Ναρκωτικά: Χρήση και Θεραπεία
Τα στατιστικά στοιχεία έδωσε στη δημοσιότητα χτες το ΚΕΘΕΑ «Παρέμβαση» με αφορμή τα 20 χρόνια λειτουργίας του προγράμματος. Από το 1989 το ΚΕΘΕΑ Παρέμβαση έχει προσφέρει συμβουλευτική, ιατρική, νομική και εκπαιδευτική υποστήριξη σε 4.616 χρήστες ουσιών καθώς και σε 6.114 μέλη του οικογενειακού περιβάλλοντος εξαρτημένων ατόμων.
Χρήση
Οι χρήστες ουσιών που απευθύνονται στο ΚΕΘΕΑ “Παρέμβαση”, σύμφωνα με στοιχεία του 2008, είναι κυρίως άνεργοι και άγαμοι άνδρες ηλικίας 29 ετών, οι οποίοι διαμένουν με τους γονείς τους.
Τέσσερεις στους δέκα χρήστες είναι απόφοιτοι λυκείου και δύο στους δέκα απόφοιτοι γυμνασίου. Περισσότεροι από τους μισούς προσερχόμενους αναφέρουν ότι έχουν κάποιο πρόβλημα σωματικής υγείας και οι 3 στους 10 όταν προσήλθαν στο θεραπευτικό πρόγραμμα, γνώριζαν ότι έχουν μολυνθεί από τον ιό της ηπατίτιδας C. Οι 4 στους 10 έχουν κάποια καταδικαστική απόφαση εις βάρος τους και με την ίδια αναλογία έχουν κάποια νομική εκκρεμότητα για το μέλλον.
Η πρώτη επαφή τους με τις παράνομες ουσίες έγινε κατά μέσο όρο λίγο πριν τα 16 έτη με κάνναβη. Μετά από 3,5 έτη περίπου έκαναν πρώτη φορά χρήση της κύριας ουσίας κατάχρησης, που για τους περισσότερυς ήταν η ηρωίνη. Την πρώτη ενέσιμη χρήση της ουσίας έκαναν, κατά μέσο όρο, στην ηλικία των 21 ετών. Η απεύθυνση στο πρόγραμμα της “Παρέμβασης” έγινε κατά μέσον όρο μετά από επτάμιση χρόνια συστηματικής χρήσης της κύριας ουσίας κατάχρησης. Το 80% των χρηστών έχει κάνει ενέσιμη χρήση τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους και το 40% έχει κάνει χρήση κοινής σύριγγας.
Θεραπεία
Η συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι δωρεάν και άμεση, χωρίς λίστα αναμονής. Η θεραπεία είναι «στεγνή», δεν περιλαμβάνει δηλαδή χορήγηση υποκαταστάτων (μεθαδόνη, βουπρενορφίνη) ή φαρμάκων, και έχει στόχο την πλήρη και οριστική αποχή από τις ουσίες και την επανένταξη του ατόμου στην κοινωνία.
Σύμφωνα με τις έρευνες αποτελεσματικότητας, 7 στους 10 χρήστες ουσιών που έχουν συμμετάσχει ένα χρόνο στο πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ Παρέμβαση εξακολουθούν να απέχουν από τη χρήση οποιασδήποτε παράνομης ουσίας και από παραβατικές δραστηριότητες στα πέντε χρόνια μετά το πέρας του προγράμματος, ενώ 8 στους 10 έχουν αποκατασταθεί επαγγελματικά. Ακόμα και οι χρήστες ουσιών που διακόπτουν πρόωρα τη θεραπεία τους εμφανίζουν βελτίωση σε διάφορους τομείς, όπως η υγεία, η σχέση με το νόμο, οι κοινωνικές και προσωπικές σχέσεις, ενώ οι περισσότεροι τείνουν να επιστρέφουν στις υπηρεσίες θεραπείας για την αντιμετώπιση του προβλήματός τους.
Short Link: http://tvxs.gr/node/21486
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
21 Σχόλια
@no longer safe
Εχω μιλήσει και εγώ με δύο άτομα απο την ΚΕΘΕΑ και δεν ήταν και οι πιο ανοιχτόμυαλοι στο όλο θέμα. Οχι μονο της αποποινικοποίησης, των ναρκωτικών γενικά.
Η παθογένεια της κάνναβης(συγκεκριμένα) οφείλεται στην παρανομία της. Το οτι είναι προθάλαμος για άλλα πραγματικά ναρκωτικά οφείλεται στο καθεστώς απαγόρευσης που υπάρχει και όχι στην ουσία.
Τώρα η παθογένεια γενικά ψυχοτρόπων ουσιών οφείλεται κυρίως στην κατάχρηση προφανώς.
Χρήστες ναρκωτικών είμαστε όλοι, όσοι πίνουν μια μπύρα με το φαγητό ή ένα ποτό έξω ή έναν καφέ ή οι βαριά εξαρτημένοι που τρέχουν της 3 το βράδυ για ένα πακέτο τσιγάρα...
Η απομυθοποίηση μιας ουσίας είναι πολύ σημαντικό πράγμα. Η κατάχρηση τους αλκοολ έχει πολύ πιο άσχημες επιδράσεις (σωματικά, ψυχολογικά, κοινωνικά) απο ότι πάρα πολλές "παράνομες" ουσίες.
Ομως το αλκοόλ, που είναι απομυθοποιημένο λόγω καθημερινής χρήσης και με την ελάχιστη παιδεία που υπάρχει, χρησιμοποιείται απο το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων με σύνεση.
Η νομιμη μπίζνα ειδικά για μια ουσία που μπορείς να καλλιεργήσεις μόνος σου(κάνναβη) με ελάχιστα έξοδα δεν είναι τόσο ρεαλιστική.
Αν το καλοσκεφτείς η δραστική ουσία της κάνναβης έχει γίνει φάρμακο που πωλείται στις ΗΠΑ και δεν ξέρω που αλλού. Το ίδιο και τα οπιούχα...Λοιπόν η νοιμη μπίζνα υπάρχει ήδη στις "παράνομες" ουσίες.
Είναι το λιγότερο υποκριτικό να θεωρούν "παράνομες" οι ουσίες που πουλούνται νόμιμα απο τις φαρμακοβιομηχανίες.
Δηλαδή δεν μπορείς να το παράγεις σπίτι σου, μπορείς να το αγοράσεις μόνο απο εμάς. Κάτι σαν την απαγόρευση της παραγωγής τσίπουρου στην Ελλάδα ή την απαγόρευση της παραγωγής μπύρας σε πολιτείες των ΗΠΑ.
Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε, όλοι είμαστε εξαρτημένοι χρήστες. Απλά μερικοί είναι σε "παράνομες" ουσίες ενώ άλλοι σε νόμιμες. Η βελτίωση της ζωής του χρήστη είναι βελτίωση του βιοτικού επιπέδου όλων μας και η αποποινικοποίηση, μετά απο μελέτη του θέματος και με την απαραίτητη συνοδεία παιδείας, είναι το πρώτο βήμα όπως το βλέπω.
Εκτός αν μπορούμε να βρούμε μια καλύτερη λύση...
bobfisher
Φίλε, διαφωνώ στα πιο πολλά από αυτά που λες.
Δεν γνωρίζω αν στο ΚΕΘΕΑ είναι υπέρμαχοι της ποινικοποίησης όπως λες ή αν απλά δεν παλεύουν ως κύριο θέμα την αποποινικοποίηση. Μπορεί να κάνω και λάθος όμως.
Και ούτε θεωρώ ότι το πρόβλημα τους είναι ότι είναι ξενέρωτοι.
Δηλαδή αν κάποιος πάει να απεξαρτηθεί, τι θα περίμενες; Να πιει κανά μπάφο με τους θεραπαυτές του;
Από εκεί και πέρα είναι λάθος ότι η παθογέννεια των ναρκωτικών οφείλεται στην παρανομία τους. Το αλκοόλ μια χαρά νόμιμο είναι και ευθύνεται για πολούς περισσότερους θανάτους από την ηρωίνη.
Η νομιμότητα ή μη, έχει σχέση με την ποιότητα ζωής του χρήστη καθώς ο παράνομος είναι και έρμαιο του αστυνομικού ελέγχου και αναγκάζεται να αγοράσει πιο ακριβά, άρα να είναι και πιο επιρρεπής σε αυτό που ονομάζουν συμβατικά "παραβατικότητα".
Οπωσδήποτε η παρανομία γιγαντώνει την μαφία. Αλλά η νομιμοποίηση (του εμπορίου, όχι της χρήσης) απλά την μετατρέπει σε νόμιμη μπίζνα.
Ετσι έγινε στην Αμερική της ποτοαπαγορευσης που μετά την άρση της, μετέτρεψε τον εγκληματία Αλ Καπόνε, σε ευηπόληπτο Jonnie Walker και Jack Daniels. E, και;
Είναι επίσης λάθος η επίκληση του παραδείγματος της Ολλανδίας ή της Ελβετίας. Οι παραβατικές ενέργειες μειώθηκαν, αλλά όχι οι θάνατοι από εξάρτηση που περέμειναν σταθεροί. Η δε εξάρτηση σαν ποσοστό αυξήθηκε και εκεί όπως και στις χώρες που η χρήση παραμένει παράνομη. Δεν έχει σχέση με τον νόμο.
Τέλος είναι ακόμη πιο μεγάλο λάθος αυτό που λες για την διαχρονικότητα του φαινομένου.
Παραισθησιογόνες ουσίες υπάρχουν από αρχαιοτάτων χρόνων όπως σωστά λες. Αυτό είχε να κάνει με αυτές καθεαυτές τις ιδιότητες των ουσιών και είναι φυσικό όπως λες.
Τουλάχιστον από την εποχή που η Πυθία μάσαγε φύλλα για να δώσει χρησμούς.
Από την εποχή που οι Ινδιάνοι κάπνιζαν καπνό για να επισημοποιούν τελετές φιλίας, ειρήνης και συμμαχιών.
Από την εποχή που οι αρχαίοι Σουμέριοι συνόδευαν τα γεύματα τους με κρασί.
Αλλά εξάρτηση ως κοινωνικό φαινόμενο δεν υπήρχε πουθενά πιο πριν την έλευση του καπιταλισμού, την μαζική αλλοτρίωση της βιομηχανικής κοινωνίας και την συνακόλουθη εκβιομηχάνιση και απροσωποποίηση της παραγωγής.
Δες το ακόμη και σε πιο οικείο σε εμάς τόπο και χρόνο:
Οι παπούδες μας και ακόμη και οι πατεράδες μας, στο χωριό άντεχαν μέχρι τα 85 χρόνια τους να κατεβάζουν μια νταμιζάνα κρασί ή τσίπουρο καθημερινά και να είναι περδίκια. Συνήθως το 'εβγαζαν μόνοι τους, ή το έπερναν από τον ξάδερφο που είχε τα χωράφια τους δίπλα από το δικό τους. Και έπιναν, ομαδικά σε γλέντια και χαρές αλλά και σε λύπες και κηδείες. Κρατώντας ο ένας τον άλλον όπως ακριβώς δουλεύαν την άλλη μέρα το πρωί στα χωράφια τους.
Εμείς στην πόλη με τους ρυθμούς και τίς απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής, κάλλιστα γινόμαστε λιάρδα (γιατί έχουμε ανάγκη να την "ακούσουμε") από το πρώτο σφηνάκι. Επειδή ζούμε σε άχαρα κτίρια, βλέπουμε άχαρη tv κατά μονάς, δουλεύουμε σε συνθήκες "ο σώσων εαυτό σωθήτω", έχουμε άχαρες σχέσεις με τις οποίες έχουμε πάψει καν να επιδιώκουμε να επικοινωνήσουμε.
Είναι τεράστια διαφορά φίλε η χρήση τότε με την χρήση τώρα, μην το μπλέκεις λοιπόν. Τότε είχε να κάνει με ένα λίγο πολύ φυσικό φαινόμενο που εντάσσονταν στην ευρύτερη γαστρονομική συνήθεια και μόνο οι μάγοι σαν την Πυθία ή τους ινδιανους σαμάνους τοα παραξήλωναν στην χρήση για ιδιαίτερους κοινωνικά προσδιορισμένους λόγους από την ταξικότητα των κοινωνιών.
Και τεράστια διαφορά στον καπιταλισμό των τελευταίων δύο αιώνων που αφού απαλλοτρίωσε κάθε ίχνος κοινωνικής και οικονομικής ζωής, κοινωνικοποίησε και καθολικοποίησε την αποξένωση.
Και αυτό δεν έγινε απλά και μόνο με οικονομικά μέσα. Συνδυάστηκε και με εξω-οικονομικές διαδικασίες πολέμων και καταστολής.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο πόλεμος του οπίου που επέβαλλαν οι βρετανοί ιμπεριαλιστές στου κινέζους.
Το αρνητικό με το ΚΕΘΕΑ είναι ότι είναι εντελώς ξενέρωτοι. Έχοντας προσωπική εμπειρία από συζητήσεις μαζί τους, αποτελούν υπέρμαχους της ποινικοποίησης και βασικό τους πιστεύω είναι ότι η απενεχοποίηση της εξάρτησης ξεκινά από το σπίτι και αφορά πράγματα όπως το τσιγάρο και το αλκοόλ. Γενικεύοντας από αυτό, αυτοί οι άνθρωποι επιζητούν μια πλήρως "καθαρή" και άσπιλη κοινωνία.
Όμως:
1. ΔΕΝ υπήρξε ούτε μία ανθρώπινη κοινωνία στην οποία ναμη γινόταν ανοιχτή ή συγκαλλυμένη χρήση κάποιας ευφορικής ή παραισθησιογόνας ουσίας. Ούτε μία, συμπεριλαμβανομένων των πρωτόγονων. Το γιατί συνέβη αυτό μάλλον είναι βαθύτερο απότι συζητιέται συνήθως, μιας και εσχάτως παρατηρήθηκε ότι και άλλα ζώα επιζητούν και καταναλώνουν τέτοιες ουσίες όσο πιιο συχνά μπορούν. Εδώ το αστείο βίντεο αφορά κάποια αλκοολούχα φρούτα. Προσέξτε το hangover του μπαμπουίνου στο 2:30-2:45
http://www.youtube.com/watch?v=TqSVzsAcTrs
2. Η σημερινή παθογένεια γύρω από τα "ναρκωτικά" δεν αφορά τις ίδιες τις ουσίες, αλλά το παράνομο εμπόριο γύρω από αυτά. Οι υψηλές τιμές λόγω απαγόρευσης είναι που οδηγούν στη νόθευση και τους περισσότερους θανάτους και όχι οι ουσίες στη φυσική τους μορφή.
3. Ο ίδιος λόγος οδηγεί και στη γιγάντωση αυτής της παγκόσμιας μαφίας γύρω από τις ουσίες. Το ότι έχουν φτάσει να είναι μεγαλύτεροι ακόμη κι από τη βιομηχανία όπλων, το ότι ελέγχουν πολιτικούς, αστυνομίες και κυβερνήσεις και σκοτώνουν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους το χρόνο δεν οφείλεται στην εθιστικότητα, αλλά στο παράνομο κέρδος. Όσο υπάρχει απαγόρευση απλώς δεν πρόκειται να ηττηθούν.
4. Η αποποινικοποίηση δεν είναι Η λύση, αλλά είναι η βασική αρχή για να σταματήσουν οι θάνατοι. Η μοναδική χώρα του κόσμου όπου οι νεκροί από πρέζα έχουν παραμείνει σχεδόν στάσιμοι εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ολλανδία. Στην ελλαδίτσα στις αρχές της δεκαετίας του '80 ένας θάνατος από ηρωίνη ήταν είδηση που έκανε πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες, ενώ σήμερα δεν περνάει πλέον ούτε δίπλα στα φαρμακεία στην τελευταία σελίδα.
Το θετικό απ'ότι βλέπω είναι ότι μετά τη θεραπεία, αρκετοί παραμένουν καθαροί. Άρα υπάρχει φως στο τούνελ...
Είναι κοινωνικό το πρόβλημα, όχι ιατρικό. Ξεκινά από το γεγονός ότι οι διαχρονικές αξίες όπως η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η ανθρωπιά, η αξιοπρέπεια απονοηματοδοτούνται και απαξιώνονται από τις κοινωνικές ηγεσίες κι αυτό περνάει και στον κόσμο. Ο νέος που δεν έχει αξίες είναι αξιολύπητος. Οπως λένε όσοι έχουν ασχοληθεί με τοξικομανείς "είναι εξαρτημένος πριν ακόμα πέσει στα ναρκωτικά". Ψάχνει να βρεί κάτι που να αξίζει και το μόνο που βλέπει είναι ευτελείς πόθοι για υλικά αγαθά, για καριέρα, για εξουσία. Μπορεί να μας μεγαλώνουν έτσι αλλά αυτά τα πράγματα είναι μηδαμινά μπροστά στην ρπαγματική αξία της ζωής. Μπορεί να κοροιδεύουμε τους εαυτούς μας αλλά τους νέους δεν τους κοροιδεύουμε.
Ετσι πολλοί γίνονται εξαρτησεομανείς, άλλοι εξαρτώνται από τους γονείς τους, άλλοι από τη σχέση τους, άλλοι από διάφορες θρησκείες, εθνικιστικές ιδεοληψίες και ναρκωτικά.
Ολα αυτά εντάσσονται στο ίδιο πρόβλημα. Τα ναρκωτικά επιπλέον σκοτώνουν. Μπορούμε να πούμε όμως ότι το πρόβλημα της εξάρτησης ξεπερνά κατα πολύ το πρόβλημα των ναρκωτικών και το δεύτερο αποτελεί υποσύνολο του πρώτου.
Αν ρίξουμε μια ματιά στα στατιστικά των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα, θα διαπιστώσουμε ότι οι θάνατοι που σχετίζονται με τα ναρκωτικά είναι γύρω στους 250 το χρόνο. Οι θάνατοι που σχετίζονται με την παχυσαρκία και τα προβλήματα που δημιουργεί ξεπερνούν τις 3.000. Αν πάμε και στους θανάτους που οφείλονται στο αλκοόλ, το κάπνισμα κλπ μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες. Ολοι αυτοί είναι θάνατοι διπλανών μας ανθρώπων που σχετίζονται με τις εξαρτήσεις και βέβαια δεν υπάρχουν νομικές αλλά κοινωνικές λύσεις.
Η κάνναβη είναι προθάλαμος επειδή υπάρχει το καθεστώς απαγόρευσης.
Οντως η αποποινικοποίηση δεν λύνει όλα τα προβλήματα αλλά εφόσον υπάρχουν και μέρη που έχουν εφαρμοστεί, έχουμε ένα παράδειγμα για να το βελτιώσουμε...
Απλά κανένας πολιτικός δεν πρόκειται να το κάνει αλλά και η κοινωνία ποτέ δεν θα είναι έτοιμη για μια τέτοια αλλαγή, λόγω έλλειψης πραγματικής παιδεία. Τόσα χρόνια η καμπάνια κατά των ναρκωτικών τους νάρκωσε όλους...
Καλά ξυπνητούρια
δυστυχώς
no_longer_safe
δυστυχώ μπορώ να σου βάλω μόνο μία πράσινη. Τα όσα λες για το θέμα ουσιώδη και περιεκτικά.
Επιτρέψτε μου μια σύντομη και λακωνική παρέμβαση.Αδυνατώ να εξηγήσω λόγο χρόνου τωρα την θέση μου, αλλά ευχαρίστως να επανέλθω αύριο στην κουβέντα αυτή που με ενδιαφέρει αρκετά.
Στην εποχή μας δεν υπάρχουν σταθερές που να οδηγούν σε εξισώσεις του στυλ "από τα μαλακά πάμε στα σκληρά", ή αν "νομιμοποιηθεί παύει να είναι εξάρτηση γιατί απομυθοποιείται".
1. Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την πολυτοξικομανία, με ανακάτεμα ουσίων εξαρτησιογόνων. Δεν υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στα μαλακά και στα σκληρά, πέρα από αυτή του συνήθως κοινού κυκλώματος που τα διακινεί.
Υπάρχει όμως άμεση σχέση και στις δύο περιπτώσεις, όπως και μεταξύ των νόμιμων και παράνομων ουσιών (όπως το αλκοόλ που είναι απείρως πιο επικίνδυνο για την υγεία, ή ο καφές κλπ), που συνίσταται στην ανάγκη που νιώθει κάποιος να κοινωνικοποιηθεί, διαμεσολαβώντας αυτή την επικοινωνία με μια ουσία.
2. Η εξάρτηση είναι κατά βάση ψυχολογική με κοινωνικά αίτια και δευτερευόντως σχετιζόμενη με αυτές καθεαυτές τις ιδιότητες των ουσιών. Η επίλυση της εξάρτησης είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που συνδυάζει πάλη σε κοινωνικό και πολιτικό πεδίο και συγκεκριμένη στήριξη σε κοινωνικό και ψυχολογικό επίπεδο του εξαρτημένου με τις ιδιαιτερότητες του.
3. Η νομιμοποίηση δεν λύνει και δεν θεραπεύει κανένα πρόβλημα εξάρτησης, αλλά συντελεί απλώς
στην βελτίωση της ποιότητας ζωής του χρήστη.
Η υποστήριξη της νομιμοποίησης της χρήσης (δηλαδή η μη-ποινική δίωξη του εξαρτημένου)είναι απλά στοιχειώδης δημοκρατικό δικαίωμα. Σε καμιά μα καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι το απόλυτο και καθολικό αίτημα της επίλυσης τους προβλήματος της εξάρτησης και όσοι μένουν απλά σε αυτό δεν το αγγίζουν. Υπό όρους μάλιστα, ρίχνουν στάχτη στα μάτια και συσκοτίζουν την πραγματική ουσία του προβλήματος. Στην ακραία δε, μορφή του νεοφιλελευθερισμού, η νομιμοποίηση μπορεί να υποστηρίζεται από την ελευθερία της αγοράς και την συνακόλουθη πάλη ενάντια στην φοροδιαφυγή. Την υποστηρίζουν άλλωστε σαν θέση θεωρητικοί του νειοφιλελευθερισμού, όπως ο Φρίντμαν, ή στην Ελλάδα ο Ανδριανόπουλος.
4. Η υποκατάσταση δεν θεραπεύει, αλλά συντηρεί επίσης με καλύτερους όρους στην ποιότητα της ζωής του χρήστη, πράγμα θεμιτό για μακροχρόνιους χρήστες, αλλά ακατανόητο όταν μετατρέπεται σε πανάκεια για κάθε περίπτωση χρήστη και ειδικά νέου που έχει απείρως περισσότερες δυνατότητες να παλέψει για απεξάρτηση και επανένταξη. Στην Ελλάδα ειδικά και στην ΕΕ, είθισται να χρηματοδοτούνται αποκλειστικά και μόνο τα προγράμματα αυτά των υποκατάστατων και όχι αυτά της απεξάρτησης.
5. Η θέση του κινήματος απέναντι στο φαινόμενο της τοξικομανίας, έχει την ίδια ετερογένεια (για να μην πω αδιαφορία και ασχετοσύνη) όπως και σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής. Και τελικά διακατέχεται από τις ίδιες ιδεολογικές αγκυλώσεις που ξεκινάνε από έναν αμήχανο πουριτανισμό και φτάνουν μέχρι την χαζοχαρούμενη νεοφιλελέυθερη (και τελικά αδιέξοδη) πάλη για νομιμοποίηση και τίποτα άλλο.
Τι κριμα.. χαθηκε η ευκαιρια..
Εαν στα απαγορευμενα-παρανομα λοιπον ειχαν σκεφτει να συμπεριλαβουν το καπνισμα και το ποτο ολοι θα ειχαν ξεκινησει την καταραμενη ηρωινη απο το τσιγαρο και το κρασι..
Ενα απο τα χιλιαδες θαυματα της προπαγανδας σε Υπνους..
Για να μην πούμε για την τεραστια άνοδο της κόκας και στην Ελλάδα. Προθάλαμος της κόκας είναι το αλκόολ, όχι η φούντα.
Η λογική της ποινικοποίησης παραπαίει.
Για να καταδικάσει κανείς την κάνναβη ως προθάλαμο σκληρότερων πρέπει να πάρει την εξής στατιστική:
"Πόσοι από τους χρήστες κάνναβης κατέληξαν στα σκληρά".
Το ανάποδο, δηλαδή
"Πόσοι από τους χρήστες σκληρών ξεκίνησαν απο κάνναβη"
είναι ανούσια και παραπλανητική στατιστική.
Μπορεί η κάναβη να είναι πιο ακίνδυνη από το τσιγάρο, αλλά το πρόβλημα δεν είναι ιατρικό. Η αποποινικοποίηση δεν λύνει όλα τα προβλήματα ούτε τα λύνει αμέσως. Φοβάμαι ότι στην αποποινικοποίηση έχει βρει πολύς κόσμος μία πανάκεια, η οποία, αν ποτέ θεσπιστεί αυτή η αποποινικοπίηση, θα αποδειχτεί φούσκα. Τα κοινωνικά προβλήματα δε λύνονται με ιατρικές μεθόδους.
"η κάνναβη είναι ψυχοτρόπος ουσία όπως ο καφές και το τσάι δεν προκαλεί σωματική εξάρτηση και δεν σκοτώνει.
αλλά πράμα η ηρωίνη λοιπόν και άλλο η κάνναβη."
Συμφωνω απολυτα, το εγραψα και θα το ξαναπω.
Γιατι αυτοι που πουλανε την κανναβη, πουλανε και την πρεζα και την κοκα, και αμα "θελεις" να βρεις δε χρειαζεται να ψαξεις πολυ μακρυα..
Κι εγω ξερω παρα πολλους που την πινουν απλα. Για να οδηγηθεις στην ηρωινη συντελουν πολλα πραγματα.
Είναι λίγο περίπλοκο το ζήτημα των ναρκωτικών. Υπάρχουν κοινωνικές αιτίες και ελατήρια που οδηγούν τους νέους στην εξάρτηση. Κάθε απόπειρα να εξηγηθεί ή να θεραπευτεί το πρόβλημα με αυστηρά επιστημονικες μεθόδους είναι αποτυχημένη. Αφενός, υπάρχουν άνθρωποι που τους χορηγούνται για χρόνια εξαρτησιογόνα οπιοειδή (για θεραπευτικούς λόγους) αλλά δεν παρουσιάζουν εξάρτηση. Αλλοι παρουσιάζουν εξάρτηση από την 2η-3η δόση.
Για τον εξαρτημένο το ναρκωτικό είναι αντικείμενο πόθου που αντικαθιστά κάθε άλλη επιθυμία, σεξουαλική, προσωπική, κοινωνική. Πολλές φορές είναι να αναρωτιέται κανείς τι είναι καλύτερο, να έχει κανείς ένα αντικείμενο πόθου που θα τον οδηγήσει στο θάνατο ή να μην έχει κανένα και να βιώνει το θάνατο πριν να έλθει;
Δώστε ευκαιρίες στους νέους να εκπληρώσουν τις επιθυμίες τους. Μόνο έτσι θα απορρίψουν τα ναρκωτικά.
Οι απαγορεύσεις έχει αποδειχθεί ότι το μόνο που ευνοούν είναι το κέρδος των εμπόρων.
η κάνναβη είναι ψυχοτρόπος ουσία όπως ο καφές και το τσάι δεν προκαλεί σωματική εξάρτηση και δεν σκοτώνει.
αλλά πράμα η ηρωίνη λοιπόν και άλλο η κάνναβη.
ξέρω και εγώ πάρα πόλους που την πίνουν και δεν έχουν δοκιμάσει πρέζα αν αυτό σου λέει κάτι.
θα μπορούσες να μου αιτιολογήσεις γιατί είναι η κάνναβη πόρτα για την ηρωίνη?
Mαλιστα.
Εγω παλι λεω οτι η κανναβη μπορει να γινει προθαλαμος για την ηρωινη, και αυτος ειναι ενας απο τους λογους για τον οποιο ειμαι υπερ της αποποινικοποιησης της.
Ξεκιναμε απο διαφορετικες βασεις, αλλα μαλλον καταληγουμε στο ιδιο συμπερασμα..
λέω άπλα οτι η κάνναβη δεν είναι ο προθάλαμος για την ηρωίνη και το λέω γατί είναι ένας από τους βασικούς λόγους ενοχοποίησης της. τι δεν καταλαβες?
κατσε ρε επιστρατε μεχρι την τελευταια σου σειρα οκ, αλλα μετα με μπερδεψες!
Ποιο "παραμμυθι";;;
Αμφισβητεις τις ερευνες;
η μηπως αμφισβητεις το οτι, οι ιδιοι που πουλανε την ηρωινη πουλανε και το χορτο;;
Η στη τελικη νομιζεις οτι πολλοι εδω μεσα δεν ξερουμε περιπτωσεις ατομων που ξεκινησαν με κανναβη και κατεληξαν στα πιο βαρια;..
Το παραδειγμα της Ολλανδιας σου λεει τπτ.;
Η πρώτη επαφή τους με τις παράνομες ουσίες έγινε κατά μέσο όρο λίγο πριν τα 16 έτη με κάνναβη. Μετά από 3,5 έτη περίπου έκαναν πρώτη φορά χρήση της κύριας ουσίας κατάχρησης, που για τους περισσότερυς ήταν η ηρωίνη.
άλλο τα ναρκωτικά, άλλο οι παράνομες ουσίες, επιτέλους να γίνει ένας διαχωρισμός των ουσιών για να μπορούμε να μιλάμε επί της ουσίας. άλλο πράμα η ηρωίνη και άλλο η κάνναβη.το παραμύθι ότι η κάνναβη οδηγεί στην ηρωίνη δεν πέρνα.
"Η πρώτη επαφή τους με τις παράνομες ουσίες έγινε κατά μέσο όρο λίγο πριν τα 16 έτη με κάνναβη."
Ποσες ακομα στατιστικες και επιστημονικες ερευνες χρειαζεται να γινουν για να ξεκολλησει ο ψευτο-συνητηρητισμος απο πανω μας;;;
Καντε το αυτονοητο και αποποινικοποιειστε το χασις-μαριχουανα (που αποδεδειγμενα δεν ειναι εξαρτησιογονο) ρε "προοδευτικοι"!
Σπαστε τα δεσμα του χρηστη με τον dealer που αργοτερα θα του πασαρει και την πρεζα (και ολα αυτα σε τιμες μαυρης αγορας), και αφηστε οποιον θελει να καπνιζει ποιοτητα ελεγμενη απο το κρατος-κι οχι το καθε σκουπιδι που κυκλοφορει..
Να δουμε μετα ποσοι θα ιντριγκαρονται απο το οτι κανουν κατι "παρανομο"..
Να δουμε μετα τι κερδη θα χει το κρατος απο φορολογιες κλπ.. Μηπως καποιοι εμποροι ναρκωτικων θα χασουν τις δουλειες τους;
Ολα αυτα τα χε πει κι ο George καποτε η κανω λαθος;...