Το απεχθές και το απεχθέστερο…
Ξυπνάει ο πολιτικός νους από την άλλη πλευρά και προσπαθεί να ερμηνεύσει το ακατονόμαστο που συνέβη την Πέμπτη τη νύχτα.
Φαντάζομαι το τελείως κινηματογραφικό σκηνικό. Καταρρακτώδης βροχή, κρύο, η πόλη να κοιμάται και 4-5 τύποι εξαιρετικά οργανωμένοι να μπαίνουν στο κοιμητήριο, να μετακινούν με μεγάλη προσοχή την πλάκα, να παίρνουν το φέρετρο με τη σορό, να σκορπίζουν τριγύρω ασβέστη για να σβήσουν τα ίχνη και να εξαφανίζονται.
Ένα σίγουρο:
Αυτοί που έπραξαν αυτό που έπραξαν έχουν τόσο απύθμενο θράσος που ανά πάσα στιγμή μπορούν να κάνουν οτιδήποτε εφ’ όσον κάποιος τους πληρώσει.
Γιατί πιστεύω, πως είναι επαγγελματίες.
Εκτός αν είναι 4-5 μεμονωμένα καθάρματα….
Άλλο ένα σίγουρο:
Αυτοί που συνέλαβαν και παρήγγειλαν αυτό το ανοσιούργημα δεν θα διστάσουν σε τίποτα προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους.
Εκτός αν οι δράστες είναι αυτόκλητοι και δεν εκτελούσαν άνωθεν παραγγελία.
Με άλλα λόγια, στην πραγματικότητα, τίποτα δεν είναι σίγουρο σε αυτή την υπόθεση.
Είναι Σχέδιο;
Εγκέφαλοι που μπορούν να συλλάβουν ένα τέτοιο σχέδιο, αν είναι Κύπριοι τότε μιλάμε για αδιανόητα αρρωστημένους ανθρώπους (δεν υπάρχουν λέξεις…) και αν δεν είναι Κύπριοι τότε μιλάμε για χωρίς μέτρο κυνικούς (πάλι δεν υπάρχουν λέξεις…) που δεν έχουν την απειροελάχιστη αναστολή σε τίποτα προκειμένου να «υπηρετήσουν» τους στόχους τους.
Είναι σαφέστατο πως έχουμε να κάνουμε με την πιο σκοτεινή ενέργεια που έγινε στην Κύπρο από το 1974 και μετά. Μέχρι πρότινος ήταν η σκοτεινή δολοφονία του αείμνηστου Θεόφιλου Γεωργιάδη. Αλλά ακόμα και αυτή, έμεινε πια πίσω.
Είναι σαφέστατο πως η πράξη αυτή στοχεύει στην ενότητα του Κυπριακού Λαού σε μια εξαιρετικά λεπτή και δύσκολη συγκυρία κατά την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία δέχεται πλήθος πιέσεων από το εξωτερικό ενώ το εσωτερικό της μέτωπο μοιάζει εύθραυστο.
Άραγε…αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την πράξη τελείωσαν εδώ;
Θα επανέλθουν με κάποια «προκήρυξη» στην οποία θα δηλώνουν την «τύχη» της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου και θα αποτυπώνουν το… «σκεπτικό» της ενέργειάς τους;
Σε τι γλώσσα θα είναι γραμμένο ένα τέτοιο πιθανό κείμενο;
Και σε όποια γλώσσα κι αν είναι ποιος πιστοποιεί την γνησιότητά του;
Δηλαδή…αν είναι στα Ελληνικά σημαίνει πως αυτοί που έδρασαν είναι Έλληνες; Αν είναι στα Τουρκικά σημαίνει πως είναι Τούρκοι;
Θα υπάρξει συνέχεια όμως;
Ή ο στόχος των σκοτεινών προβοκατόρων είναι να αφήσουν το «γεγονός» να επικρέμεται πάνω από την Κυπριακή Κοινωνία για να τη δηλητηριάζει στάλα- στάλα;
Το τελευταίο το θεωρώ αρκετά ισχυρή πιθανότητα.
Μόνο, που θέλω να πιστεύω πως αυτό που έγινε, ανεξάρτητα από τη συνέχειά του, δεν θα προκαλέσει συσπείρωση της «Πλατφόρμας του ΌΧΙ» αλλά συσπείρωση της Πλατφόρμας όλων των Κυπρίων κατά όλων όσων επιθυμούν με κάθε τρόπο να βάλουν την Κύπρο σε μόνιμη τροχιά στη νύχτα και την καθυστέρηση.
Όλα αυτά ισχύουν βέβαια αν υπάρχει σχέδιο με «εκτελεστικά όργανα» και «παρασκηνιακούς εγκεφάλους».
Το χθεσινό Βήμα, γράφει ξεκάθαρα για τα τρία σενάρια που συζητούνται στους κύκλους της Αστυνομίας:
1. Ανεγκέφαλοι υπερπατριώτες για να προκαλέσουν εθνικιστική υστερία και να ακυρώσουν την όποια πιθανότητα επιτυχίας των συνομιλιών Χριστόφια Ταλάτ.
2. Κοινοί κακοποιοί για να ζητήσουν λύτρα προκειμένου να επιστρέψουν τη σορό
3. Παρακρατικοί κύκλοι υπηρεσιών γύρω ή μέσα από την ΜΙΤ.
Ασφαλώς και το πιο ανώδυνο σενάριο για την Κύπρο (όχι βέβαια για την οικογένεια) είναι το Νο 2. Αναρωτιέται κάποιος εύλογα όμως. Είναι δυνατόν κοινοί κακοποιοί να επέλεξαν τυχαία ακριβώς τη νύχτα της 10ης Δεκεμβρίου που έκλεινε ένα χρόνο ακριβώς από τον θάνατο του Τάσσου Παπαδόπουλου;
Μακάρι να είναι έτσι και απλά οι δράστες να διάλεξαν τη συγκεκριμένη νύχτα λόγω της έντονης βροχόπτωσης που σβήνει όλα τα ίχνη.
Μένουν τα άλλα δύο σενάρια, που είναι εξίσου εφιαλτικά και δεν προοιωνίζουν τίποτα μα τίποτα το καλό για τον τόπο.
Οι ευθύνες των πολιτικών κομμάτων αυτή τη στιγμή στην Κύπρο, είναι τεράστιες.
Και οφείλουν να διαφυλάξουν την ενότητα της κοινωνίας πάνω από πολιτικές σκοπιμότητες και να μην ξεγλιστρήσουν σε νύξεις και υπονοούμενα.
Με κατάπληξη, είδα σε γνωστό κυπριακό ιστολόγιο που αντιπολιτεύεται σκληρά την Διακυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια να επιρρίπτει ούτε λίγο ούτε πολύ ευθύνες στην…Κυβέρνηση για αυτό που έγινε.
Το εν λόγω ιστολόγιο είναι στο διαδίκτυο η «ναυαρχίδα» της πολεμικής κατά του σημερινού Προέδρου και δεν κρύβει την απέραντη αγάπη και νοσταλγία του προς τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο.
Ο οποίος πρέπει να πω, υπήρξε απείρως πιο νηφάλιος και φιλοσοφημένος από αρκετούς φανατικούς οπαδούς του.
Τα αισθήματά μου, την εκτίμηση μου και τον σεβασμό μου προς τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας ουδέποτε τα έκρυψα.
Όμως το να κατηγορούν κάποιοι τον κο Χριστόφια για …πολιτική ευθύνη στο έγκλημα που έγινε, είναι όχι απλά επιπόλαιο, αλλά επικίνδυνο και δείχνει τεράστια ιδεολογική μυωπία σε βαθμό τυφλότητας.
Εάν και εφ όσον αποδειχθεί πως υπεύθυνοι για αυτή την πράξη είναι κάποιοι λίγοι μεμονωμένοι, όσοι έδειξαν ως υπεύθυνη τη σημερινή Κυβέρνηση θα έχουν αυτοακυρωθεί πολιτικά δια παντός.
Μακάρι λοιπόν, να είναι κάποιοι μεμονωμένοι και να συλληφθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά.
Για να εκλείψουν οι κάθε είδους θεωρίες συνομωσίας που αυτή τη στιγμή εκτοξεύονται σαν πυροτεχνήματα από κάθε πλευρά, στοχοποιώντας την κάθε «απέναντι» πλευρά.
Η απαγωγή της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου είναι ένα έγκλημα χωρίς χαρακτηρισμό. Όσοι όμως καλλιεργούν γύρω από αυτό το έγκλημα εμφυλιακό κλίμα είναι ακόμα χειρότεροι από τους βέβηλους και συλητές.
Γιατί καθιστούν το απεχθές, απεχθέστερο…
ΥΓ. Αναρωτιέμαι στα σοβαρά, μήπως πρέπει ο αυριανός αγώνας ΑΠΟΕΛ-Ομόνοιας είτε να ακυρωθεί είτε να γίνει κεκλεισμένων θυρών σε άδειες κερκίδες.
Short Link: http://tvxs.gr/node/47144
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
16 Σχόλια
Ομιλία του Κύπρου Νικολαϊδη που εξεφώνησε στο υπό τραγικές συνθήκες τελεσθέν ετήσιο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου το περασμένο Σάββατο.
Mαζευτήκαμε σήμερα στον ιερό τούτο χώρο για να τιμήσουμε τη μνήμη του Τάσσου Παπαδόπουλου.
Του Τάσσου Παπαδόπουλου, τoυ Εθνικιστή, του τουρκοφάγου, του αδιάλλακτοu που μας απομόνωσε από τους καλούς μας φίλους Άγγλο-Αμερικάνους και Σουηδούς. Αυτού του απορριπτικού αλλά και συνάμα ενδοτικού, που απο τη μια δεν ήθελε λύση και που δεν δέχτηκε την δήθεν καλή προσφορά του Erdogan να πάρουμε πίσω την Καρπασία, αλλά που από την άλλη νομιμοποίησε το έγκλημα πολέμου των εποίκων και πρόσφερε την Προεδρία της Δημοκρατίας σε κάποιο κουβαλητό από την Τουρκία, αφού άλλωστε οι έποικοι αποτελούν και την πλειοψηφία στα κατεχόμενα. Και ποιος ξέρει τι άλλα θα του καταλογίσουν στο μέλλον εχθροί και άσπονδοι φίλοι, ίσως πως ήταν φανατικός υποστηρικτής της παραμονής στην Κύπρο των αγγλικών βάσεων και του Τουρκικού στρατού κατοχής, υποστηρικτής της διχοτόμησης ή της συνομοσπονδίας κάτω από την κηδεμονία της Τουρκίας της Αγγλίας.
Για μένα, τον γιατρό των ανθρώπων που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί, που ζω στην Αγγλία για σαράντα τώρα χρόνια, που στον τομέα μου προωθώ έμπρακτα την ελληνοτουρκική φιλία, για μένα, αλλά όχι μόνο για μένα, για το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνισμού, και όχι μόνο της Κύπρου, ο Τάσσος Παπαδόπουλος είναι ο άνθρωπος που μας έκανε μετά από πολλά πολλά χρόνια να αισθανθούμε περήφανοι γιατί είμαστε Έλληνες, μας έδωσε τη δυνατότητα να σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι. Για όλους εμάς ο Τάσσος Παπαδόπουλος, είναι εκείνος που όρθωσε το ανάστημα της καταρρακωμένης από χρόνια εθνικής μας αξιοπρέπειας.
Πριν από ένα ακριβώς χρόνο είχα το θλιβερό προνόμιο να βρίσκομαι δίπλα του τις τελευταίες δύσκολες στιγμές της ζωής του. Στέκοντας ευλαβικά δίπλα στο βασανισμένο του κορμί που πολεμούσε να κρατηθεί στη ζωή, ένιωθα αφάνταστο πόνο και δέος γι αυτόν τον μεγάλο Κύπριο που έδινε ακόμη μια δύσκολη και άνιση μάχη. Την ώρα που η καρδιά του σταμάτησε να πάλεται ένιωσα έντονα την φλόγα του ελληνισμού να τρεμοπαίζει. Ένιωσα πως η Κύπρος ορφάνεψε για ακόμη μια φορά 31 χρόνια μετά το θάνατο του Εθνάρχη Μακάριου.
Μαζευτήκαμε σήμερα για να σταθούμε δίπλα στην Φωτεινή, την Μεγάλη Κυρία όπως ο ίδιος έλεγε, στα παιδιά και τα αδέλφια του, που χθες έχασαν για δεύτερη φορά τον δικό τους άνθρωπο. Μαζευτήκαμε εδώ για να αποτίνουμε φόρο τιμής στον απροσκύνητο αγωνιστή της λευτεριάς, τον σημαιοφόρο της Ελληνικής αξιοπρέπειας Τάσσο Παπαδόπουλο. Μαζευτήκαμε για να δηλώσουμε πως όπου και αν βρίσκεται η σορός του, ότι και αν την έκαναν, οι παρακαταθήκες που μας άφησε θα μείνουν ζωντανές.
Τη φωνή του Τάσσου δεν μπορεί κανείς να την σιγήσει.
· Θέλουμε λύση έλεγε ο Τάσσος η οποία θα είναι δίκαιη, λειτουργική, βιώσιμη και δημοκρατική, που θα επανενώνει την πατρίδα μας, τον λαό, την κοινωνία, τους θεσμούς και την οικονομία που θα είναι βασισμένη στις αρχές και αξίες πάνω στις οποίες εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, και το διεθνές δίκαιο. Μία Κύπρο ελεύθερη χωρίς πρόσφυγες και με ίσα δικαιώματα για όλους τους Κυπρίους. Μία Κύπρο χωρίς ξένους στρατούς, έποικους και κηδεμόνες.
· Θέλουμε γρήγορη λύση και γνωρίζουμε πως η λύση του Κυπριακού προβλήματος θα χρειαστεί και κάποιο είδος συμβιβασμού. Αλλά oλόκληρος και ενωμένος ο Κυπριακός Ελληνισμός δεν πρόκειται να αναγνωρίσει και να νομιμοποιήσει με την υπογραφή του τα τετελεσμένα γεγονότα που δημιούργησε το προδοτικό πραξικόπημα της ελληνικής χούντας και η βάρβαρη τούρκικη εισβολή.
· Ο λαός μας ουδέποτε θα επιτρέψει ούτε θα ανεχτεί την τουρκοποίηση των κατεχόμενων εδαφών και την μετατροπή της Κυπριακής Δημοκρατίας σε συνομοσπονδία κάτω από την κηδεμονία της Τουρκίας. Μιάς δήθεν ενωμένης Κύπρου στην οποία οι Τούρκοι ουσιαστικά θα είναι αφέντες στον Βορρά και ισότιμοι συνεταίροι στον Νότο.
· Ο Τάσσος έλεγε, η ειρήνη στην Κύπρο θα διασφαλισθεί μόνο με την αποχώρηση του στρατού κατοχής και μέσα σε συνθήκες αλληλοσεβασμού, και όχι καταπίεσης, ή ισοπέδωσης των ιδιαιτεροτήτων των δύο κοινοτήτων. Οι εθνικές ταυτότητες και οι ιστορικές καταβολές των δύο κοινοτήτων δεν πρέπει να σταθουν εμπόδιο αλλά, αντιθέτως, να γίνουν ενοποιητικό στοιχείο προόδου, σε μια ειρηνική συνύπαρξη. Πρέπει να σεβόμαστε τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων αλλ΄ απαιτούμε ανάλογο σεβασμό και για τα δικά μας δικαιώματα.
Τάσσος Παπαδόπουλος, μισός αιώνας προσφοράς στον Κυπριακό λαό. Φλογερός πατριώτης, πρωτεργάτης στον απελευθερωτικό αγώνα τού λαού μας από την Αγγλική αποικιοκρατία, άξιος και έμπιστος συνεργάτης του Εθνάρχη Μακάριου στη θεμελίωση και προάσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ενάντια στα σχέδια της Τουρκίας, τούς Άγγλο-Αμερικάνους και της ελληνικής χούντας. Υπουργός, Συνομιλητής, Βουλευτής, Πρόεδρος της Βουλής, Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Μιλώντας σήμερα για τον Τάσσο θέλω να επιλέξω εκείνες τις αξίες και αρχές που αντανακλούν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του.
•Για τον Τάσσο η Κύπρος, ο λαός και η πρόοδος του, αποτελούσαν συμβόλαιο και στόχο ζωής. Γι αυτόν το κάθε αξίωμα που αναλάμβανε δε σήμαινε τίποτα πέραν από χρέος, προσφορά και σκληρή δουλειά για να ανταποκριθεί στο ύψος των περιστάσεων και στις προσδοκίες του λαού. Για τον Τάσσο η προάσπιση της Κύπρου και η πρόοδος του Κυπριακου λαου, αποτελούσαν συμβόλαιο και στόχο ζωής. Γι αυτόν το κάθε αξίωμα που αναλάμβανε δε σήμαινε τίποτα πέραν από χρέος, προσφορά και σκληρή δουλειά για να ανταποκριθεί στο ύψος των περιστάσεων και στις προσδοκίες του λαού.
•Ο Τάσσος, αν και πολιτικός, μισούσε τα εξώφυλλα και την ανούσια προβολή. Στις προτροπές μου προεκλογικά, για περισσότερη προσπάθεια από μέρους του ώστε να γίνει πιο αρεστός στον κόσμο, μέσα από επικοινωνιακού τύπου δηλώσεις και ενέργειες, μου απαντούσε “Κύπρο ο κόσμος έχει κρίση και δεν πιάνεται κορόιδο”. Δε θέλησε ποτέ να κάνει εκπτώσεις, να ρίξει το επίπεδό του και να υποκριθεί, για να γίνει περισσότερο δημοφιλής και να κερδίσει πρόσκαιρες συμπάθειες.
•Ο Τάσσος σεβόταν βαθύτατα τον άνθρωπο, τους θεσμούς και το κράτος. Φύσει αξιοκράτης έδινε ευκαιρίες σε όλους αλλά τον κέρδιζαν μόνον οι αξιοπρεπείς, οι ικανοί και οι εργατικοί. Αποδεχόταν και επιβράβευε με το λόγο του μόνο τους καλούς και τους άξιους. Αντιπαθούσε και δεν μπορούσε να το κρύψει τους τεμπέληδες, τους υποκριτές και τους κόλακες. Ήταν ορκισμένος εχθρός του «ρουσφετιού», της μετριότητας, της αναποφασιστικότητας, της ημιμάθειας, της δειλίας και της επιπολαιότητας.
•Άνθρωπος γεμάτος αξιοπρέπεια, πανέξυπνος και πολυθεματικός, οι εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις αστείρευτες, ήταν βαθιά μορφωμένος. Εξέφραζε με παρρησία τις θέσεις του, προάσπιζε με θάρρος τα πιστεύω του και ήταν πάντα πρώτος στην ανάληψη ευθυνών. Επίμονος, αλλά και πιστός στις Αρχές του. Σε μια από τις τελευταίες μας συζητήσεις μου είχε πει: Δεν με ενδιαφέρουν τα κομπλιμέντα και τα χειροκροτήματα των ξένων αλλά η προάσπιση των συμφερόντων του λαού μας. Δεν είμαι αρεστός στους Άγγλο-Αμερικάνους και τον κύριο Karl Bilnt γιατί αποτελώ εμπόδιο στη πολιτική τους για προώθηση της άνευ όρων ενταξιακής πορείας της Τουρκίας.
•Απλός και προσγειωμένος, άνθρωπος με βάθος, του γραπτού λόγου και όχι της επιφάνειας. Ο Παπαδόπουλος ήταν η εικόνα του ανθρώπου που εκφραζόταν προσεκτικά, που κατέβαλλε σαφή προσπάθεια να κυριολεκτεί, να πείθει με τον πραγματισμό, την τεκμηρίωση και τη λιτότητα των λεγομένων του. Τον ένιωθες ειλικρινή, σου ενέπνεε σιγουριά και εμπιστοσύνη.
Αλλά, όπως και ο Εθνάρχης Μακάριος, ο Τάσσος Παπαδόπουλος ήταν και Ηγέτης! Ένας Ηγέτης που μπορούσε να συσπειρώσει και να εμπνεύσει στόχους, να οδηγήσει με όραμα, να μεταγγίσει ενθουσιασμό και πείσμα για εθνικές κατακτήσεις. Ηγέτης, που στο πρόσωπό του μπορούσε ο πολίτης να ψηλαφήσει πίστη, πάθος, συναίσθημα, ασφάλεια, έκφραση – όχι την ανέκφραστη μάσκα ενός απλού πολιτικού! Δεν ενθουσίαζε απλώς, δεν ήταν δημαγωγός, ήταν ηγέτης επειδή έπειθε. Ένας Ηγέτης που γνώριζε ότι διαχειριζόταν την μελλοντική πορεία ενός ολόκληρου έθνους, γι’ αυτό και δεν λογάριαζε απειλές και πιέσεις.
Και τον Απρίλη του 2004 ο Κυπριακός Λαός με σημαιοφόρο τόν Τάσσο Παπαδόπουλο και πιστός σε αρχές και αξίες αιώνιες απάντησε με ένα ηχηρό ΟΧΙ στο Αγγλο-Αμερικάνικο Σχέδιο Ανάν που ουσιαστικά κατέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία και νομιμοποιούσε τη τούρκικη κατοχή στην Κύπρο. Αφόρητες ήταν οι πιέσεις, ασφυκτικός ο κλοιός και η θηλιά περασμένη στο λαιμό μας για εθνικό εξευτελισμό. Όλοι, εχθροί και «φίλοι» ζητούσαν παράδοση στην Τουρκία με τη δική μας υπογραφή! Κι εκείνος μέσα στον παραλογισμό του εκφοβισμού και των εκβιασμών με μια πεισμωμένη περηφάνια, αγνόησε τους δυνατούς, επωμίστηκε το χρέος του, και μετέδωσε το αίσθημα εκείνης της ρεαλιστικής φιλοπατρίας που έχει να κάνει με την ίδια την ανθρωπιά του ανθρώπου. Πήρε το βάρος της εθνικής ευθύνης στις πλάτες του και προασπίστηκε τα δικαιώματα ολόκληρου του Κυπριακού λαού για επιβίωση των Ελληνοκυπρίων και ακηδεμόνευτη συνύπαρξη με τους τουρκοκυπρίους.
Αυτός που ενώ είχε αφιερώσει τη ζωή του για λύση του κυπριακού βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να καλεί το λαό του να απορρίψει το σχέδιο λύσης που του πρότειναν. Το ΟΧΙ του Τάσσου ήταν όχι στο συγκεκριμένο σχέδιο και όχι ΟΧΙ στη λύση. Το ΟΧΙ του Τάσσου σκοπό είχε να πετάξει στα σκουπίδια τις διαιρετικές μεθοδεύσεις των ξένων και όχι να διχάσει το λαό μας.
Την στιγμή που η Κυπριακή Δημοκρατία περνούσε τον μεγαλύτερο κίνδυνο της Ιστορίας της, όταν Θεοί και δαίμονες της διεθνούς πολιτικής συμφερόντων θεώρησαν πως έφτασε η ώρα να επιβάλουν τα σχέδιά τους για την Κύπρο και ανέμεναν τις ευχαριστίες των σκλάβων που θα πίστευαν ότι «επανένωναν» δήθεν την πατρίδα τους, έγινε η μεγάλη ανατροπή. Ο ηγέτης ενσάρκωσε τις προσδοκίες του λαού. «Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο και δεν θα παραδώσω Κοινότητα χωρίς δικαίωμα λόγου και σε αναζήτηση κηδεμόνα έναντι της ανεδαφικής ψευδαίσθησης ότι η Τουρκία θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της». Και ο λαός ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του ηγέτη «να υπερασπιστεί το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την ιστορία του.».
Απέδειξε πως στην Κύπρο υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που βρίσκουν νόημα ζωής στην αρχοντιά του απροσκύνητου, όχι από συναισθηματική ανάγκη και εθνικιστικό νταηλίκι, αλλά μόνο από ακλόνητο αίσθημα αυτοσεβασμού και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Για να καταγραφεί έτσι στην ανθρώπινη μνήμη μια ηρωική επιτέλους χειρονομία αντίστασης στην πίεση του ξένου παράγοντα. Και για να σταλεί παντού το μήνυμα πώς είναι οι λαοί αυτοί που τελικά αποφασίζουν για τη μοίρα τους, και όχι οι κατακτητές ή οι ισχυροί του κόσμου τούτου.
Φίλε Ηγέτη Τάσσο Παπαδόπουλε, απροσκύνητε αγωνιστή της λευτεριάς, η ζωή και το έργο σου έχουν προδικάσει ότι η μνήμη σου θα είναι αιώνια. Τις ευθύνες που μας άφησες δεν θα τις απεκδυθούμε. Θα υπερασπιστούμε, Τάσσο, το δίκαιο την αξιοπρέπεια και την ιστορία μας. Θα αγωνιστούμε, γι΄ αυτό που οραματίστηκες. Για μία Κύπρο ελεύθερη και ενωμένη χωρίς ξένους στρατούς και κηδεμόνες.
Φρίκη προκαλεί το γεγονός...
Δεν μπαίνω στην λογική των σεναρίων, όποιοι και να το έκαναν δεν ανήκουν στο ανθρώπινο είδος.
Το μόνο που κατάφεραν ήταν να χαλυβδώσουν την ήδη εδραία αντίληψη κάθε ανθρώπου που μπορεί να σκέπτεται, ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος ήταν ένας Έλληνας από τους τελευταίους που δικαιούνται το κεφαλαίο Ε.
Κύπρος: ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΛΟΠΗ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΣΤΗΝ ΚΛΟΠΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
του Δημ.Κωνσταντακόπουλου
Η σύληση του τάφου του Προέδρου Παπαδόπουλου θέτει σειρά δύσκολών ερωτημάτων, πρώτο εκ των οποίων το κατά πόσον συνδέεται με το κυπριακό. Με τα ελάχιστα στοιχεία που ήδη γνωρίζουμε, μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε, δεν είναι όμως άχρηστο να τις κάνουμε, διατηρώντας βεβαίως επιφύλαξη για νεώτερα στοιχεία.
Ανοησίες και απιθανότητες
1. ‘Ενας παράφρων μπορεί να υπάρχει. Ομάδα παραφρόνων, με στρατιωτική πειθαρχία, που εκτελούν καλά σχεδιασμένη μακάβρια επιχείρηση, μοιάζει περίπου αδύνατη.
2. Αναφέρθηκε η περίπτωση Ελλήνων ακροδεξιών εθνικιστών, που θέλουν να ΅ηρωοποιήσουν΅ τον Παπαδόπουλου . Μοιάζει αφελής ως υπόθεση, προϊόν ΅μανίας΅ του ΑΚΕΛ να βλέπει τον ελληνικό εθνικισμό ως κύριο εχθρό του. (H ΕΣΣΔ κατέρρευσε γιατί ο Γκορμπατσώφ νόμισε ως κύριο εχθρό τους σκληροπυρηνικούς και όχι τη Δύση. Η Κίνα επεβίωσε γιατί διατήρησε πάντα στον πυρήνα της στρατηγικής της την εικόνα της Δύσης ως εχθρού). Γιατί εθνικιστικοί, ακροδεξιοί κύκλοι να θέλουν την προσβολή του Τάσσου; Πρόκειται άλλωστε για ελάχιστους ανθρώπους στην Κύπρο, υπό ασφυκτική παρακολούθηση, Aν ήταν ένοχοι, θα τους έπιαναν σε πέντε λεπτά. Tα πολιτικά προβλήματα τα δημιουργούν τα ίδια τα κόμματα και οι πολιτικοί στον εαυτό τους και δεν χρησιμεύει σε τίποτα να κατασκευάζουν εχθρούς για να τους τα αποδώσουν. Ειρήσθω εν παρόδω, ο ελληνικός ακροδεξιός εθνικισμός εκ γενετής συνδέεται με ξένες δυτικές υπηρεσίες και ποτέ δεν εξυπηρέτησε ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Γιατί τέτοιες υπηρεσίες να θέλουν ηρωοποίηση Παπαδόπουλου;
3. Kλοπή για λύτρα. Να κλέψεις σωρό αρχηγού κράτους, βάζοντας όλες τις υπηρεσίες του και τον πληθυσμό να σε κυνηγάει, δεν φαίνεται πολύ έξυπνη ή ασφαλής ως εγκληματική ενέργεια. «Ακόμα κι αν πρόκειται για ακραία πράξη οργανωμένου εγκλήματος, υπό το πρόσχημα λύτρων, δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς ένα κλίμα πολιτικών διεργασιών σε υπόγεια αλληλεπίδραση με την εγκληματική δράση», λέει ο Καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιάννης Πανούσης. Πίσω από τα λύτρα, πιστεύει, κρύβεται πολιτική στόχευση.
Οι ΅συμπτώσεις΅
Η κλοπή της σωρού έγινε την παραμονή του ετήσιου μνημοσύνου και μετά τον τερματισμό της αξιολόγησης της Τουρκίας, θα συνέπιπτε μάλιστα κανονικά με αυτή, αν δεν είχε κλείσει το θέμα σε επίπεδο Υπουργών (με την αξιολόγηση συνέπεσε και η κορύφωση οικονομικών πιέσεων κατά της Ελλάδας, ένα είδος «Ιμίων της οικονομίας»). Η κλοπή έγινε στην αρχή μιας περιόδου λίγων μηνών, στη διάρκεια των οποίων θα κριθεί η ύπαρξη κυπριακού κράτους, η μορφή «λύσης» και οι προοπτικές της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ. Για να αποδεχθούμε ερμηνείες του κοινού ποινικού δικαίου θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι όλα αυτά τα γεγονότα απλώς συμπίπτουν με την κλοπή του λειψάνου, που είναι επίσης τελείως άσχετη με τον ρόλο που έπαιξε και τον ισχυρό συμβολισμό που εκπέμπει και σήμερα ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος, του ‘Όχι στο σχέδιο Ανάν και τα σχέδια των Μπους, Μπλερ και ΣΙΑ. Σας φαίνεται πολύ πιθανή η συρροή τόσων ΅συμπτώσεων΅; (Nα σημειώσουμε επίσης την εμφάνιση, κοντά στο Προεδρικό Μέγαρο, συνθημάτων “η Κύπρος είναι τουρκική”, γραμμένων σε τουρκική γραφή που δεν συνηθίζουν οι Τουρκοκύπριοι…)
Μια “μαφιόζικου” τύπου προειδοποίηση (ποιόν ωφελεί το έγκλημα)
Αν αποκλείσουμε τους τρελλούς και τους εγκληματίες ποινικού δικαίου, γυρνάμε στην πολιτική. Ποιόν ωφελεί το έγκλημα; Τι μήνυμα στέλνει στην πολιτική ελίτ
και την κοινή γνώμη η απαγωγή της σωρού, παραμονές ολοκλήρωσης των συνομιλιών Χριστόφια-Talat και εν όψει εμφάνισης νέου σχεδίου που, όλες οι δημοσκοπήσεις, δείχνουν ότι δεν είναι δημοφιλές.
Αν είσαστε πολιτικός στην Κύπρο και ενδεχομένως θέλατε να πείτε ¨Όχι, δεν θα σκεφτείτε τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό το ¨Όχι σε σας και την οικογένειά σας; Δεν θα “διαβάζατε” στην απαγωγή το μήνυμα: “θα κυνηγήσουμε μέχρι τον τάφο κι ακόμα πιο πέρα όποιον μας φέρει εμπόδια, όποιον πει ‘Όχι, όποιον μας κοροϊδέψει». Η προειδοποίηση απευθύνεται καταρχήν στον ίδιο τον κ. Χριστόφια, στην περίπτωση που διστάσει να “τελειώσει” τη δουλειά, επιλέγοντας να μην συνυπογράψει ένα αντιδημοφιλές, μη βιώσιμο σχέδιο. Εκτός του κ. Χριστόφια, το ΅μήνυμα΅ απευθύνεται στα παιδιά του τέως Προέδρου και δύο-τρεις ακόμα πολιτικούς που σκέφτονται ενδεχομένως να επαναλάβουν αυτό που έκανε ο Τάσσος το 2004. Είναι σαν κάποιος να τους λέει: “Ξανασκεφτείτε το, ξανασκεφτείτε με ποιες δυνάμεις τα βάζετε”.
Το μήνυμα απευθύνεται ευρύτερα στο σύνολο της ελληνικής πολιτικής τάξης και τον κυπριακό λαό, επιχειρώντας να “ξυπνήσει” ισχυρά ρεύματα φόβου και υποτέλειας που διατρέχουν το συλλογικό ασυνείδητο. «Σταματήστε να κάνετε τον ξύπνιο. Αρκετά μας πρήξατε το 2004 και μας καθυστερήσατε έξη χρόνια. Θυμηθείτε τι σας έχουμε κάνει στο παρελθόν, δείτε τι μπορούμε να κάνουμε στο ίδιο σας το νησί, κάτω από τη μύτη της αστυνομίας σας, στον ίδιο σας τον Πρόεδρο, σύμβολο της αντίστασης και της δύναμής σας. Μη διανοηθείτε να επαναλάβετε τα ίδια. Υπογράψτε να τελειώνουμε. Το ξέρετε, όλη η ιστορία σας το μαθαίνει, μπορεί να αργήσουμε, θα βρούμε όμως τον τρόπο να νικήσουμε. ‘Η μήπως θα σας σώσει μια μπατιρισμένη Ελλάδα;».
Βεβαίως, η τακτική αυτή είναι “δίκοπο μαχαίρι”, μπορεί να οδηγήσει στο αντίθετο αποτέλεσμα. Αλλά αυτό δεν εμποδίζει να τη δοκιμάσουν όσοι τη χρειάζονται. Στο κάτω-κάτω, εμπειρία δύο αιώνων ξένων επεμβάσεων στον ελληνικό χώρο δείχνει να επιβεβαιώνει την μακροχρόνια αποτελεσματικότητα τέτοιων μεθόδων, ιδίως στο επίπεδο των ΅ελίτ΅. Αν αυτή η υπόθεση εργασίας είναι σωστή, τότε βρισκόμαστε στην αρχή, τις πρώτες δοκιμές μιας μελετημένης καμπάνιας ψυχολογικού πολέμου διεθνών δυνάμεων εναντίον του κυπριακού λαού και της τωρινής ή δυνάμει ηγεσίας του.
Ο αναγνώστης μπορεί να μας αντιτάξει τρία ερωτήματα-αντιρρήσεις: Γίνονται τέτοια πράγματα; Υπάρχει τόσο σοβαρό διακύβευμα; Δεν υπάρχουν πιο αθώες, πολιτικές μέθοδοι για τις επιδιώξεις αυτές; Για το πρώτο από τα ερωτήματα αυτά παραπέμπουμε στο σύνολο της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Αποτελεί, σε πολύ μεγάλο βαθμό, μια απίστευτη ιστορία συνωμοσιών, πραξικοπημάτων, δολοφονιών, εξαγορών με μία κεντρική επιδίωξη: τον έλεγχο του άφθαστης στρατηγικής αξίας ελληνικού χώρου. Τα άλλα δύο ερωτήματα είναι πιο ενδιαφέροντα.
Το διακύβευμα: Τουρκία, Κύπρος, Ευρώπη.
Η τουρκική ένταξη στην ΕΕ παίζει κεντρικό ρόλο στην ευρωπαϊκή, μεσανατολική, αν όχι και ρωσική πολιτική ΗΠΑ και Βρετανίας. Οριστικοποιεί τη μετατροπή της ‘Ενωσης σε υποτελή των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ ζώνη ελεύθερων ανταλλαγών, υποχείριο των ΅αγορών΅, πολιτικά μη ενοποιήσιμη, στρατηγικά μη χειραφετήσιμη. Μπορεί να φαίνεται δύσκολα πραγματοποιήσιμη, όσο όμως δεν συναντά ανυπέρβλητα εμπόδια, παραμένει κεντρική διεθνής πολιτική ΗΠΑ-Βρετανίας παράγοντας αποτελέσματα.
Το κυπριακό, η στρατιωτική κατοχή κράτους-μέλους της ΕΕ συνιστά ακραίο παραλογισμό και το κυριότερο εμπόδιο στην τουρκική ένταξη, αλλά και τις ομαλές σχέσεις Δύσης-Τουρκίας. ‘Οσο παραμένει άλυτο θα αποτελεί τεράστια νάρκη στον δρόμο της Τουρκίας. Αν λυθεί με λύση τύπου Ανάν, αφαιρώντας από τη συντριπτική πλειοψηφία των Κυπρίων το δικαίωμα να ασκούν εξουσία στο νησί, δηλαδή το κράτος τους, όπως προέβλεπε αυτό το σχέδιο και όπου οδηγούν, δυστυχώς, οι προτάσεις Χριστόφια στις διαπραγματεύσεις, τότε η Τουρκία θα μπει από τώρα στην ΕΕ, η Κύπρος, το πιο στρατηγικό ίσως σημείο της υφηλίου, με τεράστιο πιθανώς οικονομικό ενδιαφέρον, θα ξαναπεράσει στον έλεγχο των αποικιοκρατικών δυνάμεων και η Ελλάδα θα γίνει προτεκτοράτο.
Σας φαίνονται απίθανα αυτά; Κατανοητό, για δείτε το όμως καλύτερα. Η Τουρκία θα μπει από τώρα στην ΕΕ, πρώτον γιατί θα αποκτήσει βαρύνουσα επιρροή στην ψήφο της Λευκωσίας στα ευρωπαϊκά όργανα δια του προωθούμενου σχεδίου λύσης, δεύτερον γιατί αν θελήσει κάποιος να μπλοκάρει στο μέλλον την πλήρη ένταξή της, θα διακινδυνεύσει μια Βοσνία στο νησί. Τη δυνατότητα τέτοιας κρίσης εμπεριέχει η σκόπιμη ασάφεια και το αδόκιμο των συζητούμενων ρυθμίσεων κυριαρχίας (εκ περιτροπής προεδρία, σταθμισμένη ψήφος, δύο κράτη σε συσκευασία ενός με δύο αστυνομίες και άρα δύο ντε φάκτο κυριαρχίες, κατάργηση δικαιώματος και μέσου αυτοάμυνας του κράτους). Με άλλα λόγια, οι Ελληνοκύπριοι, συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού λαού, 82%) θα καταστούν όμηροι της καλής θέλησης Λονδίνου, ¨Αγκυρας και Ουάσιγκτον, η πρώτη αποικία παγκοσμίως που θα παραιτηθεί οικειοθελώς και από τον τύπο της ανεξαρτησίας που απέκτησε με την επανάσταση του 1955-59.
Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αδιαφορήσει για την ασφάλεια ενός εκατομμυρίου Ελλήνων. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα είναι ελεύθερη, αν περάσει τέτοιο σχέδιο, όχι να κάνει πολιτική με τη Ρωσία, αλλά ούτε να ασκήσει καλά καλά την κυριαρχία της σε Αιγαίο και Θράκη. Αντί να επιλύσουμε τα ελληνοτουρκικά, θα κάνουμε πιθανότερη μια γενική, υπό πολύ δυσμενέστερους όρους σύρραξη με την Τουρκία.
Για τις διεθνείς δυνάμεις που εδώ και αιώνες θεωρούν την Ανατολική Μεσόγειο δική τους θάλασσα, το στρατηγικό διακύβευμα είναι κολοσσιαίο. Με παρόμοια λύση του κυπριακού, ΗΠΑ και Βρετανία πετυχαίνουν με έναν σμπάρο πολλά τρυγόνια, επανακτώντας την αποικία τους, που ποτέ δεν αποδέχθηκαν την έστω και κολοβωμένη ανεξαρτησία της, εμπεδώνοντας τον έλεγχο επί του ελληνικού χώρου, που θεωρείται πάντα υποψήφιος «απιστίας» με τους Ρώσους, οριστικοποιώντας τον ατλαντικό έλεγχο της ΕΕ και «δένοντας» την Τουρκία στο δυτικό άρμα.
Βεβαίως, Ουάσιγκτον και Λονδίνο, αληθινοί και διαχρονικοί σκηνοθέτες του κυπριακού είναι ορθολογικοί παίκτες. Δεν θα το αποτολμούσαν, θα επεδίωκαν να ικανοποιηθούν με λιγότερα αν έβλεπαν ότι δεν γίνεται, ή ότι το κόστος από την επιδίωξη μπορεί να γίνει δυσανάλογο. Αλλά δεν το βλέπουν και δεν το είδαν επί αιώνες. Δεν διαπιστώνουν σοβαρή αντίσταση από την ελλαδική και κυπριακή ελίτ που θα αύξανε υπέρμετρα το κόστος για τους ίδιους παρόμοιων επιδιώξεων. Ούτε η πολιτική, ούτε η οικονομική ελίτ των δύο κρατών επιθυμεί να τα βάλει μαζί τους, ακόμα και για ζητήματα που αφορούν τον πυρήνα εθνικής και κρατικής κυριαρχίας. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι, βεβαίως, όχι η βελτίωση των σχέσεων με τους «συμμάχους», αλλά η πιθανότητα μείζονος κρίσεως. Γιατί, όπως εύστοχα παρατήρησε ο σημερινός αρχηγός της ΝΔ το 2004, μόνο όποιος μπορεί να πει όχι, μπορεί να πει και ναι.
Δεν επαρκούν τα πολιτικά μέσα;
Θα μπορούσαν να περιορισθούν σε κλασικξές προσπάθειες άσκησης πολιτικής επιρροής και αυτό έκαναν μέχρι τώρα, ιδίως ευνοώντας παντοιοτρόπως την εκλογική ήττα του Παπαδόπουλου το 2008 και ανεχόμενοι, κατά τρόπο πολύ ασυνήθιστο για την πάγια πολιτική τους, την ανάδειξη στην εξουσία ενός ΚΚ. Η επιδίωξή τους είναι η επανάληψη στην Κύπρο του σεναρίου της Ελλάδας του 1944-45, τηρουμένων των αναλογιών. (Συνήθως αντιμετωπίζουμε τη δεκαετία του 1940 από τη σκοπιά της εσωτερικής σύγκρουσης, στην πραγματικότητα όμως πρέπει να θεωρείται απαύγασμα της βρετανικής στρατηγικής, ένας από τους συγκλονιστικότερους θριάμβους του Ουίνστον Τσώρτσιλ και της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στην ιστορία της. Οι Βρετανοί έπρεπε να ανακτήσουν μια χώρα που ελεγχόταν κατά 90% από ένα ΚΚΕ με πλειοψηφική πολιτική επιρροή, μεγάλο, εμπειροπόλεμο στρατό και τις δάφνες της αντίστασης . Κατάφεραν αυτό που δεν θα μπορούσε ούτε στο όνειρό του να κάνει ο στρατός τους, βάζοντας τους αντιπάλους τους να δράσουν υπέρ τους! Τύφλα νάχουν Μακιαβέλι και Ταλλεϋράνδος)
¨Όπως είπαμε ΗΠΑ και Βρετανία διαθέτουν ικανοποιητική επιρροή στην ελλαδική και κυπριακή ΅ελίτ΅. Δεν υπάρχει λόγος να προσφύγουν σε άλλες, πιο ΅περίεργες΅ μεθόδους. Το πρόβλημα που ανέκυψε όμως είναι ότι σειρά δημοσκοπήσεων επί πολλούς μήνες δείχνει ότι οι Ελληνοκύπριοι απορρίπτουν το σχέδιο και τις προτάσεις των δικών τους ηγετών, καθιστώντας μια έγκριση σε δημοψήφισμα αμφίβολη, με τις σημερινές συνθήκες. Αυτό θα αυξήσει και τους δισταγμούς Χριστόφια που δεν θέλει να πάει σε δημοψήφισμα και να χάσει.
Πρέπει επομένως να συμβούν, ει δυνατόν, γεγονότα, που να αλλάξουν το σημερινό κλίμα, να περιορίσουν τις αντιρρήσεις, να δημιουργήσουν σύγχυση ως προς το διακύβευμα. Αντί οι Κύπριοι να συζητάνε για τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις του μέλλοντός τους (εκ περιτροπής προεδρία, σταθμισμένη ψήφο, πώς θα λειτουργεί αυτό το μόρφωμα και δεν θα καταρρεύσει όπως οι συμφωνίες του 1960) να συζητάνε ποιος πήρε τη σωρό του Παπαδόπουλου, αν κάνει καλό ο εθνικισμός, ίσως αύριο ποιος έβαλε βόμβα ή έκανε απόπειρα, οτιδήποτε άλλο πέραν του συγκεκριμένου διλήμματος ενώπιόν τους. Για να μην επαναληφθούν τα καλά του 2004, όταν ανετράπη ολόκληρος ο σχεδιασμός, ο κυπριακός λαός πρέπει να πάει σε δημοψήφισμα φοβισμένος, εγκλωβισμένος, εκβιασμένος, διεθνώς απομονωμένος και εσωτερικά διχασμένος. Ανεξάρτητα λοιπόν από τι έγινε με τη σωρό, στρατηγικοί αναλυτές δεν αποκλείουν να δούμε σημεία και τέρατα στο αμέσως προσεχές μέλλον στο νησί.
Συμπέρασμα
Η άμυνα απέναντι σε παρόμοιες απειλές περιλαμβάνει βεβαίως ένα επιχειρησιακό σκέλος, κυρίως όμως είναι πολιτική. Με δεδομένο το εύρος των δυνάμεων που απειλούν την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία της Ελλάδας και της Κύπρου, θα χρειαζόταν εδώ και καιρό η συγκρότηση εθνικού μετώπου. Ορθώς ο Πρόεδρος της Κύπρου ζητάει λαϊκή και πολιτική συσπείρωση. Αλλά τέτοιο μέτωπο μπορεί και πρέπει να συγκροτηθεί μόνο στη βάση της υπεράσπισης του πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας Κύπρου και Ελλάδας. Δεν είναι δυνατόν εν ονόματι της προστασίας μιας μειονότητος, της ανάγκης σύντομης επίλυσης του κυπριακού και των ελληνοτουρκικών, της ανάγκης να αποφευχθεί μια διχοτόμηση, που εμπεριέχεται άλλωστε στις σημερινές ελληνικές προτάσεις, να καταλύεται το κυπριακό κράτος. Οι πολιτικές αυτές, ειρήσθω εν παρόδω, δεν θα φτιάξουν, θα καταστρέψουν στο τέλος τις σχέσεις και με την Τουρκία και με τους ΅΅συμμάχους΅.
Η ΅κόκκινη γραμμή΅ που ξεχωρίζει μια κακή συμφωνία από μια εθνική καταστροφή είναι η διατήρηση των Ελληνοκυπρίων, εκεί τουλάχιστο που ζουν, υπό την προστασία κανονικού, συντεταγμένου, διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους, με κανόνα πλειοψηφίας, δικαίωμα αυτοάμυνας και στρατό, χωρίς επεμβατικά δικαιώματα τρίτων. ¨Όπως είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου, ΅αν χαθεί η Κύπρος, θα χαθεί και η Ελλάδα΅.
Αυτά θα μπορούσαν εν τέλει και να εξηγηθούν στους δυτικούς συμμάχους, γιατί η ιστορία με την τουρκική ένταξη κινδυνεύει να γίνει το πολιτικο’διπλωματικό ισοδύναμο του παραλογισμού στο Ιράκ. Αλλά κανείς δεν θα πάρει στα σοβαρά ηγεσίες κρατών που δεν παίρνουν στα σοβαρά οι ίδιες τον εαυτό τους, τα κράτη τους, την κυριαρχία τους.
Το άρθρο αυτό θα δημοσιευτεί στο περιοδικό "Επίκαιρα" την Παρασκευή 18.12.2009
http://konstantakopoulos.blogspot.com/2009/12/blog-post_1806.html
Δεν ειμαι Κυπριος για να ξερω τι μπορει να συμβολιζε ο Παπαδοπουλος για τον ''Κυπριακο λαο'' αλλα ετσι κι'αλλιως δεν γουσταρω τα συμβολα.
Μερικοι παλι την καταβρισκουν και για χαρη τους γινονται διαφορες αηδιες κατα καιρους.
Τι να πεις?
Περαστικα και μπραβο στον πηττα για την προταση με τις αδειες κερκιδες. Ανατριχιασα.
Τρελό Σαββατοκύριακο στου Μπέρνι...
Ευφανταστος ο Πήττας, μυθιστορήματα τα γραπτά του. Άντε βρες άκρη...όλα τα σενάρια συμπούρμπουλα για να θρέφεται το πόπολο!
Πιστέυω ότι πρόκειται για πολιτική προβοκάτσια (δεν με νοιάζει ποιός την εκτέλεσε, πάντως ήταν σκέτα επαγγελματίας και όχι κανένα διεστραμμένο άτομο-νεκρόφιλος και τα συναφή!-άλλωστε και τι να έχει μείνει από αυτό το λείψανο μετά από ένα χρόνο).
Από ποιόν σχεδιάστηκε -πιθανότατα συνδυασμένες μυστικές υπηρεσίες (Εβραίοι, Τούρκοι, Αμερικάνοι, Έλληνες -πίας' τ' αυγό και κούρευτο).
Σκοπός -έμμεση επιρροή στην προετοιμασία της κοινής γνώμης των Κυπρίων-αυτό θα ήθελε σοβαρή προσέγγιση: -ποιός θα ωφεληθεί -γιατί -πως και πότε...
Κατά τα λοιπά είναι μάλλον πρωτοφανής ενέργεια στα σύγχρονα ιστορικά χρονικά (στον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση γίναν ουκ ολίγες φορές τέτοιες ενέργειες, από την Εκκλησία και τους Βασιλιάδες).
Μάλλον θα το ερμηνέψουμε σωστά σε άλλο χρόνο...
Ας το κρατήσουν το λείψανο αυτοί που το πήραν, να το 'χουν να το καμαρώνουν, να δούμε τι θα καταλάβουν. Με τέτοιες γελοιότητες δεν πρόκειται να πετύχουν τίποτα απ' ό,τι επιδιώκουν. Οι Κύπριοι έχουν απ' ό,τι φαίνεται αποφασίσει να επανενώσουν το νησί τους, και οι πτωματολάγνοι δεν μπορούν να τους εμποδίσουν. Όσον αφορά το νεκρό, αυτός δεν έχει καμία ανάγκη. Δεν μπορεί να πάθει τίποτα χειρότερο απ' ό,τι έχει ήδη πάθει.
εγώ πάλι γιατί πιστεύω ότι έχει αξια η εθνικότητα των δραστών?
Και το ενδεχόμενο κάποιοι να θέλουν να "παίξουν" με τις λεπτές διακοινοτικές συνομιλίες?
Θεόφιλος Γεωργιάδης: Κυπατζής που ήταν ο σύνδεσμος με το ΡΚΚ και τον έφαγαν οι Τούρκοι ήταν ο "αείμνηστος". Λίγο μετά η μαϊμού 17ν έφαγε τον Σιπαχίογλου.
Καμιά σκοτεινή υπόθεση. "Μία τους και μία μας" που λένε...
Όσο για τον Τάσσο υπάρχει κι η περίπτωση κ.Πίττα ο πατέρας ή ο γιος κάποιου εκτελεσθέντος απ'την εοκα β τον πηρε για να τον σκυλεύσει.
Τόσο παράλογο είναι;
Ή μπορεί και να βγήκε λίγο να ξεσκάσει.
Ας σκεφτούμε λίγο ορθολογιστικά. Η πράξη αυτή μόνο συμβολική σημασία έχει. Τις ιδέες και το έργο του ΑΝΘΡΩΠΟΥ δεν μπορεί να το πλήξει. Και είναι και μια καλή ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε για όσους ξεχάσαμε, και να γνωρίσουμε όσοι δεν ξέρουμε ποιος ΕΙΝΑΙ Ο ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Γιατί ορισμένα πράγματα δεν κλέβονται.
Και σε τελική ανάλυση αν αυτή η πράξη κάνει κάποιους από μας να σκεφτούμε λίγο περισσότερο και λίγο διαφορετικά, τότε είναι μια θεμιτή πράξη.
Διευκρινισεις..
Πιττας:
1ο)Για να εκλείψουν οι κάθε είδους θεωρίες συνομωσίας που αυτή τη στιγμή εκτοξεύονται σαν πυροτεχνήματα από κάθε πλευρά, στοχοποιώντας την κάθε «απέναντι» πλευρά.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Φιλε Πιττα προφανως αγνοειτε οτι μονο μια "θεωρια συνομωσιας" θα μπορουσε να << ερμηνευσει >> σωστα το γεγονος..
και την ΑΙΤΙΑ για ενα τετοιο γεγονος.. την εκφραζετε εσεις ο ιδιος ακριβως παρακατω..
Πιττας:
2ο) Όσοι όμως καλλιεργούν γύρω από αυτό το έγκλημα "εμφυλιακό κλίμα" είναι ακόμα χειρότεροι από τους βέβηλους και συλητές.
- - - - - - - - - - - - - - -
Προφανως και το "εμφυλιακό κλίμα" ειναι ο πραγματικος λογος της συλησης.. και οσον αφορα την εκτιμηση σας περι της ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ αυτου του θεματος θεωρω οτι μας βρισκετε ολους συμφωνους..
Φιλικα
ιωνα
κανεις πλακα ρε ή το χεις "ακατοικητο";
ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΓΙΟΥΒΕΤΣΙ.
ΠΟΙΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΙ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ ΑΥΤΟΙ ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΙ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΚΑΙ ΕΛΕΕΙΝΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΟΥΣ;;;
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΑ ΕΛΕΕΙΝΑ ΑΥΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΟΥ ΤΑΣΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ.
ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΟΥ ΕΝΣΑΡΚΩΝΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ.
ΠΛΑΝΩΝΤΑΙ ΠΛΑΝΗΝ ΟΙΚΤΡΑΝ.
------------------------
Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΤΑΣΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΝΤΑΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΣΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΙΣΑΑΚ.
το σεναριο των λυτρων ειναι παρα πολυ πιθανο αφου ενας νεκρος "ομηρος" ειναι απιστευτα βολικος, η οικογενεια εχει πολλα λεφτα, ενω σιγουρα υπαρχουν και παρα πολλοι απλοι πολιτες να πληρωσουν για τον συγκεκριμενο νεκρο.
τα αλλα σεναρια ειναι πολυ πιο αγρια.
στην περιπτωση του απλου εγκληματος παντως και αν εξαιρεσουμε το αντιαισθητικο του πραγματος, δεν εχουμε να κανουμε με ηλιθιους.
ΤΑΣΣΣΟ ΕΙΣΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣΣ ..... ΕΛΑ ΠΙΣΩ ΟΜΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ... ΣΕ 28 ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΚΑΤΑΡΕΥΣΕΙΣ
....????????!!!!!!?????????....