Ο ΛΑΟΣ αποτελεί τη μοναδική πολιτική δύναμη η οποία εμφανίζεται να αυξάνει την επιρροή της μέσα από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Τι προκαλεί αυτές τις επιδόσεις για το κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη; Σε ποιο βαθμό οι έρευνες κοινής γνώμης αντικατοπτρίζουν την απήχησή του στην ελληνική κοινωνία; Απαντήσεις σε ανάλογα ερωτήματα επιχειρεί να δώσει ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Σεραφείμ Σεφεριάδης.

Αποκορύφωμα της δημοσκοπικής πορείας του ΛΑΟΣ αποτελούν τα ευρήματα του τελευταίου Βαρόμετρου της Public Issue, τα οποία καταδεικνύουν «κάθετη άνοδο του ΛΑΟΣ (+3%) που προσεγγίζει για πρώτη φορά εκλογική επιρροή 9%». Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Γιάννης Μαυρής διαπιστώνει (γράφοντας στην Καθημερινή) «ένδειξη για την τάση συντηρητικοποίησης του εκλογικού σώματος, που επιτείνεται».

Κατά τη γνώμη του, «το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη ευνοείται προφανώς από τη συγκυρία που ενισχύει το αίτημα του «Νόμου και της Τάξης» (απεργία μεταναστών, δολοφονία αστυνομικών), αλλά η άνοδός του δεν μπορεί να αποδοθεί μόνον εκεί. Ο ΛΑΟΣ επιχειρεί να «ενσφηνωθεί» μονιμότερα ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα, τάση που αρχίζει να διαφαίνεται στις κομματικές μετατοπίσεις. Πρωτίστως, αυτό επηρεάζει τη ΝΔ».

«Όλα τα δημοσκοπικά ευρήματα πάντοτε είναι υπό αίρεση. Αποτελούν βέβαια σε ένα πρώτο χρόνο μια στατική απεικόνιση η οποία ωστόσο μπορεί να αλλάξει», επισημαίνει από την πλευρά του στο tvxs.gr ο καθηγητής Σεφεριάδης, ο οποίος αναφερόμενος στην περίπτωση του ΛΑΟΣ θεωρεί πως δεν πρόκειται «σε καμία περίπτωση για μία σταθερά από την οποία μπορεί κανείς να βγάλει συμπεράσματα για το πού κινείται η κοινωνία, είναι κάτι συγκυριακό».

Πίσω από αυτή τη συγκυρία, ο ίδιος παρατηρεί «αβλεψίες, αμηχανίες και σιωπές, επειδή κάποιος φοβάται ότι μπορεί με το λόγο του να ενδυναμώσει την αντίπαλη άποψη. Με αυτόν τον τρόπο ωστόσο επιτυγχάνει το αντίθετο αποτέλεσμα». Σύμφωνα με τον κ. Σεφεριάδη, αυτές «τις σιωπές, τις υπαναχωρήσεις και την ατολμία τις είδαμε πολύ πρόσφατα στην απεργία των μεταναστών, αλλά τις έχουμε δει πάρα πολλές φορές και στο παρελθόν, σε σημείο που αυτό αποτελεί ένα ιστορικό συμπέρασμα».

Κληθείς να διευκρινίσει αν εννοεί τη στάση των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων, απαντά «ναι, στο βαθμό που κάποιος δεν προωθεί τις θέσεις του συγκεκριμένα, τολμηρά, θέτοντας την προοπτική των πραγμάτων που υποστηρίζει, και είναι απών σε κρίσιμες συγκυρίες. Αυτό είναι που αφήνει το πεδίο ελεύθερο να αναπτυχθεί μια άλλη ανάγνωση της πραγματικότητας. Όταν αυτό θα δοθεί, εγώ νομίζω ότι ο κ. Καρατζαφέρης δεν έχει απολύτως «καμία τύχη». Αυτό το οποίο συχνά συμβαίνει είναι μία «υποστασιοποίηση» κάποιων μετρήσεων που τείνει να τις ορίσει περίπου ως φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Δεν είναι όμως».

Ερωτηθείς σε ποιο βαθμό ο ΛΑΟΣ φέρει χαρακτηριστικά ακροδεξιού κόμματος, όπως συχνά του προσάπτεται, σημειώνει πως «αυτό φαίνεται νομίζω στις κρίσιμες συγκυρίες, όπως ήταν για παράδειγμα η υπόθεση των μεταναστών, όπου είχαμε έναν φρικώδη ρατσιστικό λόγο. Ο ΛΑΟΣ έχει αυτό το χαρακτήρα. Είναι ένα καιροσκοπικό κόμμα, αυτό που αποκαλούμε συχνά λαϊκιστικό, αλλά το αποδίδουμε σε λάθος οντότητες και φαινόμενα».

«Είναι αν θέλετε το τυπικό λαϊκιστικό κόμμα το οποίο προσαρμόζεται με βάση καθημερινές μικροεξελίξεις στην πολιτική συγκυρία και καταφέρνει να κερδίσει κάποιες εντυπώσεις. Αλλά σε ένα επίσημο πολιτικό πεδίο αυτό το κρύβει, γιατί προφανώς αν αναδειχθεί σε όλο του το μεγαλείο θα εισφέρει και πολιτικό κόστος. Και δεν το συμφέρει. Είναι λοιπόν καθήκον όλων όσοι παρατηρούν τα πράγματα, θα έλεγα αμερόληπτα, με το μάτι ενός αναλυτή, να αναδείξουν αυτές τις πλευρές, γιατί εδώ έχουμε ένα «κρυφτούλι», ένα διπλό λόγο. Αρκεί να παρακολουθήσει κανείς τις τηλεοπτικές εκπομπές του ΤΗΛΕΑΣΤΥ. Ακούει πράγματα τα οποία δεν ακούει από το βήμα της Βουλής», προσθέτει.

Εν κατακλείδι, σύμφωνα με τον καθηγητή Σεφεριάδη, «είναι συνάρτηση σιωπής και αμηχανίας της άλλης άποψης η ενδυνάμωση της ακροδεξιάς, παρά πιστοποίηση της δικής της ισχύος».