Όταν η σιωπή είναι χρυσός! (Tα ψέματα, το έλλειμμα και ο κ.Προβόπουλος)
Κατ’ αρχήν, ο Διοικητής της τράπεζας της Ελλάδος, αποκαλύπτει την προηγούμενη Τρίτη στους δημοσιογράφους, ότι είχε ενημερώσει στις 2 Σεπτεμβρίου τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή για τον εκτροχιασμό του ελλείμματος. Του είχε πει, όπως ο ίδιος αποκάλυψε, ότι «το έλλειμμα ήταν ήδη 8% και έβαινε προς διψήφιο νούμερο»!
Αυτό ουδόλως εμπόδισε βεβαίως τον κ. Καραμανλή, μόλις τρεις ημέρες μετά, να κάνει λόγο υπερηφάνως στη ΔΕΘ, για έλλειμμα μόλις 6%! Μάλιστα θα πει πως «δεν χάθηκε και ο κόσμος αν για ένα ή και δύο χρόνια, το έλλειμμα ξέφευγε. Πολλές χώρες θα το βιώσουν αυτό».
Μάλιστα στις 30 Σεπτεμβρίου (τέσσερις ημέρες πριν τις εκλογές), η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, στέλνει επισήμως στη Eurostat την εκτίμηση ότι το έλλειμμα του 2009 θα είναι 6%, με τις γνωστές συνέπειες.
Όμως και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου είχε στις 8 Σεπτεμβρίου ενημερωθεί από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, για τα ακριβή στοιχεία του ελλείμματος. Στη ΔΕΘ ο κ. Παπανδρέου έκανε λόγο για έλλειμμα μεγαλύτερο του 7%, ενώ στο ΠΑΣΟΚ επισήμως εκτιμούσαν και δήλωναν, πως το έλλειμμα στο τέλος του 2009 θα είναι 8%.
Ήξεραν και στα δύο κόμματα την αλήθεια, αλλά για διαφορετικούς λόγους το κάθε ένα, έδινε τη δική του εκδοχή αν και είναι προφανές πως ο βαθμός της συνενοχής, δεν είναι ο ίδιος.
Ο κύριος Προβόπουλος επέλεξε προεκλογικώς να σιωπήσει και μάλλον έκανε καλά, προστατεύοντας έτσι και το κύρος της ΤτΕ. Και αυτό, παρότι λογικά ο ίδιος θα ένιωθε άβολα, γνωρίζοντας και την κοροϊδία προς τον Ελληνικό λαό, αλλά και πως ότι τα εξωπραγματικά στοιχεία που στέλναμε στην Ε.Ε., θα μας καθιστούσαν κάποια στιγμή περίγελο.
Παρ’ όλα αυτά δύσκολα θα τον κατηγορήσει κανείς για τη σιωπή και την συγκράτηση που επέδειξε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Όμως ατυχώς όλα όσα δεν είπε προεκλογικά ο κ. Προβόπουλος, τα είπε μαζεμένα αμέσως μετά, κάνοντας μεγαλύτερη ζημιά και στην ελληνική οικονομία και στο κύρος της χώρας, αλλά και στην τράπεζα που διοικεί.
Όλα όσα είπε για το ενδεχόμενο αδυναμίας των Ελληνικών Τραπεζών να αντλούν ρευστότητα από την ΕΚΤ, για την αδυναμία αναχρηματοδότησης του δημόσιου χρέους, κυρίως όμως για την «ισορροπία τρόμου» στην οποία έχουμε περιέλθει, ήταν η αφορμή να ξεκινήσει το πάρτι. Οι τραπεζικές μετοχές βρέθηκαν σε ελεύθερη πτώση, το χρηματιστήριο κατέρρευσε, η ανησυχία για τις μακροοικονομικές εξελίξεις στη χώρα μας εντάθηκε, η φημολογία οργίασε και το μπαράζ αρνητικών δημοσιευμάτων για τη οικονομία μας πολλαπλασιάστηκε!
Όλα αυτά ακριβώς τη στιγμή που η χώρα μας αναζητεί διέξοδο, στα αδιέξοδα που έχει περιέλθει η οικονομία! Είναι πρωτοφανές αυτό που πέτυχε ο συνήθως προσεκτικός και εγκρατής κ. Προβόπουλος. Ότι θα πετύχαινε για παράδειγμα η δήλωση του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων, ότι ο στρατός μας αδυνατεί να υπερασπισθεί αποτελεσματικά την ακεραιότητα της χώρας!
Ο Τάκης Σπηλιόπουλος "μπλογκάρει" στο adianoito 
Short Link: http://tvxs.gr/node/43114
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
30 Σχόλια
Δηλαδή επειδή είπε την αλήθεια έκανε ζημιά? επειδή έχουμε κακομάθει τους πολιτικούς να πλαστογραφούνε την εικόνα μας για να πέρνουνε δάνεια και να συνεχίζουν τις σπατάλες και τις ρεμούλες πρέπει να το συνεχίζουμε στο διηνεκές? και εφόσον τα μέτρα της ΕΕ είναι εναντίον της κοινωνίας τι εμποδίζει τους κυβερνώντες να τα αρνηθούνε πίσω απο ένα δημοψήφισμα ανυπακοής? Αν δεν σηκώσει καμμιά χώρα κεφάλη στις απαράδεκτες απαιτήσεις της ΕΕ δεν πρόκειτα κανένας να περάσει καλά. Είτε με σωστά νούμερα είτε με λάθος πάλι οι μισθωτοί σηκώνουν τα βάρη οπότε ανυπακοή δημοψήφισμα και εξαγωγή κινήματος προς άλλες ευρωπαικές χώρες είναι μιά πολύ πιο εφικτή λύση απο αυτήν την παθητικότητα "Ναι είμαστε αναξιόπιστοι εμείς οι κυβερνήτες, γαμήστε ελεύθερα και άνετα τον λαό που κυβερνούμε"..
@ καράμπελα
Πώς το ξέρουμε ότι δεν αυξήθηκαν οι δαπάνες. Οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις προφανώς δεν αυξήθηκαν, αυτό το βλέπουμε. Αυτές όμως για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους? παραμένουν απόρρητες. Εγώ πιστεύω ότι αυτές τινάτηκαν στα ύψη. Για τα περσινά νούμερα, βλ.
http://avgi.unweb.me/NavigateActiongo.action?articleID=450214
@ ποπντέντ
"Ο μόνος δρόμος για μένα είναι η οικοδόμηση ενός πολιτικού σχήματος που θα εκπαιδεύσει και θα λειτουργήσει ως αιχμή του δόρατος στις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Για να γίνει αυτό πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα μεταβατικό πρόγραμμα που θα απαντά στις ανάγκες των εργαζομένων, και η οργάνωση ενός μαχητικού, αριστερού, σοσιαλιστικού κόμματος, με οριστικό διαζύγιο από τις θεωρίες του σταλινισμού και τις δικτατορίες που τις εφήρμοσαν, αλλά και τη διαχειριστική λογική που λειτουργεί ως τροχοπέδη στις άνω διεκδικήσεις."
Δεν θα μπορούσα να το πω καλύτερα. Συμφωνούμε απόλυτα.
Κάνεις λάθος όμως λέγοντας ότι η στάση πληρωμών προς τους δανειστές δεν θα λειτουργήσει ευεργετικά για την εργατική τάξη. Για σκέψου μια στιγμή, γιατί ακριβώς αυτό ζήτησαν όλα τα εργατικά κινήματα στη νότια Αμερική τη δεκαετία του 1990? Γιατί όταν το πέτυχαν οι οικονομίες αυτών των χωρών ξαναπήραν μπρος? Και η ταξική πάλη συνεχίστηκε με το προλεταριάτο σε καλύτερες θέσεις?
Μήπως επειδή έτσι τα χρήματα από τις μαύρες τρύπες των τραπεζιτών διοχετεύτηκαν στην πραγματική οικονομία?
@carestini: Καμία "πτώχευση" δεν θα λειτουργήσει ευεργετικά για την εργατική τάξη. Στο tvxs σχολιάζουμε ένα άρθρο, δεν ανατρέπουμε το σύστημα. Ο μόνος δρόμος για μένα είναι η οικοδόμηση ενός πολιτικού σχήματος που θα εκπαιδεύσει και θα λειτουργήσει ως αιχμή του δόρατος στις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Για να γίνει αυτό πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα μεταβατικό πρόγραμμα που θα απαντά στις ανάγκες των εργαζομένων, και η οργάνωση ενός μαχητικού, αριστερού, σοσιαλιστικού κόμματος, με οριστικό διαζύγιο από τις θεωρίες του σταλινισμού και τις δικτατορίες που τις εφήρμοσαν, αλλά και τη διαχειριστική λογική που λειτουργεί ως τροχοπέδη στις άνω διεκδικήσεις...
Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως τα λέει ο φίλος μας ο κ. Σπηλιόπουλος...
Τι είναι το έλλειμμα;
Οι δαπάνες μείον τα έσοδα. Τι συνέβη και πήγε το έλλειμμα από το 6% στο 10%;
Αυξήθηκαν οι δαπάνες μέσα σε δύο μήνες; ΟΧΙ.
Μειώθηκαν τα έσοδα; Ακριβώς!
Δηλαδή λόγω της προεκλογικής περιόδου και κυρίως λόγω της αδιαφορίας των υπουργών της ΝΔ, κατέρρευσαν τα έσοδα.
Ο εισπρακτικός και ελεγκτικός μηχανισμός βρέθηκε σε καθεστώς διακοπών, μιας και οι Υπουργοί και τα διορισμένα από αυτούς επιτελικά στελέχη και προϊστάμενοι εφοριών κλπ αποδύθηκαν στον αγώνα πολιτικής επιβίωσης γνωρίζοντας ότι επέρχεται ήττα...
Μα, αγαπητέ ποπντεντ, κι εγώ βλέπω πως ο καπιταλισμός καταλήγει σε αδιέξοδο. Τα έχει σκούρα, καμιά αντίρρηση. Σοφοί όπως ο Βαλλερστάιν δεν του δίνουν περισσότερες από μερικές δεκαετίες ζωή ( http://www.thyrathen.gr/book.php?id=182 ). Αλλά ιστορικά έχει ξεπεράσει κάποιες φορές την κρίση του, πρόσκαιρα βέβαια κι εντέλει καταστροφικά, με στροφή δεξιά, όχι αριστερά. Πώς εξασφαλίζουμε να μη γίνει και τώρα κάτι τέτοιο? Η 'εργατική δημοκρατία' καλή ιδέα μου ακούγεται, αλλά μάλλον ασαφής όσο δεν ξεκαθαρίζουμε τι εννοούμε 'εργατική' και τι 'δημοκρατία'. Και πώς θα τήν πετύχουμε. Και ποιοί θα τήν επιδιώξουμε.
Και φυσικά πολύ θα ήθελα οι τράπεζες να έρθουν στα χέρια των εργαζομένων. Στ' ορκίζομαι. Αλήθεια! Αν ήξερα το πώς, σίγουρα δεν θα το έκρυβα. Σίγουρα όχι από το tvxs.
Εσύ μήπως έχεις καμιά ιδέα γι' αυτό?
Και ώσπου να βρούμε τον τρόπο, μήπως θα έπρεπε να ζητήσουμε κάτι που πολιτικά να μην είναι εντελώς αδύνατο, αλλά συνάμα να βάζει λίγη άμμο στα γρανάζια του συστήματος, να βοηθάει τον κόσμο (τον 'λαό') να μην κλατάρει τελείως και να αλλάζει τους συσχετισμούς δυνάμεων, έτσι ώστε οι επόμενες μάχες να δοθούν από καλύτερες θέσεις?
Διακρίνεις λοιπόν καμιά άλλη ενδιάμεση λύση πέρα από αυτό, την 'πτώχευση'? που βέβαια δεν σημαίνει καμιά ανατροπή του καπιταλισμού. Αλλά τον βάζει σε μια άλλη πορεία, η οποία διευκολύνει στη συνέχεια την ταξική πάλη των εργαζομένων, για να χρησιμοποιήσω μια ορολογία με την οποία νομίζω δεν θα διαφωνείς?
Σκέφτεσαι τίποτε καλύτερο?
Και για του λόγου το αληθές, την ώρα που απαντούσα, ο carestini αντί να λέει πως οι τράπεζες θα έρθουν στα χέρια των εργαζομένων προτείνει να ψιλο-ζημιωθούν με λιγότερους (όχι και καθόλου, έχουν ανάγκες τα παιδιά οι τραπεζίτες)τόκους και από τα ψίχουλα που απομένουν θα ξαναδοθούν ως λίπαντικό στη σάπια μηχανή το κέρδους για να νιώσει καλύτερα και να υπάρξει "κοινωνική συνοχή" (να διατηρηθεί δηλαδή το status quo της αδικίας και του ταξικού χάσματος)...
Ουφ, έχουμε πολύ δουλειά μπροστά μας...
@ maraia, pulsar: Ασφαλώς και δεν αναφέρομαι στην αποδεδειγμένα χρεοκοπημένη θεωρία των σταδίων. Απλά πιστεύω σε ένα μεταβατικό πολιτικό/ οικονομικό πρόγραμμα που θα απαντά στις άμεσες ανάγκες των μαζών και των εργαζομένων, οπότε για αυτόν το λόγο προτιμώ την "εργατική δημοκρατία" από τη "δικτατορία του προλεταριάτου", έστω και σαν όρο. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ξεκινά ούτε με την κατάσχεση του τελευταίου περιπτέρου και ψιλικατζίδικου ούτε με εξαναγκασμένη κολλεκτιβοποίηση. Δεν είναι ημίμετρο, αλλά αναγκαίο μιας και η απώλεια της ανάγκης για ιδιοκτησία δεν μπορεί να είναι στιγμιαία, και μπορεί να διαρκέσει η μετάβαση από μερικά χρόνια έως 1-2 γενιές ίσως...Οι δομές και μέθοδοι παραγωγής δεν είναι ίδιες με αυτές των πρωτόγωνων προϊστορικών κοινωνιών, οπότε δεν μπορούμε να έχουμε αναφορά τον "παλιό κόσμο" όπως λες. Και σίγουρα από την εποχή του Λένιν έχουμε βγάλει και κάποια σχετικά συμπεράσματα, για λάθη του παρελθόντος (δεν μιλάω για τις "κάποιες υπερβολές" των στρατοπέδων συγκέντρωσης του 18ου συνεδρίου του ΚΚΕ).
Εν τέλει συζητώντας καλή ώρα με σένα, τη maraia, τον no_longer_safe (δεν νιώθω να διαφωνώ επι της ουσίας) καταλήγουμε στον στόχο και το αδιέξοδο του παρόντος συστήματος? Ο λόγος που σχολίασα στο άρθρο αυτό, για να μην είμαστε και off-topic, έιναι ακριβώς ότι σε τέτοιες στιγμές και με τέτοιες δηλώσεις και αντιδηλώσεις φαίνεται πως ο καπιταλισμός καταλλήγει σε αδιέξοδο, και πως μόνος χειροπιαστός τρόπος αλλαγής είναι ο σοσιαλισμός (ο ορίτζιναλ, όχι ο Γιωργάκικος). Ασφαλώς οι Προβόπουλοι, οι Αλμούνια και κάθε τέτοιοι θα αντιδράσουν, αλλά εν τέλει δεν γίνεται αλλιώς. Δυστυχώς στο μεγαλύτερο κομμάτι της αριστεράς (ΚΚΕ/ΣΥΝ) αυτό δεν είναι αντιληπτό, από διαφορετική σκοπιά...
Η μόνη λύση, απλή, κομψή και δοκιμασμένη -αλλά απαιτεί πολιτική βούληση, και κυρίως να ξυπνήσει πρώτα ο ελληνικός λαός: το κράτος κηρύσσει αναστολή εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους και αναδιαπραγμάτευσή του ("πτώχευση"), οι τραπεζίτες παίρνουν τα λεφτά που τοκογλυφικά δάνεισαν στο δημόσιο αργότερα και λιγότερα, και οι πόροι που έτσι εξοικονομούνται διοχετεύονται στην πραγματική οικονομία, ώστε να αναζωογονηθεί επιτέλους και ν' αποφύγουμε την κατάρρευση της κοινωνικής συνοχής.
http://avgi.unweb.me/NavigateActiongo.action?articleID=450214
Zaphod
Μη ξεχνάμε ότι ο Προβόπουλος προέρχεται από τον τραπεζικό χώρο (EUROBANK) και είναι ένας από τους κύριους εκπροσώπους του ντόπιου χρηματιστικού κεφαλαίου (του διεθνούς είναι ο Βγενόπουλος), το οποίο πιέζει για δραστικές, χειρουργικές "λύσεις".
Δεν ξέρω, ίσως είναι και λαγός ο άνθρωπος, για να βγεί αύριο ο Παπακωνσταντίνου και να ανακοινώσει Λεττονικού τύπου μέτρα.
Η ουσία όμως δεν αλλάζει. Και η ουσία είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον εδώ και μερικούς μήνες σε κατάσταση ακήρυχτης χρεωκοπίας ...
than951,
Δεν μπορώ να διαφωνήσω μαζί σου (οι γνώσεις μου στα οικονομικά είναι απολύως βασικές). Αναρωτιέμαι όμως, όλα αυτά που αναφέρεις ο Προβόπουλος δεν τα γνώριζε; Σε μία τέτοια χρονική στιγμή γιατί επιλέγει να δώσει πάτημα στους κερδοσκόπους (με την αμέριστη βοήθεια της παρούσας κυβέρνησης, η οποία προσπαθεί τώρα να μαζέψει τα ασυμμάζευτα των δηλώσεών της) να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα;
Στις παλινωδίες του ΠΑΣΟΚ που ακολουθούν τις παλινωδίες της κυβέρνησης ΝΔ, πάλι σύμφωνα με το πολύ σωστό σκεπτικό σου, είναι ή όχι απολύτως συμμέτοχος ο Προβόπουλος, ο οποίος τη μία επιλέγει να το βουλώσει (ας δεχτώ προς ώφελος της καλής εικόνας προς τα έξω) και στη συνέχεια να κλωτσήσει την καρδάρα με το γάλα;
Φίλε Zaphod
Θα πρέπει τα πράγματα να τα μετράμε με τις σωστές τους διαστάσεις. Τι θέλω να πω? Λέω ότι οι διεθνείς αγορές γνωρίζουν (ή έστω ψηλαφίζουν) τη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Περίμεναν τις εκλογές να πάρει δρόμο η προηγούμενη κυβέρνηση της αθλιότητας (αφού πλέον η άρχουσα τάξη, ήδη από τις ευρωεκλογές είχε αρχίσει να αποσύρει την υποστήριξη της στη ΝΔ) και ανέμεναν τη καινούργια. Το έχουμε ξαναπεί.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου βρίσκεται σε Συμπληγάδες πέτρες. Ενώ φαίνεται δυνατή (μέσα και έξω από τη Βουλή) είναι παντελώς αδύναμη να επιβάλλει εξοντωτικά μέτρα εναντίον της εργατικής τάξης, γιατί μόνο με μέτρα τύπου Λεττονίας και ΔΝΤ, οι διεθνείς πιστωτές της χώρας θα πάρουν πίσω τα δανεικά τους. Από που θα τα πάρουν, αν όχι από εκείνους που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο?
Η κυβέρνηση Παπανδρέου, λόγω αυτής της εγγενούς αδυναμίας της, παλινωδεί. Ανακοινώνει μέτρα και την ίδια στιγμή τα παίρνει πίσω (Cosco, αυξήσεις σε μισθούς άνω των 2000 €, stage κλπ). Η διεθνής αγορά παρακολουθεί και βλέπει. Πρώτο καμπανάκι για την είσοδο στη κόλαση του Δάντη η πιστοληπτική υποβάθμιση από τη Fitch. Τώρα χτύπησε πιο δυνατά με το χθεσινό μίνι-κραχ στο ΧΑ.
Π Προβόπουλος φαίνεται ότι έπειξε κάποιο ρόλο με τις δηλώσεις του, αλλά όχι όμως τον καθοριστικό. Το καθοριστικό είναι το νέο κομβικό σημείο της πρωτοφανούς καπιταλιστικής κρίσης, το Ντουμπάι. Το έχουμε ξαναγράψει σε άλλα σχόλια. Το φως στο τούνελ που ανακοινώνουν οι διεθνείς τραπεζίτες δειλά-δειλά και προσεκτικά (Τρισέ-ΕΚΤ, Fed κλπ) δεν είναι παρά το φως του τρένου που έρχεται αντίθετα. Την ταχύτητα του μόνο δεν μπορέσαμε να υπολογίσουμε.
Όσο για τη κερδοσκοπία, τούτο οφείλεται στην απεγμωσμένη προσπάθεια κολοσσιαίων ποσών κεφαλαίων να βγάλουν κέρδος. Επενδύουν σε πρώτες ύλες, φεύγουν και πάνε σε τοξικά ομόλογα, στα Χρηματιστήρια, αποσύρονται απ' αυτά και πάνε σε κρατικά ομόλογα κλπ κλπ, κινήσεις γνώριμες στις τελευταίες δεκαετίες.
Και μια τελευταία παρατήρηση, όχι όμως έσχατη σε σημασία: Η Ελλάδα δεν είναι μέρος της παγκόσμιας οικονομίας (η οποία να αποτελείται έτσι από τυπικό άθροισμα μερών), αλλά είναι η παγκόσμια οικονομία που εκδηλώνεται με μια ειδική μορφή στην Ελλάδα. Αυτά τα δύο προφανώς και δεν ταυτίζονται ...
Δηλαδή κε Σπηλιόπουλε έκανε καλά ο Προβόπουλος που σιώπησε προεκλογικά αλλά ευθύνεται που ξεμπρόστιασε τα οικονομικά χάλια του κράτους μετεκλογικά ;
Φτάσαμε στο σημείο να επικροτούμε την αλλαγή φρουράς στην εξουσία που έγινε με τις ευλογίες του Προβόπουλου, του κύριου εκπροσώπου των νόμιμων τοκογλύφων ;
Και όλα αυτά έγιναν για το καλό του τόπου, για να μην διαταραχθεί η εκλογική κρίση των νεοελλήνων και η πέτσινη πραγματικότητα.
Η μήπως οι κουτόφραγκοι δεν γνωρίζαν τα χάλια της ελληνικής οικονομίας και περιμέναν να τα μάθουν από τις ειδήσεις του Mega Channel ;
Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Προβόπουλος έκανε πλάτες στον Καραμανλή Β΄ και παράλληλα έδωσε το αναγκαίο άλλοθι στον Παπανδρέου Γ΄.
Στην συνέχεια όμως ο Πάπας της οικονομίας μας αναγκάστηκε να πει την αλήθεια για να μην την μάθουμε πρώτα από τον Αλμούνια.
Τι να πεις, ο κόσμος το έχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι…
φίλε popded χωρίς να έχω καταλάβει ακριβώς την διαφωνία σου με τον no longer safe, θα ήθελα καλοπροαίρετα και χωρίς ανούσιους εξυπνακισμούς να παρατηρήσω πώς η συνθήκη "δικτατορία του προλεταριάτου" θεωρήθηκε από τον λέννιν, σαν το απαραίτητο σκαλοπάτι για το πέρασμα στην αταξική κοινωνία. Και δεν ήταν, επέτρεψέ μου να σου πώ μια διεφθαρμένη νομενκλατούρα γραφειοκρατών που την επέβαλαν.
Και παραπέρα θεωρώ πώς δεν μπορεί να υπάρχει ένα ημίμετρο όταν λές ότι θα μπορούσε να υπάρχει ένα είδος "μικρής ιδιοκτησίας" και "μικρής παραγωγής", διότι αυτές ακριβώς οι συνθήκες, η συσώρευση αγαθών, ήταν που έκαναν το πέρασμα από την αταξική κοινωνία του παλιού κόσμου, στον κόσμο της ατομικής ιδιοκτησίας και της εκμετάλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Ιστορικά ο Λέννιν μπορεί να είχε δίκιο στην προοπτική της ανθρωπότητας να σπάσει τα δεσμά και να περάσει στην αταξική κοινωνία του μέλλοντος, απλά νομίζω ότι λογάργιαζε χωρίς τον ξενοδόχο, όπου ξενοδόχο μπορείς να βάλεις διάφορα ιστορικά πρόσωπα. Όπως λόγου χάρη στάλιν, μπέρια, χρουτσόφ κλπ.
Χθες και προχθές ρευστοποιήθηκαν 9 δις (!) ευρώ στο χρηματιστήριο, κατόπιν της θεαματικής πτώσης που προκλήθηκε από τις δηλώσεις Προβόπουλου. Σήμερα ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε "επίθεση κερδοσκόπων".
Είναι η δεν είναι ο Προβόπουλος συμμέτοχος στο παιχνίδι κερδοσκοπίας (αν όχι ο ίδιος κερδοσκόπος); Αν δεν είναι, τότε πόσο ηλίθιος πρέπει να θεωρείται;
Απ' ότι βλέπω, εξ' όλων όσων αναφέρονται στο σχόλιο του Carlos (231988), ο μόνος που είναι πετυχημένος είναι ο Παπαθανασίου.
Δεν το πιστεύω ρε παιδιά. Ο χοντρός διασώθηκε ...
Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο "Money as Debt" (Το Χρήμα ώς Χρέος)...
Με πολύ απλό τρόπο, περιγράφει την παράνοια του χρήματος και των τραπεζών...
Τα ψέματα, με τα οποία οι τράπεζες "δημιουργούν" χρήμα...
Πολύ επίκαιρο, και ιδιαίτερα σημαντικό για να κατανοήσουμε το παράδοξο του χρεωστικού τραπεζικού συστήματος.
Νομίζω μας αφορά όλους...
http://www.youtube.com/watch?v=vVkFb26u9g8
θα δώσουμε τελικά το τιμόνι στους αρχικαπιτάλες των Βρυξελλών για να μάθουμε με τις μ@λ@κ!#$ που κάνουμε. Οι πολιτικοί κάνουν λες και είναι μικρά παιδιά που κρύβουν το σπασμένο βάζο κάτω από το χαλάκι. Με το φτωχό μου μυαλό αντιλαμβάνομαι ότι αν δεν παράγουμε τίποτα και περιμένουμε μόνο από το τουρισμό και τη ναυτιλία δεν μπορούμε να πάμε μπροστά. Από την άλλη με καθηγητές σαν τον Αλογοσκούφη, καλύτερα να δώσουμε για τελευταία προσπάθεια το τιμόνι σε καμιά νοικοκυρά που κουμαντάρει τα οικονομικά του νοικοκυριού παρά σε τύπους σαν αυτούς.
popded
ο ορος Δικτατορια του προλεταριατου εκφυλιστικε σαν τετοιος κατα βαση στην ιδια λογικη που "εκφυλιστικε" και ο ορος κομμουνισμος στα αυτια πολλων λογω των επιλογων καποιων κομμουνιστων ηγετων και της εξασθενησης της εξουσιας τλκ των εργατικων συμβουλιων.
το ζητημα του πολυκομματισμου ειναι κομβικο στοιχειο μιας ριζοσπαστικης δημοκρατιας, ενος επαναστατικου δημοκρατικου κομματος και της διαφυλαξης της εξουσιας των εργατων (οσον αφορα στη σχεση τους με το κομμα).
Αυτο που λες σχετικα με τη μεταβατικη περιοδο (?) ως την αταξικη κοινωνια [ δεν αναφερεσαι φανταζομαι στα λεγομενα σταδια]. η περιοδος της δυαδικης εξουσιας σε μια κοινωνια θα υπαρχει τη στιγμη που η αστικη ταξη δεν θα εχει αποδυναμωθει πληρως και θα προσπαθει να επανελθει ενω η εργατικη κυβερνηση (στα πλαισια της δυαδικης εξουσιας) θα λειτουργει στη λογικη τη ανικαπιταλιστικης προοπτικης!
αυτο (η εργ. κυβερνηση) σιγουρα θα ισχυει σε μια επαναστατικη λογικη που θα αναγνωριζει την μεταβατικοτητα των αιτηματων, θα προυποθετει την υπαρξη μιας δημοκρατιας (οχι με τον αστικο ορισμο) η οποια -απλοικα- στα πλαισια του αστικου συνταγματος θα κατακτησει ριζοσπαστικοτερες δομες (συνελευσεις σε εργοστασια, γειτονιες, κοινωνικους χωρους κα) εως οτου αυτες οι αμεσοδημοκρατικες δομες μετατραπουν σε πιο επαναστατικες.
αλλα μεχρι την εργατικη δημοκρατια, την δικτατορια του προλεταριατου, η "εργατικη κυβερνηση" θα ειναι με εναν τροπο ο εχθρος των αστων, καπιταλιστων μεσα στα αστικα ορια, εως την συνειδητοποιηση της εργατικης ταξης και της κοινωνιας.
τελικα,
η εργατικη εξουσια δεν εχει σχεση με την δικτατορια του προλεταριατου????
Δηλαδή σύμφωνα με το tvxs θα έπρεπε να συνεχίσει να λέει ψέμματα ο Προβόπουλος για να μην πέσουν οι μετοχές; και τι παραλληλισμός είναι αυτός με τις ένοπλες δυνάμεις; θέλει απλά συμβολίσει τον πανικό; Στα @@@ μας ! ώρα να αρχίσουν να τρέχουν! ο Δεκέμβρης έρχεται, ο Νοέμβρης ήταν από τους πιο μαζικούς. Και αν ελπίζουν ότι έχουν τους γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ με το μέρος τους, γελιούνται. Αποδεικνύονται γελοίοι και δεν θα καταφέρουν τίποτα. Θα μας πάρει λίγο να οργανωθούμε αλλά θα τους στείλουμε και αυτούς στο διάολο. Όταν ο αγώνας είναι χρυσός. Συνέχισε Κούλογλου και γενικότερα tvxs να δίνεις ευκαιρίες στα δήθεν "καθαρά χέρια"...
@ no_longer_safe: Θεωρώ την δικτατορία του προλεταριάτου ως παροχημένο όρο μιας και χρησιμοποιήθηκε από την εκφυλιστική γραφειοκρατία που αναπτύχθηκε μετά τα πρώτα χρόνια της Οκτ. Επαναστασης, για να εγκαθιδρύσει "δικτατορία-σκέτο"... Πιστεύω ότι θα πρέπει να διατηρηθούν στοιχεία όπως πχ. πολυκομματισμός, και σε πρώτη τουλάχιστον φάση να επιτρέπεται η μικρή ιδιοκτησία, μικρή ατομική παραγωγή κλπ. Η διαφορά αν θες είναι ότι προτείνω να έχει δικαιώματα και η αστική τάξη, απλά όχι τέτοια που να μπορεί να επανέλθει σε θέση ισχύος. Αυτό βέβαια είναι κάτι μεταβατικό μέχρι που να οδηγηθεί ο άνθρωπος σε μια αταξική κοινωνία εφόσον θα έχει τα εφόδια...
Αργα η γρηγορα,η ελληνικη κυβερνηση,οποια κι αν ειναι αυτη(συγκυβερνηση?) θα αναγκαστει να βαλει χερι στη μεγαλη κομματικη δεξαμενη:τους δημοσιους υπαλληλους.Δε βγαινουν τα κουκια.Ειναι ο μοναδικος τροπος για να βρεθουν χρηματα...Περικοπες και απολυσεις σε ολους αυτους που διοριστηκαν οντας δεμενοι στο πρασινο η το γαλαζιο αρμα.Τι ειρωνεια!Γι αυτον ακριβως το λογο,θα υπαρξει συγκυβερνηση.Ειναι αδυνατο ενα μονο κομμα να αντεξει τις τεραστιες λαικες αντιδρασεις που ερχονται συντομως.Και ο μονος τροπος για να αποπροσανατολιστει η λαικη οργη ειναι κλασικα Ο ΦΟΒΟΣ...Τα ΜΜΕ,οι διαπλεκομενοι συνεργατες των πολιτικων και των επιχειρηματιων,θα σπειρουν τον πανικο...Αυτος ειναι και ο ρολος των οψιμων "τρομοκρατικων" ομαδων,γι αυτο και η κοινωνια οδηγειται σε ακροδεξιο τροπο σκεψης.Προπονηση...Οι πολιτικοι θα παιξουν το χαρτι της ασφαλειας του πολιτη.George Βush πρωτα και μετα Obama..Kαι μεσα σ ολα αυτα η ψηφος μας θα χασει την οποια αξια της...Θα ψηφιζεις τον ενα και θα βγαινει ο αλλος.Χα.
Η εργατική δημοκρατία δε διαφέρει σε τίποτε από τη δικτατορία του προλεταριάτου, αντιθέτως διαφέρουν και οι δύο, εντελώς, από τη δικτατορία του κράτους πάνω στο προλεταριάτο.
Αν θέλουμε να έχουμε μια εικόνα "σχηματική και στο περίπου" της δικτατορίας του προλεταριάτου μπορούμε να δούμε την αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία. Αμεσότητα, εκ περιτροπής εξουσία, αξιώματα με κλήρο, άμεση διαχείριση όλων των εξουσιών από το δήμο=λαό, προστασία του πολιτεύματος με θεσμούς όπως ο εξοστρακισμός κλπ. Βέβαια ο δήμος μια δουλοκτητικής πόλης δεν είναι το προλεταριάτο, αλλά η μορφή της πολιτικής εξουσίας, κατ΄ εμέ, είναι αυτό το πράγμα: εξουσία των κάτω πάνω στους πάνω.
Κάνοντας μια βόλτα στις εισηγητικές εκθέσεις των προϋπολογισμών της τελευταίας δεκαετίας διαβάζουμε:
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2001:
"Η συνεχής βελτίωση που παρουσιάζει η ελληνική οικονομία σε όλους τους τομείς αποτυπώνεται στην εξέλιξη των βασικών μεγεθών των προϋπολογισμών των τελευταίων ετών. Η θετική πορεία των μεγεθών του προϋπολογισμού επέτρεψε στην κυβέρνηση να κατευθύνει περισσότερους πόρους σε κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού, με τη λήψη σειράς μέτρων που στοχεύουν στην ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής.
ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ"
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2002:
"Οι βελτιώσεις που παρουσιάζει η ελληνική οικονομία σε όλους τους τομείς αποτυπώνονται στα βασικά μεγέθη, τόσο του εκτελούμενου, όσο και του προϋπολογισμού του 2002. Οι εκτιμήσεις όσον αφορά την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2001, δείχνουν ότι, οι βασικοί στόχοι που είχαν τεθεί πριν ένα χρόνο, υλοποιούνται σε ικανοποιητικό βαθμό, παρά τις δυσμενείς επιδράσεις εξωγενών παραγόντων στην οικονομία της χώρας.
ΝΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ"
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2003:
"Με τον Προϋπολογισµό, τον οποίο σήµερα έχω την τιµή να υποβάλλω στην κρίση σας επιδιώκεται η αύξηση της απασχόλησης και η συνέχιση της προσπάθειας θωράκισης της οικονοµίας προκειµένου να αντιµετωπίσει τις προκλήσεις από τον παγκόσµιο ανταγωνισµό και να εξαλείψει τις επιπτώσεις από τις αρνητικές εξωτερικές επιδράσεις. Σταθερή επιδίωξη παραµένει η µείωση της απόστασης που χωρίζει την Ελλάδα από τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε οικονοµικό και κοινωνικό επίπεδο.
ΝΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ"
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2004:
"Η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισµού του 2003 δείχνει ότι τα βασικά µεγέθη του δεν θα αποκλίνουν σηµαντικά από τις αρχικές προβλέψεις. Παρά τη δύσκολη και σε ορισµένες περιπτώσεις απειλητική διεθνή συγκυρία (...) Η µακροχρόνια και συστηµατική προσπάθεια της χώρας για οικονοµική σταθερότητα οδήγησε όχι µόνο στην ονοµαστική σύγκλιση και στην ΟΝΕ, αλλά και σε µια ουσιαστική ενίσχυση του παραγωγικού δυναµικού, των εισοδηµάτων και του κοινωνικού κράτους.
ΝΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ"
Εδώ κάπου έρχεται η ΝΔ και με την γνωστή απογραφή την οποία πραγματοποίησε, αποδεικνύεται (όχι και τόσο δύσκολο ή άγνωστο) ότι τα στοιχεία που μας τάϊζαν τόσα χρόνια (και επίσης τους Ευρωπαίους) ήταν πλαστά. Φυσικά, ουδείς ΤΟΛΜΗΣΕ ποτέ να οδηγήσει κάποιον από τους πλαστογράφους στην Δικαιοσύνη. Διότι ο μόνος λόγος της προμελετημένης απογραφής ήταν η δικαιολόγηση της μη τήρησης των προεκλογικών δεσμεύσεων της νεαρής τότε κυβέρνησης. Ό,τι ακριβώς και τώρα θα γίνει. Και ό,τι συνέβη και την δεκαετία του '80 με το "παραλάβαμε καμμένη γη" κλπ. Από το σημείωμα πολτικού λόγου της ΝΔ με αριθμό 15, το 2005, διαβάζουμε
"Στον τομέα της οικονομίας προχωράμε σε τολμηρές αλλαγές. Τα προβλήματα που κληρονομήσαμε ήταν πολλά, και τα ανέδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο η δημοσιονομική απογραφή. Ο μύθος της ισχυρής οικονομίας κατέρρευσε. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκαν ανεύθυνες. Τα δημόσια οικονομικά χρειάζονται νοικοκύρεμα και η ελληνική οικονομία μεταρρυθμίσεις. Στόχος μας είναι να υπάρξει ανάπτυξη σε όλη τη χώρα και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας."
Στο ίδιο μοτίβο ακολουθεί ο τότε Υπουργός Οικονομικών παρουσιάζοντας το προσχέδιο του Προϋπολογισμού, τότε:
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2005:
"Μετά την αποκάλυψη των εκτεταμένων κρυφών ελλειμμάτων και χρεών των προηγούμενων ετών, στον προϋπολογισμό του 2005 επιδιώκεται η αποκατάσταση της αξιοπιστίας και η δημιουργία συνθηκών σταθερότητας και εμπιστοσύνης για την ελληνική οικονομία, καθώς και ο σταδιακός εξορθολογισμός των δημοσίων δαπανών με στόχο την ανάδειξη του κοινωνικού χαρακτήρα του κράτους. Ο προϋπολογισμός του 2005 ενσωματώνει την πρόταση της κυβέρνησης για την οικονομική πολιτική του επόμενου έτους. Προχωρούμε σε μία ήπια δημοσιονομική προσαρμογή, με στόχο την αντιμετώπιση των προβλημάτων του παρελθόντος και την εδραίωση των βάσεων για μία νέα αναπτυξιακή πορεία της χώρας.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ"
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2006:
"Με τον προϋπολογισμό του 2005 επιδιώχθηκε η αντιστροφή της αρνητικής πορείας της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας, η διατήρηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, η αύξηση της απασχόλησης και η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής. Τα αποτελέσματα της ήπιας δημοσιονομικής προσαρμογής, που αποτέλεσε κύρια επιλογή μας για την αντιμετώπιση των σοβαρών δημοσιονομικών προβλημάτων του παρελθόντος, είναι πλέον ορατά. Οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας για το 2006 είναι ευνοϊκές, παρά το δυσμενές διεθνές περιβάλλον (...) Στη χώρα μας οι διαρθρωτικές αλλαγές που έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή και αυτές που σχεδιάζονται θα ευνοήσουν τη διάχυση της ανάπτυξης σε όλους τους τομείς, κλάδους και περιφέρειες της ελληνικής οικονομίας.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ"
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2007:
"Με την οικονομική πολιτική των τελευταίων χρόνων αντιμετωπίζεται επιτυχώς η δυσμενής δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. Οι μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης δημιούργησαν κλίμα εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία και ενίσχυσαν την αναπτυξιακή δυναμική και την αύξηση των νέων θέσεων εργασίας.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ"
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2008:
"Από το Μάρτιο του 2004 η κυβέρνηση εφάρμοσε ένα νέο πρότυπο για την ανάπτυξη, την ενίσχυση της απασχόλησης και την κοινωνική συνοχή. Η δημοσιονομική προσαρμογή βασίστηκε στον περιορισμό του δημόσιου τομέα, στη μείωση της σπατάλης και στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Συνοδεύτηκε από ένα ευρύ μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα που απελευθέρωσε τον αναπτυξιακό δυναμισμό του ιδιωτικού τομέα. Δόθηκε έμφαση στη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, στην ταχύτερη αύξηση της παραγωγικότητας, στην εξωστρέφεια, καθώς και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας του κράτους. Εφαρμόστηκε μια υπεύθυνη και αποφασιστική πολιτική μεταρρυθμίσεων, με έμφαση στη μείωση της άμεσης φορολογίας (φυσικών και νομικών προσώπων), στην ενίσχυση των κινήτρων για τις ιδιωτικές επενδύσεις και την απασχόληση, στην εξυγίανση του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, στην προώθηση των εξαγωγών, στις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα για την υλοποίηση έργων υποδομής, στη νέα γενιά αποκρατικοποιήσεων και στην ψηφιακή στρατηγική. Η πολιτική αυτή αποδίδει.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ"
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2009:
"Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,
Ο προϋπολογισμός του 2009 καταρτίζεται σε μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους για την παγκόσμια και την ευρωπαϊκή οικονομία.Στο δυσμενές αυτό διεθνές περιβάλλον, οι επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία είναι μικρότερες απ’ ό,τι σε πολλές άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ρυθμοί ανάπτυξης παραμένουν υπερδιπλάσιοι από τις άλλες χώρες της ευρωζώνης, η αύξηση της απασχόλησης και η μείωση της ανεργίας συνεχίζονται και οι αυξήσεις των εισοδημά-των υπερβαίνουν σημαντικά τον πληθωρισμό. Ωστόσο, τα δημοσιονομικά περιθώρια είναι πολύ μικρότερα στη χώρα μας, λόγω των αδυναμιών του παρελθόντος. Η προσπάθειά μας για δημοσιονομική προσαρμογή ξεκίνησε από το 2004, μετά από μια περίοδο δημοσιονομικής εκτροπής, με έλλειμμα που ξεπέρασε το 7% του ΑΕΠ. Ήδη σημειώθηκε πολύ μεγάλη πρόοδος, καθώς το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης μειώ-θηκε κάτω από το όριο του 3% το 2006. Το 2007 υπήρξε μια υπέρβαση που οφείλεται σε έκτακτους παράγοντες και μη επαναλαμβανόμενες δαπάνες.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ"
Γελάτε ήδη πικρά; Δυστυχώς δεν θά έπρεπε. Που είναι τώρα (ΑΡΧΙΚΑ) αυτοί οι πρώην Υπουργοί; Ο Παπαντωνίου, όπως κάθε Υπουργός Εθνικής Άμυνας τα τελευταία 20 χρόνια, αφού ολοκλήρωσε εκεί την θητεία του, μετά το Υπουργείο Οικονομικών, εξαφανίστηκε. (Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό;). Ο Νίκος Χριστοδουλάκης, παρεούλα με τον Αλογοσκούφη, συνεχίζουν Ακαδημαϊκή καριέρα. Στο σύνολο τους, στα προαναφερόμενα αποσπάσματα, οι τέως Υπουργοί μιλάνε για πρόοδο της οικονομίας, βελτίωση, θωράκιση, εξορθολογισμό, συνοχή, αποκατάσταση της αξιοπιστίας και δημιουργία συνθηκών σταθερότητας και εμπιστοσύνης, συνεχή βελτίωση, ουσιαστική σύγκλιση, μείωση της σπατάλης, αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, μεταρρυθμίσεις, αναπτυξιακό δυναμισμό, διάχυση της ανάπτυξης σε όλους τους τομείς, κλάδους και περιφέρειες της ελληνικής οικονομίας και ΟΡΑΤΑ αποτελέσματα και πολιτικές που ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ . Όλοι δηλαδή ανερυθρίσαστα εξ ονόματος των κυβερνήσεων τους, λένε ότι παρουσιάζουν έργο, ότι τα ελλείματα μειώθηκαν, το χρέος επίσης, η ανεργία αντιμετωπίστηκε. Κλίμα εμπιστοσύνης εδραιώθηκε κλπ. Ας δούμε λίγο τι συνέβη.
..............
Προτιμώ να μην σχολιάσω τίποτε άλλο. Κοιτάξτε μόνο τι λέει ο νέος Υπ. Οικονομικών στο προσχέδιο του προϋπολογισμού
ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2010
"Ο Προϋπολογισμός του 2010 είναι η αφετηρία μιας νέας μεγάλης προσπάθειας που ξεκινά για τη χώρα μας. Αποτελεί το ξεκίνημα για την εφαρμογή ενός προγράμματος που στοχεύει στην ανάταξη της οικονομίας, στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής δικαιοσύνης, στη στήριξη της ανταγωνιστικότητας και ενός νέου προτύπου ανάπτυξης, στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κράτος. Για την αποκατάσταση του κύρους και της αξιοπιστίας της οικονομικής πολιτικής απέναντι στους πολίτες, στους Ευρωπαίους εταίρους, στις διεθνείς αγορές.
Αθήνα, Νοέμβριος 2009
Γιώργος Παπακωνσταντίνου
Υπουργός Οικονομικών"
"Game(s) Over"
http://www.epicurus2day.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=...
popded
η εργατική δημοκρατία σε τι διαφέρει από την δικτατορία του προλεταριάτου, κατά την άποψη σου?
@no_longer_safe: Σε καμία περίπτωση!!!
Ο ioulianos γράφει "Ελπίζω ο λαός να ξυπνήσει και να μην τους κάνει το χατίρι." Το θέμα και η συζήτηση είναι στο "πως" και "πόσο"...
Αν κάτι είναι που με βρίσκει αντίθετο το άνω άρθο, αλλά και η "πατριωτική" αριστερά (ΚΚΕ, ΜΛάρια, κλπ) είναι ότι μας έχουν μάθει να εξετάζουμε τα πάντα υπό το πρίσμα του κοινού εθνικού. "Ο στρατός μας", "η χώρα", "η οικονομία μας", "εμείς (περίγελοι στην ΕΕ)" κλπ...
Προφανώς μόνο οι εργαζόμενοι ενός εργοστασίου ξέρουν να διοικήσουν σωστά το εργοστάσιο, και προφανώς η εργατική εξουσία είναι το κλειδί, όχι ίσως με την έννοια της "δικτατορίας του προλεταριάτου" αλλά της εργατικής δημοκρατίας αντί της αστικής, και είναι λογικό ότι δεν θα γίνουν ούτε 2 βήματα χωρίς να συναντήσουμε αντίσταση. Εγώ λέω ας κάνουμε αυτά τα βήματα, γερά και σταθερά, και να ξέρουμε που πηγαίνουμε...
Αλλά popded
μπορεί να υπάρξει αυτή η κεντρικά σχεδιαζόμενη οικονομία, χωρίς εργατική εξουσία για να την σχεδιάσει?
Με άλλα λόγια μπορεί να υπάρξει πραγματικος σοσιαλισμός με άθικτο το αστικό κράτος?
"Την λυπητερή" αντί "Τη λυπητεροί", κεκτημένη ταχύτητα, sorry...
...όπότε το καλύτερο που θα είχε να κάνει ο "κος." Προβόπουλος είναι να συνεχίσει "την κοροϊδία προς τον Ελληνικό λαό" (χρησιμοποιώ τη λέξη του αθρογράφου)? Βλέπουμε ότι οι δείκτες της οικονομίας ΤΟΥΣ έχουν πιάσει πάτο. Ασφαλώς αυτό δεν είναι καλό, όχι επειδή όταν είναι ανοδικοί είναι καλύτερα τα πράγματα για εμάς αλλά γιατί θα το χρησιμοποιήσουν και αυτό ως άλλοθι για την περαιτέρω αφαίμαξη των εργαζομένων.
@ ioulianos. Πολλά έχουν να χάσουν οι εργαζόμενοι από μια ενδεχόμενη κατάρρευση. Οι απολύσεις θα εκτιναχθούν, ακόμα πιο πολλόι θα χάσουν τα σπίτια τους, μικρές (και όχι μικρο"μεσαίες" όπως λέει το ΚΚΕ χαριν κουκι-συλλογής, βάζοντας την οικογενειακή επιχείρηση στην ίδια μοίρα με αυτή των 50-100 υπαλλήλων) επιχειρήσεις θα απαγχονισθούν από την αδυναμία να λάβουν δάνεια κίνησης, ενώ πολλοί είτε εξ ανάγκης είτε επ' ευκαιρία θα γεμίσουν την αγορά με πέτσινες επιταγές...Τη λυπητεροί θα κληθούν πάλι να πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Ακόμα και χωρίς Αλμούνια και ΕΕ πάλι ο καπιταλισμός εις βάρος μας είναι
Τέτοιες κρίσεις είναι συνυφασμένες με τον καπιταλισμό σε οποιαδήποτε μορφή: είτε του νεοφιλελευθερισμού είτε της κρατικής παρέμβασης (εν αντιθέσει με αυτά που κυκλοφορεί πχ. ο ΣΥΝ). Η μόνη απάντηση είναι η αντικατάσταση αυτής της οικονομίας με μια κεντρικά σχεδιασμένη, δημοκρατικά ελεγχόμενη όμως οικονομία, που σε διεθνές επίπεδο θα κινείται βάση των αναγκών των πολλών και όχι των 5-10 που συσσωρεύουν τον αμύθητο πλούτο που παράγεται, με την υπεραξία της εργασίας να διοχετεύεται στην έρευνα, τις επιστήμες, την υγεία, τη παιδεία, τις υπηρεσίες. Τότε ούτε ανεργία έχεις, ούτε έλλειψη στη παραγωγή, όυτε στη κατανάλωση, και η ποιότητα ζωής ανεβαίνει...Σοσιαλισμός με άλλα λόγια, και όχι σοσιαληστεία τύπου ΠΑΣΟΚ...
Συμφωνώ με αυτά που γράφει Τάκης Σπηλιόπουλος ,όμως πριν από αυτές τις αλήθειες για την «χρεοκοπία» της Ελλάδος ήταν καλύτερη η ζωή του λαού ; Σε συνθήκες ανόδου της καπιταλιστικής οικονομίας δεν επέβαλαν ελαστικές εργασιακές σχέσεις, μερική απασχόληση, stage, σφαγιασμό της Ασφάλισης, ιδιωτικοποίηση - εμπορευματοποίηση Παιδείας - Υγείας - Πρόνοιας, λιτότητα με αυξήσεις μερικά λεπτά του ευρώ στο μεροκάματο; Πριν από 7 ή 5 ή 2 χρόνια ή πριν την «κρίση» δεν υπήρχε ανεργία;
Μήπως η ουσία του προβλήματος είναι η δυσκολία χρηματοδότησής της κάστας των μεγαλοεπιχειρηματιών από το κράτος, λόγω ελλειμμάτων και δανεισμού; Μήπως φοβούνται την καταστροφή ενός μέρους του κεφαλαίου λόγω κρίσης του καπιταλισμού;
Και στο κάτω κάτω ποιος ευθύνεται για τα ελλείμματα; Ο εργαζόμενος που καλείτε να γίνει μέτοχος στη κοινωνικοποίηση του ελλείμματος που επιχειρεί η κυβέρνηση συνεπικουρούμενη από την ΓΣΕΕ και τον ΣΕΒ με μέσο τον «διάλογο»; Ποιος έβαλε τον Αλμουνια αφεντικό στο κεφάλι μας τους ξένους και ντόπιους τραπεζίτες; Τον λαό των ρώτησαν για , ας πούμε ,την Λισαβόνα; Πού πάει, εντέλει, ο συνεχώς αυξανόμενος πλούτος που επί τόσες δεκαετίες παράγουν οι εργαζόμενοι αυτού του τόπου;
Και εγώ σου λέω πως άντε και καταρρέει το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας ,τι έχει να χάσει ο άνεργος, ο απολυμένος των stage από το δημόσιο, ή οι εργάτες που εργάζονται για 600 και 700 ευρώ το μήνα; Ποιες θα είναι οι απώλειες τους ;
Τι χειρότερο θα προκύψει για το σύνολο των εργαζομένων ,που είτε με κρίση είτε χωρίς στην «οικονομική ανάπτυξη» τους δεν μετέχει;
Αυτό που ξέρω εγώ είναι πως στην πληρωμή της κρίσης της καπιταλιστικής μας θέλουν όλους συμμέτοχους.
Ελπίζω ο λαός να ξυπνήσει και να μην τους κάνει το χατίρι.
Τελικά ο προβόπουλος είναι πρωθυπουργος;;
Ο μούργος δίπλα του στη φώτο ποιός είναι;
Αρε σκ@τοφατσες που μας έχουνε κάτσει στο σβέρκο.....