Ο διάλογος για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ΣΥΝασπισμό
Συζήτηση ερήμην του κόμματος;
Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΤΣΕΚΕΡΗ
Το αποτέλεσμα των εκλογών δεν ήταν καλό για την αριστερά. Η γραμμή μας για την κρίση δεν πέρασε στον κόσμο. Η αποδοκιμασία στον δικομματισμό εκφράστηκε ως συνολική απαξίωση του πολιτικού συστήματος, συμπαρασύροντας και εμάς. Και σε ζητήματα κομβικά για τη φυσιογνωμία μας, όπως οι μετανάστες, βρισκόμαστε σε άμυνα απέναντι σε μια ακροδεξιά που αυξάνει με ευκολία την απήχησή της.
Αν το μήνυμά μας δεν περνάει στον κόσμο, οφείλουμε να εξετάσουμε τι φταίει. Και σε τέτοιες περιπτώσεις δεν φταίει απαραιτήτως το μήνυμα. Μπορεί να φταίει εξίσου αυτός που το στέλνει. Ή ο τρόπος με τον οποίο το στέλνει.
Είναι θεμιτό να ισχυρίζονται κάποιοι ότι φταίει η γραμμή μας για τον Δεκέμβρη. Ή ότι ένα κομμάτι της εκλογικής μας βάσης απομακρύνθηκε λόγω των ισχυρών αντιευρωπαϊκών χαρακτηριστικών που είχε η υποψηφιότητα της Ελένης Σωτηρίου. Αλλά εξίσου μπορεί να επικαλεστεί κάποιος τη συμβολή των ίδιων στελεχών στην συστηματική αποδόμηση της δημόσιας εικόνας του κόμματος, ειδικά τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Και βεβαίως τη συμμαχία τους με κάθε κομμάτι του πολιτικού συστήματος που μας εγκαλεί για οτιδήποτε, προκειμένου να εκβιάσουν την κεντροαριστερή στροφή, σε πείσμα της πλειοψηφίας των μελών.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι μέσα στον Συνασπισμό η συζήτηση αυτή διεξάγεται ερήμην των μελών του κόμματος, σε ένα κλειστό εσωκομματικό κατεστημένο. Το κατεστημένο αυτό συγκροτείται από δύο αντίπαλες ομάδες, κάθε μία από τις οποίες διατηρεί τα ερείσματά της εκμεταλλευόμενη τις αθέμιτες φιλοδοξίες ή την πολιτική ανεπάρκεια της άλλης. Πρόκειται για μια κατάσταση που διαιωνίζεται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ενώ το μόνο αποτέλεσμα που παράγει είναι να τακτοποιεί ανθρώπους σε θέσεις εξουσίας, στον δημόσιο χώρο ή το εσωτερικό του κόμματος, ανάλογα με την ιεραρχία και τις ατομικές φιλοδοξίες.
Στον βαθμό που οι ομάδες αυτές έχουν διαφορετικές επιδιώξεις, είναι δύσκολο σε ηγετικό επίπεδο να γίνει οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση που να υπερβαίνει τις επιδιώξεις αυτές. Και αυτό φάνηκε αρκετά πριν τις ευρωεκλογές. Δεν σκεφτήκαμε, φερʼ ειπείν, ποια υποψηφιότητα στην κορυφή του ψηφοδελτίου θα μπορούσε να εξυπηρετήσει καλύτερα την επικοινωνία μας με ένα νεανικό αριστερό κοινό. Ή ποια θα υποδήλωνε με τον καλύτερο τρόπο τον εναλλακτικό αντισυστημικό χαρακτήρα που ισχυριστήκαμε ότι διαπερνά την πολιτική μας στάση. Όσο αξιόλογοι και αν είναι οι υποψήφιοί μας λοιπόν, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι δεν επιλέχθηκαν με κριτήριο την κοινωνία, αλλά υποδείχτηκαν από τις τάσεις τους, πράγμα που δεν εξασφαλίζει σώνει και καλά την αποδοχή από τον κόσμο εκτός οργανωμένων δυνάμεων.
Μπορεί το εσωκομματικό δημοψήφισμα να έγινε ανάμεσα σε δύο εξαιρετικά στελέχη. Αλλά πού είναι η εναλλαγή, πού είναι η ανανέωση, πού είναι η γυναικεία εκπροσώπηση ή οτιδήποτε άλλο θα υπογράμμιζε τα αντισυστημικά μας χαρακτηριστικά. Περιμέναμε από τον ΣΥΡΙΖΑ να προσκομίσει τη νεανική γυναικεία υποψηφιότητα, γιατί εμείς δεν ήμασταν σε θέση να την προωθήσουμε. Όπως δεν ήμασταν σε θέση να συνεισφέρουμε στο ευρωψηφοδέλτιο τον κούριερ ή τη συνδικαλίστρια των Stage, αφού δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα στις κλειστές τάσεις του Συνασπισμού.
Είναι προφανές ότι αν θέλουμε να εκτιμήσουμε την απήχησή μας στον κόσμο, πρέπει να ξεκινήσουμε από εκεί. Αν η δουλειά της ηγεσίας είναι μόνο να κατανέμει τα κέρδη του πολιτικού παιχνιδιού, δεν θα υπάρξει ποτέ ούτε πολιτική σύνθεση, ούτε δυνατότητα πολιτικού σχεδιασμού, ούτε ανανέωση, ούτε ενότητα του κόμματος. Θα αναπαράγουμε μονίμως τα σημερινά αδιέξοδα, δηλαδή τη διγλωσσία, την πολιτική ανεπάρκεια και τον παραγοντισμό. Και με τέτοιους όρους είναι πολύ δύσκολο να αποκτήσουμε ισχυρά κοινωνικά ερείσματα.
Οι εθνικές εκλογές είναι μάλλον κοντά. Από εδώ και εμπρός, αν ο Συνασπισμός δεν θέλει να ξαναβρεθεί πίσω από τις προσδοκίες των μελών του, των φίλων του και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, οφείλει να εκτιμήσει άμεσα την πραγματική εσωτερική του κατάσταση. Και να ανασυντεθεί, εξυπηρετώντας επεξεργασμένο συνεκτικό πολιτικό σχέδιο και όχι παγιωμένες εσωκομματικές παρέες και προσωπικές φιλοδοξίες. Φαίνεται ότι οι προϋποθέσεις υπάρχουν, όπως υπάρχει και η βούληση του κόσμου της αριστεράς. Αυτό που χρειάζεται είναι κάποιοι να στερηθούν τα κεκτημένα τους.
Από την ΑΥΓΗ 10/6/2009
Αντιδρώντας στις προσωπικές επιθέσεις εναντίον του Λεωνίδα Κύρκου, ο politispittas σχολίασε στο Tvxs:
Απίστευτη και ασυγχώρητη αμετροέπεια στη φρασεολογία ορισμένων αναφορικά με τον Λεωνίδα Κύρκο. Από την αγιοποίηση προσώπων και την τοποθέτηση τους στο απυρόβλητο μέχρι την κοσμιότητα και την σοβαρότητα στην διατύπωση της κριτικής η απόσταση είναι τεράστια.
Αλήθεια…Ποιο είναι το πιο σοβαρό για σας;
Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε ποσοστά κατώτερα των προσδοκιών μας;
Ή ότι ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός είναι τρίτο σε δύναμη πολιτικό κόμμα;
Αλήθεια…τι θέλετε ακριβώς; Να δείτε τον ΣΥΡΙΖΑ να ανακάμπτει στις μετρήσεις και στις Εθνικές εκλογές μόνο;
Ή να φύγει η Νέα Δημοκρατία από την κυβέρνηση και να κυβερνηθεί ο τόπος από μια κυβέρνηση αριστερόστροφης συνεργασίας στη βάση μιας συγκεκριμένης πολιτικής πλατφόρμας με καθαρά σημεία σύγκλισης;
Τι αλήθεια θέλετε; Την διαιώνιση του απέραντου μπάχαλου χάριν της τάχα διάλυσης του συστήματος ή τον εκσυγχρονισμό της διοίκησης προς όφελος των πολιτών;
Από τη δεκαετία του 70, είμαι στο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς. Ρήγας Φεραίος, ΚΚΕ Εσωτερικού κλπ, γνωστή η διαδρομή του χώρου.
Εδώ και κάποιον καιρό, ακούγοντας τον Αλέξη Τσίπρα αναρωτιόμουν τι εκπροσωπεί. Έψαχνα να βρω την Ευρωπαϊκή Αριστερά που ήξερα. Δεν μπορούσα στις τηλεοπτικές συζητήσεις να ξεχωρίσω αυτά που έλεγαν οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ από όσα έλεγαν οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ.
Ξέρετε κάτι; Πολιτικός αγώνας χωρίς ξεκάθαρη και αποκρυσταλλωμένη ταυτότητα δεν μπορεί να γίνει. Είναι απλά ματαιότητα. Ειδικά σε εποχές κρίσεων που οι Κοινωνίες αγωνιωδώς ψάχνουν να «ακουμπήσουν» να «στηριχτούν» να αισθανθούν πως υπάρχουν ορθολογικές και συγκεκριμένες προτάσεις για την επίλυση των τεράστιων προβλημάτων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ως πολυσυλλεκτικός φορέας δεν ωρίμασε τόσο ώστε να αρθρώσει έναν ομογενοποιημένο και πειστικό λόγο με πολιτική καθαρότητα.
Πλήρωσε τις παλινωδίες του και την –από ένα σημείο και πέρα- εφηβική στάση του στα γεγονότα του Δεκέμβρη. Έχει δημιουργήσει μια εικόνα –που πολλαπλασιάζουν εντέχνως και τα ΜΜΕ- ενός χώρου που απλά φωνάζει και τρέχει ξωπίσω από την κάθε ταραχή για να χαρακτηριστεί ως η πρωτοπορία που είναι –τάχα- πίσω από κάθε «επαναστατική πρακτική». Μοιάζει να χαϊδεύει και να κανακεύει την κάθε αντίδραση ακόμα και όταν αυτή είναι τελείως στείρα και να αδυνατεί να συμπεριφερθεί Πολιτικά και Ηγετικά ως οφείλει εφ όσον θέλει να υπάρξει σαν Πολιτική δύναμη.
Και επέδειξε τεράστια και απαράδεκτη αλαζονεία. Γιατί; Γιατί απλά, όταν οι δημοσκοπήσεις τον έφερναν στα 15% και στα 17%, τότε ακριβώς έπρεπε να τείνει το χέρι των συνεργασιών, τότε έπρεπε να μιλήσει για τον μεγάλο αριστερό πόλο, τότε έπρεπε να κάτσει στο τραπέζι με τους Οικολόγους Πράσινους, τότε έπρεπε να προσεγγίσει και το ΚΚΕ και τις εξωκοινοβουλευτικές ομάδες.
Δεν το έκανε παρά μόνο μετά την συντριβή των ευρωεκλογών αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως κάποιοι εκεί μέσα πάσχουν από απέραντη έλλειψη πολιτικής οξυδέρκειας, πολιτικού και στρατηγικού στοχασμού και οράματος για προτάσεις καλύτερης διακυβέρνησης του τόπου και όχι απλά βελτίωσης επιδόσεων στην αγορά των ψήφων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ , εδώ και καιρό, λαΐκισε εξοργιστικά και το πλήρωσε. Και ναι, προτιμώ σε τελευταία ανάλυση ένα κόμμα του 3,5% με πολιτική ραχοκοκαλιά παρά ένα ασπόνδυλο 6% ή 7%.
Όταν ο κύριος Τσίπρας έβγαινε στα κανάλια πριν από ένα χρόνο (πριν τον Δεκέμβρη) και μιλούσε με στόμφο για τα ζητήματα της Παιδείας και έκανε στην κυριολεξία ρεσιτάλ ημιμάθειας και άγνοιας για το τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη , για το πώς είναι το λειτουργούν τα Πανεπιστήμια στη Βρετανία για παράδειγμα και πως σπουδάζουν εκεί οι νέοι άνθρωποι, κάποιους μας είχαν ήδη ζώσει τα φίδια. Τα γράψαμε και τότε αυτά ως αγωνία και ανησυχία. Δυστυχώς, επιβεβαιωθήκαμε οικτρά.
http://www.politispittas.blogspot.com/
Short Link: http://tvxs.gr/node/12731
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
120 Σχόλια
Μερικές παρατηρήσει στο κείμενο του Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΤΣΕΚΕΡΗ
1) "Δεν σκεφτήκαμε, φερʼ ειπείν, ποια υποψηφιότητα στην κορυφή του ψηφοδελτίου θα μπορούσε να εξυπηρετήσει καλύτερα την επικοινωνία μας με ένα νεανικό αριστερό κοινό."
- Όχι μόνο το σκεφτήκαμε φίλε μου, αλλά το αποφασίσαμε κιόλας και στο διαρκές συνέδριο του ΣΥΝ.
- Επίσης ΚΑΝΑΜΕ εσωκομματικό δημοψήφισμα, μια δημοκρατική διαδικασία που δεν είναι καινούργια.
Γιατί δεν σέβονται μερικοί τις (συλλογικές) αποφάσεις? Μήπως δεν τις σέβονται όταν δεν τους βολεύουν ?
-Γενικά το κείμενό σου είναι για τα μπάζα.
politispittas
"Ή να φύγει η Νέα Δημοκρατία από την κυβέρνηση και να κυβερνηθεί ο τόπος από μια κυβέρνηση αριστερόστροφης συνεργασίας στη βάση μιας συγκεκριμένης πολιτικής πλατφόρμας με καθαρά σημεία σύγκλισης;"
Τα ψευτοδιλήματα αυτά να τα κρατήσεις για πάρτη σου. Ο καιρός του Κύρκου και του "Σύντροφοι Πασοκιιιίτεεεες" έχει παρέλθει. Δεν μασάμε ρε. Δεν θέλουμε ληστεία στις ψήφους μας από το ΠΑΣΟΚ.
Δεν μας χρειάζονται μεσίτες, άμα θέλουμε ΠΑΣΟΚ ψηφίζουμε και μόνοι μας.
- Ναι, θέλουμε να φτιάξουμε ισχυρή αριστερά. Την κεντροαριστερά την έχουμε γραμμένη.
@Aristerotatos (96711 16-06-2009 00:31)
Σωστός...
Τα περί δεξιών στον Σύριζα είναι τα γνωστά προβοκατόρικα των παρισφρεισμένων αναρχοπαράξενων (οχι αναρχικών... Αυτοί ειναι σοβαροί και δεν λενε ανοησίες...)
Η δημοκρατία όμως τους θέλει όλου όπως ο αγρός τις τσουκνίδες του...
Σήμερα όμως, με τη δικαιολογία της καθαρότητας (τύφλα να έχουν οι χιτλερικοί με τις ιδέες περί καθαρότητας των φυλών... οι αναρχοπαράξενοι αριστεροί τους έχουν ξεπεράσει προ πολλού στις περί καθαρότητας θεωρίες τους...) ο καθένας κάνει τον αρχηγό.
Σιγά παλικάρια μου, με τόσους αρχηγούς το ερώτημα είναι αν έχετε πρότυπο τα συνεργία της ΔΕΗ... που ένας είναι ο μαλάκας που δουλεύει και οι άλλοι εννιά επιθεωρούν για το αν δουλεύει καλά...
Γιαυτό Aristerotatos ΟΧΙ στις διώξεις (ΟΠΩΣ ΣΩΣΤΑ ΛΕΣ...) αλλά ΝΑΙ στον αγώνα απέναντι στις φιγούρες του εγωκεντρισμού..
ΑντΊ να πάτε πλατεία ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΠΛΑΤΕΙΑ
Ένας λαός και λίγοι ικανοί αρχηγοί...
Όλα απο τη βάση...
Το Αλαβανέϊκο και το Τριπρέϊκο και οι λοιπές εγωφράξιες μπορούν να αναπαυτούν...
Υπάρχουν πολλοί ικανότεροι στη βάση να πάρουν τα ενωτικά σκήπτρα...
Ένωση οχι της Κύπρου με την Ελλάδα αλλά των ΕΓΩ, που διαλύουν τον ΣΥΡΙΖΑ, σε ενα σώμα και μια ψυχή!
Μετά αυτό το αποτρόπαιο όνομα θα αλλάξει διότι δεν θα χρειάζεται το συνθετικό συνασπισμός..
Θα εννοείται... ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ!!!
Βρίσκεσαι παντού. Με το ίδιο. Καινούριο είδος trolling? Αν το κάνουν και άλλοι?
Κανεις να μην διωξει κανεναν.Κανενας δεν περισσευει.Αν παντως σωνει και καλα θελουν να ξεκινησουν κυνηγι μαγισσων(ή μηπως "δεξιων") ας ξεκινησουν με το ΔΗΚΚΙ και σιγα-σιγα καθαριζουμε τους λιγοτερους ρεφορμιστες μεχρι να φτασουμε στην ιδεολογικη και κινηματικη καθαροτητα του 2%,δηλαδη με το ιδιο ποσοστο που ειχε ο κυρκος παλια.Η μονη διαφορα ειναι οτι τοτε ηταν ελιτιστικο το κομμα επειδη ειχε μεσα τους διανοουμενους και τους μορφωμενους,ενω τωρα θα ειναι ελιτιστικο παλι αφου θα εχει τους "σωστους" αριστερους,τους "σωστους" κινηματικους,και γενικα τους αληθινους αντισυστημικους επαναστατες....
Πολλοι ειπαν οτι η πτερυγα(ετσι θα την λεω απο εδω και περα,δεν θα "ποινικοποιησω" τη λεξη "ανανεωση"...)δεν γουσταρει τα κινηματα..Απο που κι ως που?Αερολογιες μαλλον..Ενα προσφατο παραδειγμα,η συμμετοχη του κουβελη στην κινητοποιηση των κατοικων στην κεραια της τερπανδρου.Και πουθενα δεν ειδα την πτερυγα να θεωρει ως προβλημα τον κινηματισμο.Ωστοσο δεν βαζω το χερι μου στη φωτια,διορθωστε αν κανω λαθος.
Ενα αλλο θεμα,ειναι η υπο/υπερεκπροσωπηση τασεων/ρευματων/συνιστωσων.Πρωτα απο ολα αυτο δεν μπορει ευκολα να μετρηθει.Δηλαδη θα αρχιζουμε να μετραμε τα λεπτα υψηλης ή χαμηλης τηλεθεασης της καθε συνιστωσας/τασης?Ή μηπως πρεπει να λαμβανουμε υποψην μας και τον μπουμπουκο που σε αφηνει να λες τα μισα απο αυτα που θες?Δευτερο,γιατι αυτο το θεμα τιθεται συνεχεια εδω στα φορυμ και κανενας δεν το λεει στα συλλογικα οργανα?Αν κανω λαθος,παλι διορθωστε με.
Επιπλεον,πολλοι λενε να φυγουν οι "δεξιοι" απο τον συριζα,αλλοι λενε να φυγουν οι "αριστεριστες",και ενας να διαλυθει ο συριζα..Οχι κανεις να μην φυγει.Αντιθετα,να διευρυνθει ακομα περισσοτερο ο συριζα και πολιτικα και κινηματικα.
Πολλοι λενε οτι το να λες οτι δεν μπορει να γινει συνεργασια με ενα αριστερο πασοκ γιατι πολυ απλα το πασοκ δεν ειναι αριστερο(σωστα),αλλα και επειδη δεν προβλεπεται να "παει" πιο αριστερα(ηδη ο γιωργακης ο πιο αριστερος φαινεται εκει μεσα).Σωστες και οι δυο δικαιολογιες.Ομως δεν ισχυουν και για το κκε?Το κκε δεν ειναι περα για περα σταλινικο?Προβλεπεται να αλλαξει?Τοσο οσο προβλεπεται να αλλαξει και το πασοκ.Η αλεκα και οι κολλητοι της ελεγχουν τα παντα σχεδον,και οι πιο μετριοπαθεις απομακρυνονται απο ουσιαστικες θεσεις(ή και διαγραφονται) οπως ο χαλβατζης...Πως λοιπον θα αλλαξει αυτο το κομμα?Αυτο σε καμια περιπτωση δεν σημαινει οτι θα εγκαταλειψουμε τον στοχο της ενωμενης αριστερας.Να πυκνωσουν λοιπον οι επιθεσεις φιλιας και προς το κκε και προς το πασοκ,να τους φερουμε προ των ευθυνων τους,να πυκνωσουν οι επαφες και με τους οικολογους πρασινους(που κατα κυριο λογο ψηφιζονται απο αριστερους,οποτε μας αφορουν αμεσα και αυτοι).Να πυκνωσουν οι διεργασιες και με την ανταρσυα και με τον μλ χωρο και σε επιπεδο πολιτικης και σε κινηματικο,για την προασπιση των δικαιωματων,για το περιβαλλον,για την αποκρουση της προσπαθειας εκφασισμου της κοινωνιας μας.Να πυκνωσουν οι προσπαθειες προσεγγισης και του αναρχικου χωρου,του μονου ακομματιστου,ακαπελωτου,αδιαφθορου,του μονου χωρου που ειναι 100% ανιδιοτελης.Να κατεβουμε ακομα περισσοτερο με τους αναρχικους στα κινηματα πολεων,στα κινηματα για τα δικαιωματα,στα αντιρατσιστικα/αντιφασιστικα κινηματα,στα κινηματα για την ριζοσπαστικη οικολογια,για τον φεμινισμο.Χωρις καπελωματα,απο κανεναν και καμια.Και ας τσυριζουν οι γεωργιαδηδες στις τηλεορασεις οτι ο συριζα και οι "κουκουλοφοροι" πανε χερι χερι.Εμεις θα ειμαστε διπλα στον κοσμο,αυτοι θα ειναι διπλα στον πρετεντερη.
ΥΓ1,πολλοι θα με κατηγορησουν οτι κλεινω το ματι στο πασοκ.Οχι συντροφοι,αν ειναι να συνεργαστουμε χωρις ορους με αυτο το πασοκ,κλειστε το καλυτερα.Το θεμα ομως ειναι οτι το 46% των αριστερων ψηφιζει πασοκ.Αυτο πρεπει να το κοιταξουμε,πρεπει να κοιταξουμε πως θα προσεγγισουμε ολους αυτους τους "αριστερους"(σαν και καποιους απο την "δικη μας" οχθη) και αριστερους που εχουν παει στο πασοκ,πρεπει να να κοιταξουμε το γιατι πηγαν στο πασοκ,και κυριως πως θα φυγουν απο το πασοκ!
ΥΓ2,αν καποιοι θελουν να στειλουν ετσι απλα το 30% του συριζα(πτερυγα και ΔΗΚΚΙ)να το πουν ευθεως.
Υποθέτω ότι όλοι μας, και πρώτη η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, σκόπιμα αγνοούμε το βασικότερο, ότι το 60% των υποστηρικτών του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή έχει υποστηρίξει την τελευταία δεκαετία μια ή παραπάνω φορές ΠΑΣΟΚ. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εκφωνήσει συγκεκριμένη πολιτική συμμαχιών θα συνεχίσει να παραπαίει στα όρια του 3%!
Ποιος είναι ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ; ένα "ανανεωμένο / ριζοσπαστικό ΚΚΕ" ή ένα μεταρρυθμιστικό κόμμα "αριστερή πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ", εάν δεν αποσαφηνιστεί αυτό θα συνεχίσει να παραπαίει...
Kyre Kyrko psos syntiritkos an8ropos eisai???Extremistes oi syntrofoi tis KOE.Eno oi syntrofoi poy dn 8eloyn na afisooyn ti karekla toys(p.x papadimoylis...)Kairoskopoi isos???Gt to theoreite itta k. kyrko???an 8elete na milisoyme me psosota,akoyste:O ananeotikos SYN therouse epityxia to 3%...O extremistikos SYRIZA theorei apotyxia to 4,6-4,7%...K fysika ta psosta einai isonos simasias...Kyrie Kyrko mazi me kt alloys "ananeotes dialysate k diaspaste to KKE esoterikoy...Kanate proedro toy tote anaeotikoy SYN ti Damanaki...Simera ta kamaria tis ananeosis pernane kommatiko dikastrio to SYRIZA...Malon ksexaste ti simainei ananeosi...H mallon psaxnete karekles oi tetoioy typoy "anaeotes"...Alla oi extremistes toy SYRIZA k eytyxos to megalytero kommati toy SYN itan kato to dekemvri...Eseis pou tote sto MEGA milagate g vtrines k emeis sto dromo gia eksegersi..Xaorpmai poy aniko sto SYRIZA k oxi s kapoia synistosa toy SYRIZA...
ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΔΥΟ ΒΗΜΑΤΑ ΔΕΞΙΑ (μιας και κάνουμε διάλογο...)
Ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει να θυμίζει εκκρεμές που δεν ξέρεις προς τα πού θα γείρει. Μετά τις ατέλειωτες παλινδρομήσεις εδώ και ένα χρόνο στα κεντρικά ζητήματα (κινήματα, κεντροαριστερά, εξέγερση, τρίτος πόλος), η μετεκλογική περίοδος φαίνεται να δίνει νέα, ισχυρή ώθηση στο κινούμενο εκκρεμές.
Η ηγεσία του ΣΥΝ πιεσμένη –ως συνήθως- από την εκλογική πραγματικότητα, είναι αποφασισμένη να διατηρήσει την εξουσία, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ένα πονηρό θάψιμο της επίπονης εσωκομματικής συζήτησης και -ένας ακόμη- άνευ αρχών συμβιβασμός ανάμεσα στην πλειοψηφία και την μειοψηφία.
Ο Αλέξης τσουρουφλίστηκε ισχυρά, είδε το όνομά του να ξεθωριάζει και αντικειμενικά χρεώνεται την ήττα. Η αμφισβήτηση των ανανεωτικών στο πρόσωπό του δεν αφορά αυτή καθαυτή την καρέκλα (οι συσχετισμοί όπως είπε και ο Φώτης είναι καθορισμένοι), όσο την μετατόπιση προς τα δεξιά του ΣΥΝ και κατ’ επέκταση του ΣΥΡΙΖΑ. Στο βάθος του ορίζοντα της ανανεωτικής αριστεράς είναι άλλωστε το πλήθος των βουλευτικών εδρών.
Το χώνεμα του αρνητικού αποτελέσματος κατά πάσα πιθανότητα θα σημάνει ένα νέο «συμβόλαιο» συνύπαρξης και σύγκρουσης ανάμεσα στις δύο πτέρυγες (έπος που ομολογουμένως αρχίζει να γίνεται κουραστικό), με σημαντικές παραχωρήσεις της πλειοψηφίας στη μειοψηφία: 1. Ο νέος γραμματέας της ΚΠΕ θα εκφράζει (;) έναν συμβιβασμό, 2. Μετατόπιση σε πιο «εποικοδομητικό-συναινετικό» σημείο του λόγου του ΣΥΡΙΖΑ, 3. Ατέλειωτους τεμενάδες στο ιστορικό (αν και χρεοκοπημένο) ρεύμα της «ανανεωτικής αριστεράς».
Έτσι λοιπόν το επόμενο διάστημα θα είναι θερμό για τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι λόγω καυτού καλοκαιριού.
Τα ερωτήματα λοιπόν είναι:
Αλέξης ή Αλέκος;
Ο διχασμός φαίνεται να γεννήθηκε πολύ πριν την προεκλογική περίοδο. Ο Αλέξης έχει μαζί του την κομματική πλειοψηφία, αλλά ο Αλέκος είναι το ισχυρό χαρτί στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, αναγνωρίζεται σαν ο φυσικός αρχηγός του εγχειρήματος και με την πλατύτητά του και τα σάλτα μορτάλε του μπορεί να ικανοποιήσει μέχρι και τους ανανεωτικούς. Η αλήθεια είναι ότι όταν ο Αλέκος έδωσε το δαχτυλίδι δεν ανακοίνωσε όρους και προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα λειτουργεί ο Αλέξης. Δεν ανακηρύχθηκε ο νέος ως «πρόεδρος υπό κηδεμονία». Φυσιολογικά διεκδίκησε ρόλο, έφτιαξε μηχανισμό και «ομάδα» και η πλειοψηφία είδε στο πρόσωπό του την δυνατότητα να καθαρίσουν μια και καλή με τον ανεξέλεγκτο Αλέκο. Ο Αλέκος από τη μεριά του δεν μίλησε, κράτησε στάση αποχής από τον προεκλογικό αγώνα, επιστρατεύτηκε το τελευταίο 10μερο με έναν εξ’ ανάγκης συμβιβασμό και βέβαια δεν έχει μιλήσει μετεκλογικά. Η αποστροφή του «μην κοιτάτε τους πάνω, κοιτάξτε τους κάτω» είναι πάντως δήλωση διεκδίκησης ρόλου και όχι απόσυρσης. Ο Αλέξης με τον πιο έξυπνο τρόπο παρουσίασε στη σημερινή ΚΠΕ ένα δεσμευτικό πακέτο – τελεσίγραφο του ΣΥΝ προς τον υπόλοιπο ΣΥΡΙΖΑ: «Αν θέλετε πλουραλισμό και όχι μοναχοφαγία του ΣΥΝ, δεχτείτε το τετελεσμένο ότι επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο πρόεδρος του ΣΥΝ». Είναι το εκβιαστικό σχήμα ότι «ο ΣΥΝ έχει δύο δικαιώματα και μία υποχρέωση». Φυσικά δεν ισχύει κάτι τέτοιο, αλλά ποιος θα ρισκάρει να το αμφισβητήσει; Πάντως η ρήξη είναι οριστική και φάνηκε από το κάρφωμα –για πρώτη φορά- του Αλέξη στον Αλέκο ότι λειτουργεί μη συλλογικά, αιφνιδιαστικά και χωρίς λογοδοσία.
Η πρόκληση φυσικά για τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι να επιλέξει τον αγαπημένο μας Αλέκο απέναντι στον άχρωμο Αλέξη, αλλά να απαιτήσει και από τους δύο να παρουσιάσουν το πολιτικό τους σχέδιο. Τότε η αντιπαράθεση θα είναι θετική και θα αφορά το πολύπαθο πρόβλημα του πολιτικού προσανατολισμού και όχι την ηγετική καρέκλα.
Δεξιά μετατόπιση ή στροφή στον τρίτο πόλο;
Το κόμμα ΣΥΝ παντού και πάντα έκρινε και κρίνει τα πάντα από τα εκλογικά ποσοστά. Η ανάγκη κοινοβουλευτικής επιβίωσης ήταν η ισχυρή –έως και μοναδική- συγκολλητική ουσία για ένα κόμμα με τόσο αλλοπρόσαλλους και αντιφατικούς προσανατολισμούς. Η εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα φαίνεται να οδηγεί τον ΣΥΝ δεξιότερα. Φυσικά η αιτία της ήττας μπορεί να αναζητηθεί παντού: Για τους ανανεωτικούς φταίνε οι αριστερισμοί, για τους Συριζικούς φταίνε οι Πασοκισμοί, για το Ρεύμα φταίνε ολίγον οι ανανεωτικοί, ολίγον οι αντιευρωπαϊστές του ΣΥΡΙΖΑ και βασικά το άτιμο το σύστημα που τους πολέμησε. Ανάλογα με το πού στέκεται έκαστος, δίνει και τη δικιά τους ερμηνεία. Το κακό είναι ότι καμιά δεν έχει απόλυτη αντικειμενική ισχύ.
Πάντως είναι δεδομένο ότι οι επελαύνοντες ανανεωτικοί, η τρομακτική μιντιακή πίεση και απαξίωση και το γεγονός ότι στον ΣΥΝ τρέμει η καρδούλα τους για τα εκλογικά ποσοστά, θα φέρουν μάλλον μια δεξιά μετατόπιση. Ο τρίτος πόλος είναι έκκληση και σύνθημα που εύκολα καίγεται γιατί δεν στοιχειοθετείται πειστικά: Μαζί με ποιες κοινωνικές δυνάμεις, ενάντια σε ποιες κοινωνικές δυνάμεις και άρα και με ποια πολιτική.
Ο Αλέξης θα εξαναγκαστεί, παρά τις δηλώσεις πίστης στην αριστερή στροφή να συμμαζέψει τον αριστερισμό, να έχει πιο υπεύθυνη στάση, να μετράει το πολιτικό κόστος, να κάνει εποικοδομητικές προτάσεις, να τροποποιηθεί απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε η κοινή γνώμη των μελών του ΣΥΝ (αριστερών και δεξιών), αυτά περίπου καταλογίζει ως τα αίτια της ήττας. Τα περί ευρωπαϊκού στίγματος που χάθηκε είναι τρίχες και προφάσεις του εσωκομματικού ανταγωνισμού.
Ρήξη ή συμβιβασμός;
Το εκλογικό αποτέλεσμα, αν και συνιστά ήττα θα μπορούσε να λειτουργήσει από την ανάποδη: Να αποτελέσει πεδίο ξεκαθαρίσματος με ποιους πάμε και ποιους θα αφήσουμε. Εδώ η υποκρισία χτυπάει κόκκινο: οι τάσεις του ΣΥΝ μαζί δεν κάνουνε – αλλά σίγουρα χώρια δεν μπορούνε. Εκπλήσσεται κανείς από το σκυλοβρίσιμο και την πρωτοφανή απαξίωση αναμεταξύ τους, αλλά και από την «προγραμματική» – «συνταγματική» τους δέσμευση να προχωρήσουν μαζί. Και φυσικά αυτό εντείνει την αναξιοπιστία της πλειοψηφίας, καθώς και τη γενικευμένη αίσθηση ότι ποτέ των ποτών δεν πρόκειται να δώσουν μια πραγματική κόντρα.
Η ΚΠΕ έδωσε σε όλους τους τόνους τον συμβιβασμό και το σχέδιο: Ένας μήνας εσωτερική συζήτηση να ξεδώσει ο πικραμένος κόσμος και μετά πάμε να κάνουμε καμπάνια (χωρίς το κα) για να ξεχαστούμε. Από Σεπτέμβρη με υγεία, όλοι μαζί, μαυρισμένοι από τον ήλιο και τον λαό, ενωμένοι μολαταύτα, εφορμούμε προς τις βουλευτικές έδρες.
Ο Αλέξης εμφανίζεται περισσότερος φοβισμένος από ποτέ. Ξεκίνησε με αξιώσεις και προσδοκίες να γράψει ιστορία και κινδύνεψε να μετατραπεί σε καμένο χαρτί. Δεν έχει κριθεί το τι θα γίνει, όμως το πιθανότερο είναι να επιλεγεί ένας ατιμωτικός συμβιβασμός και όχι μια ρήξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη περίπτωση δεν θα ξεφύγει από το αδύναμο και άχρωμο 4, 5, το πολύ 6%. Στη δεύτερη περίπτωση τα ρίσκα θα ήταν περισσότερα, αλλά και οι πιθανότητες για μια άλλη πολιτική εξέλιξη μεγαλύτερες.
Εγχείρημα ενότητας της αριστεράς ή αναβίωση της ανανεωτικής αριστεράς;
Ο Αλέξης το βράδυ των εκλογών αναφέρθηκε στο σύντομο μήνυμά του δύο (2) φορές στην «ανανεωτική αριστερά». Και να λιβανίζει την ανανεωτική αριστερά πριν τις εκλογές μπας και τη συγκινήσει ώστε να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, πάει στο καλό. Αλλά μετά τις εκλογές γιατί τη λιβανίζει; Στην εισήγησή του στην ΚΠΕ μίλησε για την «αριστερή γραμμή πλεύσης μας, η γραμμή του αριστερού ριζοσπαστισμού, που είναι και ανανεωτικός και δημοκρατικός και οικολογικός και κινηματικός και ουμανιστικός και διεθνιστικός, είναι αδιαπραγμάτευτη».
Τα πάντα όλα που λέει και ο Αλέφαντος. Όλοι ευχαριστημένοι. Όλος ο αχταρμάς μαζί. Και εξακολουθεί να μπαίνει το ερώτημα: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η αναβίωση της απόπειρας ρεβάνς των ανανεωτικών έναντι των δογματιστών από το 1968 (ω, ναι, 40 χρόνια πριν), ή ένα νέο, πρωτότυπο, ενωτικό εγχείρημα της αριστεράς που στέκεται πάνω από τα ρεύματα του ιστορικού κομμουνισμού, όχι γιατί δεν έχουν σημασία, αλλά γιατί η ενότητα είναι βασικά ενότητα πολιτικής;
Όσοι βαφτίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ σαν ανανεωτική αριστερά, είτε ονειρεύονται ακόμη τις ανέμελες μέρες του Ρήγα κι ας εξηντάρισαν, είτε απλά γλείφουν την πτέρυγα να κάτσει καλά. Πέρα από την υποτίμηση του μισού ΣΥΝ και των υπολοίπων του ΣΥΡΙΖΑ που δεν δήλωσαν ποτέ παιδιά του Κύρκου (και καλά κάναν), αυτός ο περιορισμός είναι καταστροφικός για την ευρύτητα, την πλατύτητα, τη διεισδυτικότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κοινό μας σπίτι, δεν είναι δήλωση μετανοίας όλων των άλλων ιστορικών ρευμάτων της αριστεράς στον κομπλεξισμό της πάλαι ποτέ πολλά υποσχόμενης, αλλά τελικώς πολλαπλά χρεοκοπημένης ανανέωσης…
τουλάχιστον ο Κύρκος είναι ειλικρινής...
Όχι σαν τους καρεκλοκένταυρους ανανεωτικούς της Κουμουνδούρου που λένε ψέμματα και κρύβονται σαν τα ποντίκια! Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΗΣ: ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ!
Τόσο πολύ λοιπόν τους πείραξε η τρίτη θέση Παπαδημούλη!
Η ΚΑΡΕΚΛΑ!, ΤΟ ΟΦΙΤΣΙΟ!...που θέλουν τώρα να διαλυθεί ο Σύριζα γι αυτό!
Χαρείτε, δημοκράτες και αριστερούς!
(Όποιος "αυθαδιάσει", αύριο με τον κηδεμόνα του και αποβολή δια παντός απο το μαγαζάκι, έτσι σύντροφε Κύρκο;
μετά είναι το ΚΚΕ μόνο, που δεν συμμαχεί με κάτι που δεν ελέγχει, έτσι; εσύ δεν το είπες; Να αποβληθεί η ΚΟΕ επειδή δεν την ελέγχουμε! Συγχαρητήρια! Νέστορα της ίντριγκας, του πατερναλισμού και του μικροαστικού συντηρητισμού. Πόσο σταλινικός πρέπει να είσαι για να θεωρείς αυθάδεια την ιδεολογική θέση ενός συντρόφου σου! Αλήθεια, πόσο;)
ΛΑΔΙ ΣΤΗ ΦΩΤΕΙΑ Ο ΚΥΡΚΟΣ
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 14 Ιουνίου 2009
Λ. ΚΥΡΚΟΣ
«Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος του»
«Μη δίνετε και μεγάλο βάρος στην άρνηση του Καραμανλή για συνεργασία με τον ΛΑΟΣ. Η ιδέα κερδίζει έδαφος...»
Στον ΦΩΤΗ ΠΑΠΟΥΛΙΑ Να διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, και ο Συνασπισμός να ακολουθήσει νέα πορεία, ζητάει με τόλμη ο Λεωνίδας Κύρκος.
«Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή υπήρξε ένα λάθος που το πληρώσαμε με μια ήττα. Το εγχείρημα έφτασε στο τέλος του και δεν βλέπω να έχει περιθώρια εξόδου από αυτό το αδιέξοδο», υποστηρίζει ο ιστορικός ηγέτης της αριστεράς.
**Και επισημαίνει ότι «δεν τίθεται θέμα ηγεσίας, αλλά θέμα επανεκτίμησης της γραμμής και των μεθόδων» και θεωρεί κομβικό ζήτημα για τον Συναπισμό, αυτό των συνεργασιών και της απάντησης στο ερώτημα «μετά τον δικομματισμό, τι;».
* Πώς είδατε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών της 7ης Ιουνίου;
- Προσωπικά, και υποθέτω όχι μόνο εγώ, αλλά πολλοί, το βλέπουμε σαν μια σημαντική ήττα. Βλέπω ότι η επίσημη άποψη δεν είναι τόσο σαφής, αποφεύγει τον όρο «ήττα», όμως ευτυχώς αποφεύγονται και τα «καρυκεύματα» με τα οποία συνήθως επικαλύπτεται μια τέτοια ήττα. Πάντως εδώ τα πράγματα είναι καθαρά, πρόκειται για ήττα και χρέος μας είναι να αναλύσουμε σωστά τους λόγους για τους οποίους επήλθε και να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε την επίδοσή μας.
* Ποιοι νομίζετε ότι είναι οι βασικοί παράγοντες της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ;
- Η έλλειψη σαφούς πολιτικής, διότι στην πολιτική του Συνασπισμού επικάθησε ο ΣΥΡΙΖΑ με την αξίωση να καθορίζει αυτός την κατεύθυνση και την πολιτική. Το πιο κλασικό παράδειγμα, που δεν επιδέχεται αντίρρηση, είναι η περίπτωση της δεύτερης θέσης στο ευρωψηφοδέλτιο. Καρατομήθηκε ο Δ. Παπαδημούλης, ένας αναμφισβήτητα πετυχημένος ευρωβουλευτής. Για ποιο λόγο; Δεν δόθηκε καμία εξήγηση. Από ποιους επιχειρήθηκε αυτό και με ποια λογική; Στη θέση του τοποθετήθηκε μια συντρόφισσα, δεν την ξέρω, υποθέτω πως είναι αξιόλογη, αλλά που δεν είχε ώς τότε καμία επίδοση στα θέματα που καλούνταν να χειριστεί.
* Θα μπορούσε, όμως, κάποιος να επικαλεστεί το αποτέλεσμα του εσωκομματικού δημοψηφίσματος που έφερε τον Παπαδημούλη στην τρίτη θέση.
- Ποιος σκέφτηκε και ποιος το οργάνωσε αυτό το εσωκομματικό δημοψήφισμα; Πώς προέκυψε; Μάλλον στα καλά καθούμενα, για να αποκεφαλίσουν τον Δ. Παπαδημούλη και να έχουμε μετά σαν επιχείρημα ότι, τάχα, είναι καρπός ενός δημοψηφίσματος. Εγώ αμφισβητώ και το δημοψήφισμα και θεωρώ ότι η καρατόμηση Παπαδημούλη ήταν μια πράξη εύνοιας προς την αξίωση μιας συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία χαρακτηρίζεται για τις εξτρεμιστικές της τάσεις, της λεγόμενης ΚΟΕ. Από πού και ώς πού, όμως, η ΚΟΕ θα προσδιορίσει ποιος θα είναι ο δεύτερος ευρωβουλευτής;
* Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πολιτικό μέλλον με τη σημερινή του μορφή;
- Κατά τη γνώμη μου, ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή υπήρξε ένα λάθος. Το λάθος αυτό το πληρώσαμε με μια ήττα, διότι κατέληξε να αλλοιωθεί σε τέτοιο βαθμό η φυσιογνωμία και η γραμμή του ΣΥΝ, ώστε ο σκληρός πυρήνας του, οι αφοσιωμένοι σύντροφοι, στελέχη και μέλη μας, που χρόνια τώρα δίνουν τη μάχη για να επιβιώσει η προσπάθεια της ανανεωτικής αριστεράς, κυριολεκτικά τα είχαν χαμένα.
* Με τόλμη, θα προτείνατε την αποχώρηση του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ;
- Με το χέρι στην καρδιά, νομίζω ότι το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος του. Και σφραγίσθηκε με μια ήττα. Συνεπώς, δεν βλέπω περιθώρια να βγει από αυτό το αδιέξοδο. Δεν ξέρω τι άλλες σκέψεις μπορεί να υπάρξουν.
* Η «ανανεωτική πτέρυγα» έχει μέλλον στον ΣΥΝ ή βλέπετε αποχωρήσεις, διάσπαση, μετεγγραφές ίσως;
- Δεν νομίζω. Υπάρχει μια αρνητική πείρα από αυτό που αποκαλείτε «μετεγγραφές»! Νομίζω ότι εμείς που μείναμε και δώσαμε τη μάχη για τις ευρωεκλογές εκείνο που αναζητούμε, αυτή την ώρα, είναι να ξαναβρεί ο ΣΥΝ τα βασικά του χαρακτηριστικά, που είναι ο ριζοσπαστικός ευρωπαϊσμός, η εμμονή στον δημοκρατικό δρόμο προς τον σοσιαλισμό. Και δεν «μυρίζομαι» την τάση, κάποιοι να θέλουν να το «παίξουν» ως η αριστερή πτέρυγα της σοσιαλδημοκρατίας.
* Το ηγετικό δίδυμο Αλαβάνου - Τσίπρα τελικά λειτουργεί;
- Ας αφήσουμε και κάτι να διερευνήσει η συζήτηση που πρέπει να αρχίσει στα όργανα. Το δίδυμο αυτό πιστώθηκε μια δημοσκοπική έκρηξη, η συμβολή του Αλέκου Αλαβάνου ήταν σωστή, δεν είδα να προκύψει κάπου πρόβλημα. Ακόμα και η συζήτηση «γιατί πήγε ο Αλαβάνος στο debate, θα μπορούσε να πάει ο Τσίπρας», δεν θα άλλαζε το πράγμα ουσιαστικά. Οι δύο συνεργάζονται αρμονικά και δεν είναι εκεί η πηγή των κακών.
* Η ήττα φέρνει γκρίνια. Θα τεθεί θέμα ηγεσίας τώρα;
- Κατά τη γνώμη μου, και νομίζω ότι σε αυτό είμαστε όλοι σύμφωνοι, δεν τίθεται θέμα ηγεσίας. Αλλά, βεβαίως, τίθεται θέμα επανεκτίμησης και της γραμμής μας και των μεθόδων μας. Και επίσης, των σχέσεών μας με ολόκληρο τον δημοκρατικό χώρο.
* Σε ποια βασικά σημεία;
- Κεντρικό σημείο παραμένει το θέμα των συμμαχιών του Συνασπισμού. Το πρόβλημα ανέκυψε και πάλι έντονα μέσα από τη διαδικασία των εκλογών. Μεθαύριο θα βαδίσουμε στις εθνικές εκλογές. Υποστηρίξαμε με πάθος την ιδέα ότι ο δικομματισμός αποτελεί πηγή δεινών, όμως οφείλουμε να απαντήσουμε και στο «μετά τον δικομματισμό, τι»; Υπάρχει αναμφισβήτητα ένα πρόβλημα εξουσίας. Ο Φώτης Κουβέλης προσδιόρισε επιτυχώς, κατά τη γνώμη μου, ότι η αριστερά δεν μπορεί να αδιαφορεί για το περιεχόμενο της εξουσίας αυτής.
* Υπό ποιους όρους, λοιπόν, η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ;
- Αφήνω το θέμα να το διερευνήσουμε μέσα από μια συζήτηση που πρέπει να διεξαχθεί απροκατάληπτα, από τη στιγμή που τα συμπεράσματα από τις πρόσφατες εκλογές θα θέσουν τα προβλήματα σε νέα βάση. Θα έλεγα να ωριμάσουμε μαζί με τα πράγματα. Η άρνηση, όμως, ενός συστηματικού διαλόγου δεν βοηθάει καθόλου.
* Πώς βλέπετε τη δημιουργία του περίφημου τρίτου πόλου;
- Είναι κάτι που δεν με γεμίζει με ενθουσιασμό, αλλά δεν το απορρίπτω. Είναι δυνατή η δημιουργία, όμως αξίζει τον κόπο να δημιουργηθούν μεγάλες ελπίδες σε κάτι που είναι αβέβαιο; Πιστεύω ότι μετά τις εθνικές εκλογές θα προκύψει επιτακτικά η ανάγκη να πολλαπλασιασθούν οι προσπάθειες και για συνεργασία με τους Οικολόγους Πράσινους. Εμείς έχουμε κάθε λόγο η οικολογική διάσταση της πολιτικής να πάρει συγκεκριμένη πολιτική έκφραση και να εξασφαλιστούν συνθήκες ομαλής συνεργασίας.
* Χωράει και το ΚΚΕ στον πόλο;
- Κατά τη γνώμη μου, όχι. Πρέπει να τελειώνει αυτή η φλυαρία με το ΚΚΕ. Αυτό το κόμμα έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που δεν μπορεί κανένας να αγνοήσει. Είναι ένοχο για την καταστροφή του ενιαίου Συνασπισμού, που αποτελούσε στην εποχή του μια μεγάλη ελπίδα. Δεν παραγνωρίζω ότι υπήρχαν και άλλα λάθη. Να κρατήσουμε, όμως, ένα πράγμα: Το ΚΚΕ δεν μπαίνει σε καμιά συνεργασία αν δεν την ελέγχει απολύτως. Συνεπώς, οι εκκλήσεις να συνεργασθούμε είναι χωρίς περιεχόμενο.
* Η πρωτοφανής αποχή που σημειώθηκε, τι σας λέει;
- Είναι μια συνολική αποδοκιμασία του πολιτικού μας συστήματος, όλων των κομμάτων, γιατί στη συνείδηση του λαού όλα τα κόμματα απέτυχαν να δώσουν λύσεις. Το πολιτικό σύστημα όχι μόνο απέτυχε αλλά φορτώθηκε και ηθικές ευθύνες, ο λαός μένει με την εντύπωση ότι πίσω από την πλάτη του έγιναν πολλά. Δεν ήταν αποδοκιμασία μόνο της πολιτικής της Ν.Δ., αλλά αποτυχία όλων των πολιτικών που εφαρμόσθηκαν. Συνεπώς, η αναζήτηση στον χώρο της πολιτικής θα ενταθεί. Είναι εντολή προς όλα τα κόμματα να προσαρμοστούν, ώστε να ανταποκριθούν στο αίτημα να δοθούν λύσεις.
* Σας προβληματίζει το ποσοστό που κατέκτησε, τελικά, ο ΛΑΟΣ;
- Πολλοί τον υποτίμησαν τον Καρατζαφέρη. Είναι ικανό πρόσωπο, έχει προσδιορίσει τους στόχους του, το ακροατήριο μέσα στο οποίο κινείται και συνεπώς πρέπει να υπολογίζεται. Ο Καρατζαφέρης κτυπάει την πόρτα συμμετοχής στην εξουσία, και τη χτυπάει με τρόπο επιδέξιο. Πρότεινε τη συνεργασία με τη Ν.Δ., δεν έκλεισε δρόμους και κέρδισε. Μη δίνετε και μεγάλο βάρος στην άρνηση του Καραμανλή, η ιδέα κερδίζει έδαφος. Εκμεταλλεύεται τα φοβικά σύνδρομα του λαού, κυρίως την ανασφάλεια, και κάνει παιχνίδι. Είναι απειλή στο βαθμό που η αριστερά δεν αντιλαμβάνεται ότι στην ατζέντα είναι και αυτά τα θέματα. Τα επεισόδια του Δεκέμβρη τόνωσαν τα φοβικά σύνδρομα, και εμείς κάναμε αυτοκριτική για εκείνη την περίοδο. Τώρα είναι ανάγκη να τα ξανασκεφτούμε.
* Ο Γ. Παπανδρέου είναι ο κερδισμένος των εκλογών, ο Καραμανλής μπορεί να «γυρίσει» το παιχνίδι;
- Δεν θέλω να κάνω πρόβλεψη, η δυναμική των πραγμάτων δείχνει ότι ο μεν Καραμανλής δεν μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι, το έχει χάσει μέσα στο ίδιο του το κόμμα και το κόμμα έχει χάσει το παιχνίδι και την ψυχή του. Ο Παπανδρέου πάλι έχει την ευφορία της νίκης, που μπορεί να μην είναι απόλυτη, αλλά είναι σημαντική. Ομως, δεν πρέπει να θεωρεί ως δεδομένη την απόλυτη αυτοδυναμία του στις επόμενες εθνικές εκλογές.
ΕΞΩ ΟΙ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!
ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΥΓΗ:
Πρωτοβουλία για την αποχώρηση των αριστερών αντι-γραφειοκρατών απο τον Συνασπισμό και τη συγκρότηση νέας αυτόνομης ομάδας μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/06/2009
Σύντροφοι και συντρόφισσες μέλη του Συνασπισμού.
Γνωρίζουμε όλοι τι συμβαίνει μέσα στο κόμμα μας. Aς δούμε την αλήθεια κατάματα:
-Έχουμε ένα σωστό πολιτικό πρόγραμμα ψηφισμένο απο το 75 και το 85 τοις εκατό των τελευταίων συνεδρίων με κύριο άξονα την ενότητα της αριστεράς και τον αγώνα για την ανατροπή του νεο-φιλελευθερισμού.
-Έχουμε την Ανανεωτική Πτέρυγα που υπονομεύει διαρκώς αυτό το πρόγραμμα και επιθυμεί την διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Αποκoρύφωμα της διαλυτικής δράσης της Ανανεωτικής Πτέρυγας ήταν η ανοιχτή πριμοδότηση των Ο-Π και του ΠΑΣΟΚ απο μεσαία και τοπικά στελέχη της, την ίδια στιγμή που η ηγεσία της δήλωνε πειθαρχία στις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων.
-Πέρα απο το πρόβλημα ηθικής και δεοντολογίας που εγείρει η στάση της Ανανεωτικής Πτέρυγας, έχουμε και την αλλοίωση των χαρακτηριστικών του κόμματος μέσα από την πέρα από κάθε μέτρο συναλλαγή των ανανεωτικών με καθεστωτικά ΜΜΕ και γνωστούς τηλε-εισαγγελείς μεγαλοδημοσιογράφους, με σκοπό να προβάλουν τις θέσεις τους και να πλήξουν τον ΣΥΡΙΖΑ.
-Εκτός όμως απο τους ανανεωτικούς, έχουμε και μια «δειλή, μοιραία κι άβουλη αντάμα» αριστερή πλειοψηφία και ηγεσία, που δεν εφαρμόζει αποφάσεις, που συμβιβάζεται με τους ανανεωτικούς, που δέχεται να κάνει κωλοτούμπες για τον Δεκέμβρη, να συναντήσει τον Βαρδινογιάννη για τον Βοτανικό κ.λπ., για να μην δείξει οτι είμαστε αντι-συστημική δύναμη, και συντηρεί ένα μοίρασμα θέσεων και προμαχώνων μέσα στο ιδιότυπο κράτος της κομματικής γραφειοκρατίας της Κουμουνδούρου, περιφρονώντας τους χιλιάδες αριστερούς και αριστερές, μέλη του κόμματος που στη συντριπτική τους πλειοψηφία στηρίζουν την αντικαπιταλιστική και αριστερή στρατηγική και βλέπουν τις οργανώσεις τους να μη λειτουργούν, και στα media να εκπροσωπούνται απο τους ανανεωτές!
-Έχουμε και τις αριστερές τάσεις (Αριστερό Ρεύμα, Κοκκινοπράσινο Δίκτυο και Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση) που στην ουσία δεν κάνουν απολύτως τίποτα (με μεγαλύτερη την ευθύνη του Ρεύματος) για να αντιστρέψουν την κατάσταση, παρα μόνον συντηρούν έστω και ακούσια (αφού τίποτα δεν γίνεται και κανείς δεν συγκρούεται με κανέναν, παρα μόνον καταγράφουν δυνάμεις) τον παραγοντισμό, ερήμην των μελών του κόμματος που δεν συμμετέχουν σε τάσεις και κογκλάβια. Καλούμε την «Πρωτοβουλία» και το «Κοκκινοπράσινο», που κατα καιρούς έχουν αγγίξει όλα αυτά τα ζητήματα, να συνταχτούν μαζί μας.
Καλούμε τον σύντροφο πρόεδρο να μας απαντήσει:
Πώς είναι δυνατόν να θέλουμε να τα αλλάξουμε όλα στη χώρα και να μήν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα μέσα στο κόμμα μας;
Ποιος θα μας πιστέψει;
Επειδή θεωρούμε την κατάσταση στον Συνασπισμό μή αναστρέψιμη και ό,τι βλάπτει σοβαρά την υγεία κάθε υγιούς αριστερού, αλλα και κυρίως οτι θέτει σε κίνδυνο το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ:
Καλούμε όλους και όλες τις αριστερές και τους αριστερούς να αποχωρήσουμε μαζικά απο τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ και να αφήσουμε τα κλειδιά, τα εικονίσματα και τα γραφεία της Κουμουνδούρου στους ανανεωτικούς. Έτσι κι αλλιώς αυτοί δηλώνουν οτι θα φύγουν τελευταίοι! (Όταν θα έχουν διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ΣΥΝ).
Ας φύγουμε εμείς λοιπόν! Ας αλώσουν το «κόμμα» οι ανανεωτικοί κι ας κάνουν μόνοι τους ό,τι θέλουν. Όχι όμως να πάμε σπίτι μας (εκεί που ήμασταν έτσι κι αλλιώς τα πέτρινα χρόνια της ανανεωτικής ηγεμονίας στον ΣΥΝ) αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ, τη νέα μεγάλη ελπίδα της αριστεράς.
Προτείνουμε τη συγκρότηση μιας νέας συλλογικότητας Αριστερών - Αντικαπιταλιστών - μη δογματικών κομμουνιστών και ελευθεριακών, που σήμερα βρίσκονται εγκλωβισμένοι μέσα στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ. Αυτή η νέα συλλογικότητα θα εμφορείται απο τις αρχές της αυτο-οργάνωσης της οριζόντιας δομής και της απουσίας γραφειοκρατικών μηχανισμών, παραγόντων και αρχηγών, και θα λειτουργεί σαν αυτόνομη Συνιστώσα ή ομάδα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ! Όσοι δεν έκαναν κωλοτούμπες τον Δεκέμβρη ξέρουν πολύ καλά για ποιο πράγμα μιλάμε και ξέρουν επίσης ότι είναι ρεαλιστικό να γίνει, αρκεί να το αποφασίσουμε και να το πιστέψουμε.
Θέλουμε αυτή τη νέα συνιστώσα ή ομάδα να λειτουργήσει ως προωθητική δύναμη για την ανασυγκρότηση και οργανωτική αυτοτέλεια του ΣΥΡΙΖΑ σύμφωνα και με τις επιθυμίες των ανένταχτων συντρόφων και της πρωτοβουλίας του 2ου κύματος και ύστερα να απορροφηθεί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και να διαλυθεί. Αριστερά χωρίς δημοκρατία και συμμετοχή δεν είναι αριστερά. Εμπρός για την αυτο-οργάνωση όλων των αριστερών στον ΣΥΡΙΖΑ.
Για να συνεχισω στην προηγουμενη τοποθετηση μου και τωρα προς τα "αριστερα" ,ο ΣΥΝ δεν οριοθετηθηκε προς το ΚΚΕ, ενα κομα αντιδραστικο και συντηρητικο. Ισα ισα προσπαθησε να κανει και πολο(!) μαζι του εισπρατοντας την απορριψη αρα και την απαξιωση στους αριστερους ψηφοφορους.Αντι να προσπαθησει να διεμβολισει τους περιθωριοποιημενους ψηφοφορους του ΚΚΕ και να τους δοσει μια ελπιδα ανανεωσης τους αφησε στη σκληρη αγκαλια αυτου του μορφωματος που αποτελει παγκοσμιο φαινομενο.Δυστυχως το αριστερο ρευμα του ΣΥΝ λειτουργησε σαν νεοσυντρητικος κομμουνισμος μη μπορωντας και οι ιδιοι να απελευθερωθουν απο το παρελθον τους
Δεν θελω να κανω αναλυσεις περι δηθεν προβληματισμενου κοσμου που απειχε αλλα να σημειωσω οτι δημοσκοπικη αυξηση του συνασπισμου ειχαμε μετα την αναδειξη εκ νεου στην ηγεσια του ΠαΣοΚ του Γ.Παπανδρεου μετα το την αισθηση που δημιουργηθηκε οτι περιθωροποιειται το ρευμα Βενιζελου και αποβαλλονται οι εκσυγχρονιστες του Σημιτη.Επίσης μια αυξηση στο εκλογικο ποσοστο ου εγινε το 2007 μαλλον οφειλεται στις αστοχιες του Γ.Παπανδρεου.Ομως η ολη η ηγεσια του ΣΥΝ ηθελε να μιμηθει το ΠαΣοΚ του Ανδρεα και να σχηματισει ενα πλεοιοψηφικο ρευμα με πασοκους.Ομως αυτοι ακριβως οι προεδρικοι ψηφοφοροι ηταν οι πιο αμετακινητοι στο ΠαΣοΚ του Γιωργου.Απο την αλλη μερια ηταν συνεχεις οι επιθεσεις στις κυβερνησεις Σημιτη απογοητευοντας τους εκσυγχρονιστες ψηφοφορους και διωχνοντας τους απο τον ΣΥΝ.Οποτε με το κηρυγμα ενοτητας του Βενιζελου και την συμφωνια ΓΑΠ-Σημιτη ολοι επανηλθαν σε κανονικη τροχια .Το δυστυχημα ειναι οτι και οι ανανεωτες τυπου Παπαδημουλη ειναι το ιδιο επιθετικοι στο κυβερνητικο ΠαΣοΚ οπου υπερανω ηδεοληψιων ηταν μονο δυο ανθρωποι ,ο μακαριτης Παπαγιαννακης και ο μεγαλος Λεωνιδας Κυρκος.Οποτε δεν πρεπει να εχομε ελπιδες ανακαμψης για τον ΣΥΝ
«Από εδώ και εμπρός, αν ο Συνασπισμός δεν θέλει να ξαναβρεθεί πίσω από τις προσδοκίες των μελών του, των φίλων του και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, οφείλει να εκτιμήσει άμεσα την πραγματική εσωτερική του κατάσταση. Και να ανασυντεθεί, εξυπηρετώντας επεξεργασμένο συνεκτικό πολιτικό σχέδιο και όχι παγιωμένες εσωκομματικές παρέες και προσωπικές φιλοδοξίες. Φαίνεται ότι οι προϋποθέσεις υπάρχουν, όπως υπάρχει και η βούληση του κόσμου της αριστεράς. Αυτό που χρειάζεται είναι κάποιοι να στερηθούν τα κεκτημένα τους.»
Πολύ σωστά αγαπητέ Άγγελε Τσέκερη!
Πόσο εφικτό όμως είναι κάποιοι να στερηθούν τα κεκτημένα τους;
Ο politispittas θεωρεί "προσωπικές επιθέσεις εναντίον του Λεωνίδα Κύρκου" όσα αντίθετα προφανώς έγραψαν ή είπαν κάποιοι για τις δηλώσεις του Λεωνίδα.
Προφανώς ο Λεωνίδας κατέχει την απόλυτη αλήθεια και ως άλλο ιερατείο δεν επιδέχονται κριτικής οι δηλώσεις του.
Η Ελένη Σωτηρίου (και στο πρόσωπό της όλος ο ΣΥΡΙΖΑ) όμως δέχθηκε προσωπικές επιθέσεις για δηλώσεις που ΔΕΝ έκανε.
Γι’ αυτό τι έχει να πει ο politispittas;
Άλλο Λεωνίδας και άλλο Ελένη;
Επειδή ο politispittas δεν μπορούσε στις τηλεοπτικές συζητήσεις να ξεχωρίσει αυτά που έλεγαν οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ από όσα έλεγαν οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ αυτό τι σημαίνει; Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αλλάξει πολιτική; Ή ότι στο ΚΚΕ υπάρχουν ακόμα αριστεροί;
Βέβαια ο politispittas δείχνει να αγνοεί ότι στις τηλεοπτικές συζητήσεις πολλοί λίγοι ήσαν οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ. Οι περισσότεροι ήσαν εκπρόσωποι του εαυτού τους!
Απλά τα κανάλια καλούσαν συγκεκριμένα "πρόσωπα" και δεν ζητούσαν από το ΣΥΡΙΖΑ εκπροσώπους. Και τα "πρόσωπα" αυτά αντί να αρνηθούν, πήγαιναν και έλεγαν τα "δικά τους" και όχι αυτά που εκφράζονταν από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
Και βέβαια, μετά την εκλογική ήττα, τα "πρόσωπα" αυτά πρώτα στα κανάλια (θα) ήσαν την Κυριακή το βράδυ. Βλέπετε έχουν πάρει εργολαβικά την τηλεοπτική εκπροσώπηση του χώρου αυτού. Αυτοί ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν! Οι άλλοι όμως δεν βλέπουν;
Ξαναρωτώ, πόσο εφικτό είναι κάποιοι να στερηθούν τα κεκτημένα τους;
ΑΜΑΝ ΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ
Κάποιος είπε κάποτε ότι "στην Ελλάδα, το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα είναι ο αριστερός."
Αν πιστέψουμε τη σημερινή Ελευθεροτυπία, οι διαπραγματεύσεις που κάνει ο Μέγας Αριστερός και υπερασπιστής των Απανταχού φτωχών Λάκης Λαζόπουλος με τον Alpha έχουν ως εξής:
Ζητάει για τη νέα σεζόν........ 5.100.000 για 30 εκπομπές.
Δηλαδή 170.000 ευρώ ανά εκπομπή.
Με δεδομένο ότι ο καθαρός χρόνος (εκτός διαφημίσεων) είναι περίπου 2 ώρες, αυτό σημαίνει ότι το "ταλέντο" Λάκη του Αριστερούλη εκτιμάται από τον ίδιο σε 1.416 ευρώ ανά λεπτό!
Χωρίς να υπολογίζεται το added value και τα "παράπλευρα έσοδα" όπως π.χ. η τζάμπα διαφήμιση του θεάτρου του, ή οι πωλήσεις δικαιωμάτων.
Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα ο Λάκης ο Αριστερούλης πούλησε τα δικαιώματα προηγουμένων εκπομπών σε εκδοτικό οίκο για ...μόλις 7.000.000 ευρώ (Επτά Εκατομμύρια Ευρώ!!!)
τι να κάνει κι ο Σύριζα. Ξεπερασμένα αναμασήματα ιδεολογιών και τίποτα παραπάνω.Καμμία πρακτική που να ωφελεί τον τόπο.
ΑΠΟ gatouleas.wordpress.com: .
....Μετατράπηκε από την «ενότητα στη δράση» στο «ενότητα των αντιπαρατιθέμενων». Στο εσωτερικό του δεν υπήρχαν διαφορετικές απόψεις του κινήματος αλλά διαφορετικές και αλληλοσυγκρουόμενες κοινωνικές ομάδες. Η γενια που «πάλεψε την αναθεώρηση του άρθρου 16» έπρεπε να πειστεί να θεωρεί συντρόφους τη Ρεπούση και την ΑΡΜΕ, αυτούς που αποκαλούσε «τσάτσους της Γιαννάκου». Οι συνδικαλιστές που προσπαθούσαν να πολεμήσουν τη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, έπρεπε να είναι «σύντροφοι» με «συνδικαλιστές» που συναινούσαν σε αυτή. Προσπάθησε ο ΣΥΡΙΖΑ να μαζέψει στο κόμμα και τα πιτσιρίκια που έκαναν ντου στα αστυνομικά τμήματα αλλά και τους μπάτσους, τους Κουβέληδες και Κύρκους που αγανακτούσαν στα σπασίματα.
Η επιλογή να διατηρηθούν και οι δύο κοινωνικές ομάδες εντός, τον οδήγησε σε ένα ιδιότυπο πολιτικό stand off, όπου αδυνατούσε να αρθρώσει την οποιαδήποτε πολιτική πρωτοβουλία. Για να μη τρομάξει κανέναν, δεν διαμόρφωνε προτάσεις και πρωτοβουλίες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να γίνει ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ. Η ηγετική του ομάδα είναι φανερό πως ζηλεύει αφάνταστα την πολυσυλλεκτικότητα του μεγάλου αδερφού. Ξεχνά, όμως, το δρόμο που έχει διαβεί το ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να κόψει δρόμο. Από την ανυποληψία του 2000, επιχειρήθηκε ένα δημοσκοπικό και εκλογικό άλμα μετά από 8 χρόνια χωρίς να επιχειρηθεί η οργανική σχέση με κοινωνικές ομάδες. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να εκφράσει «όλη» την κοινωνία, χωρίς να στρώσει τον κώλο της να οργανώσει και να εκφράσει κατ` αρχήν έστω ένα σωματείο, μια Κούνεβα. Τουλάχιστον το ΠΑΣΟΚ, πρώτα έπαιρνε την κυβέρνηση κα μετά «ξεπουλούσε». Εδώ «μαλάκωναν» το λόγο τους πριν βγάλουν καν τους βουλευτές…
Συμπερασματικά, τα πράματα δεν είναι άσχημα. Η κοινωνία αντιδρά στις δεξιές προτάσεις της ΝΔ. Αυτό που είναι πράγματι ανησυχητικό είναι η απολίτικη στάση της ηγεσίας της αριστεράς. Θα κρίνουν «εξ ιδίων τα αλλότρια» και θα συνεχίσουν να λειτουργούν σπασμωδικά και με ταχτικισμούς.
Οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν το αργότερο σε 8-9 μήνες, μπορεί να γίνουν μαρτύριο για την αριστερά. Η πίεση που θα ασκήσει το ΠΑΣΟΚ πάνω τους θα είναι αφόρητη με κύριους αποδέκτες Οικολόγους-ΣΥΡΙΖΑ.
Έχω την εντύπωση πως ο ΣΥΝ, με πρώτο-πρώτο τον Αλαβάνο, θα επιχειρήσει μια κεντροαριστερή στροφή συνεργασίας με τους Οικολόγους. Επειδή αυτοί οι άνθρωποι είναι ταχτικιστές και εκλογιστές, μόνο ένα συμπέρασμα μπορούν να διαβάσουν από τις εκλογές. «Με το ΣΥΡΙΖΑ πήραμε όσα και μόνοι μας. Οι Οικολόγοι έχουν ένα 3,5% που μας φέρνει και τους δύο στο 8.» Πλέον την πορεία να μεταμορφωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια «θεσμική και με θέσεις» πρόταση διαλόγου στο ΠΑΣΟΚ, τη θεωρώ τετελεσμένη. Να υπενθυμίσω τη στάση του Αλαβάνου στο debate, όπου σταμάτησε την πολεμική στους Οικολόγους.
Οι ριζοσπαστικές δυνάμεις στο ΣΥΡΙΖΑ έχουν ελάχιστες δυνατότητες πλέον. Όχι γιατί δεν υπάρχουν επιχειρήματα να εξηγήσουν το φτωχό 4,7%… Όχι γιατί η κεντροαριστερά δεν παραμένει συνταγή ήττας και οριστικής διάλυσης του σχηματισμούς… Αλλά γιατί δεν προσπάθησαν να κάνουν κάτι «απλό»… Να διαμορφώσουν μια στοιχειώδη αντιπολίτευση εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Να κάνουν ότι έκαναν και οι Ανανεωτικοί. Σε κρίσιμες στιγμές του κινήματος σιώπησαν… Τη ώρα που έβγαιναν Κουβέληδες και μιλούσαν για «αριστερισμούς» του ΣΥΡΙΖΑ, θα έπρεπε να υπήρχαν αντίστοιχες φωνές… Να έβγαιναν πχ 10-20-50 συνδικαλιστές και να κατηγορούσαν δημόσια τη συναινετική στάση της Αυτόνομης Παρέμβασης για την Κούνεβα. Όχι, όμως… Έμειναν εγκλωβισμένοι στα παζάρια των γραφείων, ελπίζοντας να είναι «με το μέρος των νικητών». Τώρα δεν μπορούν να αρθρώσουν ένα στοιχειώδες «εμείς τα λέγαμε», όπως κάνουν κάτι Παπαδημούληδες. Κι έτσι θα πρέπει να απολογηθούν για μια πολιτική που δεν χάραξαν οι ίδιοι, και , εν τέλει, διαφωνούν μαζί της.
Για μένα υπάρχει μια και μόνη λύση…
Η συγκρότηση μιας πολιτική αντιπολίτευσης. Μιας αντιπολίτευσης που να θέλει να εκφράσει τα κοινωνικά κινήματα με όλες τις απόψεις τους.
Μιας παράταξης που να προσπαθεί να χτίζει σωματεία, να οργανώνει αγώνες για δημόσιους χώρους και όχι γήπεδα, να ανοίγει τα πάρκα στους πολίτες έλληνες και μετανάστες και να κοντράρει τις φασιστικές παρακρούσεις όπου εμφανίζονται.
Μιας παράταξης που να είναι οργανωτικός ιστός των αγώνων κι όχι διαμεσολαβητής…
Λοιπόν:
ΣΤΥΡΙΖΑ,ΣΤΥΡΙΖΩ και θα ξαναΣΤΥΡΙΞΩ.
Διάλογος,σημαίνει να στρωθούμε κάτω και να δούμε,πώς μπορούμε να βοηθήσουμε.Λίγοι νομίζω τα κάνουνε.
Εάν δεν αλλάξουμε ΟΛΟΙ νοοτροπία,στα ίδια και τα ίδια θα είμαστε.Τι θα πεί "ανανεωτές" και τι "πλειοψηφία"/
Τι έχουν να χωρίσουνε λευκαοί και νέγροι εργάτες?????
Οσο για το άν ,έτσι και αλλιώς,τα ίδια ποσοστά θα πιάναμε επειδή η κοινωνία είναι συντηρητική<που γράφει κάποιος φίλος,διαφωνώ.
Ας μην ξεχνάμε την Ισλανδία,την Πορτογαλία,την Γαλλία.Τα αντίστοιχα κόμματα πήγαν πολύ καλά.Μέλη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς όλα.
Αλλωστε.στο καθεστώς της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και,εφ'όσον συμμετέχουμε σε αυτήν,πρέπει να μας απασχολούν και τα ποσοστά.
Μεγάλο ποσοστό ή καλό ποσοστό,επιτρέπει να ακούγεσαι καλλίτερα,λόγω του μεγαλύτερου αριθμού βουλευτών.Νομίζω.
VItami psifizes ton SYN tis Damanaki kai toy Kostantopoulou....Sygxaritiria...Ton SYN toy Mastrixt klt...K dn psifizete ton enotiko SYRIZA...K g ayto p les g t PASOK apla thymisoy tn Italia me ti kyvernisi Pronti...Dn 3ero psos aristeri syberfora eina ayti...anarotisoy ligo...
Eleos me to Kyrko pia...Diladi k alloi vasanistikan k perasn oli tin istoria tis aristeras...Exei isos tin pio oportoynistki stasi genika...K o M.Glezos eksisoy istoriko stelexos ekane 1 protasi i opoia perase san na min akoystike pote apo tn ananeotiki pteryga toy SYN...K sygnomi,an thigontai palioteroi emoy, tosa xronia eidame pos tn katentise tn aristera o Kyrkos k o kathe Kyrkos...Dialyetai to KKE esoterikoy k dimoyrgeitai i EAR m t diaspasi tis metepeita AKOA(tote KKE esoterikoy AA)...Symmetexei sto SYN poy psifizei to Mastrixt(sygnomi an grafetai allios), ktl....
Symmetexo sto SYRIZA k to theoro t poio omorfo pragma poy exei dimoioyrgisei i aristera...I Istoria apedeikse oti ta provlimata pada itan megalytera apo 1 kako pososto(gia kaopoys kako)...
Ο politispittas ειπε: "Ο ΣΥΡΙΖΑ ως πολυσυλλεκτικός φορέας δεν ωρίμασε τόσο ώστε να αρθρώσει έναν ομογενοποιημένο και πειστικό λόγο με πολιτική καθαρότητα."
Ο συριζα έχει τις πιο δημοκρατικές διαδικασίες απο όλα τα κόμματα για την εκλογη ανθρώπων σε θέσεις, ή για την δημιουργία/διατύπωση των θέσεών του και οι διαφωνίες που αναπόφευκτα δημιουργούνται είναι η αφετηρία για βελτίωση (όταν υπάρχει και σχετική διάθεση).
Ότι πρόβλημα και να έχουν οι ανανεωτικοί, η λύση πρέπει να βρεθεί εκ των έσω, κι όχι με κλαψουρίσματα στα κανάλια γιατί η "εξαγωγή εσωτερικών διαφωνιών" στα μίντια και δη προεκλογικά φέρνει πρωτίστως μείωση ψήφων (που τόσο ενδιαφέρει τους ανανεωτικούς).
Στην τελική όσες διαφορές και να υπάρχουν περί πολιτικής, καλούνται οι συνεπιβαίνοντες στο καράβι (και εφ'όσον επιθυμούν να βρίσκονται σε αυτό) να κρατήσουν αυτά που τους ενώνουν, και να συμπορευτούν. Όχι να κλαίγονται σε στυλάκι "..τα 'λεγα εγώ" και να κάνουν και επίκληση στην αυθεντία του Κύρκου. Αυτό θυμίζει εκβιασμό!
Ακόμα και ο Κύρκος, όταν ήταν ανανεωτής πριν 10-20 χρόνια, είχε νόημα. Εν έτει 2009 η ανανεωτική του τάση φαντάζει οπισθοδρόμηση.
Και η προσωπική μου άποψη: α) Οι περισσότεροι νέοι που θα ψήφιζαν συριζα πήγαν για μπάνιο επειδή γνωρίζουν οτι οι Ευρωεκλογές είναι ήσσονος σημασίας, όχι επειδή δεν μπήκε πρώτος η δεύτερος στο ψηφοδέλτιο ο τάδε β) Κύριοι 'ανανεωτές' του συριζα, η 'ανανέωσή' σας βρωμάει ΠΑΣΟΚ και φορμόλη..
Είναι η πρώτη φορά από την ίδρυση του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ που ψηφίζω άλλο κόμμα και συγκεκριμένα τους οικολόγους Πράσινους.
Οι λόγοι περιγράφονται παρακάτω:
- Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε καμία σχέση με τον ΣΥΝ που εγώ ψήφιζα τόσα χρόνια. Που είναι ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός, το πολιτικό ήθος, οι αναζητήσεις και οι προτάσεις του τότε ΣΥΝ. Σήμερα βλέπω ένα ΣΥΡΙΖΑ που ταυτίζετε με το ΚΚΕ στις περισσότερες επιλογές του και ενώ είναι κατά του δικομματισμού δεν έχει ουσιαστικά καμιά εναλλακτική επιλογή. Προσπαθεί να απευθυνθεί σε όλους και τελικά δεν πείθει κανένα.
- Θα περίμενα μια που πρόκειται για ευρωεκλογές να μιλάγαμε για τα θέματα της Ευρώπης. Όλα βέβαια τα κόμματα μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ έκαναν την προεκλογική τους εκστρατεία σαν να είχαμε βουλευτικές εκλογές. Τι γυρεύανε οι αρχηγοί των κομμάτων σε αυτό το «πράμα» που ονομάσαμε debate που όχι μόνο διάλογος για την Ευρώπη δεν έγινε αλλά επικράτησαν οι προβοκατόρικες ερωτήσεις. Για μένα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έπρεπε να μετέχει καν.
- Ο ΣΥΡΙΖΑ το τελευταίο καιρό μιλούσε για την ανάπτυξη των κινημάτων. Τα κινήματα βέβαια εδώ και δεκαετίες αναπτύσσονται από το σύνολο της αριστεράς και το αποτέλεσμα είναι η κοινωνία να βαδίζει δεξιότερα. Αλήθεια το κίνημα του Δεκέμβρη τι έγινε; Μήπως το στείλαμε στο σπίτι του; Μήπως τα κινήματα τελικά δεν χρειάζονται ηγεμονισμούς και καθοδηγητές;
- Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ σαν ένα τέρας που θέλει να τον κατασπαράξει. Το ΠΑΣΟΚ το μόνο που θέλει είναι η αυτοδυναμία. Άλλωστε δεν πρόλαβαν να βγουν τα exit poll και ο Βενιζέλος με το γνωστό ήθος που τον διακρίνει δήλωνε ότι το ΠΑΣΟΚ με αυτά τα ποσοστά βγαίνει αυτοδύναμο στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Το θέμα είναι ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό θέλει γιατί μια συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ θα τον οδηγούσε στον άδη! Δυστυχώς είτε το θέλουμε είτε όχι την στιγμή που δεν θέλουμε τον δικομματισμό πρέπει να βρούμε μια βάση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ και να μην ακούσω τώρα ότι μας χωρίζουν πολλά αφού ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά ούτε και το ΠΑΣΟΚ έχουν ένα στοιχειώδες πολιτικό πρόγραμμα πέρα από κάποιες εκθέσεις ιδεών!
- Το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ απέτρεπε από μόνο του τον προοδευτικό κόσμο που κάποτε ψήφιζε τον ΣΥΝ. Γιατί να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ για να βγάλω την κ. Σωτηρίου από την ΚΟΕ την στιγμή που ο Τρεμόπουλος από τους ΟΠ με εκφράζει περισσότερο και υπάρχει κίνδυνος μετά την συντονισμένη κίνηση όλων των κομμάτων από το ΛΑΟΣ έως το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ να μείνει εκτός Ευρωβουλής;
- Δυστυχώς κόμματα όπως το ΛΑΟΣ φαίνονται ότι πείθουν πολύ καλύτερα τον κόσμο από εμάς. Μήπως κλείνουμε τα μάτια σε υπαρκτά προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας και αναλωνόμαστε σε ανούσιες θεωρίες;
Η μόνη λύση για μένα είναι η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ που το μόνο που κατάφερε είναι να αναδείξει την διαφορετικότητα των συνιστωσών του παρά αυτά που τους ενώνουν και η προσέγγιση του ΣΥΝ με τους ΟΙ. ΠΡ. στην συνέχεια χρειάζεται η δημιουργία μιας πολύ προσεκτικής προγραμματικής βάσης με το ΠΑΣΟΚ.
Έχω βαρεθεί πια τον δικομματισμό στην Ελλάδα τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία για να τα καταφέρουμε. Ας αφήσουμε τις ουτοπικές θεωρίες του τρίτου πόλου και να δούμε την πραγματικότητα μέσα στα μάτια.
Ένας αγανακτησμένος φίλος του ΣΥΝ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ηττήθηκε. Απλά δεν κατάφερε να αυξήσει το ποσοστό του και να αποτελέσει μία διέξοδο από το δικοματισμό. Σε αυτό βέβαια μην ξεχνάμε και το ρόλο των ΜΜΕ, όπου εξαφάνισαν τελείως Τσίπρα και Αλαβάνο από το πολιτικό σκηνικό πριν τις εκλογές. Δεν τους βολεύει ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα εξακολουθήσω να στηρίζω ΣΥΡΙΖΑ έστω και αν δε συμφωνώ σε κάποιες θέσεις τους. Για μένα είναι η μόνη εναλλακτική λύση!
Αντιγράφω από το άρθρο του Τσέκερη :
«Αλλά εξίσου μπορεί να επικαλεστεί κάποιος τη συμβολή των ίδιων στελεχών στην συστηματική αποδόμηση της δημόσιας εικόνας του κόμματος, ειδικά τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Και βεβαίως τη συμμαχία τους με κάθε κομμάτι του πολιτικού συστήματος που μας εγκαλεί για οτιδήποτε, προκειμένου να εκβιάσουν την κεντροαριστερή στροφή, σε πείσμα της πλειοψηφίας των μελών.»
Όλο το περιεχόμενο της πολεμικής μεταξύ «Ανανεωτικών» και «Αριστερών», συνοψίζεται σ’ αυτήν την παράγραφο. Όσο άδικο και άστοχο είναι να εγκαλούνται συλλήβδην ως προδότες όσοι προκρίνουν τη συνεργασία με την καθ’ ημάς σοσιαλδημοκρατία, άλλο τόσο προκλητική είναι η στάση συγκεκριμένων στελεχών του ΣΥΝ (ιστορικών και νεώτερων), οι οποίοι έχουν κατσικωθεί στα γραφεία της Κουμουνδούρου και, φευ, στα τηλεπαράθυρα.
Κι αν ο Τσέκερης –ορθά ποιών προκειμένου να κρατήσει ισορροπίες- αποφεύγει να κατονομάσει τα πρόσωπα και πράγματα, εγώ δεν έχω κανένα λόγο να μην το κάνω.
Δεν υπάρχει λοιπόν, σύντροφοι ανανεωτικοί, κανένα θέμα με όλους εσάς που, σύμφωνα με την ανάλυση της πραγματικότητας που κάνετε, καταλήγετε σε διαφορετικά από την πλειοψηφία συμπεράσματα. Όπως δεν υπήρξε ποτέ θέμα με τον Παπαγιαννάκη ή τον Κουβέλη (τουλάχιστον μέχρι πρότινος). Στο κάτω-κάτω θα ήταν σχιζοφρενικό να καλείς σε διάλογο την «αριστερά» του ΠΑΣΟΚ και ταυτόχρονα να μην ανέχεσαι τη δική σου αντίστοιχη συνιστώσα.
Να θυμίσω άλλωστε πως όταν οι «Ανανεωτικοί» ξεσπάθωσαν εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ με σύνθημα «ως εδώ», συγκλήθηκε το διαρκές συνέδριο του κόμματος που με απόλυτη πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ του εγχειρήματος. Δεν φιμώθηκε κανένας. Απλώς η πλειοψηφία έχει άλλη άποψη.
Αντίθετα όμως υπάρχει τεράστιο θέμα με εκείνα τα στελέχη του ΣΥΝ, που συνολικά προέρχονται από την Πτέρυγα και που επιμένουν να διαστρεβλώνουν στα μάτια του συνόλου της κοινωνίας τη βούληση και τις απόψεις των μελών και των υποστηρικτών τόσο του ΣΥΝ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί –ας μην το ξεχνάμε αυτό- κοινοβουλευτικό κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι ο ΣΥΝ. Και μπορεί μεν ο ΣΥΡΙΖΑ να ξεκίνησε ως «συμμαχία εκλογικής επιβίωσης του ΣΥΝ» πριν μερικά χρόνια (Α. Αλαβάνος στη 2η Συνδιάσκεψη), όμως η ίδια η θέληση των ανθρώπων τους οδήγησε τη συμμαχία αυτή πολύ μακρύτερα.
Είναι ως εκ τούτου μη ανεκτή η στάση των κ.κ. Μαργαρίτη, Χατζησωκράτη κτλ, που με το έτσι θέλω και τις ευλογίες των καναλαρχών διαστρεβλώνουν συλλογικές αποφάσεις και σκορπούν θολούρα στην κοινωνία. Για να μην αναφερθώ στις τακτικές εκβιασμού που συστηματικά ακολουθούν κάθε φορά που ηττώνται πολιτικά μέσα στο κόμμα.
Σ’ αυτούς λοιπόν απευθύνομαι –και φαντάζομαι πολλοί ακόμα- και τους προτείνω τρεις (3) εναλλακτικές λύσεις :
α) Να θέσουν μια φορά έστω υποψηφιότητα για να μετρήσουν πραγματικά την απήχησή τους στην κοινωνία
β) Να εγκαταλείψουν την τακτική τους της φθοράς εκ των έσω και να συμμορφωθούν με τις συλλογικές αποφάσεις. Υπάρχει απόφαση της ΠΓ για την τηλεοπτική εκπροσώπηση ή όχι;
γ) Ας ακολουθήσουν τους άλλους τεράστιους ηγέτες της Αριστεράς στη στοργική αγκαλιά του ΠΑΣΟΚ. Αλλά να είναι πολιτικά έντιμοι και να το κάνουν τώρα. Και ο νοών νοείτω.
Επιπλέον όμως απαιτώ να μην τους ξαναδώ να εμφανίζονται σε τηλεοπτικό πάνελ. Δεν εκπροσωπούν άλλον από τον εαυτό τους. Κάτι σαν τον Κουναλάκη, που καλούνε τα κανάλια ως εκφραστή της σύγχρονης Αριστεράς, όποτε θέλουν να μας εκνευρίσουν. Βαρέθηκα να απολογούμαι κάθε φορά για τη διγλωσσία που δια της βίας επιβάλλουν από τις διάφορες συχνότητες. Και η ηγεσία έχει τεράστια ευθύνη σ’ αυτό. Οφείλει να την αναλάβει.
Συμπέρασμα : αν η ήττα στις ευρωεκλογές οφείλεται σε δυο βασικούς παράγοντες, ο ένας έχει ονοματεπώνυμο.
"...και δεν ητήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι προσδοκίες για ψηλότερο εκλογικό ποσοστό ηττήθηκαν. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ηττηθεί ΄την στιγμή που θα χάσει τον κινηματικό του προσανατολισμό και την ικανότητά του να συνθέτει."
karibou
ΣΤΥΡΙΖΑ
Δυστυχώς ζούμε σε μια κοινωνία αμόρφωτων και παραπληροφορημένων.
Πρόσφατα έμαθα πως μια γνωστή μου αλβανικής καταγωγής χείρα με 2 παιδιά , που εργάζεται σαν καθαρίστρια σε γραφεία , με ότι αυτό συνεπάγεται , ψήφισε ΝΔ..
Ένας συγγενής μου αγρότης , που ακόμα και τώρα τον στηρίζουν οικονομικά όλοι οι συγχωριανοί του, ψήφισε ΛΑΟΣ. Κατηγορεί τους ξένους ότι του παίρνουν τη δουλειά . (Βέβαια οι ελάχιστοι μετανάστες που βρίσκονται στην περιοχή, δεν ασχολούνται με αγροτικές εργασίες).
Ένας γνωστός μου, διαβασμένο παιδί, σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, ψήφισε Χρυσή Αυγή , έτσι για πλάκα (δυστυχώς είναι αλήθεια, έπεσα από τα σύννεφα και εγώ).
Μέχρι και πανεπιστημιακός καθηγητής προσκείμενος στο χώρο της αριστεράς (ΚΚΕ) , πρόσφατα αναμασούσε το γνωστό ποίημα : Δε συμφωνώ με τον Καρατζαφέρη , αλλά πράγματι υπάρχει πρόβλημα με τους λαθρομετανάστες . Πρέπει να φύγουν. Δεν είμαι ρατσιστής αλλά κατάντησαν Καμπούλ την Αθήνα.
Όλοι έχουμε χιλιάδες τέτοια παραδείγματα . Τα ζούμε καθημερινά. Δυστυχώς η προπαγάνδα έχει αποδέκτες και θύματα σε όλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνίας.
Και σε όλη αυτή την ιστορία τα αριστερά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κτλ) θυμίζουν ζητιάνους που μαλώνουν έξω από το τείχη της Αυτοκρατορίας ( της ΝΔ του ΠΑΣΟΚ και πλέον και του ΛΑΟΣ), για το ποιος θα δαγκώσει το μεγαλύτερο κομμάτι από τα αποφάγια τους .
Η άποψή μου λοιπόν για το θέμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι :
1)Όποιος από τους συντρόφους θέλει να ακολουθήσει τη Δαμανάκη στο ΠΑΣΟΚ , ας το κάνει. Δεν τον κρατά κανείς. (Στην τελική, στο πιθανότερο σενάριο που δείχνει το ΠΑΣΟΚ μελλοντική κυβέρνηση, ας υπάρχουν και άνθρωποι λίγο πιο προοδευτικοί). Το ίδιο ισχύει και για αυτούς που βολεύτηκαν στις καρέκλες τους.
2)Οι εναπομείναντες , οι πραγματικοί αγωνιστές, οφείλουν να προσεγγίσουν όλες τις δυνάμεις της αριστεράς . Ξέρω πως είναι δύσκολο. Και η ιδέα όμως του ΣΥΡΙΖΑ στην αρχή φάνταζε ακατόρθωτη. Αν πράγματι ενδιαφέρονται για τα προβλήματα του λαού και των πολλών , οφείλουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους. ( Αυτό περισσότερο αφορά τον Περισσό).
3)Διαρκής προσπάθεια αποκατάστασης της αλήθειας , με ευθύτητα και χωρίς “στρογγυλέματα”. Προβολή των θέσεων με κάθε τρόπο και ευκαιρία.
Το πρόβλημα κατά τη γνώμη μου είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει "χώρο" πολιτικό στην γεωγραφία της πολιτικής. ΔΕΞΙΑ - ΚΕΝΤΡΟ - ΑΡΙΣΤΕΡΑ - ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ. Έχασε δυστυχώς τη δυνατότητα να επικρατήσει στην αριστερά, οπότε το πρόβλημα θα το είχε σήμερα το ΚΚΕ. Επίσης, όσο δεν απαντάει στο ερώτημα της κυβέρνησης, ποιος θα κυβερνήσει αυτή τη χώρα, εφόσον λέμε όχι στις αυτοδυναμίες και στις μονοκομματικές κυβερνήσεις, θα καταγράφεται ως κόμμα διαμαρτυρίας και μόνο, άντε και λίγο κινηματικό με μπόλικο καπέλωμα στα κινήματα και μπόλικη υποκρισία. Αυτό εισπράττει δυστυχώς ο μέσος ψηφοφόρος - πολίτης. Άρα εδώ είναι τα "κιλά" του και ίσως λιγότερα την επόμενη φορά. Άλλωστε τα μικρομάγαζα που τον απαρτίζουν, εκτός από τον ΣΥΝ, τόσα χρόνια που προσπαθούν με τον ίδιο τρόπο να επιβιώσουν, αυτό δείχνει. Μαθήματα πολιτικής δεν έχουν κάνει ποτέ τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ;; Γιατί αναρωτιούνται για τα ποσοστά;; δεν τα περίμεναν;; Τί έχει άραγε αλλάξει στην κοινωνία για να μπορέσει η αριστερά να περάσει (αθροιστικά με το ΚΚΕ) το 20% στην Ελλάδα;;
@Αλή LOL
+ ΣΦΥΡΙΖΑ , ΞΥΡΙΖΑ.
Από όλα τα σόλο που άκουσα πρέπει να πω ότι μου άρεσαν περισσότερο τα σόλο του κ. Μπαζιωτόπουλου. Θα ήθελα να προσθέσω κι εγώ μια νότα +1. (Μόλις είδα ότι σχολιάζει και το όνομα ΣΥΡΙΖΑ... δεν αντέγραψα παντως)
Κάτι τέτοιες συζητήσεις, άρθρα και φιλοσοφίες του αέρα και σε μια περίεργη διάλεκτο που δεν πολυκαταλαβαίνω (αν και γλωσσομαθής) με κάνουν να σιχαίνομαι την πολιτική. Με συγχωρείτε για την ενόχληση. Δεν ξαναδιακόπτω.
@DreamDancer,
προτείνω δύο ονόματα.
1) ΤΣΥΡΙΖΑ, 2) ΞΕΨΥΡΙΖΑ