Στη Χίο, ένα από τα πιο εξελιγμένα σχολεία της Ελλάδας

Είναι ασφαλώς αξιέπαινες οι προσπάθειες εισόδου νέων τεχνολογιών στα σχολεία, ιδίως εάν -όπως φαίνεται εδώ- γίνονται από ανθρώπους με γνώσι του αντικειμένου και με τις εν γένει αρμόζουσες στην περίστασι ικανότητες.

Εάν αυτά ισχύουν, τότε και μόνον έχουμε "εξέλιξι", στην οποία αναφέρεται ο yioryosspyridakis. Ειδάλως, θα συμφωνήσω μαζή του, είναι ένα άχρηστο και ίσως επικίνδυνο εποπτικό μέσο.

Να σταθώ, όμως, στο σχόλιο του AS+ περί Συστημάτων Εκπαίδευσης. Έχει απόλυτο δίκιο όταν λέει ότι έχουμε πρόβλημα με την χρήσι των Ελληνικών στο συγκεκριμένο άρθρο.

Ο πίνακας αυτός, με το καλό ή κακό λογισμικό (αδιάφορο για αυτό που γράφω τώρα, ιδιαίτερα σημαντικό όμως για την ποιότητά του) είναι απλώς και μόνο ένα ΜΕΣΟ, ένα πιθανότατα καλό, σίγουρα σύγχρονο, ασφαλώς εποπτικό, αλλά ΜΕΣΟ.

Το Σύστημα ή Μέθοδος Εκπαίδευσης είναι ένας όρος που εκφράζει ένα σύνολο εκπαιδευτικών μέσων, εκπαιδευτικών τεχνικών, εκπαιδευτικών χώρων, αλλά κυρίως εκπαιδευτικών στόχων, Ανθρώπων και Αξιών που, αλληλεπιδρώντας μεταξύ τους, έχουν ένα συγκεκριμένο εκπαιδευτικό και εν γένει μαθησιακό αποτέλεσμα.

Να σημειώσω εδώ ότι στα Ελληνικά είμαστε ευτυχείς να έχουμε την διαφοροποίησι ανάμεσα στο Σύστημα ή Μέθοδο Εκπαίδευσης και στο Σύστημα ή Μέθοδο Διαπαιδαγώγησης ή Αγωγής κι αυτό γιατί έχουμε περισσότερες από μία λέξεις για να εκφράσουμε το λατινογενές education.

Τέλος, να σημειώσω ότι οι όροι Σύστημα και Μέθοδος, αν και χρησιμοποιούνται σχεδόν ταυτόσημα, δείχνουν μια διαφορετική προσέγγισι. Ο όρος Σύστημα τονίζει το γεγονός ότι αυτό συναποτελείται από μικρότερα, οργανικά δεμένα, κομμάτια, ενώ ο όρος Μέθοδος δίνει μεγαλύτερη έμφασι στον τρόπο, στην οδό που ακολουθείται για το παραγόμενο αποτέλεσμα.

1. Το 8ο Δημοτικό δεν είναι σε κάποιο χωριό της Χίου, όπως υπονοείται, αλλά στο κέντρο της πόλης. Είναι ένα μεγάλο δημοτικό σχολείο με πολλούς μαθητές, από διάφορες εθνότητες. Επίσης, είναι ένα σχολείο με σοβαρότατο κτιριακό πρόβλημα (δεν ξέρετε τι πατέντες κάνανε για να στηρίξουν τους προτζέκτορες απέναντι από τους πίνακες...).

2. Ο Διευθυντής του σχολείου, κος Λευτέρης Μερεσετζής, έχει προσφέρει πάρα πολλά στο ζήτημα "τεχνολογία και εκπαίδευση" όλα αυτά τα τριαντα-πολλά χρόνια που είναι δάσκαλος. Χωρίς να έχει οποιοδήποτε πτυχίο ή "πιστοποίηση", ασχολήθηκε και βρήκε 1002 τρόπους να αξιοποιήσει τα τεχνολογικά εργαλεία στην τάξη, στην οργάνωση του σχολείου, σε όλα. Θεωρείται από τους δασκάλους κάτι σαν γκουρού σε ζητήματα τεχνολογίας και εκπαίδευσης (δηλαδή ποια τεχνολογία κάνει για την εκπαίδευση και ποια όχι).

3. Οι διαδραστικοί πίνακες που εγκαταστάθηκαν στο 8ο (δεν θα αναφέρω μάρκα για να μη θεωρηθεί ότι κάνω διαφήμιση) συνοδεύονται με εξαιρετικό εκπαιδευτικό λογισμικό. Όταν πήγαμε να του παρουσιάσουμε τον πίνακα, ο κος Λευτέρης φώναξε δασκάλους και μαθητές να παρακολουθήσουν. Εντυπωσιάστηκε από το ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ που συνοδεύει τον πίνακα, περισσότερο απ' ό,τι με τον ίδιο τον πίνακα.

Γνωρίζω ότι οι περισσότερες μάρκες που κυκλοφορούν στην αγορά, δεν είναι έτοιμες για την εκπαίδευση. Υπάρχει μία (1) που είναι έτοιμη κι είναι αυτή που κυριαρχεί στις χώρες που χρησιμοποιούν τους διαδραστικούς στα σχολεία τους. Αυτή η μάρκα μπήκε στο 8ο (αλλά όχι και στο Λέχωβο που είχε κάνει ντόρο πριν από 1-2 μήνες).

4. Οι διαδραστικοί πίνακες ΕΙΝΑΙ μεγάλη εξέλιξη στην εκπαίδευση. Είναι ΤΡΟΜΕΡΟ πράγμα να μπορείς να αγγίξεις ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ αυτό που προβάλλεται στον τοίχο, κι είναι ακόμα πιο χρήσιμο να έχει ΟΛΗ Η ΤΑΞΗ, ΣΑΝ ΟΜΑΔΑ πρόσβαση στο ίντερνετ. Ο πίνακας δίνει αυτή την πρόσβαση, αφαιρώντας, όμως, όλες τις τεχνικές δυσκολίες.

Ορίστε και μία ελληνική δημοσίευση για το θέμα, από ελληνικό επιστημονικό συνέδριο: http://www2.e-yliko.gr/htmls/arctles/smartboard.pdf

Πολύ καλή η προσπάθεια.

Το θέμα είναι, από πού θα βρεθούνε τα λεφτά, για τα υπόλοιπα σχολεία της Ελλάδας.

Αν υπολογίσω το κόστος για το σχολίο των δικών μου παιδιών, μιλάμε για περίπου 30000 ευρώ συνολικά... Είναι αδύνατον αυτό το κόστος να το καλύψει το ταμείο του συλλόγου γονεών και κειδεμόνων χωρίς την σύμπραξη του υπουργείου και του ΟΣΚ. Μιλάμε για ένα κόστος 175 ευρώ περίπου ανά παιδί, χρήματα που δεν μπορεί κανείς να πείσει όλες τις οικογένειες να δώσουν!

Oi Oinouses enoeis sirios giati i upolipi Xios den einai kai toso plousia, exei kai ftwxa meri

g72 sumfonw . Alla edw exoume mia pio sugkekrimeni eikona kai i oli prospa8eia upodilwnei meraki. Auto stin ousia einai mia parapanw endi3i oti i texnologia stin parousa fasi mallon 8a xrisimopoi8ei kalutera

Ωραία προσπάθεια - στο Βημα είχα διαβάσει πριν απο κανα μήνα ότι στην Κύπρο και στην Αγγλία (άν θυμάμαι καλά) όλοι οι κλασικοί πίνακες στα σχολεία έχουν αντικατασταθεί από αυτά τα μαραφέτια.

Είσαστε να φτιάξουμε καμιά κίνηση για να απαιτήσουμε από το κράτος

1. δωρεάν DSL συνδρομή 2Mbps σε κάθε μαθητή δημοτικού-γυμνασίου

2.κουπόνι για αγορά υπολογιστή open source (ένα netbook έχει περίπου 200-300) με ανανέωση κάθε 3-4 χρόνια

3. Ανοιχτή ασύρματη WiFi δικτύωση σε όλα τα σχολεία καί σύνδεση όλων των σχολείων με οπτική ίνα στο GR-NET ?

Τώρα μάλλον είναι το σωστό timing - και προεκλογική περίοδος (κατά κάποιον τρόπο) και ο νέος υπουργός θέλει ΔΙΑΛΟΓΟ.

Το (3) θα μπορεί να μπεί σε κανένα ΚΠΣ , τα άλλα δύο θα είναι καλά μέσα τόνωσης της αγοράς. Και είναι επενδύσεις που θα πιάσουν τόπο , στη γνώση και στη νέα γενιά, όχι στά μπετά.

Ασε που με το (3) θα μπορεί να πιάνει και κανας φτωχός γείτονας που δεν έχει παιδιά στό τζάμπα αν του πουν τα παιδάκια το password.

(άν έχει φτιαχτεί ήδη κάτι παρεμφερές ή υπάρχει ενδιαφέρον πείτε μου να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε)

Εδώ βρίσκεται το ζουμί

<<οι οποίοι εξασφάλισαν την κάλυψη του σχετικού κόστους από δικούς τους πόρους, χωρίς να αποτανθούν στο Υπουργείο Παιδείας ->>

Παιδεία χωρίς λεφτά δεν γίνεται

Το συγκεκριμένο σίγουρα θα δώσει επιπλέον ενδιαφέρον στα παιδάκια και θα διευκολύνει το μάθημα. Κάποια μέσα, όπως αυτός ο πίνακας ή ένας προτζέκτορας με pc για παρουσιάσεις είναι πολύ χρήσιμα σε κάθε σχολείο, μακάρι σύντομα να υπάρχουν σε όλα τα δημοτικά. Και μπράβο στους ανθρώπους που νοιάζονται για το σχολείο τους.

Και σίγουρα χρειάζεται ο συνδυασμός των ανθρώπων που αναφέρει η dion, ειδικά σε μια χώρα όπου ο υπουργός παιδείας εμετίζει το πενταψήφιο μηνιάτικό του στα μπουζούκια (αν πληρώνει, γιατί είναι και γκάρμιρ αυτοί) τη μέρα που χιλιάδες φοιτητές και μαθητές βγαίνουν στο δρόμο.

Αυτοί είναι οι "Μεγάλοι ΕΛΛΗΝΕΣ" που τους ψάχνουμε αλλού και είναι ζωντανοί αλλά κανείς "αξιωματούχος" δε τολμά να τους τιμά καθώς αυτόι αναδεικνύουν την αχρηστία τους.

Αν ανατρέξει κανείς στην ιστορία της εκπαίδευσης ,αλλά και στη σημερινή εκπαιδευτική πραγματικότητα, θα διαπιστώσει ότι ο συνδυασμός φωτισμένων δασκάλων,γραφειοκρατικά απαγκιστρωμένων διευθυντών και ανοιχτόμυαλων γονιών έφερε ανατροπές και άλματα που δεν μπόρεσαν ούτε καν να διανοηθούν τα μυστικοσυμβούλια των κάθε είδους "μεταρρυθμιστών" της εκπαίδευσης. Υπάρχει μια τεράστια δυναμική στην αυτοοργάνωση των ανθρώπων που διακρίνονται από το όραμα μιας ουσιαστικής παιδείας που δεν μπορεί να ανακόψει κανένα γραφειοκρατικό ανάχωμα.Παραδείγματα ευτυχώς αρκετά. Πρώτο και καλύτερο το 132ο δημοτικό της Γκράβας που παρά τις απόπειρες ..φρεναρίσματος του όλου εγχειρήματος με τη σκανδαλώδη παύση της προηγούμενης διευθύντριας ,η προσπάθεια αντί να αποδυναμωθεί, ενισχύθηκε. Οι πρωτοβουλίες των δασκάλων συνεχίζονται παρά τον πόλεμο που τους γίνεται με διάφορα ύπουλα μέσα, ενώ το κύμα αλληλεγγύης που ξεπήδησε ανέδειξε το σχολείο αυτό σε σύμβολο και σημείο αναφοράς όλων των εκπαιδευτικών που αγωνίζονται για μια πραγματικά ανθρωπιστική και διαπολιτισμική εκπαίδευση. Αξιολογότατη είναι επίσης η δράση εκπαιδευτικών οργανώσεων που παίρνουν στα χέρια τους την υπόθεση της επιμόρφωσης και της προώθησης της τέχνης στο σχολείο π.χ Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Το θέμα είναι να βγούμε από το καβούκι μας εκπαιδευτικοί και γονείς και να πιστέψουμε πάνω απ' όλα στη μεταξύ μας "διάδραση" και δράση .

Από την μια θέλεις να συγχαρείς τους ανθρώπους και να πεις, μπράβο, αυτά πρέπει να μαθαίνονται, να τα βλέπουμε, να κάνουμε και εμείς ότι μπορούμε, στον χώρο του ο καθένας, και από την άλλη με έπιασε τρομάρα στην σκέψη ότι αυτοί οι καραγκιόζηδες του λεγόμενου υπουργείου παιδείας, και θρησκευμάτων, μην ξεχνιόμαστε, μπορεί να μην το είχαν πάρει χαμπάρι και τώρα να το δούν και να κάνουν την ζωή δύσκολη στους ανθρώπους εκεί, όπως συνέβη στην Γκράβα. Μακάρι να αποδειχτώ αθεράπευτα απαισιόδοξος όσον αφορά την δύναμη την βλακείς του κράτους.