Συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την συνδικαλιστική ελευθερία
Συγκέντρωση υπέρ της συνδικαλιστικής ελευθερίας θα πραγματοποιηθεί σήμερα στο Κολωνάκι, με αφορμή τη δίωξη της Ελεύθερης Ένωσης Εργαζομένων Βερολίνου FAU (Freie Arbeiter Union), η οποία απαγορεύεται πλέον στη Γερμανία ως συνδικάτο, ύστερα από την δικαστική απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου του περασμένου έτους.
Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ), στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας Δράσης για την επίθεση στην συνδικαλιστική ελευθερία, οργανώνει δύο ανάλογες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, η μία στην Αθήνα και η άλλη στη Θεσσαλονίκη, στη γερμανική πρεσβεία και στο γερμανικό προξενείο, αντιστοίχως. Η συγκέντρωση της Αθήνας θα πραγματοποιηθεί στις 4 μ.μ. στη γερμανική πρεσβεία (Καραολή κ Δημητρίου 3, Κολωνάκι) και η συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης στις 11.30 π.μ. στο γερμανικό προξενείο (Μ. Αλεξανδρου 33).
Η δικαστική απόφαση ελήφθη χωρίς ακροαματική διαδικασία, ενώ το ίδιο το FAU δεν πληροφορήθηκε καν ότι η εταιρεία Neue Babylon - με την οποία βρισκόταν σε δικαστική διαμάχη – είχε ξεκινήσει νομικές διαδικασίες εναντίον της. Η απόφαση του δικαστηρίου συνεπάγεται ότι δεν είναι δυνατή η ίδρυση ενός νομικά αναγνωρισμένου σωματείου στη Γερμανία γιατί, παραδόξως, πρέπει να είναι νομικά αναγνωρισμένο σωματείο προκειμένου να γίνει ένα.
Το αναρχοσυνδικαλιστικό συνδικάτο FAU ιδρύθηκε το 1977 και θεωρεί τον εαυτό του συνεχιστή του FAUD, του συνδικάτου των Ελεύθερων Εργατών, το οποίο ιδρύθηκε το 1919 και καταργήθηκε με την αναρρίχηση του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία της Γερμανίας το 1933. Το FAUD είχε συγκεντρώσει έως και 150.000 μέλη την εποχή της ακμής του.
Η ανακοίνωση της ΕΣΕ έχει ως εξής: «Στις 11-12-2009 συνέβη κάτι πρωτόγνωρο στην σύγχρονη πολιτική ιστορία της Γερμανίας. Το περιφερειακό Δικαστήριο του Βερολίνου (Langerich Berlin) χωρίς κάν ακροαματική διαδικασία απαγόρευσε το αναρχοσυνδικαλιστικό συνδικάτο βάσης στο Βερολίνο FAU-B (Ελεύθερη Ένωση Εργαζομένων-Βερολίνου) τμήμα του συνδικάτου FAU ( Ελεύθερη Ένωση Εργαζομένων) που εκτείνεται σε όλη την Γερμανία. Η FAU αποτελεί ιστορική αναρχοσυνδικαλιστική ένωση της Γερμανίας με πλούσια ιστορία σε εργατικούς αγώνες καθ’ όλη την διάρκεια του 20ου αιώνα. Αξιοσημείωτο είναι ότι η τελευταία φορά που η FAU απαγορεύτηκε ήταν το 1933 όταν ο Χίτλερ είχε κατακτήσει την εξουσία. Η απόφαση του δικαστηρίου του Βερολίνου αν και προς το παρόν αφορά μόνο το Βερολίνο αναμένεται να οδηγήσει μέσω δεδικασμένου τόσο στην συνολική απαγόρευση της FAU όσο και κάθε άλλης συνδικαλιστικής κίνησης που δεν ανήκει στο θεσμικό συνδικάτο DGB το οποίο υποστηρίζεται και ελέγχεται από το σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα εξουσίας της Γερμανίας.
Η απαγόρευση βασίστηκε στην μήνυση που κατέθεσε η διοίκηση του κινηματογράφου Babylon εναντίον της FAU, όταν οργανώθηκαν κινητοποιήσεις κατά των μικρών μισθών και της παραβίασης του ωραρίου εργασίας των εργαζομένων. Ο κινηματογράφος Babylon είναι δημοτικός και διοικείται από δύο επιφανή μέλη του κόμματος Die Linke (η αριστερά) που βρίσκεται στην ίδια κοινοβουλευτική ομάδα στο ευρωκοινοβούλιο με τον ελληνικό Συνασπισμό και προπαγανδίζει βασικό μισθό για την Ευρώπη και την Γερμανία μεγαλύτερο των 10/ώρα. Δεν δίστασε όμως να ζητήσει την απαγόρευση της FAU-B όταν οι εργαζόμενοι του κινηματογράφου ίδρυσαν ένα επιχειρησιακό σωματείο υπαγόμενο σε αυτή, που ζητούσε αύξηση μισθών από 5,5-7,5 /ώρα που δίνονται ως σήμερα και την τήρηση του 8ώρου, το οποίο κατάφερε να εντάξει στα μέλη του την πλειοψηφία των εργαζομένων στον κινηματογράφο. Ο λόγος που η διοίκηση του κινηματογράφου απαιτεί την απαγόρευση της FAU-B είναι ότι προτιμά να συνδιαλέγεται με το σωματείο Ver.di που υπάγεται στο DGB το οποίο δεν είναι επιχειρησιακό και αριθμεί ελάχιστους εργαζόμενους στον κινηματογράφο. Η δικαστική απόφαση της απαγόρευσης μπορεί ουσιαστικά να επεκταθεί στο σύνολο των συνδικάτων και σωματείων που δεν υπάγονται στο DGB. Ο λόγος είναι ότι καθώς το DGB είναι το μεγαλύτερο συνδικάτο της Γερμανίας μπορεί να διεκδικήσει μέσω της δικαστικής αυτής απόφασης το μονοπώλιο του συνδικαλισμού στην Γερμανία οδηγώντας στην παρανομία όλες τις άλλες συνδικαλιστικές ενώσεις.
Η αντίληψη ότι ο συνδικαλισμός όσο και όλες οι υπόλοιπες κοινωνικές λειτουργίες πρέπει να ελέγχονται από ένα κόμμα το οποίο κατέχει την εξουσία είναι ο πυρήνας της σκέψης του φασισμού για την κοινωνία, αντίληψη που οδήγησε ξανά στην ποινικοποίηση της FAU το 1933. Η τότε δικτατορία του Χίτλερ, όπως άλλωστε και όλες οι δικτατορίες, στόχευε στην κατάπνιξη κάθε κινητοποίησης των εργαζομένων εν’ όψει της οικονομικής κρίσης που κατάληξε στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Η επαναδιατύπωση των συνδικαλιστικών διώξεων στις μέρες μας δεν είναι τυχαία. Η διαρκώς διογκούμενη φτώχεια που αναμένεται να πλήξει τους εργαζόμενους προμηνύει εξεγέρσεις εναντίον του οικονομικού και πολιτικού συστήματος που δεν μπορεί πια να κρύβει τον ληστρικό και δολοφονικό του χαρακτήρα. Υπό αυτές τις συνθήκες η “αριστερή” διοίκηση του κινηματογράφου σφυρίζει αδιάφορα μπροστά στο ξεθάψιμο των μεθόδων του ολοκληρωτισμού αποδεικνύοντας ότι η θέση στις σχέσεις παραγωγής και η συμμετοχή στις ταξικές συγκρούσεις καθορίζουν τους προοδευτικούς ανθρώπους και τους επαναστάτες και όχι οι ιδεολογίες. Αποδεικνύοντας δηλαδή ότι ίδια είναι τα αφεντικά αριστερά η δεξιά.
Η απόφαση του περιφερειακού δικαστηρίου του Βερολίνου πριν από περίπου δυο μήνες και επικυρώθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2010, έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις συνδικαλιστικών οργανώσεων σε ολόκληρο τον κόσμο».
