Τσόμσκι: Ο Ομπάμα πρόκειται να συνεχίσει την πολιτική του Μπους
Με τις 100 πρώτες ημέρες της διακυβέρνησης Ομπάμα να συμπληρώνονται αυτή την εβδομάδα, το tvxs παρουσιάζει τις εκτιμήσεις του Νόαμ Τσόμσκι για την πολιτική του Αμερικανού προέδρου. Η οικονομική κρίση, το σύστημα υγείας στις ΗΠΑ, η εξωτερική πολιτική κ.ά. θέματα αποτελούν το αντικείμενο της συνέντευξής του στο DemocracyNow.
Short Link: http://tvxs.gr/node/9238
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
.
14 Σχόλια
@KostasL (σχ. 75436)
Αγαπητέ Κώστα,
Ο Τσόμσκυ είναι ένας εξέχων διανοούμενος και επιστήμονας, αναμφισβήτητα. Μιλάει για λύσεις αλλά ... πολύ φευγαλέα, επιγραμματικά και θολά, και το μόνο που αναφέρει επ'αυτού είναι οι ακτιβιστικές ενέργειες. Πότε όμως δεν αναλύει σε κάποιο βάθος το πως να γίνουν και ούτε αφιερώνει και κάποιο ουσιώδη χρόνο όσο αφιερώνει στην ανάλυση των προβλημάτων.
Κατά την γνώμη μου, το να παρουσιάζει κάποιος το πρόβλημα με χίλια-δυο επιχειρήματα και ποτέ ουσιαστικά να μην περνάει στην παρουσίαση και ανάλυση λύσεων σε περιπτώσεις διανοουμένων όπως του Τσόμσκυ, είναι καταστροφικό. Αν όμως κάποιος έλεγε στον Τσόμσκυ 10 χρόνια πριν ότι τώρα θα υπάρχει ένας μαύρος για πρόεδρος των ΗΠΑ θα έλεγε ή ότι θα ήταν αδύνατον ή το λακωνικό του "ε και, δεν περιμένω τίποτα απ'αυτό" ... Αυτή η στάση προσφέρει πολύ λίγα για μένα στην οποιαδήποτε εξέλιξη των πραγμάτων.
Στο προηγούμενο σχόλιό μου είπα ότι ο Τσόμσκυ ρωτήθηκε σε αυτή την συνέντευξη τι θα έκανε στην περίπτωση των εταιρειών που κατέρρεαν και έκανα λάθος που είπα ότι θα έκανε τουλάχιστον το ήμισυ αυτού που έκανε η κυβέρνηση Ομπάμα, η απάντησή του, αν το προσέξει κάποιος, ήταν ότι θα έκανε σχεδόν τα ίδια και ας κατηγόρησε την κυβέρνηση Ομπάμα για αυτό λίγο πιο πριν. Αναρωτιέμαι όμως γιατί έχει αυτή την τόσο απαισιόδοξη στάση;
Κάτι που έχω ξαναπεί είναι ότι αν η προσοχή μας επικεντρώνεται στο αρνητικό αυτό και θα μεγαλώσει. Αυτό κάνουμε για πολλά χρόνια τώρα για αυτό εξελισσόμαστε και τόσο αργά και με οδυνηρό τρόπο. Η παρουσίαση και ανάλυση του προβλήματος είναι κάτι σημαντικό αλλά στην ουσία είναι ως διαδικασία είναι άχρηστη αν δεν παρουσιάζεται και δεν αναλύεται η λύση περισσότερο από το πρόβλημα.
"... ποιος ο λόγος να κάνεις προτάσεις όταν δεν υπάρχει κανείς με την ικανότητα να της εφαρμόσει!"
Και η ερώτησή μου σε αυτό είναι: Δηλαδή τι εννοείς; Ότι είμαστε καταδικασμένοι; Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι είναι και το πνεύμα του Τσόμσκυ ... Αλλά συγνώμη αυτό δεν μπορώ να το δεχτώ, και η ιστορία το δείχνει ότι οι λύσεις είναι απλές, η εφαρμογή τους μόνο μπορεί να μας φαίνεται δύσκολη ...
" .... Από την άλλη αφού το θέμα μέγιστης σημασίας δεν είναι να εφευρεθούν οι κατάλληλες προτάσεις αλλά να φτάσουν οι άνθρωποι σε ένα σημείο αντίληψης της πολιτικής, και όχι μόνο, πραγματικότητας μια ποιότητας ενός νέου επιπέδου."
Αναμφισβήτητα είναι σημαντικό να έχουμε μια σωστή και βαθιά αντίληψη των πραγμάτων και αυτό φυσικά επιτυγχάνεται όταν κάποιος παρουσιάζει και αναλύει το πράγματα όπως κάνει ο Τσόμσκυ. Το επόμενο φυσικό βήμα όμως είναι να περάσει κάποιος στην παρουσίαση της λύσης. Μια σωστή αντίληψη του προβλήματος έχει ως φυσικό επακόλουθο την λύση, γιατί δεν ζούμε σε ένα σύμπαν με αδιέξοδα ... Κάποιος δεν μπορεί να δει την λύση μόνο αν πιστεύει ότι δεν υπάρχει λύση! ... αυτό όμως είναι μια ζοφερή πραγματικότητα και μπορεί μόνο να είναι ένας φτιαχτός εφιάλτης και όχι κάτι το πραγματικό ...
Φιλικά, Νίκος
Αν και φαίνεται κάπως περίεργο για κάποιον σαν τον Τσόμσκι να μην προτείνει λύσεις για τα προβλήματα που κατά καιρούς σχολιάζει, ωστόσο εγώ νομίζώ ότι ορθώς πράττει διότι ποιος ο λόγος να κάνεις προτάσεις όταν δεν υπάρχει κανείς με την ικανότητα να της εφαρμόσει! Για παράδειγμα ο ίδιος προτείνει ότι η κυβέρνηση των Η.Π.Α. θα έπρεπε να αφήσει να χρεοκοπήσουν τα κομμάτια του επιχειρηματικού κόσμου που μοιράζονται την ευθύνη για την οικονομική κρίση και να σώσει αυτά που θεωρούνται σημαντικά για την ακεραιότητα της οικονομίας των Η.Π.Α. Προφανώς για την πλειοψηφία των κατοίκων αυτού του πλανήτη η ανάλυση του Τσόμσκι αποτελεί μια ομιχλώδες και δυσνόητη άποψη γεμάτο έννοιες και ονόματα που κάνεις δεν έχει οικειοποιηθεί και οι προτάσεις του πιθανόν να παρέμεναν στην ίδια σφαίρα με τα σχόλιά του. Όμως η αποχή του από της προτάσεις τον έχει βοηθήσει στο να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ακροατών του και του έχει προσδώσει μια επιστημονική εγκυρότητα υψίστης πολιτικής σημασίας. Σε έναν κόσμο όπου ο κάθε υποτίθεται πεπειραμένος (αριστερός, δεξιός, δημοκράτης, φιλελεύθερος, επιχειρηματίας, χριστιανός, ερευνητής, κτλ) συνταράσσει τι αντιλήψεις μας με καινοτόμες προτάσεις που θα βγάλουν της υπάρξεις μας από το τέλμα στο οποίο έχουν υποπέσει, αυτός αρνείται με συνέπεια να περάσει στη πολιτική με αυτούς του όρους. Από την άλλη αφού το θέμα μέγιστης σημασίας δεν είναι να εφευρεθούν οι κατάλληλες προτάσεις αλλά να φτάσουν οι άνθρωποι σε ένα σημείο αντίληψης της πολιτικής, και όχι μόνο, πραγματικότητας μια ποιότητας ενός νέου επιπέδου. Συνεισφέρει ακριβώς σε αυτόν τον τομέα, διότι είναι φανερό ότι ο τύπος είναι ένας μαέστρος του ορθολογισμού, και καταφέρνει έτσι ένα οπτικό σχήμα, ή τουλάχιστον προσπαθεί, σε τομείς που αδυνατούν οι περισσότεροι από εμάς να έρθουν σε ουσιαστική επαφή. Ένας τέτοιος τομέας είναι και το πολύπλοκο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα μαζί με αυτούς που κρύβονται πίσω από αυτό. Φυσικά δεν ισχυρίζομαι ότι το να προτείνεις λύσεις είναι δεν έχει κάποιο νόημα ή ότι δεν θα έπρεπε να γίνεται αλλά νομίζω ότι προτεραιότητα έχει η διαμόρφωση ή και αναμόρφωση της αντίληψής μας για να καταφέρουμε να αγγίξουμε το σημείο που από εκεί και πέρα η αλλαγή είναι αναπόφευκτη. Αν και ατελές αυτό σχόλιο αποτελεί μια παρατήρηση προς το σχόλιο 74874 από τον Νίκο Μ.
@praxeology (σχ. 75185)
Αγαπητέ,
Το να έχει κάποιος μια θέση δεν πάει να πει ότι κάποιος τον κορόιδεψε.
Και δεν προσπαθώ συστηματικά να βγάλω τον Ομπάμα μεσσία ή αθώο. Αν διάβαζες προσεκτικά τα σχόλιά μου θα το καταλάβαινες αυτό. Και το προηγούμενο σχόλιο μου δεν αναφερόταν συγκεκριμένα σε σένα για να το πάρεις προσωπικά.
Παρόλα αυτά, είναι τελείως αφελές να ισοπεδώνουμε τον Ομπάμα ή ακόμη και τον Κλίντον και να τους φέρνουμε στο ίδιο επίπεδο με τον Μπους, γιατί τότε αυτό σημαίνει ότι μας λείπει παντελώς η αίσθηση της κριτικής σκέψης και τα χειρότερα τότε έρχονται ...
Και είναι και πολύ κρίμα που ακόμη και ένας διανοούμενος όπως ο Τσόμσκυ να λέει ότι "δεν περίμενα τίποτα από τον Ομπάμα" και ποτέ να μην λέει, από ποιον περιμένει οτιδήποτε τότε; ... αυτό ποτέ δεν έχω ακούσει να το λέει σε καμία ομιλία του ...
Ο λόγος του όσο και αν είναι εμπεριστατωμένος με στοιχεία, μελέτες και υψηλή διανόηση είναι σκέτη καταστροφολογία που δεν δίνει καμία ελπίδα σε κανένα. Όπως είπα και στο προηγούμενο σχόλιό μου σπάνια ο Τσόμσκυ μιλάει για λύσεις, αλλά συνέχεια παρουσιάζει και αναλύει τα προβλήματα. Τι είδους φιλοσοφία είναι αυτή; Πραγματικά δεν την καταλαβαίνω! ...
Όταν ρωτήθηκε από την κυρία Γκούντμαν αυτός τι θα έκανε με τις επιχειρήσεις που κατέρρεαν η απάντησή του ήταν αρκετα ενδιαφέρουσα στο ότι θα έκανε τουλάχιστον στο ήμισυ αυτά που έκανε ήδη η κυβέρνηση Ομπάμα. Αν δεν είχε ερωτηθεί αυτό δεν θα το ανέφερε ποτέ.
Αναρωτιόμαστε γιατί οι πολιτικοί γίνονται διεφθαρμένοι; Αφού δεν έχουμε μια σταθερή και ισορροπημένη γνώμη για αυτό γίνονται διεφθαρμένοι. Αντιπροσωπεύουν την συνειδητότητά μας γιατί οι περισσότεροι από εμάς είμαστε των άκρων και έτσι κάποιοι συνέχεια τους γλείφουν και άλλοι συνέχεια τους βρίζουν. Αλλά ένα πρόσωπο (το ίδιο) ή μια ομάδα (η ίδια) να τους κριτικάρει εκεί που πρέπει και να τους επαινεί εκεί που πρέπει δεν ξέρει. Αυτό είναι μια παράλογη συμπεριφορά που έχει φυσικά ένα παράλογο αποτέλεσμα: όλοι οι πολιτικοί γίνονται διεφθαρμένοι ... αλλά ποτέ δεν φταίμε εμείς, αυτοί φταίνε ...
... και η ιστορία επαναλαμβάνεται ...
Θα κάνουμε και εμείς την "Γαλλική μας επανάσταση" και μετά; ... ως προς έκπληξη όλων μας!... θα βγεί ένας "Ναπολέων" που στην αρχή θα φαίνεται σαν σωτήρας που έπειτα θα αυτο-κηρυχθεί "αυτοκράτορας" ... και η ιστορία επαναλαμβάνεται ...
Αλλά εγώ δεν βλέπω τον Ομπάμα σαν σωτήρα, απλά αναγνωρίζω αυτό που προσπαθεί να κάνει. Δεν ευθύνεται αυτός αν έχουμε τώρα ένα ιεραρχικό σύστημα εξουσίας. Η συμμετοχική (ή άμεση) δημοκρατία θα έπρεπε να είναι κάτι για το οποίο όλοι θα έπρεπε να προσπαθούμε να επιτύχουμε ... αλλά όχι, είμαστε πολύ απασχολημένοι να κατηγορούμε και να ψάχνουμε για ένοχους ... ποιος έχει χρόνο να δημιουργήσει καινούργια συστήματα διακυβέρνησης; ...
Πάντως χαίρομαι που το ΤΒΧΣ γίνεται αρκετά ισορροπημένο ως προς αυτό το σημείο και βλέπω ότι επιδυκνείουν και τα θετικά που κάνει ο Ομπάμα ενώ λίγο καιρό πριν υπήρχε η ροπή προς την παρουσίαση μόνο των αρνητικών με φιλτράρισμα των θετικών. Αυτή είναι μια ισορροπημένη ενημέρωση χωρίς παράλογες κλίσεις ...
Ποιός σε κορόϊδεψε βρε Νίκο;
Εσύ συστηματικά προσπαθείς - για κάποιον αόριστο λόγο, κοινό όμως με μια προωθούμενη εικόνα - να βγάλεις τον Ομπάμα μεσσία, αθώα περιστερά, καλοπροαίρετο ριζοσπαστικό ηγέτη ή ο,τιδήποτε άλλο, χρεώνοντας τα στοιχεία της πολιτικής του που δεν επαληθεύουν αυτή την κρίση ή προσδοκία ως εξωτερική, βίαιη (κι αντίθετη με τη θέλησή του) -συστημική- ανάγκη...(πχ. "του δένονται τα χέρια")
Εγώ λέω πως ο Ομπάμα είναι και προϊόν (όπως όλοι σε κάποιο βαθμό) και πρόσωπο (όχι όπως όλοι) του συστήματος...δεν μιλώ ούτε για μεσσίες, ούτε για ηγέτες...μιλώ για πολιτικές και πολιτικούς λόγους...δεν είναι ο άνθρωπος που έρχεται σε ρήξη με το κατεστημένο ή που προωθεί την συσπείρωση μιας τέτοιας πολιτικής δύναμης και τα αποτελέσματα που πετυχαίνει είναι το πραγματοποιήσιμο υπό τις συνθήκες...προωθεί ένα προφίλ που προσδιορίζεται (κι έχει επιλεγεί) αντιστικτικά προς τον Μπους ως προς το ύφος της διακυβέρνησης και της πολιτικής...η ίδια η διακυβέρνηση όμως και η πολιτική δεν φαίνεται να αλλάζει...
Λες πως ο "Ομπάμα ως κοινός άνθρωπος έχει την φιλοδοξία να βοηθήσει τον λαό όσο περισσότερο μπορεί"...ακόμη κι έτσι να ήταν, αυτή η πρόταση θα μπορούσε να αποτελέσει (ιδεολογικά τουλάχιστον) επικεφαλλίδα πολλών διαφορετικών πολιτικών...πολιτικών καθεστωτικών, σύμφωνων με το πολιτικό και κοινωνικό παρελθόν της Αμερικής, και πολιτικών ρήξης...ο Ομπάμα ακολουθεί τον πρώτο δρόμο...
Λες "τι όλοι μαζί έχουμε φτιάξει αυτό το σύστημα"...Όχι, σαφώς δεν το έχουμε φτιάξει το σύστημα όλοι εμείς...μακάρι η ιστορία να ξανάρχιζε κατά παραγγελία κάθε λίγα χρόνια και μακάρι όλοι οι άνθρωποι ως κοινωνικά όντα να είχαν ίσο λόγο ως προς την οικοδόμηση της κοινωνίας τους...δυστυχώς δεν συμβαίνει ετσι...
Και τέλος δεν κατηγορώ τον Ομπάμα γιατί διεψευσε τις προσδοκίες μου (που δεν είχα)...κάτι τέτοιο μπορεί να χρειαστεί να το κάνεις εσύ στο μέλλον...μπορώ να κατηγορήσω την πολιτική του, και μπορώ να διαφωνήσω με αυτούς που για κάποιο λόγο είναι ιδιαιτέρως πρόθυμοι να του δώσουν "λευκή κάρτα"...
Ο Τσάβεζ έθεσε το ζήτημα της επανεκλογής του στη διάθεση του λαού με δημοψήφισμα και πέτυχε...δεν θα διαφωνήσω πως προωθεί μια ιδιαίτερα προσωποκεντρική εικόνα στην άσκηση της πολιτικής, που ενοχλεί αρκετούς αριστερούς, αλλά κρίνεται από τα πεπραγμένα...κανείς δεν εγγυάται την επανεκλογή του...κι ίσως σε ανίθεση με τις ΗΠΑ, στη Βενεζουέλα ενδέχεται η αλλαγή προσώπου να σημάνει και αλλαγή πλεύσης, στην Αμερική ο χρόνος έχει δείξει το αντίθετο (από τον Κλίντον πχ στον Μπους)
Αυτοί που κοροϊδεύουν κάποιους άλλους ότι βλέπουν τον Ομπάμα σαν μεσσία είναι οι ίδιοι που περιμένουν ο Ομπάμα να ενεργήσει σαν μεσσίας για να του αναγνωρίσουν το οτιδήποτε. Αυτό εγώ προσωπικά το βρίσκω πραγματικά ενδιαφέρον και συνάμα αξιοπερίεργο ...
Είναι όμως καιρός για σοβαρή και ακέραιη αξιολόγηση των πραγμάτων αν πραγματικά εννοούμε ότι θέλουμε να αλλάξουμε την σημερινή κατάσταση πραγμάτων. Έχει διαφορά να βλέπεις ένα ηγέτη ως ηγέτη και ως κοινό άνθρωπο. Πχ. ο Ομπάμα ως κοινός άνθρωπος έχει την φιλοδοξία να βοηθήσει τον λαό όσο περισσότερο μπορεί, ως πρόεδρος όμως του δένονται τα χέρια κατά μεγάλο βαθμό για τέτοιες φιλοδοξίες. Ποιος ευθύνεται για αυτό όμως;
Εμείς οι πολλοί (ο λαός) έχουμε συνηθίσει να κατηγορούμε τους λίγους και έχουμε καταλήξει να είμαστε κυριολεκτικά αμέτοχοι της εκτελεστικής διαδικασίας της εξουσίας. Είναι να απορεί κανείς πως σε αυτό ευθύνονται οι λίγοι και γιατί τους κατηγορούμε αν εμείς δεν θέλουμε να συμμετέχουμε(!) ...
Αυτό που πραγματικά συμβαίνει όμως είναι, ότι όλοι μαζί έχουμε φτιάξει αυτό το σύστημα (που βλέπουμε σήμερα να λειτουργεί) και μόνο όλοι μαζί μπορούμε να το αλλάξουμε. Απλά να κατηγορούμε τους λίγους δεν θα αλλάξει τίποτα. Η ιστορία το διδάσκει αυτό, ξανά και ξανά. Η Γαλλική επανάσταση είναι ένα παράδειγμα, που αν και έφερε πολλές αλλαγές προϊόν της ήταν ο Ναπολέων που τελικά αυτο-ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας.
Σήμερα ανάλογο παράδειγμα δίνει ο Τσάβεζ στην Βενεζουέλα αλλάζοντας το νόμο για το πόσο ένας πρόεδρος μπορεί να παραμείνει σε αυτή την θέση. Προς το παρόν είναι ξεκάθαρο ότι προσπαθεί για την ευημερία του λαού αλλά αργά ή γρήγορα η εξουσία διαφθείρει τον οποιοδήποτε αν δεν την αφήσει. Σε αυτό οι ΗΠΑ το έχουν πολύ σωστά, ένας πρόεδρος δεν μπορεί να παραμείνει σε αυτή τη θέση παραπάνω από οκτώ χρόνια.
"Ένας πραγματικός ηγέτης δεν είναι αυτός με τους περισσότερους ακόλουθους αλλά αυτός που δημιουργεί τους περισσότερους ηγέτες."
- Συζήτηση με τον Θεό, N.D.Walsch
Αν οι ηγέτες (όπως ο Τσάβεζ) νομίζουν ότι δεν υπάρχουν άλλοι άξιοι ηγέτες σαν τους ίδιους τότε είναι σίγουρο ότι γρήγορα θα γίνουν διεφθαρμένοι, γιατί βλέπουν μια διαστρεβλωμένη πραγματικότητα, δεν πιστεύουν πραγματικά στον άνθρωπο (οπότε και στον ίδιο τους τον εαυτό) και είναι τελικά ο φόβος που θα τους διαφθείρει ...
- "είναι το σύστημα το οποίο όλοι έχουμε κατασκευάσει (και κληρονομήσει) που δεν αφήνει ηγέτες σαν τον Ομπάμα να κάνουν τις θετικές ενέργειες τις οποίες πραγματικά θα ήθελαν."
Άλλο πράγμα όμως η δομική αδράνεια του συστήματος στην αλλαγή, όπως έχει εμπεδωθεί στην κατανομή των πόρων και των θέσεων εξουσίας, στους θεσμούς και στη νοοτροπία/στο σύστημα συμβολικών-γνωσιακών μορφών, κι άλλο πράγμα μια *πολιτική* η οποία προσανατολίζεται στην αλλαγή των εμπεδωμένων δομών...κάτι τέτοιο δεν υπάρχει...
Το περίεργο στην περίπτωση του Ομπάμα είναι οι προσδοκίες, οι σχεδόν καθεστωτικά εμπεδωμένες γνώμες για την πολιτική του και τις προθέσεις του πριν καλά-καλά αρχίσει...καθώς και σε αντίστιξη με τα δείγματα πολιτικής πρακτικής που πράγματι έχει δώσει...
Αν μη τι άλλο, πώς κάποιος ο οποίος έσπασε κάθε ρεκόρ στην χρηματοδότηση και τα έξοδα της προεκλογικής καμπάνιας (βάση ανισότητας μεταξύ προσώπων, ομάδων, παρατάξεων στην προβολή της πολιτικής τους ή απλώς στην προβολή τους) από τα κέντρα διαμόρφωσης και άσκησης εξουσίας, δηλαδή προβεβλημένος από το "σύστημα" και ενδυναμώνοντας κι ο ίδιος έτσι το σύστημα ποντάροντας στην λειτουργικότητά του, υποτίθεται ότι θα αναιρέσει αυτές τις ανισότητες;
Η Αμερική έχει κάνει βήματα τον 19ο αιώνα...πχ ως προς τον ρατσισμό, και μια μορφή απόδειξης είναι η εκλογή ενός "μαύρου" στη θέση του προέδρου...μήπως όμως, αν επικεντρωθούμε σ' αυτό ξεχνάμε πως μπορεί οι φυλετικές διακρίσεις λευκών/μαύρων να μην έχουν πλέον αυτή την ισχύ ως κατεξοχήν ιδίωμα των καπιταλιστικών/εκμεταλλευτικών κοινωνικών σχέσεων, αλλά αυτό δεν σημαίνει διόλου πως οι σχέσεις αυτές έχουν αλλάξει (δλδ τόσο οι συσχετισμοί δυνάμεων, όσο και το δομικό "φίμωμα" αδύνατων ομάδων, συνηθέστερα μαύρων-λατίνων); Και πως δεν υπάρχει καμία πολιτική βούληση να αλλαχθούν;
Οταν είναι οι πολιτικά-οικονομικά-κοινωνικά ασθενέστεροι που υφίστανται τις συνέπειες της κρίσης για να διατηρηθεί το σύστημα (πλήττεται δλδ η κοινωνική τους θέση με το άνοιγμα της ψαλίδας φτωχών-πλουσίων) πώς ακριβώς το διαδίκτυο θα ανατρέψει αυτούς τους συσχετισμούς;
Στην αρχή όταν είδα το άρθρο έκλινα να κάνω κάποιο πολύ αρνητικό σχόλιο για την στάση του Τσόμσκυ. Μετά που άκουσα το ρεπορτάζ όμως μπορώ να πω ότι συμφωνώ με αυτά που λέει κατά μεγάλο βαθμό.
Αναμφισβήτητα κάνει έρευνα σε βάθος και οι γνώσεις του εκτείνονται σε διάφορα πεδία που ξέρει πως να τα συνδυάζει.
Παρόλα αυτά είναι επιρρεπής στο να βλέπει τα πράγματα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Και έχω παρατηρήσει ότι έχει την τάση να παρουσιάζει και να αναλύει τα προβλήματα και σπάνια και πολύ λίγο προσφέρει λύσεις και αρκείται συνήθως να λέει για ακτιβιστικές ενέργειες χωρίς να αναλύει ή να λέει συγκεκριμένα το πως αυτές μπορούν να γίνουν. Μπορεί αυτό να μην τον αφορά αλλά είναι ιδιαίτερα σημαντικό ένας διανοούμενος σαν αυτόν που παρουσιάζει και αναλύει τα προβλήματα να αναλύει και το πως μπορούν αυτά τα προβλήματα να λυθούν. Ευτυχώς που στην συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχε η κυρία Γκούντμαν που έκανε συγκεκριμένες ερωτήσεις σχετικά για το τι θα πρότεινε σαν λύσεις. Συνήθως όταν δίνει παρουσιάσεις μόνος του δεν μιλάει πολύ για λύσεις, ούτε τις αναλύει. Γενικώς υπάρχει μια απαισιοδοξία στην στάση του ...
Ενώ συμφωνώ γενικώς σε αυτά που λέει εδώ ο Τσόμσκυ αλλά διαφωνώ με το πως παρουσιάζει γενικώς τον Ομπάμα και πως αναλύει την θέση του (που βασικά δεν την αναλύει). Ο Ομπάμα δεν μπορεί να ενεργήσει σαν ο άνθρωπος που θα έλυνε όλα τα προβλήματα και κατά την γνώμη μου κανένας δεν θα έκανε καλύτερη δουλειά στην θέση του. Υπάρχουν πολλά θετικά στοιχεία σε αυτά που έχει κάνει ως πρόεδρος των ΗΠΑ και θα έπρεπε διανοούμενοι σαν τον Τσόμσκυ να παρουσιάζουν ότι είναι το σύστημα το οποίο όλοι έχουμε κατασκευάσει (και κληρονομήσει) που δεν αφήνει ηγέτες σαν τον Ομπάμα να κάνουν τις θετικές ενέργειες τις οποίες πραγματικά θα ήθελαν. Έχει ήδη κάνει πάρα πολλά ώστε να καλυτερεύσει μια πολύ αρνητική κατάσταση, ή τουλάχιστον να σταματήσει την ιλιγγιώδη κατεύθυνση της προς τα κάτω, και σχεδόν όλοι γνωρίζουμε ότι αν ξεπεράσει κάποια όρια τα μεγάλα συμφέροντα θα τον βγάλουν από εκεί που είναι με κάποιο τρόπο (http://www.tvxs.gr/v10279).
Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε μου φαίνεται είναι ότι θέλουμε να αλλάξουμε το ολιγαρχικό σύστημα διακυβέρνησης που επικρατεί σήμερα σε κάθε είδους σύστημα είτε το αποκαλούμε δημοκρατία, σοσιαλισμό ή κομμουνισμό. Την διαφθορά την έχουμε δει σε κάθε ένα από αυτά τα συστήματα διακυβέρνησης και αυτό οφείλεται ακριβώς στο ότι είναι μια ολιγαρχία που παίρνει τις αποφάσεις και η διαφορετική ιδεολογία του κάθε συστήματος καθίσταται άσχετη τελικά.
Οπότε απ'ότι φαίνεται η λύση που ψάχνουμε βρίσκεται στην συμμετοχική δημοκρατία (ή άμεση δημοκρατία όπως λέγεται αλλιώς) και το ολιγαρχικό σύστημα όπως είναι σήμερα θέλουμε να το αλλάξουμε. Ο Ομπάμα κάνει αρκετές ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση με το να προσπαθεί να χρησιμοποιήσει το ίντερνετ για αυτό. Επειδή αυτό είναι κάτι πολύ καινούργιο για αυτό και παίρνει χρόνο. Η αλήθεια είναι ότι δεν χρειαζόμαστε το ιντερνετ για αυτό αλλά το ίντερνετ το κάνει ευκολότερο ... αν τελικά το χρησιμοποιήσουμε για αυτό το σκοπό ...
Αυτό όμως που αρχίζω να συνειδητοποιώ είναι ότι αν δεν αναγνωρίζουμε το θετικό που προσπαθεί κάποιος να κάνει και θέλουμε να τον βγάλουμε σκάρτο ... τελικά τον δημιουργούμε ... Το ίδιο είναι πολύ πιθανό ότι θα γίνει και με τον Ομπάμα ...
Σχετικοί σύνδεσμοι:
Blogs at America.gov
http://blogs.america.gov/
Σχετικό άρθρο:
Ακόμη και ο Ομπάμα δεν μπορεί να τα βάλει με τα μεγάλα συμφέροντα
Ωραία η ανάλυση της πολιτικής των κυβερνήσεων των ΗΠΑ. Το μόνο λυπηρό είναι ότι αποφεύγεται η οποιαδήποτε αμφισβήτηση του υπάρχοντος αποτυχημένου οικονομικού συστήματος της οικονομίας της αγοράς και του πολιτικού συμπληρώματος της (αντιπροσωπευτική "δημοκρατία"). Από τη μία έχουμε δηλαδή μια ξεσαλωμένη οικονομία που αυτορυθμίζεται από τους κανόνες της αγοράς (γι' αυτό άλλωστε κι είναι τόσο απάνθρωπη) κι από την άλλη εμποδίζονται ουσιαστικά οι πολίτες, ή η κοινωνία αν θέλετε, να συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων μέσω του πολιτικού συστήματος της αντιπροσωπευτικής "δημοκρατίας" (όπως αποδεικνύει άλλωστε και το σχόλιο του Νόαμ Τσόμσκι για την αντιδιαμετρική άποψη της κοινής γνώμης για το σύστημα υγείας σε σχέση με την θέση που στηρίζουν τα δύο κύρια πολιτικά κόμματα των ΗΠΑ (θα έπρεπε να τα γράφουμε κώματα για την βλακεία που καλλιεργούν και για το ότι οδηγούν την κοινωνία σε κώμα)). Τα παραδείγματα είναι πολλά και έχουμε συνέχεια...
Ένας από τους λίγους -και σίγουρα ο πιο διακεκριμένος- ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ του πλανήτη.
ενδιαφέρων ο διαχωρισμός,μεταξύ της γνώμης της πληθυσμιακής μάζας και της γνώμης των κατεστημένων συμφερόντων.Η δεύτερη είναι που κινητοποιεί την πολιτική στήριξη της εκάστοτε ανάγκης, και που αποκαλύπτει την δυσλειτουργία των πολιτικών αντιπροσώπων και εν τέλει την έλλειψη δημοκρατίας.
Το τραπεζι στρωμενο το βρισκει η καθε νεα κυβερνηση,αν θελει ας διανοηθει να στρωσει αλλο τραπεζομαντηλο θα παει απο κει που ηρθε.Και αυτα ισχυουν παντου και παντα γιατι απλα οι κυβερνησεις δεν ειναι τα αφεντικα αλλα οι εκπροσωποι η αντιπροσωποι των αρχοντων η του Μεγα αρχοντος.Τωρα γιατι μας φωναζουν και τους ψηφιζουμε αυτο γινετε για να μας κανουν συνενοχους στο εργο τους.
Μα δεν νομίζω πως χρειάζεται να μετατεθεί αυτή η επαλήθευση στο μέλλον...
Τα βήματα της νέας κυβέρνησης, από την προεκλογική της εκστρατεία έως την στελέχωσή της, την πολιτική αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης και τις εσωτερικές υποθέσεις στοιχειοθετούν το αυτονόητο το παρατηρήσεων...
Όσο για τις διαφορές, υπήρχαν και μεταξύ Bush και McCain
Αν ο Τσομσκι επαληθευθει θα ειναι μια τεραστια αποτυχια της διακυβερνησης Ομπαμα και μια διαψευση των ελπιδων οσων πιστεψαν διαφορετικα
Ειδομεν
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το "populist rage" μεταφράζεται δύο φορές ως "λαϊκισμός" και "λαϊκιστική οργή"...αυτός που μετέφρασε, διάβασε αυτό που μετέφρασε;