Τα τείχη μετά το Τείχος...

Δυτική Όχθη

Το τείχος που χωρίζει το Ισραήλ από τη Δυτική Όχθη αποτελείται από φράχτες, αγκαθωτό συρματόπλεγμα και πλάκες τσιμέντου που φτάνουν τα οχτώ μέτρα ύψος. Η ισραηλινή κυβέρνηση ενέκρινε την ανέγερσή του το 2002 και σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών, μέχρι σήμερα έχει ολοκληρωθεί το 58,3% του αρχικού σχεδίου ενώ οι εργασίες συνεχίζονται. Σημειώνεται ότι μόνο το 15% του τείχους βρίσκεται στη λεγόμενη Πράσινη Ζώνη, στα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα.

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το έκρινε παράνομο το 2004. Ωστόσο, η επίσημη στάση του Ισραήλ είναι ότι αποτελεί έναν «φράχτη ασφαλείας» που προστατεύει τους Ισραηλινούς από τις επιθέσεις των Παλαιστινίων. Οι Παλαιστίνιοι από τη πλευρά τους επιμένουν να το βλέπουν ως «τείχος του απαρτχάιντ» που απειλεί τα ανθρώπινά τους δικαιώματα.

Βόρεια Ιρλανδία

Οι «γραμμές ειρήνης» της Βόρειας Ιρλανδίας, όπως ονομάζονται, πρωτοεμφανίστηκαν 40 χρόνια πριν στο Μπέλφαστ. Πρόκειται για μία σειρά από τείχη που διαχωρίζουν τις καθολικές από τις προτεσταντικές κοινότητες και εκτείνονται από μερικές εκατοντάδες μέτρα έως και πέντε χιλιόμετρα. Το πρώτο από αυτά ανεγέρθηκε το 1969, μετά από αναταραχές που σημειώθηκαν στο δυτικό κομμάτι της πρωτεύουσας της Βόρειας Ιρλανδίας. Το τελευταίο τείχος χτίστηκε μόλις πέρυσι, στον χώρο ενός δημοτικού σχολείου στο βόρειο Μπέλφαστ.

Σαουδική Αραβία

Το μεγαλύτερο τείχος ασφαλείας στον κόσμο πρόκειται να κατασκευάσει η Σαουδική Αραβία, το οποίο θα έχει μήκος 9.000 χιλιόμετρα και θα καλύπτει τα σύνορά της. Το κόστος του έχει υπολογιστεί στα 3 δισεκατομμύρια δολάρια. Το σχέδιο προβλέπει την κατασκευή πραγματικού τείχους σε κάποια σημεία, αλλά στις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές θα υπάρχει ένα εικονικό τείχος που θα συνίσταται από παρακολούθηση μέσω δορυφόρου, κάμερες, ραντάρ, ηλεκτρονικούς αισθητήρες, κέντρα παρακολούθησης των παράκτιων περιοχών καθώς και αναγνωριστικά αερόπλοια που θα εντοπίζουν τους εισβολείς και θα στέλνουν περιπολίες.

Σημειώνεται ότι τα σύνορα της Σ. Αραβίας με την Υεμένη είναι περίπου 1.500 χιλιόμετρα ενώ με το Ιράκ 800 χιλιόμετρα, ενώ η χώρα συνορεύει επίσης με το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Έθνη, το Ομάν, το Κουβέιτ και την Ιορδανία.

Θέουτα και Μελίγια



Η Θέουτα και η Μελίγια είναι δύο πόλεις στη βόρεια ακτή της Αφρικής, απέναντι από το Γιβραλτάρ, οι οποίες αποτελούν έδαφος της Ισπανίας και είναι τα σημεία από όπου η πρόσβαση από την Αφρική στην Ευρώπη είναι ευκολότερη. Στα τέλη του 20ου αιώνα, η Ισπανία αποφάσισε να χτίσει τείχη σε αυτές τις δύο πόλεις θέλοντας έτσι να περιορίσει την παράνομη μετανάστευση από την Αφρική. Έτσι, τη δεκαετία του 90 δημιουργήθηκε στη Θέουτα ένας φράχτης από συρματόπλεγμα μήκους 8,2 χιλιομέτρων και ένας ακόμα μήκους 12 χιλιομέτρων στη Μελίγια. Το ύψος κάθε τείχους αυξήθηκε σταδιακά στα 6 μέτρα ενώ ενισχύθηκαν και με υπέρυθρες κάμερες, αισθητήρες κίνησης και ήχου, δακρυγόνα καθώς και πύργους ελέγχου. Αν και οι ισπανικές αρχές κατάφεραν να ελέγξουν εν μέρει τη μετανάστευση, οι κάτοικοι των δύο αυτών πόλεων είναι αναγκασμένοι να ζουν σε μια οχυρωμένη πόλη.

Κύπρος

Η «πράσινη γραμμή» της Κύπρου, το διαχωριστικό ανάμεσα στην ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή πλευρά, δημιουργήθηκε το 1964. Μέσα σε μία δεκαετία είχε γίνει αδιάβατη, με αγκαθωτό συρματόπλεγμα μήκους 180 χιλιομέτρων να εκτείνεται από τα Κόκκινα στο βορειοδυτικό κομμάτι έως την Αμμόχωστο στα νοτιοανατολικά του νησιού. Το πλάτος της «πράσινης γραμμής» ποικίλλει, από 3 μέτρα στο κέντρο της Λευκωσίας μέχρι 7.5 χιλιόμετρα στην κωμόπολη Αθηένου. Ωστόσο, το 2003 τα σύνορα της Κύπρου ανοίγουν και οι άνθρωποι μπορούν να περνούν από το ένα μέρος στο άλλο.

Πακιστάν-Ιράν

To 2007 το Ιράν άρχισε να χτίζει ένα τείχος στα σύνορα με το Πακιστάν, σε μία περιοχή γνωστή ως Balochistan. Οι αρχές υποστηρίζουν ότι το τείχος, που βρίσκεται ακόμα υπό κατασκευή, στοχεύει στον περιορισμό των παράνομων δραστηριοτήτων όπως είναι η εξάπλωση της μαύρης αγοράς, η διακίνηση ναρκωτικών και η παράνομη μετανάστευση. Ωστόσο, πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η Τεχεράνη θέλει με την ανέγερση του τείχους να επιβραδύνει την άφιξη στην περιοχή ισλαμιστών εξτρεμιστών.

Ρίο ντε Τζανέιρο



Κατά τη διάρκεια του 2009 οι αρχές του Ρίο ντε Τζανέιρο έχουν αρχίσει να κατασκευάζουν τείχη γύρω από τις φαβέλες, τις παραγκουπόλεις που εκτείνονται στους λόφους γύρω από την πρωτεύουσα. Συνολικά 13 φαβέλες θα «περικυκλωθούν» από τσιμέντο συνολικού μήκους 14χμ και ύψους από 80 εκ ως 3 μέτρα. Ο επίσημος στόχος του εν λόγω εγχειρήματος είναι να αποτραπεί ο πιθανός «εποικισμός» του γειτονικού δάσους από τους κατοίκους των φαβέλων. Όπως δηλώνουν οι αρχές, άλλωστε, τα παράκτια πάρκα της περιοχής έχουν χάσει το 90% της επιφάνειάς τους και δεν υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω καταστροφές. Ωστόσο, υπάρχουν φωνές που κατηγορούν τις αρχές ότι με το εν λόγω τείχος επιχειρούν να χωρίσουν τους πλούσιους από τους φτωχούς της πόλης.

ΗΠΑ – Μεξικό

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει κατασκευάσει ένα μεταλλικό τείχος κατά μήκος του ενός τρίτου των συνόρων της με το Μεξικό, κατασκευή που έχει κοστίσει μέχρι σήμερα 2,5 δις δολάρια. Στόχος του εγχειρήματος είναι – σύμφωνα με την κυβέρνηση των ΗΠΑ – να αποτραπεί η άφιξη παράνομων μεταναστών από το Μεξικό και την Κεντρική Αμερική στις ΗΠΑ.

Οι πρώτοι φράχτες κατασκευάστηκαν το 1991, αλλά το 1994 η κυβέρνηση αποφάσισε να αυξήσει τη δραστικότητα του μέτρου, και να κατασκευάσει ένα κανονικό τείχος, ύψους 4-5 μέτρων, το οποίο είναι εξοπλισμένο με αισθητήρες υπέρυθρης ακτινοβολίας, κάμερες, ραντάρ και πύργους ελέγχου. Μέχρι σήμερα, πάνω από 5.600 παράνομοι μετανάστες έχουν χάσει τη ζωή τους προσπαθώντας να διασχίσουν τα σύνορα. Οι περισσότεροι πέθαναν λόγω των υψηλών θερμοκρασιών της ερήμου.

Ινδία – Πακιστάν

Τείχη, αγκαθωτά συρματοπλέγματα και κάθε είδους οδοφράγματα εκτείνονται μήκος περίπου 1.450 χμ στα σύνορα Ινδίας και Πακιστάν, ενώ οι ινδικές αρχές δηλώνουν ότι σκοπεύουν να επεκτείνουν το τείχος για άλλα τόσα χιλιόμετρα. Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 η Ινδία ξεκίνησε να κατασκευάζει φράχτες στα σύνορά της με το Πακιστάν, με την αιτιολογία της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Την ίδια στιγμή στην «ευαίσθητη» περιοχή του Κασμίρ, τα συρματοπλέγματα έχουν ενισχυθεί με νάρκες και άλλες συσκευές τελευταίας τεχνολογίας.

Βόρεια και Νότια Κορέα

Μια ζώνη πλάτους 4 χμ και μήκους 250 χμ χωρίζει τη Βόρεια Κορέα από τη Νότια, κόβοντας τη χερσόνησο στα δύο, στο ύψος περίπου του 38ου Παράλληλου. Η ζώνη χωρισμού κατασκευάστηκε το 1953, όταν έληξε με εκεχειρία ο πόλεμος ανάμεσα στη Βόρεια και στη Νότια Κορέα, μετά το θάνατο τριών εκατομμυρίων πολιτών. Παρά τις προσπάθειες για επαναπροσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών, η εν λόγω ζώνη παραμένει ένα υπαρκτό σύμβολο του διχασμού και του πολέμου στην Κορέα.

Δυτική Σαχάρα

Οι νομάδες της Δυτικής Σαχάρας και οι Μαροκινοί βρίσκονται σε μια διαρκή διένεξη για τις εκτάσεις της Δυτικής Σαχάρας ήδη από το 1976, όταν η Ισπανία απέσυρε τις δυνάμεις της από την περιοχή και έληξε η κατοχή. Όταν το Μαρόκο κατέλαβε την περιοχή το 1980, ξεκίνησε να χτίζει ένα τείχος στην έρημο, με σκοπό – όπως δήλωσαν οι αρχές – να προστατευτούν από τις αυτονομιστικές ομάδες των νομάδων της Δυτικής Σαχάρας. Το τείχος, που ολοκληρώθηκε το 1987, στην πραγματικότητα είναι ένας συνδυασμός από έξι διαφορετικά αμυντικά τείχη. Συνολικά έχει μήκος 2.700 χμ και είναι κατασκευασμένο από άμμο, πέτρα, αγκαθωτό συρματόπλεγμα, χαρακώματα και ναρκοπέδια.

Μποτσουάνα – Ζιμπάμπουε

Ένα τείχος από αγκαθωτό συρματόπλεγμα ύψους 2 μέτρων και μήκους 500 χμ εκτείνεται κατά μήκος των συνόρων ανάμεσα στη Μποτσουάνα και τη Ζιμπάμπουε. Στόχος είναι – σύμφωνα με τις αρχές – η πρόληψη της διάδοσης της επικίνδυνης και μεταδοτικής ασθένειας FMD από τα κοπάδια ζώων της Μποτσουάνα σε αυτά της Ζιμπάμπουε. Ωστόσο, πολλοί ισχυρίζονται ότι ο αληθινός λόγος πίσω από το τείχος είναι η εμπόδιση των μεταναστεύσεων πληθυσμού από τη Ζιμπάμπουε στη Μποτσουάνα, οι οποίες τελευταία έχουν αυξηθεί σε ανησυχητικό βαθμό, εξαιτίας του υπερβολικού πληθωρισμού και της πτωτικής τάσης της οικονομίας της χώρας.

Πηγή: bbc