Ελλάδα, τίτλοι τέλους. Του Γ. Πήττα
Το Εργαστήρι Δημοσιογραφίας ήταν στη γωνία Ακαδημίας και Σίνα. Μέσα δεκαετίας 80 και τότε, για μία περίοδο είχα διδάξει εκεί ραδιόφωνο και τεχνικές επικοινωνίας.
Εκείνο το απόγευμα, μεταξύ δύο τάξεων, βρήκα ευκαιρία για ένα τσιγάρο και βγήκα στη βεράντα –σκονισμένη και γεμάτη κουτσουλιές από τα αντιπαθητικά περιστέρια.
Χάζευα κάτω την Ακαδημίας, αυτοκινητάκια να πηγαίνουν και να έρχονται, κόσμο να περπατάει βιαστικά και το καυσαέριο να πήζει στην ατμόσφαιρα και να θυμίζει δακρυγόνο. Το μόνιμο δακρυγόνο της υποταγής μας στην «χημεία της εποχής».
Ο Κοσκωτάς, ο άνθρωπος από το πουθενά έχει ήδη αγοράσει την Τράπεζα Κρήτης, ανοίγει την εκδοτική εταιρία Γραμμή, έχει γίνει «ίνδαλμα» για πολλούς, ενώ ακόμα δεν έχει δολοφονηθεί ο Μιχάλης Καλτεζάς, ενώ έχει προηγηθεί η αλησμόνητη κατάληψη του Χημείου από τους «τρελούς κι ευτυχισμένους» σηματοδοτώντας το «τέλος της αθωότητας».
Σε μερικούς από μας, είχε ήδη αρχίσει να μυρίζει έντονη «παρακμίλα».
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ του Ανδρέα, ιστορική αναγκαιότητα κατά πολλές αναγνώσεις, είχε ήδη χειρουργήσει δραστικά τον κοινωνικό ιστό και κυρίως είχε δώσει την ευκαιρία σε πολλούς να αποκτήσουν τεράστια δύναμη χωρίς να έχουν ούτε την παιδεία ούτε τη διάθεση να την χειραγωγήσουν προς όφελος της κοινωνίας.
«Έχεις ένα τσιγάρο;» Ήταν η γνώριμη και μάλλον σιγανή φωνή του Αντρέα Λεντάκη.
Δέχτηκε το άφιλτρο που του πρόσφερα και ρώτησε «τι σκέφτεσαι έτσι βαρύς;»
«Νομίζω πιάνουμε πάτο όπου νάναι» του απάντησα για να ακούσω ένα κατηγορηματικό «Γιώργο, ακόμα δεν έχεις δει απολύτως τίποτα! Ακόμα έχει πολύ δρόμο».
Τον κοίταξα, δεν θυμάμαι με τι ύφος, και εκείνος συνέχισε «αν υπήρχε κράτος, θα κατέρρεε γρήγορα. Αλλά στην Ελλάδα δεν δημιουργήθηκε ποτέ, ο μόνος «θεσμός» είναι ένα άτυπο παρακράτος που κυβερνά. Σαν το μαύρο χρήμα, βρίσκει πάντα τρόπο να επιβιώνει λαθραία».
1985 είπα και στην αρχή. Είναι η εποχή που η πλήρης ανυπαρξία βάσεων στην κοινωνία, απελευθερώνει δυναμικά προς την επιφάνεια τις χυδαιότερες τάσεις που θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Είναι η εποχή στην οποία ο έντυπος εμετός της Αυριανής επιβραβεύεται πανηγυρικά από τον «λαό» με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία καθημερινής εφημερίδας σε πανελλήνια κλίμακα: 243.534 φύλλα την ημέρα…!
Η «εφημερίδα» που εξύβρισε με τον πιο επαίσχυντο τρόπο τον Μάνο Χατζιδάκι, που είχε την ελεεινολογία ως επιλεγμένο επικοινωνιακό ύφος. Και ένα από τα τεράστια εγκλήματα του ΠΑ.ΣΟ.Κ , η αναγνώριση της και μάλιστα δια στόματος Ανδρέα Παπανδρέου ως της εφημερίδας που…στηρίζει το κίνημα.
Η Ελλάδα είχε πάρει τη μορφή ενός γιγάντιου καζανιού στο οποίο μέσα πετάγονταν και ανακατεύονταν τα πλέον ετερόκλητα υλικά για να μαγειρευτεί το απίθανο υλικό του μέλλοντος της. Η Αυριανή και ο Αυριανισμός ήταν μόνο ένα από τα πολλά συστατικά. Ο Κοσκωτάς, οι χρηματισμοί, οι εξαγορές συνειδήσεων ένα άλλο. Η Ελλάδα του τσιφτετελιού, του ουίσκι, των χιλιάδων νυχτερινών κέντρων με τις πίστες και τα «μωρά» τους που χόρευαν στις μπάρες ανέμελα, ο υπουργός Γιαννόπουλος που βάφτιζε τα κέντρα «πολιτιστικά ιδρύματα», το περιοδικό ΚΛΙΚ και το Life Style, η καθιέρωση της μαγκιάς και των κολλητών ξύπνιων, οι χιλιάδες επί χιλιάδων διορισμοί στο Δημόσιο με κομματικά κριτήρια, η επέλαση των κάφρων σε όλα τα επίπεδα της Δημόσιας ζωής, η πλήρης ανυπαρξία θεσμών και αξιοκρατίας , η δικτατορία του χαβαλέ και ο καθεστωτικός σχεδόν σαρκασμός προς τους ανθρώπους του πνεύματος κατέστρεψαν κάθε είδους αντιστάσεις.
Το νεοελληνικό όνειρο πια είναι Αρμάνι, Γκούτσι, Φιλιππινέζα, πούρο, χρηματιστήριο, πούλα, αγόρασε, BMW, και ταυτόχρονα σπρωξίδη, υστερία, συνωστισμός, καβαλημένοι δικτατορίσκοι πίσω από τα γραφεία της Εφορίας και της κάθε Κρατικής Υπηρεσίας. Ένας εκρηκτικός συνδυασμός με μία και μοναδική ταυτότητα. Απόλυτη, συμπαγής, αδιαπέραστη Αναξιοπρέπεια.
Κάπου εκεί, μέσα σε αυτόν τον αχταρμά της χυδαιότητας που από το περιθώριο και την ανυπαρξία γίνεται κυρίαρχη τάξη, συνεχίζουν να υπάρχουν ομάδες, παρέες, πυρήνες νέων ανθρώπων που αρνούνται να μπουν στα κοστούμια που τους προτείνει το περιβάλλον.
Και όταν θα δολοφονηθεί ο Μιχάλης Καλτεζάς, το σχέδιο θα μπει σε πλήρη εφαρμογή. Και το σχέδιο είναι οι αμέτρητοι τόνοι πρέζας που ρίχτηκαν στα Εξάρχεια ώστε αυτά από φούρνο ιδεών να μεταβληθούν σταδιακά σε κρεματόριο συνειδήσεων.
Έγιναν όλα αυτά τα χρόνια, πάρα πολλά και έγιναν ταυτόχρονα.
Περισσότερα από όσα προλαβαίνει να αφομοιώσει η συνείδηση και να βγάλει δέκα συμπεράσματα της προκοπής. Από τη μια οι φυλές της Μυκόνου και τα νεοεμφανιζόμενα τζάκια.
Διάφοροι απίθανοι άνθρωποι που έπεφταν με το αλεξίπτωτο και διαχειριζόντουσαν απίστευτα χρήματα που κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει πως τα είχαν βρει.
Από την άλλη καμία αντίσταση. Κάποιοι αντιδρούσαν βέβαια. Κάποιοι κάθε τόσο έγραφαν. Βιβλία, άρθρα, ομιλίες, διακηρύξεις, μανιφέστα, όλα, έπεφταν στο κενό. Η κοινωνία διάβαζε Αυριανή και χαμογελούσε όταν η βρωμερή φυλλάδα καλούσε το αναγνωστικό της κοινό να…καταγγείλει οτιδήποτε γνωρίζει για την προσωπική ζωή του «κίναιδου Χατζιδάκι». Και για να κάνω ένα άλμα στο χρόνο, αλλιώς θα πρέπει να γράφω αμέτρητες σελίδες, φτάσαμε στην Ελλάδα των απέραντων ηδονών. Όταν ξαφνικά χιλιάδες επί χιλιάδων νεοέλληνες έγιναν…παίκτες του χρηματιστήριου. Όταν ξαφνικά, τα νησιά των διακοπών μας, γέμισαν με τρελαμένους τύπους που φορώντας το μαγιό και την πλαστική σαγιονάρα περιφέρονταν επιδεικτικά με τα κινητά κολλημένα στα αυτιά φωνάζοντας τις λέξεις-κλειδιά της ευτυχίας: Πούλα! Αγόρασε!
Και όλα αυτά τα χρόνια, τα θυμάμαι με αμέτρητο κόσμο σε όλες τις ώρες του 24ώρου να γεμίζει ασφυκτικά τις πλατείες και πίνει τις φραπεδιές ή να πλημμυρίζει τα διάφορα ψευτονεοϋορκέζικα στέκια στο Χαλάνδρι και αλλού και να μασουλάει αβέρτα σολομούς και καρπάτσιο-έτσι ακριβώς όπως κάνανε και στα χωριά τους…
Η Ελλάδα, μπήκε σε ένα τεράστιο μπαλόνι και ανέβηκε στα ουράνια. Έζησε για πολλά χρόνια ένα τεράστιο ψέμα καταληστεύοντας το μέλλον των παιδιών της. Έφτασε στο αποκορύφωμα το 2004 με τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Euro αλλά εκεί είναι που άρχισε να δείχνει την σάπια οδοντοστοιχία με την οποία καταβρόχθιζε τόσον καιρό.
Οι υποδομές των Αγώνων, που θα αποδίδονταν στην κοινωνία καταστράφηκαν ή καταστρέφονται, το Euro –καθώς το βλέπω από απόσταση κατακτήθηκε κυρίως με κουτοπονηριά παρά με αξιοσύνη, και από το 2004 και μετά η πιο ανίκανη κυβέρνηση όλων των εποχών απλά χόρεψε πρώτο τραπέζι πίστα στην Τσιφτετελλάδα που κληρονόμησε.
Δεν ξέρω ποιο είναι το μέλλον μας. Οι εποχές που έρχονται είναι εξαιρετικά άγριες. Δεν είναι λίγοι αυτοί που βλέπουν ένα μακρύ χειμώνα για την ανθρωπότητα, τον χειμώνα της Κρίσης του Καπιταλισμού η οποία περιλαμβάνει πολλά φαινόμενα για τα οποία δεν είμαστε έτοιμοι.
Όπως οι επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής που σημαίνουν εκατομμύρια επί εκατομμυρίων οικοπρόσφυγες, νέες εστίες πολέμου και Μετανάστες. Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα όμως, δεν είναι απλά το προϊόν της Παγκόσμιας Κρίσης του Καπιταλισμού. Αυτή, ίσως και να είναι ευλογία κατά κάποιο τρόπο, γιατί στάθηκε η αφορμή για να φανούν με τραγικό τρόπο οι αναπηρίες του τόπου μας.
Όταν όμως συλλαμβάνεται ένας Μάριος Ζ. ως…τρομοκράτης και ένα μπουκάλι σαμπουάν υποδεικνύεται ως βόμβα μολότοφ ενώ την ίδια ώρα κυκλοφορεί ελεύθερος ο Μάκης Ψωμιάδης, τότε, ο μόνος δρόμος που ανοίγει (ξανά) είναι αυτός του Χάους.
Αν συνεχίσουν τα πράγματα έτσι, ο Δεκέμβρης του 2008 θα μοιάζει με παιδική χαρά.
Short Link: http://tvxs.gr/node/54853
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
75 Σχόλια
Μπομπφισχερ , γιατι εχεις την εντυπωση πως με ενδιαφερει εαν "πηξατε απο σχολιαστες που λενε το ταδε". ;
Εξαλου αυτο που λεω ειναι ενα γεγονος και αρα δεν ειναι παραξενο πως και καποιοι αλλοι σου εξηγησαν το πως και γιατι δεν μπορουν ατομα που φερουν συγκεκριμενες αποψεις να οριζουν τους εαυτους τους απλως ως "αριστερους". Υπαρχει η Ακροδεξια , υπαρχει και η Ακροαριστερα. Απλως αφηνω ενα παραθυρακι πως αυτοι οι οροι ισως να μην ταιριαζουν για να περιγραφουν αυτες οι αποψεις. Η ταμπελα "ανηκει στους εκτος πραγματικοτητας" ισως να ειναι πιο ταιριαστη.
Τωρα περι ΔΝΤ. Το ΔΝΤ ειναι αυτο που θα αναγκαστει η Ελλαδα να αποταθει εφοσον οι κυβερνησεις της (αλλα και ο λαος καποιοι περισσοτερο και καποιοι λιγοτερο) τα εχουν φτασει εκει που τα εχουν φτασει.
Ειδικοτερα ο Παπανδρεου με την τακτικη που ακολουθησε (και ο τροπος που ΔΕΝ καταλαβε την Γερμανια) καταφερε τα περιθωρια Ευρωπαικης βοηθειας μεσω ΕΕ να ειναι εξαιρετικα περιορισμενα ως απιθανα.
Αρα το ΔΝΤ ειναι το μονο που μενει ως υστατη προσπαθεια επιβιωσης του ασθενη.
(Αποφυγη χρεωκοπιας).
"Όσο για τον Σκορπιό, μπαφιάσαμε πλέον να διαβάζουμε το πως θα σώσουν τη μία ή την άλλη χώρα οι καλοί τραπεζίτες και το πόσο ευθύνονται για την κρίση οι κακοί αριστεροί, οι χειρότεροι αναρχικοί κλπ. Φτάνει ένας πρετεντέρης ρε παιδιά. Όχι άλλο κάρβουνο. "
Κοιταξε εγω την λεξη "Αριστεροι" δεν την χρησιμοποιησα διοτι με αυτη την λεξη περιγραφω της νοοτροπιες που βρισκουμε σε Ευρωπαικες χωρες και στις Ευρωπαικες αριστερες. Αυτο που εχει κυριαρχησει στην Ελλαδα και συγκεκριμενες λογικες του Ελληνικου μοντελου αναπτυξης αρνουμαι να τις ονομασω "Αριστερες λογικες" και "Αριστερα".
Μαλιστα ατομα τα οποια Δεν αντιλαμβανονται καν στο μικροτερο απαιτουμενο βαθμο πως λειτουργει η παγκοσμια οικονομια πχ Εαν δεν παρει η Ελλαδα δανεια απο το ΔΝΤ Θα χρεωκοπησει (δηλαδη "θα την σωσουν")τους θεωρω εκτος πολιτικης πραγματικοτητας. Δεν ειναι θεμα επιλογης εαν θα παρθουν σκληρα μετρα η οχι.
Θεωρω δε πως οι πραγματικοι αριστεροι εχουν περισσοτερα κοινα με ολους τους υπολοιπους παρα με αυτους τους Ακραιους ανθρωπους η οποιοι δεν ειναι μονο ακροαριστεροι (αλλα και ακροδεξιοι) η δεν εχουν συγκεκριμενη πολιτικη ταυτοτητα περα της δικης τους ανικανοτητας να κατανοησουν τις καταστασεις.
Αυτες οι ιστοριες περι κακου κεφαλαιου , κακων τραπεζων , μονη σωτηρια ειναι οι μαζικες απεργιες για να μην παθουν τιποτε οι διεφθαρμενοι υψηλομισθοι του δημοσιου ,(αλλο που εδω που φτασαμε ολοι αναγκαστικα θα πληρωσουν , ακομα και οι λιγοτεροι "φταιχτες") να ξερετε πως κανουν ρεζιλι αυτους που τις πιστευουν.
Δυστυχώς κι εκεί άργησες σκορπιέ μου. Πήξαμε ΚΑΙ από σχολιαστές που κρίνουν πως ούτε καν αριστεροί ή αναρχικοί δεν είμαστε. Φαίνεται δεν εκπληρώνουμε κάποιο αντίστοιχο ευρωπαϊκό κριτήριο.
Μόνο ρίξε μου μια ακτίδα φωτός αδερφέ μου... Ποιά ακριβώς χώρα σώθηκε από το ΔΝΤ; Η Αργεντινή ίσως;
Η Βουλγαρία .
"Αγαπητέ μου καλως ηρθες στη τρελη-τρελή οικογενεια του ΤΒΧΣ...
δεν μπορω να μη σε σχολιασω (τωρα τελευταία το κανω ολο και πιο σπάνια...), ακόμη την αναγνωση των νεων έχω ελατώσει ...
Επειδη ειναι το πρωτο σου σχόλιο είπα να σε τιμήσω εξαιρετικά.
Κατ' αρχάς δεν μπορεις να ξεκινάς: "τα πραγματα είναι απλά.." ...
και να καταλήγεις:
"..ο ασθενης θα επιβιωσει ημιζωντανος η θα θεραπευθει (η το χειροτερο σεναριο να πεθανει)."..
(θα βρεξει, θα χιονίσει η θα κανει καλό καλό καιρό ...δηλαδή;).
Αν έχεις την υπομονή και τον χρόνο, διαβασε σχόλια συμμετεχόντων και προσπάθησε -όπως οι περισσότεροι θελω να πιστευω - να μη σε καταπιεί το "κάδρο" των γραφικών "ισοπεδωτών" που "αποκοιμίζουν" σαν εναλλακτικά ΜΜΕ, τις συνειδήσεις των πολιτών-ατόμων...
Και θα μπορεις να διακρινεις την υποκρισία, και την διγλωσία σιγα-σιγά μερικών-μερικών..."
Ιλε Γερι να σε ευχαριστησω με την σειρα μου για την θερμη υποδοχη και το καλοσωρισμα.
Το , "για να δουμε εαν θα βρεξει η θα χιονησει η θα εχει καθαρα ουρανο " το αναφερα διοτι δεν γνωριζω το τι θα συμβει. Αυτο που μπορω να κανω ειναι υποθεσεις. Οταν λεω "για να δουμε το τι θα γινει" ΔΕΝ προβλεπω τον καιρο. Αρα επι αυτου του σημειου δεν μπορεις να κανεις κριτικη στο μηνυμα μου.
Απο πανω αναφερω το τι πιστευω πως πρεπει να γινει για να θεραπευθει ο ασθενης για να αναφερω στο τελος " Για να δουμε ΕΑΝ θα γινει αυτο που πρεπει η οχι".
Ο επιλογος του μηνυματος μου δεν ειναι προβλεψη. Αναρωτιεμαι το τι θα κανουν στο τελος οι κυβερνωντες αλλα και η κοινωνια ολοκληρη. Αραγε θα εχουν την πολιτικη βουληση και αξιοπρεπεια να πραξουν τα απαραιτητα ; (Αναφερα στο προηγουμενο μηνυμα μου τι πιστευω πως πρεπει να κανουν.)
"
Και για να μην ειμαι γενικόλογος και αδικήσω κανενα: εννοώ κυρίως τον ιδρυτή του χώρου αυτού που πέτυχε ένα σπουδαίο έργο (ελευθερο χώρο διαλόγου) που επιχειρεί όμως (ισως το πετυχε ήδη) να γίνει χώρος κυβερνητικής προπαγάνδας .. (εκφράζω συγκεκριμένα την προσωπική μου απογοητευση που δεν χαιρει όμως ακομη πειστικής απάντησης... ισως να μη "αξιζει" θα μου πεις ..)
Κι επειδή κανεις δεν είναι σίγουρος που το πάει η κυβερνηση (ο ιδιος ο πρωθυπουργός δεν ξερει καθως "είναι έξω απο την φυσιογνωμία του" οι αποφάσεις και τα εργα του!!! ... ) το μόνο που προτείνω και ελπίζω είναι να συνεισφερουμε όλοι στην Α-ΛΗΘΗ-α...
Ας μη ξεχνάμε σαν "χρυσόψαρα" , ας μη στροβιλιζομαστε σαν "πεταλούδες" κι ας μη φλυαρούμε σαν "παπαγαλάκια" ...
Οταν δεν λέμε σταθερά την αποψή μας, με βάση πανανθρωπινες αδιαμφισβήτητες και διαχρονικές αξίες και αρχές, καταδικάζοντας παντού και πάντα τα εκφυλιστικά φαινόμενα που προκύπτουν από παντού σαν "λερναίες ύδρες" τότε αυτά θα μας "πνιξουν"...
Κι επειδή η ηλιθιότητα ειναι "ανικητη" ...
-ετσι λενε κάποιοι -
το μονο μεσο προστασίας είναι ισως το "εμπάρκο" της ...
"
Εχεις δικιο πως ειμαι νεος στο TVXS και δεν πολυγνωριζω περι τινος προκειται. Βρηκα αυτη την ιστοσελιδα μεσω του μπλογκ του κ.Πηττα.
Ωστε προσπαθει να κανει φιλοκυβερνητικη προπαγανδα ο ιδιοκτητης του ;
Εαν θελεις , μπορεις να μου πεις σε συντομια περισσοτερες πληροφοριες ;
Εξαιρετικό το άρθρο του πήττα. Εγώ θα πρότεινα στους τολμηρούς να διαβάσουν την "κοινωνία του θεάματος" του Γκυ Ντεμπόρ, απλώς γιατί απαντάει σε μεγάλο βαθμό στους λόγους για τους οποίους το "απόλυτο τίποτα" που περιγράφει ο πήττας, έγινε κρατική πολιτική και κοινωνική συνείδηση.
Όσο για τον Σκορπιό, μπαφιάσαμε πλέον να διαβάζουμε το πως θα σώσουν τη μία ή την άλλη χώρα οι καλοί τραπεζίτες και το πόσο ευθύνονται για την κρίση οι κακοί αριστεροί, οι χειρότεροι αναρχικοί κλπ. Φτάνει ένας πρετεντέρης ρε παιδιά. Όχι άλλο κάρβουνο.
@ Skorpion #307771
Αγαπητέ μου καλως ηρθες στη τρελη-τρελή οικογενεια του ΤΒΧΣ...
δεν μπορω να μη σε σχολιασω (τωρα τελευταία το κανω ολο και πιο σπάνια...), ακόμη την αναγνωση των νεων έχω ελατώσει ...
Επειδη ειναι το πρωτο σου σχόλιο είπα να σε τιμήσω εξαιρετικά.
Κατ' αρχάς δεν μπορεις να ξεκινάς: "τα πραγματα είναι απλά.." ...
και να καταλήγεις:
"..ο ασθενης θα επιβιωσει ημιζωντανος η θα θεραπευθει (η το χειροτερο σεναριο να πεθανει)."..
(θα βρεξει, θα χιονίσει η θα κανει καλό καλό καιρό ...δηλαδή;).
Αν έχεις την υπομονή και τον χρόνο, διαβασε σχόλια συμμετεχόντων και προσπάθησε -όπως οι περισσότεροι θελω να πιστευω - να μη σε καταπιεί το "κάδρο" των γραφικών "ισοπεδωτών" που "αποκοιμίζουν" σαν εναλλακτικά ΜΜΕ, τις συνειδήσεις των πολιτών-ατόμων...
Και θα μπορεις να διακρινεις την υποκρισία, και την διγλωσία σιγα-σιγά μερικών-μερικών...
Και για να μην ειμαι γενικόλογος και αδικήσω κανενα: εννοώ κυρίως τον ιδρυτή του χώρου αυτού που πέτυχε ένα σπουδαίο έργο (ελευθερο χώρο διαλόγου) που επιχειρεί όμως (ισως το πετυχε ήδη) να γίνει χώρος κυβερνητικής προπαγάνδας .. (εκφράζω συγκεκριμένα την προσωπική μου απογοητευση που δεν χαιρει όμως ακομη πειστικής απάντησης... ισως να μη "αξιζει" θα μου πεις ..)
Κι επειδή κανεις δεν είναι σίγουρος που το πάει η κυβερνηση (ο ιδιος ο πρωθυπουργός δεν ξερει καθως "είναι έξω απο την φυσιογνωμία του" οι αποφάσεις και τα εργα του!!! ... ) το μόνο που προτείνω και ελπίζω είναι να συνεισφερουμε όλοι στην Α-ΛΗΘΗ-α...
Ας μη ξεχνάμε σαν "χρυσόψαρα" , ας μη στροβιλιζομαστε σαν "πεταλούδες" κι ας μη φλυαρούμε σαν "παπαγαλάκια" ...
Οταν δεν λέμε σταθερά την αποψή μας, με βάση πανανθρωπινες αδιαμφισβήτητες και διαχρονικές αξίες και αρχές, καταδικάζοντας παντού και πάντα τα εκφυλιστικά φαινόμενα που προκύπτουν από παντού σαν "λερναίες ύδρες" τότε αυτά θα μας "πνιξουν"...
Κι επειδή η ηλιθιότητα ειναι "ανικητη" ...
-ετσι λενε κάποιοι -
το μονο μεσο προστασίας είναι ισως το "εμπάρκο" της ...
Α-ΛΗΘΗ-α ή ΑΛ-ΗΘΗ-Α ...??
Τι είναι λοιπόν η αλήθεια ..?? Είναι η μη λήθη και την κατέχουμε όλοι και την ψάχνουμε μέσα μας ή η αλήθεια , κρύβετε στο ήθος του άλλου (ΑΛ = άλλος ) ...!!!Μήπως γιά αυτό δεν την αναζητάμε ερωτώμενοι συνέχεια ..?? Αυτό δεν συμβαίνει και εδώ και αλλού και παντού ...?? Μέσα από το ήθος του άλλου αναζητάμε την αλήθεια που όταν την αναγνωρίσουμε , τότε θα μας βγάλει από την δική μας Λήθη ....!!! Άρα που είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ ...??? Μέσα μας ή στην ηθική του άλλου , ερωτώ ξανά ...?? Τι φοβερή λέξη ..?? Μία λέξη που υπονοεί και τα δύο .....!!! Προσκυνώ την σοφία αυτού που την δημιούργησε ...!!! :-)
Λοιπον κυριοι τα πραγματα ειναι απλα. Δεν υπαρχει θεμα προς συζητηση. Η κυβερνηση πρεπει να παρει μετρα ωστε και το ΔΝΤ η , οι Ευρωπαιοι εταιροι να σωσουν την Ελλαδα απο την χρεωκοπια. Αυτο που πρεπει εμεις να ελπιζουμε ειναι να γινουν τομεις , το δημοσιο τερας αλλα και η κρατικη διαφθορα να εξουδετερωθει. Ας ειναι ακομα και την τελευταια στιγμη. Γιατι εαν οι Υπουργοι συμπεριφερονται ως συνδικαλιστοπατερες η στοχευουν μοναχα στο ΦΠΑ και λενε
"ας αφησουμε το δημοσιο να μεινει οπως ειναι" , δυστυχως σημαινει πως κανεις δεν εμαθε το παθημα του. Ελπιζω πως θα ειναι οσο υπευθηνοι πρεπει.
Σκοπος για την ωρα παντως ειναι να επιβιωσει ο ασθενης ακομα και ημιζωντανος (γιατι τα επομενα δυο χρονια θα ειναι πολυ δυσκολα. Τα πραγματα οσο παει ο καιρος θα γινονται τουλαχιστον για ενα διαστημα ενα δυο χρονων).
Αλλα εαν υπαρχει η βουληση για πραγματικη αποθεραπια , δεν βγαινει απο την εντατικη.
Οι Διαφοροι ακροαριστεροι , ακροδεξιοι , Συνδικαλιστοπατερες , οπαδοι της διαφθορας καιτου κομματικου κρατους , λοιποι αντικαπιταλιστες και εχθροι της δημοκρατιας ειναι ολοι μερος της ασθενιας. Και γενικοτερα του ακραιου μη Ευρωπαικου πολιτικου κοσμου της Ελλαδας. Και οταν λεω διαφθορα φυσικα βαζω και συγκεκριμενους ιδωιτες που και αυτοι ειναι μερος αυτου του σαπιου συστηματος. Βεβαια σε μια Ελευθερη αγορα η οποια υπολειτουργει , δεν ειναι παραδοξο καποιοι ιδιωτες να ειναι οι καλυτεροι φικλοι του κομματικου δημοσιου κρατους. Αυτο αγαπητοι φιλοι δεν ειναι αποτυχια του καπιταλισμου αλλα αποτυχια του ελληνικου μοντελου αναπτυξης και της ελληνικης οικονομιας.
Βεβαια και η σημερινη κυβερνηση ΠΑΣΟΚ που εχει ευτυχως αναγκαστει να παρει καποια μετρα ειναι μερος του προβληματος. Αν και σε συγκριση με καποιους αλλους θεοτρελους φανταζει μια (ημι-λυση. )
Για να δουμε εαν ο ασθενης θα επιβιωσει ημιζωντανος η θα θεραπευθει (η το χειροτερο σεναριο να πεθανει).
Εξαιρετικά εύστοχη και γλαφυρή καταγραφή των σκέψεων και των συναισθημάτων όχι μόνον του Γ.Π. αλλά πιστεύω και πολλών άλλων εξ ημών.
Εγώ σε ευχαριστώ.:-)
για το παραμυθι με την χρεωκοπία (και τον δράκο που είπε ο Τσίπρας) αφου (ξανα)γελοιοποιηθηκε ο Πάγκαλος... σημερα ο Παπανδρεόυ φροντισε να το .."κλεισει"... δεν του βγηκε κατα πως το "σχεδία-σε/σαν"...
Αρχίζει σιγά-σιγά ένα άλλο "παραμυθι"... :
Θα πέσει η κυβερνηση !!! ...
Μην αγχώνεστε!... Πρωτον δεν πιστευω κι αυτή η κυβερνηση να το βάλει στα πόδια ... (ε μια αποφασιστικότητα "to finish the job"... την έχει παραπανισια ο Παπανδρεου σε σχέση με τον "φαφλατά" Καραμανλάκο...). ..
Αλλά και να "κιοτισει" ή να "εκβιάσει" ο Παπανδρεόυ ... πάλι η εναλλακτική έτοιμη είναι!!!
Σαμαρά θέλεις; Βενιζέλο ; Βενιζέλο-Ντόρα; ... και στο βάθος... Πασόκ-Κουβέλης-Πήττας...και όσοι "έχουν όραμα" ..."και μανίκια"; ... Υπάρχουν πολλοί "καλοθελητές" ...
Ασε που "προηγείται" η προσφορά και η στήριξη του Καρατζαφερη που χερι-χερι (χαρακτηρισμένος "συνετός" από τον Παγκαλο ) προτείνει Δειθνες Νομισματικό Ταμείο... (εξάλλου έτσι αξιοποιουνται στο έπακρο και οι πληροφορίες τύπου "ΕΥΠ" ...
Δεν πιστευω να απαντησει κανενας ... κ. Πήττας ...
οπως γραφει στο τελειωμα ο Πιττας, θεωρει οτι ο Δεκεμβρης του 2008 ηταν ενα χαος, και αρα ΦΟΒΑΤΑΙ ενα ακομα μεγαλυτερο "χαος".
Πηξαμε στους αριστερους της "ταξης κ ασφαλειας"..
Το "χάος" είναι γραμμένο με "Χ" κεφαλαίο και εγώ το διάβασα σαν "γόνιμο χάος" αν ξέρεις τον όρο. Τράβα στο μπλογκ του Πίττα (www.politispittas.blogspot.com) να διαβάσεις όσα έγραφε το Δεκέμβρη του 08 μπας και καταλάβεις κάτι.
προσπερνω το επιθετικο σου υφακι για να σου πω πως δεν ειμαι υποχρεωμενος να ξερω οτι αλλο χαος και αλλο Χαος.
Με βαση τα συμφραζομενα και την εννοια του χαους στην καθομιλουμενη (που ειναι σαφως αρνητικη) το εκρινα...
"Με βαση τα συμφραζομενα και την εννοια του χαους στην καθομιλουμενη (που ειναι σαφως αρνητικη) το εκρινα.."
Και καλά κάνατε. Αν ένα κείμενο σε κάποια σημεία του δεν είναι επαρκώς αντιληπτό, η ευθύνη για το γεγονός βρίσκεται στο κείμενο και τον συγγραφέα του και όχι στον αναγνώστη (συνήθως.
μετα απο αυτο το διευκρινιστικο σας σχολιο, ανακαλω την αρχικη μομφη μου προς εσας.
Καλη σας μερα!
Πάντως, για να μην ξεχνιόμαστε εντελώς, αρχικά η έννοια του "χάους" ήταν συνώνυμη με εκείνη του "χώρου" (δηλ., του αχανούς χώρου του σύμπαντος), που είναι γεμάτος ενέργεια (αιθέρας) αλλά εκ φύσεως δεν έχει ούτε θετικό ούτε αρνητικό χαρακτήρα. Τα περί θετικού και αρνητικού είναι ιδιότητες που του προσάπτει (μάλλον αυθαίρετα) ο ανθρώπινος νους, ανάλογα με το πως αισθάνεται και κρίνει κατά περίσταση.
Απίστευτα καλό άρθρο, από τα καλύτερα που διάβασα τελευταία.
Επειδή τα ζούσα εκ των έσω, νομίζω ότι γύρισε ο χρόνος πίσω.
Ενώ η μόνη επίσημη εφημερίδα ήταν η Εξόρμηση, πολλά μέλη & στελέχη αγόραζαν την Αυριανή. Έφτασε να είναι το Ανεπίσημο-επίσημο όργανο του ΠΑΣΟΚ! Τα "αριστερά" μέλη & στελέχη ήταν οι μοναδικοί εχθροί του αυριανισμού, αλλά κι αυτούς τους έφαγε η...μαρμάγκα!
Με την νίκη της Αυριανής, πέθανε και ότι "Αριστερό" υπήρχε στο ΠΑΣΟΚ!
Τέλος κακό, όλα κακά...
Αγαπητέ azkaban @ #306917
Θεωρώ πολύ πιο ουσιαστική, εύστοχη, περιεκτική, ρεαλιστική και επομενως αξιόπιστη και χρήσιμη την προσεγγισή σου…
Αναρρωτιέμαι ποιος είναι ο κ. Πήττας ωστόσο και «που το πάει; ..»
Τελευταία φορά του είχα απευθύνει κάποια ερωτήματα, δεν πηρα απαντησεις ουτε απ’ αυτόν ουτε τον Κουβέλη, τον Νεφελούδη, τον andreasn …
Ετσι για την «ιστορική αλήθεια»…
η οποια «θαμπώνεται» ενίοτε από «λογοτεχνικές πιρουέτες»
τα ξαναπαραθετω ποιο κάτω
με ένα νέο –απλοϊκό – ερώτημα που μπορουσε να είναι ....
"Η ΑΦΟΡΜΗ" όπως κάποιοι το εντοπισαν ήδη...:
Κατά την ταπεινή μου γνώμη θα μπορουσε να προταθεί σαν προεδρος της Δημοκρατίας
τιμητικά,συμβολικά ο Μανώλης Γλέζος…
Δεν «τόλμησε» κανείς αριστερός δημοκράτης αγωνιστής της ελευθερίας να το κάνει …
Εντάξει … «μικρης σημασίας» ίσως ο «συμβολισμός» …
Όμως ..πως τα φερνει η ζωή!
Παρα λίγο η δολοφονική χρήση των χημικών να αποτελούσε ...
" ΤΗΝ ΑΦΟΡΜΗ .. "
Λοιπόν κυριε Πήττα ο «εξαιρετικός» πρόεδρος που δεν ψηφιστηκε από τον Κουβέλη (όπως κοπτοσουν να κάνει, αδιαφορώντας μαλλιστα για τις δημοκρατικες συλλογικές αποφάσεις … ) ακόμη δεν ξερω αν «πηρε κάποια θεση..» εναντίον της «χημικής πρακτικής» της αστυνομίας (που έχει τις ευλογίες και του ΛΑΟΣ …)
Ας μη πω άλλα …
Νροπή …
Παραθετω και την τότε «μονολογη συζητηση» …. :
ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΗΤΤΑ:
Αγαπητέ Φώτη Κουβέλη…, του Γιώργου Πήττα...
Σας γράφω από τη Λευκωσία …
....
Πρώτο αν και όχι αναγκαία πιο κρίσιμο, η επικείμενη επανεκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
…
Αυτή τη στιγμή η Αριστερά (στην οποία θα περιλάβω και το κατά την αντίληψη μου βαθύτατα αντιδραστικό ΚΚΕ) για λόγους ξένους προς την Κοινή Λογική χαρίζει έναν πετυχημένο, αποδεκτό, και αγαπητό σε όλους Πρόεδρο στο κόμμα της εξουσίας , στη δεξιά της Νέας Δημοκρατίας και την δηλητηριώδη ακροδεξιά του ΛΑ.Ο.Σ.
Εξορίζει η Αριστερά τον εαυτό της από τη συμμετοχή της σε μία επιλογή που είναι α) Συμβολική β) συναινετική και γ) όχι Πολιτική αλλά Θεσμική.
Η πλέον εξωφρενική δήλωση, ήρθε από τα χείλη του κου Τσίπρα όταν χωρίς αιδώ δήλωνε πως «σέβεται και εκτιμά τον Πρόεδρο, αλλά δεν» ! Έλεος!
Τέτοια έλλειψη στοιχειώδους πολιτικής αγωγής σε ένα καθαρά Θεσμικό και Συμβολικό ζήτημα δεν την περιμέναμε από κάποιον που θεωρεί το εαυτό του φορέα του Αριστερού Ήθους.
Να θυμίσω σε τι επιπέδου ξεχαρβάλωμα βρίσκεται η χώρα Θεσμικά, Ηθικά, Οικονομικά, Πολιτικά;
Να θυμίσω πως εκείνες οι ελάχιστες ικανές συναινέσεις όπου μπορούν να βρεθούν είναι κρίσιμα αναγκαίες για μια κοινωνία που είναι στα όριά της;
Να θυμίσω πως αν η Αριστερά έχει έναν τρόπο να είναι «μπροστά» είναι γιατί υποτίθεται πως μπορεί να θρυμματίζει τα στερεότυπα και να προτείνει έμπρακτα την ουσία;
Άλλο ζήτημα: Ο περίφημος Καλλικράτης. Κατά τη γνώμη τόσο πολλών πολιτών όσο και τη δική μου, χωρίς ο Καλλικράτης ως προσχέδιο να είναι ιδανικός αποτελεί ωστόσο ένα γόνιμο πεδίο διαβούλευσης για τον Διοικητικό Χάρτη της χώρας για τα επόμενα χρόνια.
…….
Ακόμα:
Την ώρα που η ακροδεξιά δράκα του ΛΑ.Ο.Σ και των συνοδοιπόρων του της Χρυσής Αυγής βυσσοδομούν κατά των αλλοεθνών συμπολιτών μας την ώρα που βάλλουν με αισχρότητα κατά των αυτονόητων που επιχειρεί αυτή τη στιγμή η Κυβέρνηση με το υπό κατάθεση Σχέδιο Νόμου για το φυσικό και αυταπόδεικτο δικαίωμα των νομίμως εγκατεστημένων αλλοδαπών το δικαίωμα ψήφου στις Δημοτικές εκλογές, η Αριστερά δεν μπορεί να είναι τόσο θρασύδειλη ώστε να μην υπερασπίζεται την προσπάθεια σθεναρά από όπου και αν αυτή προέρχεται!
Και μιλάμε εδώ για κάτι που ωρίμασε εδώ και καιρό με τους αγώνες της Αριστεράς και κανενός άλλου!
Δεν μπορεί αγαπητέ μου κε Κουβέλη η Αριστερά να είναι ένα διαρκές και στείρο «Όχι» επί παντός.
………..
Και ακόμα πιο δυστυχώς, βρισκόμαστε στην Ελλάδα σε φάση βαθύτατης κρίσης, στον κυριολεκτικό πάτο, στα πρόθυρα μιας πλήρους κατάρρευσης.
Και αυτό αν σκεφτόμαστε στοιχειωδώς όχι Αριστερά ή Πατριωτικά, αλλά απλά Λογικά και έξω από τα μικροπολιτικά παίγνια, επιβάλλει Συναινέσεις για να μην πω πως στην πραγματικότητα επιβάλλει και μορατόριουμ σε διεκδικήσεις κινητοποιήσεις και απεργίες για ένα προαποφασισμένο διάστημα, για παράδειγμα, ενός έτους.
Με άλλα λόγια αγαπητέ κε Κουβέλη, δεν μπορεί κάτω από τις παρούσες συνθήκες η Ελλάδα να είναι κομμένη στα δύο, να παρεμποδίζονται οι εμπορικές αμαξοστοιχίες, να κινδυνεύουν εκατοντάδες επιχειρήσεις με τίναγμα στον αέρα δηλαδή και άλλες απολύσεις και άλλοι άνεργοι και η Αριστερά να μην έχει το θάρρος και τον πραγματικό ριζοσπαστισμό να καταγγείλει αυτές τις συντεχνιακές και εν τέλει αντικοινωνικές κινητοποιήσεις.
Εκτός, αν δεν έχει γίνει αντιληπτή η θέση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα. Εκτός αν…κάποιοι επιδιώκουν την κατάρρευση γιατί τάχα μέσα από αυτή θα προκύψει το απόλυτο χάος που θα γονιμοποιήσει την Επανάσταση και τον Σοσιαλισμό.
Αν ναι, τότε δεν καταλαβαίνω γιατί δεν στελεχώνουν τις τρομοκρατικές ομάδες που σπέρνουν βόμβες και αίμα προκειμένου να επιταχύνουν κατά τη λογική τους τη φθορά του συστήματος…
Όχι, το ζητούμενο δεν είναι ούτε κατά διάνοια μια συνταύτιση με το ΠΑΣΟΚ.
Όχι, το ζητούμενο δεν είναι μια καινούργια έκδοση της περίφημης Ε.ΑΔ.Ε και όλων των λογικών που προκάλεσαν τον εγκληματικό αυτοχειριασμό του ΚΚΕ Εσωτερικού στην απαρχή της ακμής του.
Όχι, το ζητούμενο δεν είναι ένα «καθεστωτικό» και «καθώς πρέπει» Συνασπισμό.
Ούτε εσάς προσωπικά θα σας «χάριζα» στο ΠΑΣΟΚ στο οποίο αν θέλατε να πάτε και θα το είχατε ήδη πράξει και δεν θα είχατε τη μοίρα κάποιων άλλων που εμφυτεύτηκαν και χάθηκαν.
Όμως δεν καταλαβαίνω τι εμποδίζει τον Συνασπισμό και κατ’ επέκταση τον ΣΥΡΙΖΑ , την Αριστερά εν γένει να βρίσκει το θάρρος και να συμφωνεί –όταν η κοινή λογική το επιβάλλει- να ασκεί κριτική με ολοκληρωμένες αλλά εφαρμόσιμες προτάσεις και να διαχωρίζει τη θέση του κάθετα από τον λαϊκισμό που χαρακτηρίζει το ΚΚΕ.
……
Τέλος κε Κουβέλη, σας άκουσα σε μία τηλεόραση να επαναλαμβάνεται την (ορθή) άποψή σας για την στάση του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ στην Προεδρική εκλογή.
Και μετά, σας άκουσα να λέτε πως ωστόσο, αν η απόφαση είναι αλλιώς, θα υπακούσετε στα Συλλογικά Όργανα.
Προσωπικά, αυτή την υπακοή δεν μπορώ να την καταλάβω. Ακριβώς με την ίδια έννοια που δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί μια διαφοροποίηση ενός βουλευτή οποιουδήποτε κόμματος ή και αρκετών σε ένα επί μέρους ζήτημα συνιστά «απειθαρχία» «σημάδι διάλυσης μιας παράταξης» και άλλα τέτοια φαιδρά. Γιατί επιμένουμε στη συντήρηση νοοτροπιών τόσο ξεπερασμένων; Έχουμε δει πόσες φορές βουλευτές των Εργατικών διαφωνούν με τις επιλογές της Κυβέρνησης τους και κανένας βέβαια δεν δημιουργεί ζήτημα;
….
Κύριε Κουβέλη, Η Ελλάδα χρειάζεται Αριστερά. Όχι Αριστερά προσχήματα. Αλλιώς…
……..
Η ΤΟΤΕ ΑΠΑΝΤΗΣΗ-ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ (ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ)
Υποβλήθηκε από Ili geri στις 29. Ιανουάριος 2010 - 12:44. #278925
Αγαπητέ κύριε Πήττα,
πολύ καλήη προσπάθειά σας και ευχομαι να λάβετε τις απαντησεις που περιμενετε κι εσείς!
...όπως κι εγώ προσωπικά! εδώ και 3-4 μηνες πια..:
………
Διχαστική, αντισυνασπισμική και υβριστική ήταν η κεκλεισμενων θυρών
συζητηση για το αν θα ΣΥΝ-πορευεθεί με τον ΣΥΝασπισμό (Αριστεράς και
Προοδου και ...) και κατ' επεκταση με τον ΣΥνασπισμό ΡΙΖοσπαστικής
Αριστεράς.
……..
Τι απαντησε στην παραίνεση Κύρκου "...να τελειώνουμε με το μορφωμα του ΣΥΡΙΖΑ" ... ; !!! ...
και στο προσφατο "γευμα" του Κύρκου ?! που είχε θεσεις σχεδόν για ολο το πολιτικό φάσμα εκτός ...από τον πρόεδρο του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ ?!!!..
Για ΣΥΝέρθετε!!!
………
Μήπως αυτό είναι το ενδιαφέρον σας για τις ανάγκες "των πολλών" ; ...
Ο πρόεδρος της Δμοκρατίας ; (σεβαστός και αξιότιμος σαν προσωπο αλλά πέρα απ' αυτό τι μπορεί να κάνει πέρα από "σοφές" αβρότητες και παραστάσεις χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα .. "παραγραφές" οικονομικών εγκλημάτων πχ, "ευθυνες υπουργών" κλπ κλπ..)
…… απαιτειται μετά με συνεπεια να τα αναλύσει και να τα συζητησει
ΣΥλογικά, ΣΥντροφικά, ΡΙΖοσπαστικά, Ανανεωτικά αν θελετε αλλα οχι
"κεκλεισμενων των θυρών" στα σκοτεινά με απαξίωση για τους πολλούς... (εκφράζει δημοκρατικά τις αποφάσεις του συμμαχικού σχήματος ΣΥΡΙΖΑ με το οποίο εκλέχθηκε την τελευταία και την προτελευταία φορά; τι έγινε στις ευρωεκλογές για παράδειγμα ;...).
αν λάβεις την οποιαδηποτε απάντηση παρακαλω στείλε τη και σε μενα! ... αγαπητέ κύριε Πήττα.
ΚΑΙ ΜΙΑ "ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ" ΜΕ ΤΟΝ ANDREASN ...:
Υποβλήθηκε από Ili geri στις 1. Φεβρουάριος 2010 - 10:03. #280700
Αγαπητέ andreasn στις 29. Ιανουάριος 2010 - 15:22. #279040 :
Ευχαριστώ για την προσπάθεια σου να απαντησεις!(συγχώρησε μου την καθυστερηση .. )
1. "στοιχεία για τις εκλογές" ...
-εσύ βρηκες; τι λένε; εγινε "σεβαστή" η εντολή των ψηφοφορων του ΣΥΡΙΖΑ;
2. "Στα άλλα .. τι να σου πω; αναρωτιέμαι..."
-κι εγώ!!!
3. ".. γιατί για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχω καμμία αγωνία.. ..Ξέρεις η σκέψη παίζει ρόλο στην διαμόρφωση αριστερής πολιτικής. .. απλώς πειθαρχούμε στις κατευθύνσεις του ΣΥΝ όσο μπορούμε βέβαια..."
-φαινεται!
όσο για την "σκέψη" .. ξερω-ξερω!
4. "...δηλώνω αδυναμία συγκροτημένης και σοβαρής απάντησης..."
-δεν εισαι ο μονος! (αν θες ειλικρινά πάντως να το παλέψεις λιγο ...δες ανοιχτες "επιστολές" προς Νεφελούδη (και προς Αλαβανο) , δικές μου προς Κωνσταντόπουλο, Κουβέλη, Παπαδημούλη .. στο ΤΒΧΣ από Σεπτεμβριο τουλάχιστον...)
5. "Δεν κρύβεται λοιπόν κανείς..."
-λάθος πάλι! ΖΟΝΓΚΚΚ!
6. "Αλλά να τα πούμε πα΄΄λι από την αρχή; Δεν νομίζω ότι λέιε τίποτα..."
-Συμφωνώ ετσι οπως το πα-τ(-ν)ε! πειτε μας τουλάχιστον ποτε ειναι η επόμενη: "κεκλεισμενων των θυρών"-εκτιμηση της "πραγματικότητας" (μετεκλογικά πια..)
7. " Ευχαριστώ"
-Παρακαλώ !
Ο Γ.Πήττας ταυτιζόταν με τις απόψεις Καρατζαφύρερ περί δήθεν "συντεχνιακών κινητοποιήσεων των αγροτών" που πρέπει να καταδικασθούν , γιατί εμποδίζουν την "εύρυθμη λειτουργία" των απατεώνων που έκοψαν την Ελλάδα στα δύο με τα φουρνέλα στα Τέμπη;
Και προσθέτει στο ίδιο κλίμα, ταυτιζόμενος με τις απόψεις του τηλεκόμματος: "βρισκόμαστε στην Ελλάδα σε φάση βαθύτατης κρίσης, στον κυριολεκτικό πάτο, στα πρόθυρα μιας πλήρους κατάρρευσης.
Και αυτό αν σκεφτόμαστε στοιχειωδώς όχι Αριστερά ή Πατριωτικά, αλλά απλά Λογικά και έξω από τα μικροπολιτικά παίγνια, επιβάλλει Συναινέσεις για να μην πω πως στην πραγματικότητα επιβάλλει και μορατόριουμ σε διεκδικήσεις κινητοποιήσεις και απεργίες για ένα προαποφασισμένο διάστημα, για παράδειγμα, ενός έτους.."
Δηλαδή, η πρόταση Πήττα στους νεοφιλελεύθερους σχεδιασμούς του ΓΑΠ , είναι να καθήσουμε όλοι στα αυγά μας γιατί αν αντιδράσουμε μάς περιμένουν ακόμη χειρότερα μέτρα από το κόψιμο μισθών, εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων;
Ο Καίσαρ Μήνας
Μην ψάχνεις για Αγάπη τον Ιούλιο.
Είπε το πουλί
Κι ο Συνωμότης χάιδεψε την Προδοσία στα μαλλιά.
Ο Βασιλιάς, ανακοίνωσε τον ίδιο του το Θάνατο στον
Αλχημιστή , που είχε πάρει τη μορφή γιγαντιαίας Σαύρας.
Ο Εκκλησιαστής, υποκλίθηκε.
Κάθισε στ’ όργανο και γέμισε το ερείπιο με μια φούγκα.
Οι Υπηρέτες μόνο επέζησαν και έπαιξαν Θέατρο.
Έπαιξαν Βασιλιά, Αλχημιστή, Συνωμότη.
Κακή Παράσταση.
Ο σκηνοθέτης αυτοκτόνησε πριν από τη δεύτερη πράξη ανοίγοντας το στήθος του με το Βασιλικό ξίφος.
Η Προδοσία, κατέβηκε από το ανάκλιντρο.
Έβγαλε τις μάσκες του Θιάσου κι όλα, βρέθηκαν ξαφνικά να’ναι σωστά και πετυχημένα.
Κρίμα.
Η Αυτοκτονία πρόλαβε το σκηνοθέτη.
Είναι περίεργα πράγματα αυτά και δε συμβαίνουν τακτικά.
Αν ταξιδέψεις στο Μυστρά, μπορείς να δεις τη παράσταση.
Υπομονή χρειάζεται και οδύνη προφήτη.
Πρέπει, να διαβάζεις τα σημάδια.
Ψάξε.
Βρες την κουρτίνα.
Πίσω από τη κουρτίνα, παράθυρο.
Πίσω από το παράθυρο, αέρας.
Κάτω, το Άλογο.
Πανσέληνος Αναβάτης, Φτερωτός.
Στα ερείπια παλάτια, λάμπουν τα μαχαίρια πριν το φόνο.
Όταν τα δεις, θυμήσου.
Θυμήσου τα στρατιωτάκι8α των μικρών αγοριών.
Όταν ακούς τύμπανα τη νύχτα, παίρνουν ζωή τα μολυβένια
Και
Οι Ποιητές,
Αναβάτες,
Άλογοι,
Πανσέληνοι και πάντα Φτερωτοί.
Βρήκα το παράθυρό μου.
Ψηλά, πολύ ψηλά.
Πέρα, η Θάλασσα και το φως που μαλακώνει.
Οι πέτρες , γίνονται χάρτινες και συγγενεύουν με τον αφρό των κυμάτων.
Ιούλιος.
Καίσαρ ο μήνας της Προδοσίας.
Τα καράβια των διακοπών ταξιδεύουν στο Αιγαίο.
Αμπάρια γεμάτα με όνειρα μπαχαρικά και θλίψη βιταμινούχα.
Έτσι, θυμάται το Καλοκαίρι το Χειμώνα και αυτός, το Καλοκαίρι πάλι.
Μένουνε μόνοι η Άνοιξη και ο Φθινόπωρος, μα δεν μπορούν να ζευγαρώσουν και ας το θέλουν τόσο.
Ανέραστο μεταξύ τους φράγμα, οι Μήνες.
Να λοιπόν η βόλτα στα ερείπια , παλάτια χαλασμένα ενός θεάτρου με χλαμυδοντυμένες πέτρες.
Αδειάζουν τα πηγάδια.
Απόψε-Ιούλιος- θα αρνηθώ την Πανσέληνο.
Γιατί;
-------------------------------
"Έβγαλε τις μάσκες του Θιάσου κι όλα, βρέθηκαν ξαφνικά να’ναι σωστά και πετυχημένα."
"Η Αυτοκτονία πρόλαβε το σκηνοθέτη."
( Δεν νομίζω .!)
a8anato soureallll!!
!!!!!!!!!!!!!! θαυμάσιο...αλλά που κολλάει και απο που ποιανού είναι;;;;;;;
Υπομονή χρειάζεται και οδύνη προφήτη.
Πρέπει, να διαβάζεις τα σημάδια.
Αγαπητέ κύριε Πήττα,
Και αυτό το άρθρο σας όπως όλα τα υπόλοιπα περιγράφουν με σαφήνεια την κατάσταση. Και με πολύ απλό και αληθινό τρόπο παρουσιάζετε τα πράγματα ως έχουν. Αλλά το μεγάλο αλλά είναι τι κάνω, τι κάνεις τι κάνει τι κάνουμε τι κάνετε τι κάνουν, για να βελτιωθούμε?
Νομίζω ότι ευθύνη έχουμε όλοι μας σε ατομικό επίπεδο και θα συνεχίσουμε να έχουμε τα διάφορα προβληματάκια μας έως ότου διώξουμε την λογική "να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα".
Πάντως συνεχίστε εσείς έτσι γερά γιατί σας αντιγράφ αισχρά εφόσον η έκφρασή σας είναι πιο μεστή και κατανοητή από την δικιά μου.
Ο ταπεινός σας αντιγραφέας
Το αδόκητο φαντασιακό στην ποίηση του Γιώργου Πήττα
----------------------
Σκέψεις και σκαλαθύρµατα για το «Ο Δύων Ανατέλλων και η Πανσέληνος Βροχή»
Κάθοµαι τώρα µπροστά στο λάπτοπ και περιµένω να µε πληµµυρίσει ένας
χείµαρρος λέξεων για το βιβλίο του φίλου Γιώργου. Εις µάτην, η οθόνη παραµένει
άδεια σαν το µυαλό µου. Δεν ξέρω ακόµη πώς να κινηθώ στην όποια κριτική
προσπαθώ να κάνω, ή µήπως δεν θέλω να κριτικάρω; Πώς να ασκήσω την τέχνη
της Κριτικής αν δεν γνωρίζω τι είναι; Να πω ότι είναι πολύ ωραίο, κολακεία είναι
ακόµη και µε περίτεχνες εκφράσεις Ο θαυµάσιος τίτλος από µόνος του χτυπά
κατευθείαν στο µάτι: µια σύγκρουση και µια αντιµετάθεση εννοιών ιδωµένες όχι σαν ένα
νοητικό παιχνίδι, αλλά σαν µια κυκλική αντιθετική αναφορά που στοιχειώνει ένα βίωµα, το
εγκόσµιο ζην και η ψυχική ιδιοσυγκρασία από τη σκοπιά µιας ποιητικής καταγραφής.
Παρατηρήστε πως τέσσερεις λέξεις παράγουν ένα πλήθος εικόνων και συναισθηµάτων που
το άθροισµά τους αντιστρέφει την κλασική κινέζικη παροιµία: µια φράση αξίζει όσο χίλιες
εικόνες, και σ αυτό το σηµείο διάκειται το στοίχηµα του Γ. Πήττα µε την ποίηση Πολύ
κοµψό µέχρι εδώ. Παρακάτω...χµµ Το πρελούδιο του στίχου µε τους ελιοτικούς
χρόνους είναι µια συνταρακτική στη λακωνικότητα της περίληψη γι αυτό που θα
επακολουθήσει. Σαν leit motiv του Wagner, η µνήµη του επανέρχεται και είναι πανταχού
παρούσα µε το κλίµα της. Μια ονειρική πλεύση στα άδυτα του µυαλού και της ψυχής είναι
η προαπαιτούµενη συνθήκη παρά µια στεγνή και ψυχρή ανάγνωση για να εκτιµήσουµε τις
ικανότητες του ποιητή, αυτό το τελευταίο δε το ζητά πουθενά όσο κι αν µας φαίνεται ότι
ακροβατεί. Ο Γ. Πήττας είναι ένας ζογκλέρ που αποδεικνύει ότι δεν χρειάζεται να
θαυµάσουµε µόνο την τεχνική του αλλά και τη δηµιουργικότητά του στις γυµναστικές
κινήσεις υπερβατικής δεξιοτεχνίας…Τώρα, τον κολάκεψα ή τον έθαψα; Ο
καταναγκασµός της λογικής στην πένα του Γ. Πήττα είναι διάχυτος παντού. Δεν πιστεύω
ότι υπάρχει κάποιο ανάλογο έργο µε τόσο ετερόκλητο πλήθος εννοιών, εικόνων,
συναισθηµάτων, κοσµοπολιτισµού αντί ελληνοκεντρισµού, λογοτεχνικών παρεισφρύσεων,
αυτοβιογραφίας, µυθολογικών αναφορών και τόπους αγαπηµένους από µια παιδική ηλικία.
Όλα χορεύουν αντί να παρελαύνουν στο τεντωµένο σχοινί της Ποίησης και το ζητούµενο
είναι να υπάρχει ισορροπία, οικονοµία και ευελιξία, τρία πράγµατα στα οποία πέτυχε να
µην µας απογοητεύσει Ε, δεν πάει άλλο!
Ας προσπαθήσω να συγκεντρωθώ. Το πρόβληµα ξεκινάει από το γεγονός
ότι γνωρίζοµαι προσωπικά µε τον Γιώργο. Συνεπώς κάθε προσπάθεια κριτικής
καταλήγει ως µεροληψία, ακόµη και στην υπεροψία τού να επισηµάνω ως
καλοθελητής τα κρίσιµα στοιχεία του έργου τα οποία χρήζουν κάποια περίσσια
προσοχή στην επαναδιατύπωση και στον χαρακτήρα τους. Ακόµη κι αν έχω δίκιο,
το πρόβληµα προκύπτει όχι στην σχέση ποιητή-αναγνώστη αλλά στην ανταλλαγή
απόψεων όπου ένας φίλος, όσο ειλικρινής κι αν είναι στις προθέσεις του βάζει
χέρι στην υπερπροσπάθεια του γραφέα (ορίστε το είπα!) να φανεί αντάξιος πρώτα
στους κοντινούς του και έπειτα στο εντελώς άγνωστο αναγνώστη του. Είναι ένας
παράδροµος εποικοδοµητικής ενίοτε κριτικής όπου αµφότερες οι πλευρές θα
αναµετρήσουν κάποια στιγµή τους πληγωµένους εγωισµούς τους όταν
διαπιστωθεί η διάσταση των κίνητρων που η καθεµιά πλευρά κρίνει ότι είναι τα
επιδιωκώµενα... Το Κύπρος Χαλκού είναι το βίωµα µου, η περασµένη ζωή
µου Όχι ρε φίλε, νόµιζα ότι έγραφες για µια παλιά γκόµενά σου! Κάπως έτσι
δηλαδή. Αλλά υπάρχει µια καλή δικαιολογία εδώ που αφορά εµένα, τη συλλογή
την πήρα στα χέρια µου ζεστή από το τυπογραφείο και µε αφιέρωση ως πρώτο
αντίτυπο (πάρτε τα ζηλιάρηδες) χωρίς να διαβάσω στίχο από πριν, οπότε και
γλύτωσε ο φίλος από µένα την έπαρση του κόλακα που γυρεύει να συµµετάσχει
σε µια εντελώς προσωπική δηµιουργία (Να! Το βλέπετε; Εγώ του είπα να το βάλει
αυτό! -Σκάσε ρε µαλάκα!).
Είχα δηλώσει κάποτε ότι ένα ποίηµα ή ένας ποιητής µου αρέσουν όταν
προσφέρουν την ευκαιρία πολλαπλών αναγνώσεων και αθυρµάτων. Η καταχνιά
και η επιθετική µελαγχολία του Σαχτούρη που αντιδιαστέλλει στον κοµψό
Εµπειρίκο και τον ερωτισµό του Καβάφη είναι ζητήµατα που µπορώ να τα νιώσω
µόνο συγκρινόµενα µεταξύ τους, είναι δύσκολο να διαβάσω σκέτο µόνο του έναν
ποιητή. Κι όταν πρωτοδιάβασα σκέτο το Δύων Ανατέλλων, δεν ένιωσα τίποτα,
µια παταγώδης αποτυχηµένη ανάγνωση. Εξαιτίας της απογοήτευσής µου, το
άφησα στην άκρη για λίγο καιρό µέχρι να συνέλθω από το σοκ, ήµουν εντελώς
σίγουρος ότι τον είχα διαβάσει εντελώς επιπόλαια, µε λάθος τρόπο. Σε κάποια από
τις διαδικτυακές συνεδρίες µας, όταν έπεσε ο Καίσαρ Μήνας αρχίσαν να ανάβουν
τα λαµπάκια µου. Ξαφνικά είχα τη διάθεση να αρπάξω αυτό το κείµενο και να
παίξω µαζί του παρωδώντας το. Τότε κατάλαβα τι είχε συµβεί. Μια πρώτη
ανάγνωση δεν ξεκαθαρίζει αν µου αρέσει ή όχι. Το κρασί όσο ήταν φρέσκο και δεν
σίτεψε µου φαινόταν άνοστο. Τώρα θεωρώ τον Καίσαρ Μήνα ως το αγαπηµένο
µου ποίηµα (κι όχι το Άλφα που θέλουν οι υπόλοιποι µην-πω-επειδή-είναι-µεγάλο-
και-επικό) για τον βασικό λόγο ότι ήταν το µάνταλο που ξεκλείδωσε την ποιητική
άβυσσο του Γιώργου. Ήθελα και το µέτρο των άλλων αναγνωσµάτων για να
καταλάβω ότι εδώ υπάρχει κάτι το διαφορετικό. Θα λεγα, εκπυρσοκρότησε το
ωµέγα την πρώτη (στιγµή) του χρόνου που διαισθάνθηκα ότι ένας νέος ποιητής
µου άνοιξε ένα παράλληλο δρόµο που συµπορεύεται µε τα άλλα αναγνώσµατά
µου και τις ευαισθησίες µου. Η πανσέληνος βροχή αισθητικών και
συναισθηµατικών γεύσεων στο Δύων Ανατέλλων και στο Άλφα πρόκειται σαφώς
για κορωνίδες µε τον Καίσαρ Μήνα να προσθέτει µε λακωνικό ύφος τη
δραµατουργική τελική πινελιά.
Σε καµµία περίπτωση δεν πιστεύω ότι µπορεί να θεωρηθεί «εύκολη» η
γραφή του. Μια ωραία µελωδία, ένα καλό κρασί δεν γεύονται µόνο µία φορά. Η
ποίησή του όταν αρχίσεις να νιώσεις το ρυθµό της, επιθυµείς να την
ξαναδιαβάσεις, υπάρχουν πολλές κρυφές πλευρές και νοήµατα που είναι αδιόρατα
εκ πρώτης ανάγνωσης. Το βασικό στοιχείο που χαρακτηρίζει τη συλλογή του είναι
η δοµή και µάλιστα µακροσκοπική δοµή, κανένα ποίηµα δεν διαβάζεται µόνο του
παρά υπάρχει µια συνεχής ροή. Θα αποτολµούσα να χαρακτηρίσω το έργο σαν
µια ποιητική όπερα µε την ακατάπαυστη µελωδική της ροή και τα leit motiv που
χρησιµοποιούνται ως αναγνωριστικά σηµάδια. Ο ερωτισµός ως ποιητική πτυχή
δεν είναι ανηλεής σαν του Εµπειρίκου, ούτε απολογείται καβαφικά, υπάρχει
επειδή η απουσία του είναι αδιανόητη και θα έπρεπε να εφευρεθεί αναγκαστικά
ως έµφυτος. Τίποτε δεν είναι περιττό· όλα χαρακτηρίζουν όχι µια ποιητική ιδέα
που ενέσκηψε µετά από εµπνεύσεις, αλλά επειδή ο Δύων Ανατέλλων και η
Πανσέληνος Βροχή είναι ο ίδιος ο ποιητής. Για να δανειστούµε τον Μπόρχες,
πιστεύω ότι ο Γιώργος Πήττας και η ποιητική του περσόνα δεν γνώριζαν ποιος
από τους δύο έγραφε τούτο το έργο.
Βαγγέλης Δαρδαντάκης
8-11 Ιουνίου 2001, νύχτες εν πλω
http://www.refene.com/pdf/vagdar-a-geopittas.pdf
ωραιος
μια αψογη περιγραφη αυτου που ζησαμε τα τελευται 25-30 χρονια
η ιστορια της θλιβερης κοινωνικης συνενοχης
η καπιταλιστικη εξουσια δεν ασκειται δια της απειλης και της βιας (δεν θα ηταν δυνατον) , αλλα δια της ηγεμονιας
στο συλλογικο νεοελληνικο φαντασιακο εμφυτευθηκε και εντελει δεσποσε η ιδεα του Ευρωπαιου ,η ιδεα αυτου που ξεφευγει απο την βαλκανικη μιζερια και απογειωνεται στους ουρανους της αφθονιας , της νιρβανας του κατυ-σαρκ, του λιβ αις , της μπεμπας με τις αλουμινενιες ζαντες , της πασοκοβλαχοκιτς αισθητικης , του κομματικου μαχαλομαγκα
ναι μια χωρα πτωχευει , περισσοτερο οδυνηρη ομως ειναι η πνευματικη πτωχευση που προηγηθηκε
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΜΑΡΙΟ ΤΩΡΑ
Εξαιρετικό άρθρο,όπως πάντα,Κύριε Πήττα..
Μένει μόνο ν'αναρωτηθώ:Μας αξίζει μια Βαστίλη,ή θα πέσουμε μέχρις ενός "τηλεμαχόμενοι";;
Όπερ έδει δείξαι...
Τα σέβη μου και πάλι..
Εξαιρετικό άρθρο που περιγράφει με μυθιστορηματικό τρόπο το τέλος μια εποχής.
Μιας εποχής που έγιναν τόσα πολλά και εγκληματικά λάθη.
Τώρα μπαίνουμε σε μια νέα εποχή που θα πληρώνομε αυτά τα λάθη του παρελθόντος και κανείς δεν ξέρει που θα μας οδηγήσει.
Ο κόσμος είναι πραγματικά αγανακτισμένος αλλά κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα συσσωρευτεί αυτή η αγανάκτηση.
Άλλοι πιστεύουν ότι ο καπιταλισμός είναι στο τέλος του και ανοίγει ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό, άλλοι βλέπουν ότι μια νέα χούντα είναι περισσότερο κοντά.
Το πιο πιθανό σενάριο βέβαια είναι να υπάρξει μια αναταραχή που δεν πρόκειται να μας οδηγήσει πουθενά…