Eurovision: το πανηγύρι των πολλών, ημέρα αγώνα για ορισμένους
Στην πλατεία Pushkin της Μόσχας, μια ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι φαινομενικά θα μπορούσαν να είναι μέλη κάποιας φιλοζωικής οργάνωσης, μαζεύουν υπογραφές σε ένα κείμενό τους και συνομιλούν με τον κόσμο. Αντίθετα με αυτό το οποίο θα περίμενε κανείς, τα μηνύματα τα οποία διαδίδουν είναι αυτά του μίσους και της απέχθειας προς το «διαφορετικό». Άνδρες και γυναίκες της μεσαίας τάξης, ηλικίας από 30 έως 50, ρωσικής καταγωγής, κρατούν πανό που αναγράφουν φοβικά συνθήματα όπως «Η Μόσχα δεν είναι τα Σόδομα», ή «Υπογράψτε το κείμενο εναντίον της πορείας των φρικιών».
Η καμπάνια, την οποία πραγματοποιεί το επονομαζόμενο Ορθόδοξο Μέτωπο, είναι ενάντια στην κίνηση «Moscow Gay Pride», και στην επερχόμενη πορεία της στη ρωσική πρωτεύουσα. Τα μέλη του Ορθόδοξου Μετώπου μοιράζουν φυλλάδια στα οποία φαίνεται μια τραβεστί να αντιπαραβάλλεται με μια εικόνα από την τραγωδία στη Beslan, φέροντας το σύνθημα «η ομοφυλοφιλία είναι το ίδιο με την τρομοκρατία». Οι μνήμες από το αιματοβαμμένο δράμα, κατά το οποίο Τσετσένοι αυτονομιστές εισέβαλαν σε σχολείο της Βορείου Οσετίας, κρατώντας ομήρους 1.200 μαθητές και ενήλικες για μέρες, είναι ακόμα νωπές στη μνήμη των Ρώσων. Επιχείρημά τους είναι ότι η πορεία προωθεί αντικυβερνητικές ιδέες και την ομοφυλοφιλία, κάτι το οποίο φαίνεται να έχει απήχηση στους περαστικούς, καθότι αρκετοί υπογράφουν το κείμενό τους.
Λίγο μακρύτερα στέκεται ο Nikolai Alexeyev, διοργανωτής της πορείας των ομοφυλόφιλων. Δηλώνει την απογοήτευσή του για «τη Ρωσία του 21ου αιώνα», ωστόσο, γνωρίζοντας ότι είναι το πιο μισητό πρόσωπο μεταξύ των μελών του Ορθόδοξου Μετώπου, δεν πλησιάζει περισσότερο. Από το 2006 επιχειρεί να εξασφαλίσει άδεια για μια ειρηνική πορεία ομοφυλόφιλων και λεσβιών, ωστόσο κάθε φορά ο δήμαρχος της Μόσχας Yuri Luzhkov, απαγορεύει τη διεκπεραίωσή της, χαρακτηρίζοντάς την ως «σατανική». Όταν, δίχως άδεια, συγκεντρώνονται τελικά οι ομοφυλόφιλοι, υπό την ανοχή της αστυνομίας, ακροδεξιοί παρακρατικοί και ορθόδοξοι φανατικοί εξευτελίζουν και βιαιοπραγούν ενάντιά τους. Στην αντίστοιχη πορεία του 2006, ο Volker Beck, μέλος του γερμανικού κοινοβουλίου από το κόμμ των Πρασίνων, είχε δεχθεί επίθεση από ακροδεξιούς, ενώ επιχειρώντας να λάβει μέρος και σε αυτήν του 2007, «απήχθη» από την αστυνομία, και οδηγήθηκε μακριά από την διαδήλωση.
Η βία κατά των ομοφυλόφιλων στη Ρωσία, είναι μέρος της καθημερινότητάς τους, με επιθέσεις σε χώρους που υποστηρίζουν ανοιχτά την κοινωνική τους ομάδα, τον αποκλεισμό τους από διοργανώσεις και από εκλογικούς καταλόγους, ενώ σε περιπτώσεις όπου εργοδότες είδαν ομοφυλόφυλους υπαλλήλους τους στην τηλεόραση, τα άτομα αυτά απολύθηκαν χωρίς αιτιολογία. Τον Οκτώβριο του 2008, οι αρχές στην Αγία Πετρούπολη έκλεισαν τελευταία στιγμή έν φεστιβάλ ταινιών, το οποίο διοργανωνόταν από ομοφυλόφιλους και λεσβίες, καλώντας την πυροσβεστική και την αστυνομία, προφασιζόμενοι ότι υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς.
Θεωρικά, το ρωσικό σύνταγμα δεν επιτρέπει τέτοιου είδους διακρίσει. Θεωρητικά επίσης, η Ρωσία, ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, προστατεύει την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης. Η πραγματικότητα ωστόσο διαφέρει κατά πολύ, καθότι ομάδες όπως το Ορθόδοξο Μέτωπο μπορούν ελεύθερα να διακινούν μηνύματα μίσους στο κοινό, ενώ κοινωνικές ομάδες όπως αυτές των ομοφυλόφιλων πρέπει να κρύβονται.
Σε μια κίνηση τακτικής, ο Alaxeyev και οι σύντροφοί του αποφάσισαν να προχωρήσουν στη διοργάνωση της πορείας, χωρίς άδεια, στις 16 Μαΐου, μέρα κατά την οποία τα μάτια ολόκληρης της Ευρώπης θα είναι στραμμένα πάνω στη Ρωσία, λόγω του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Η επίσημη θέση του δημαρχείου ήταν ότι «ποτέ δεν έχουν υπάρξει, και ποτέ δεν θα υπάρξουν πορείες ομοφυλόφιλων στη Μόσχα», ενώ αντιδρώντας στις δηλώσεις αυτές, ο Αlexeyev απαντά σαρκαστικά ότι «υπέθετα ότι η κυβέρνησή μας ήταν πιο έξυπνη. Εικόνες ανθρώπων που έχουν ξυλοκοπηθεί στο δρόμο δεν είναι ακριβώς θετικές για τη Ρωσία», προσθέτοντας ότι τα σχέδια για τη διοργάνωση της πορείας δεν αλλάζουν καθόλου.
Το προφίλ του 31χρονου Alexeyev μοιάζει πολύ με αυτό ενός τυπικού Ρώσου επιχειρηματία, ωστόσο μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, αποφάσισε να ασχοληθεί με τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Θέλοντας να κάνει διδακτορικό στη νομική θέση των ομοφυλόφιλων στη Δυτική Ευρώπη, μετά την άρνηση της πρότασής του, επιχείρησε να προκαλέσει την απόφαση αυτή δικαστικά, ωστόσο η θέση του πάλι απορρίφθηκε. Ο ίδιος, παντρεμένος με τον σύντροφό του στη Γενεύη, έχει εκπλαγεί με την ελευθερία που «απολαμβάνουν» οι ομοφυλόφιλοι στις μεγάλες Δυτικές πόλεις, παρόλα αυτά δεν σκέφτεται να φύγει τελείως από τη Μόσχα. «Η Μόσχα είναι η πόλη μου» αναφέρει, συμπληρώνοντας ότι έχει τους φίλους του και την οικογένειά του εκεί, ενώ αντικρούοντας τους ισχυρισμούς του δημάρχου Luzhkov, ότι το 99% των πολιτών είναι ενάντια στην πορεία των ομοφυλόφιλων, ο ίδιος λέει ότι πάνω από το 50% δεν έχουν αντίρρηση να πραγματοποιηθεί.
Οι δημοσκοπήσεις ωστόσο δείχνουν άλλα αποτελέσματα, με αυτή του ανεξάρτητου οργανισμού Levada να δείχνει ότι το 80% των Ρώσων πιστεύει ότι η ομοφυλοφιλία είναι ανήθικη. Αντίστοιχα, σε τηλεφωνική έρευνα ραδιοφωνικού σταθμού, τέσσερις στους πέντε ακροατές θεωρούν ότι ο δήμος έχει τη δυνατότητα να απαγορεύσει μια τέτοια πορεία.
Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση τέτοιας γνώμης έχει παίξει η ρωσική ορθόδοξη εκκλησία, ακόμα και αν οι εκπρόσωποί της κρατούν αποστάσεις από τα περιστατικά βίας. Σε δηλώσεις του ο μητροπολίτης Κύριλλος χαρακτήρισε την πορεία ως μια «κραυγαλέα παρουσίαση του σοδομισμού, που διαφθείρει την ηθική του συνόλου».
Ωστόσο οι διαδηλώσεις των προηγούμενων ετών κάθε άλλο παρά «κραυγαλέες» είναι, κρατώντας σαφείς αποστάσεις από τις αντίστοιχες εκδηλώσεις «gay parade» που γίνονται σε άλλες χώρες. Στην Ρωσία, η πορεία των ομοφυλόφιλων δεν έχει καμία σχέση με τα πολύχρωμα πάρτι των άλλων χωρών, καθότι έχει χαρακτήρα καθαρά υπέρ των κοινωνικών και πολιτικών ελευθεριών. «Τη στιγμή που το «gay parade» της Ρωσίας γίνει απλά πάρτι, δεν θα αποτελεί πλέον κάτι το οποίο θα με ενδιαφέρει προσωπικά» συμπληρώνει ο Alexeyev.
Πηγή: Spiegel
