Ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου είχε μιλήσει αναλυτικά στον Στέλιο Κούλογλου για την δεκαετία του 60. Στα αποσπάσματα της συνέντευξης που ακολουθούν διηγείται την σύγκρουση του με το Παλάτι το 1964, όταν προσπάθησε να μεταθέσει φιλοβασιλικούς αξιωματικούς που συνομωτούσαν κατά της κυβέρνησης Παπανδρέου και όπως αποδείχτηκε εναντίον της δημοκρατίας. Από την διαμάχη για τον έλεγχο του Στρατού ξεκίνησε η αντιπαράθεση που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης Γ.Παπανδρέου, στην αποστασία και τελικά στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967.

ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
Εσάς τι γραμμή σας έδωσε ο «Γέρος»(Γ.Παπανδρέου) όταν σας έδωσε το Υφυπουργείο Εθνικής Αμυνας; Για τις Ένοπλες δυνάμεις εννοώ...
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:
Να προσέξω να μην προκαλέσω, έλεγε θα τα κάνουμε όλα, αλλά σιγά σιγά, ότι θες θα γίνει μα άστο σιγά-σιγά να γίνει. Να μην μας πάρουνε μυρωδιά.
Ακολούθησα την πολιτική του αλλά δεν ξέρω αν μας βγήκε σε καλό. Δεν προλάβαμε.
ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
Η δικιά σας η σύγκρουση ξεκίνησε με τις προσπάθειες μετάθεσης των αξιωματικών...
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:
Η ιστορία από κει άρχισε... Δεν μπορούσαμε να τους διώξουμε, δεν θέλαμε να τους διώξουμε, αλλά ήταν σίγουρο ότι έπρεπε να τους μεταθέσουμε.
...Και τελικά αντέδρασε το παλάτι, με κάλεσε κάποτε ο Κωνσταντίνος ο Βασιλιάς τότε, για να μου πει μέσες άκρες, «αυτοί είναι οι δικοί μου άνθρωποι, γιατί τους μεταθέτετε»; Εγώ μπορώ να σας πω «ότι δεν είναι δικοί σας» του απάντησα. «Νομίζετε ότι είναι δικοί σας, αλλά αυτοί κάτι άλλο επιδιώκουνε και θα βγει εις βάρος σας».
Δεν το πίστευε ο Κωνσταντίνος, ο οποίος τους θεωρούσε δικούς του απολύτως, τελικά την έπαθε την δουλειά.

Το πορτραίτο του υπουργού Εθνικής Αμυνας Π.Γαρουφαλιά.

Ο Γαρουφαλιάς ήτανε ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος, ικανός, καμία αμφιβολία. Αλλά είχε παρασυρθεί, δεν ξέρω από ποιούς, ίσως από το παλάτι. Να αντικαταστήσει τον Γεώργιο Παπανδρέου σαν αρχηγό του κόμματος, αυτό το επίστευσε ο Γαρουφαλιάς, ο οποίος σας είπα δεν ήταν τυχαίος άνθρωπος. Αλλά έχοντας την υποστήριξη του παλατιού, το έβλεπε πιθανόν.

Ήταν φίλος με τον Γεώργιο Παπανδρέου από πολύ παλιά χρόνια και μάλιστα όχι μόνο συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου αλλα και χρηματοδότης, ήτανε ο άνθρωπος που συντηρούσ4ε τον Γεώργιο Παπανδρέου και αυτό δεν το αρνείτο ο Γέρος.
Και όταν εγώ τούλεγα ότι ο Γαρουφαλιάς μας υπονομεύει η απάντηση του Γέρου ήταν μόνιμη, ο φίλος μου, ήταν φίλος μου πριν ακόμα γεννηθείς εσύ. Δεν το πίστευε. Και αυτό μέχρι την τελευταία στιγμή.

ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
Κάποια στιγμή του υποβάλλατε παραίτηση.
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:
Βέβαια, επανειλημμένα, γιατί δεν με άκουγε. Δεν με άκουγε. Είχα μια γραμμή την οποία ο Γέρος; φοβότανε ότι αν την εφαρμόζαμε θα ερχόμασταν σε αντίθεση με το Παλάτι.
Είναι περίεργο πράγμα με τον Γέρο τον Παπανδρέου, ότι ήτανε μεν δημοκρατικός αλλά δεν εννοούσε με τίποτα να τα βάλει με το Παλάτι. Διότι καταλάβαινε ότι το Παλάτι ήταν πολύ ισχυρό.
Του ζήτησε ο Γέρος(του Γαρουφαλιά) να παραιτηθεί και άκουσον άκουσον, ο Υπουργός Άμυνας δεν παραιτείτο και ερχόταν κάθε μέρα στο Πεντάγωνο και έλεγα στον Γέρο, είναι εδώ τι να κάνω να τον διώξω;
Όχι, να βάλω να τον συλλάβουνε; Όχι, άστονε, να δούμε που θα πάει;.
.....είχαμε αλλάξει πλέον πολιτική, εν τούτοις έμενε με τον Βασιλιά σίγουρος, ότι εδώ το μέλλον στην Ελλάδα δεν μπορεί να διαγραφεί αν δεν έχεις μαζί σου τον Βασιλιά.

ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
Η άλλη μεγάλη ιστορία ήταν που αντιμετωπίσατε πριν τα Ιουλιανά του 65 ήτανε το σαμποτάζ στον Έβρο που είχε οργανώσει ο (μετέπειτα δικτάτορας) Γεώργιος Παπαδόπουλος για να κατηγορήσει τους κομμουνιστές.
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:
.. ο Έβρος όπως καταλαβαίνετε ήτανε ευαίσθητη περιοχή της χώρας, απέναντι είναι η Τουρκία, δεν είχαμε καλή σχέση με την Τουρκία και όπως μας τα φέρανε, μας τα δείξανε τα πράγματα, ήτανε πολύ πιστευτά. Και πιστέψαμε όλοι ότι επρόκειτο για κάποιο πραγματικά σαμποτάζ, μέσα στον οργανισμό του στρατού.
Ουσιαστικά τι απεδείχθη αργότερα, ότι αυτός που (τα είχε οργανώσει) ήτανε ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, τότε αντισυνταγματάρχης, ο οποίος όμως φαίνεται ήτανε και ο αρχηγός,
... και το είχα πει του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά ο Γεώργιος Παπανδρέου αρνείτο να φανταστεί, διότι με τον Παπαδόπουλο ήτανε από το ίδιο χωριό και δεν πίστευε ότι αυτός ο άνθρωπος θα στρεφότανε κάποτε εναντίον του.

Για τον ρολο του Κ.Μητσοτάκη στην αποστασία.

ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:
Όλοι βλέπαμε ότι ο Παπανδρέου έφευγε και ήταν και ηλικίας πλέον μεγάλης, βλέπαμε τα σφάλματά του, κάποιος έπρεπε να τον διαδεχθεί και μερικοί δεν μπορώ να πω ποιοι ακριβώς, θεωρούσανε ότι ο Μητσοτάκης ήταν ο πιο κατάλληλος διάδοχος του Γεωργίου Παπανδρέου, ...
ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
Στην απόφαση του Μητσοτάκη (να φύγει από την Ενωση Κέντρου) έπαιξε ρόλο ότι το γεγονός ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου προωθούσε τον Ανδρέα;
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:
Μπορεί διότι ο Γέρος ο Παπανδρέου δεν θα το έλεγε ποτέ, αλλά κανείς δεν αμφέβαλε ποτέ ότι μέσα του χαιρότανε ότι ο γιος του θα γινότανε κάποτε διάδοχός του. Δεν το έδειχνε φανερά και μάλιστα ήτανε και εναντίον του Ανδρέα εξοργισμένος αλλά όλοι καταλαβαίναμε ότι ήτανε ο γιος του
ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
Όταν τον προδίνουνε τον Γεώργιο Παπανδρέου, κατά αρχήν ο Γαρουφαλιάς και μετά η όλη ιστορία της αποστασίας, πως αισθάνεται, ο Γεώργιος;
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:
Όταν πέσαμε πλέον στις 15 Ιουλίου 1965 και πήγα να τον δω τον Γέρο αργά, θυμάμαι χτυπούσε το κεφάλι του και έλεγε Μιχάλη γιατί δεν σε άκουγα, γιατί δεν σε πίστεψα, τότε είχε καταλάβει. Αλλα τότε ήτανε πλέον τελειωμένη ιστορία , είχε ανοίξει πλέον ο δρόμος για την χούντα. Και τελικά πήγαμε όλοι φυλακή.
ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
Είχατε επίσης μια πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον, τελευταία φορά που τον είδατε, τον Γέρο πριν την δικτατορία, που του είπατε ότι θα πάτε για την προεκλογική εκστρατεία στην Κοζάνη.
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:
Του είπα, πάμε καλά, και μου λέει ποιες εκλογές και συ μιλάς για εκλογές; Δεν βλέπεις ότι ότι θάχουμε δικτατορία;