορεί να προκαλέσουν μείωση των ψυχοκινητικών ικανοτήτων, ιλίγγους καταβολή και υπνηλία
  • Η λήψη αναισθητικών για τοπική χρήση (π.χ. για κάποια μικροεπέμβαση ή ειδική εξέταση) επιβάλλει αποχή από το τιμόνι για 24-48 ώρες
  • Τα φάρμακα κατά της ακμής μπορεί να επηρεάσουν τη νυκτερινή όραση
  • Την όραση επηρεάζουν τα οφθαλμολογικά φάρμακα (μείωση οπτικής οξύτητας κ.ά.)
  • Σημαντικά επηρεάζουν την ικανότητα οδήγησης (μείωση της αντίληψης και της συγκέντρωσης) και τα αντιεπιληπτικά φάρμακα, ενώ σε περίπτωση εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων δεν πρέπει ο ασθενής να οδηγεί

Γενικά, λοιπόν, καλό είναι κατά τη λήψη φαρμάκων να διαβάζουμε τις συνοδευτικές οδηγίες, αλλά και να συμβουλευόμαστε το γιατρό μας, ιδιαίτερα κατά την ταυτόχρονη λήψη πολλών φαρμάκων. Πρέπει επίσης να θυμόμαστε ότι σοβαρά προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει ο συνδυασμός φαρμάκων με το αλκοόλ (που ούτως ή άλλως πρέπει να αποφεύγουμε αν πρόκειται να οδηγήσουμε) ή με άλλα σκευάσματα που μόνα τους δεν προκαλούν προβλήματα.

Σημειώνουμε ότι ο χρόνος που τα φάρμακα εξακολουθούν να κυκλοφορούν στον οργανισμό μετά τη λήψη τους ποικίλλει από κάποιες ώρες έως αρκετές ημέρες, με  χαρακτηριστικότατο παράδειγμα τα ηρεμιστικά: Το αρκετά διαδεδομένου Lexotanil έχει χρόνο ημιζωής 20-30 ώρες. Οπότε κάποιος που θα πάρει σήμερα το βράδυ ένα χάπι 3 mg έχει και αύριο το πρωί στον οργανισμό του 1,5 mg, που μέχρι το βράδυ δεν θα έχει πέσει κάτω από τα 0,75 mg. Ενώ το επίσης γνωστό Stedon έχει χρόνο ημιζωής 70 ώρες!

Κατά συνέπεια η επίδραση ενός φαρμάκου στην ικανότητά μας να οδηγήσουμε δεν σταματά αυτόματα με τη λήψη του.