Να ποινικοποιηθούν ανικανότητα και... καπότες

Αν υπήρχε σήμερα στην Ελλάδα ένα κίνημα αυθεντικό –στα αυθεντικά κινήματα το χιούμορ είναι πιο αποτελεσματικό όπλο από τις βαριοπούλες και τα κουμπούρια- στην επόμενη διαδήλωση όλοι θα φορούσαν αποκριάτικες μάσκες του Καραμανλή, του Μαρκογιαννάκη ή του Δένδια. Γιατί προφανώς μόνο με χιούμορ μπορεί να αντιμετωπιστουν οι χθεσινές κυβερνητικές εξααγγελίες, με τις οποίες ποινικοποιείται και καταδικάζεται με βαριές ποινές η αμφίεση με κουκούλα και η απόκρυψη των χαρακτηριστικών, αν συνδιάζεται με την τέλεση αξιόποινων πράξεων.

Τα μνημειώδη νέα μέτρα, που δεν αποτελούν πρωτοβουλία του υπουργού Δικαιοσύνης αλλά εγκρίθηκαν από την κυβερνητική επιτροπή στην οποία προήδρευσε ο Κ. Καραμανλής, είναι απολύτως χαρακτηριστικά της αβάσταχτης ελαφρότητας και ανικανότητας του “καταλληλότερου” και της κυβέρνησης. Αδυνατώντας να αντιμετωπισει το πρόβλημα της αυξανόμενης εγκληματικότητας, φοβούμενος ότι στις δημοσκοπήσεις θα κατρακυλίσει παραπάνω μετά τα επεισόδια στο Κολωνάκι, ο κυβερνητικός θίασος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα θέματα δημόσιας τάξης καθώς και τα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα είναι θέμα αμφίεσης.

Το πώς, αν ψηφισθεί νόμος εναντίον της κουκούλας, θα πάψουν οι καταστροφές των καταστημάτων, είναι ένα ερώτημε που δεν μπορεί να απαντήσει ούτε το πιο ευφάνταστο κυβερνητικό παπαγαλάκι. Οπως σημείωνε εύστοχα ο Πιτσιρίκος , “μετά την απόφασή της να αντιμετωπίσει την εγκληματικότητα με την ποινικοποίηση της κουκούλας, η κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει την υπογεννητικότητα προχωρώντας στην ποινικοποίηση της καπότας”.

Η υπόθεση αξίζει σοβαρού σχολιασμού μόνο σε ένα σημείο. Μετά από κάθε πατατράκ που αποκαλύπτει το απίστευτο κυβερνητικό μπάχαλο, οι υπουργοί ανακοινώνουν νόμους με τους οποίους υποτίθεται ότι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα που προέκυψε. Στο Βατοπέδι υποσχέθηκαν νομοθετική ρύθμιση για την επιστροφή των περιουσιών στο Δημοσιο, για την οποία δεν έγινε ξανά λόγος. Στην απόδραση Παλαιοκώστα, π.χ., ανακοίνωσαν την υποχρεωτική δήλωση των κατόχων καρτοκινητών, ένα μέτρο που γρήγορα ξεχάστηκε. Η κυβέρνηση έχει αποθεώσει τις ικανότητες της Δικαιοσύνης γιατί ακριβώς καταφέρε να παραμείνει στην εξουσία κουκουλώνοντας τα σκάνδαλα με μοχλό την Δικαιοσύνη. Την οποία κατάφερε να υποτάξει με νομοθετικές αλλαγές που μετά το 2004 κατάργησαν την όποια αυτονομία των δικαστηρίων καθώς και με άμεσες βίαιες παρεμβάσεις.

'Ισως πρόκειται για το μοναδικό “επίτευγμα” της κυβέρνησης την τελευταία πενταετία και το μοναδικό μάθημα που πήρε ο πρωθυπουργός στη διάρκεια της θητείας του. Δικαιούται λοιπόν να υποθέσει κανείς ότι αν, κάποιοι βουλευτές, κατέθεταν σχέδιο νόμου για την ποινική διώξη της ανικανότητας και των ανικάνων κυβερνητικών στελεχών στο Μέγαρο Μαξίμου θα επικρατούσε πανικός.