Η Ρωσική Τηλεόραση «κόβει» επεισόδιο του South Park
Στο εν λόγω επεισόδιο, που έχει τίτλο 'Free Willzyx', ο πρώην πρόεδρος και νυν πρωθυπουργός της Ρωσίας, απεικονίζεται σαν ένας άπληστος και απεγνωσμένος ηγέτης. Δεν έχει γίνει σαφές αν την απόφαση για το επεισόδιο, που είχε αρχικά προβληθεί το 2005 στις Ηνωμένες Πολιτείες, έλαβαν στελέχη του καναλιού ή κυβερνητικές ρυθμιστικές αρχές.
Ο εκπρόσωπος του Rosskomnadzor (επιτροπή που επιβλέπει τον ραδιοτηλεοπτικό τομέα και λειτουργεί ως σύνδεσμος ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους δημοσιογράφους με παρόμοιες αρμοδιότητες του Ελληνικού Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης) Yevgeny Strelchik, δήλωσε πως δεν γνώριζαν τίποτα για το περιστατικό και πως δεν παρεμβαίνουν ποτέ με συντακτικές αποφάσεις.
Η εξέλιξη, όπως ήταν αναμενόμενο, ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών στα ρωσικά blogs. Το ρωσικό κανάλι έχει απειληθεί με κλείσιμο τουλάχιστον δύο φορές πριν, καθώς οι ραδιοτηλεοπτικές ρυθμιστικές αρχές το έχουν κρίνει εξτρεμιστικό. Το δίκτυο έλαβε προειδοποιήσεις από την κυβέρνηση τον περασμένο χρόνο για "προώθηση της ανηθικότητας και της βίας" και το Σεπτέμβριο του 2008 για "απροκάλυπτη προπαγάνδα της ομοφυλοφιλίας και της παιδοφιλίας." Θρησκευτικές ομάδες έχουν επίσης ζητήσει να ανακληθεί η άδεια του καναλιού.
Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης χαλάρωσε τον έλεγχο και τη λογοκρισία των ρωσικών ΜΜΕ από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 η διακωμώδηση των κυβερνητικών αξιωματούχων ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της προεδρικής θητείας του Vladimir Putin (2000-2008) υπήρξε αξιοσημείωτη μετατόπιση των καναλιών από τη σατυρική διάθεση που έδειχναν για τα κυβερνητικά στελέχη που τα διέκρινε την προηγούμενη δεκαετία.
Το 2002 το Ρωσικό κανάλι NTV αναγκάστηκε να ακυρώσει το σατυρικό κουκλοθέατρο, Kukly, καθώς το Κρεμλίνο είχε αποφανθεί πως διακωμωδεί τον Putin σε τέτοιο σημείο που έφτανε στα όρια της γελοιοποίησής του. Ο Putin έχει συμβάλει στην αποκατάσταση της οικονομικής σταθερότητας στη Ρωσία. Όμως οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί δεν συμβαδίζουν με τη δημόσια ευπρέπεια, αφήνουν πολλά περιθώρια για δημόσια διαφωνία και κινούνται στα όρια του αυταρχισμού.
Πηγή: The Independent




















