Στους υπονόμους του Λας Βέγκας

Κάτω από το πολύβουο Λας Βέγκας όπου πηγαινοέρχονται 40 εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο ένας ολόκληρος κόσμος απόκληρων έχει στήσει τη δική του κοινωνία χρησιμοποιώντας ο,τι για τους επάνω είναι άχρηστο.

Όπως λέει ο Στήβεν που ζει με τη φίλη του κάτω από το Caesar’s Palace Casino «το κρεβάτι μας προήλθε από ένα σκουπιδοντενεκέ έξω από μία πολυκατοικία. Το σκουπίδι κάποιου είναι χρυσός για κάποιον άλλο».

Στους υπονόμους έχουν στηθεί ολόκληρα σπιτικά από σανίδες, στρώματα και διάφορες κατασκευές. Επίσης, δεν λείπει και μία γκαλερί τέχνης με συλλογή από γκραφίτι από ντόπιους καλλιτέχνες αλλά και από κατοίκους των σηράγγων.

Για τους υπόγειους ενοίκους αυτός είναι ο δικός τους παράδεισος ή ο Άδης. Οι περισσότεροι είναι χρήστες ουσιών, καταζητούμενοι, άστεγοι και χτυπημένοι από την οικονομική κρίση. Όμως, το Λας Βέγκας έχει κάποιο περίσσευμα να στείλει προς τα κάτω. Αντί λοιπόν να δουλεύουν σε κουζίνες ή μπαρ, κοιμούνται τη μέρα και βγαίνουν το βράδυ σε αναζήτηση κερδών που έχουν αφήσει πίσω τους αφηρημένοι και μεθυσμένοι θαμώνες.

Ο Στήβεν λέει ότι το περισσότερο που έχει βρει ποτέ είναι 997 δολάρια σε ένα μηχάνημα αλλά συνήθως βρίσκει κάθε βράδυ 20 δολάρια. Φυσικά δεν είναι σίγουρη η στέγη αυτή αφού εκτός από τις δηλητηριώδεις αράχνες το σημαντικότερο πρόβλημα είναι οι βροχές που μπορούν να πλημμυρίσουν τις σήραγγες πάρα πολύ γρήγορα. Παρ’όλα αυτά υπάρχει έλλειψη χώρου, διότι εν τω μεταξύ σ' αυτές τις σήραγγες συνωστίζονται εκατοντάδες άτομα. Οι καλύτερες μεριές έχουν πιαστεί από καιρό και οι νεοφερμένοι πρέπει να διεισδύουν όλο και μακρύτερα από αεραγωγούς και φεγγίτες, σε γωνιές εντελώς σκοτεινές και δύσοσμες, εκεί όπου δεν υπάρχει διέξοδος όταν έρχονται τα νερά.

Αυτά περιγράφονται από τον Μάθιου Ο’Μπράιαν δημοσιογράφο που δημοσίευσε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Κάτω από το νέον: μία σειρά ρεπορτάζ με πορτρέτα από χρήστες ναρκωτικών, παίχτες τυχερών παιχνιδιών, παράνομους και ποιητές». Έζησε πολύ καιρό ανάμεσα στους ανθρώπους αυτούς και κατάφερε να τους φέρει στην επιφάνεια, με το βιβλίο του αλλά και προσπαθώντας να τους βρει στέγη με τη βοήθεια κοινωνικών λειτουργών.

Όμως, για πολλούς όπως λέει ο ίδιος είναι φοβερότερη η έξοδος από το τούνελ και για αυτόν τον λόγο η πρόνοια δεν τους χορηγεί προμήθειες. Μόνον την περασμένη χρονιά ο αριθμός αστέγων αυξήθηκε στις ΗΠΑ 12%. Το δημοτικό συμβούλιο του Λας Βέγκας αποφάσισε το 2006 να περιορίσει τα δωρεάν συσσίτια για άνεργους κι άστεγους στα πάρκα της πόλης, μέτρο που ωστόσο δεν εφαρμόστηκε λόγω της έντονης αντίδρασης οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.