Νέο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης: Έγκλημα και Τιμωρία…
Ίσως ν’ αναγνωρίζαμε πολλούς, αναπάντεχα διάσημους, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες και πολιτικούς. Σίγουρα, όμως, θα βρίσκαμε στοιβαγμένους όσους εμπλέκονται στην ανέγερση του νέου Δημαρχιακού Μεγάρου Θεσσαλονίκης, ακόμη και όσους όψιμα ανακάλυψαν τις παραβιάσεις βασικών κανόνων αισθητικής και περιβάλλοντος, οι οποίες για μια ακόμη φορά «κλείνουν» μια πόρτα ανάσας σε ένα ταλαιπωρημένο, ούτως ή άλλως, αστικό τοπίο.
Σύμφωνα, λοιπόν, με βασικά «άρθρα» του κώδικα της μουσειολογίας, μια πόλη οφείλει να σέβεται τα μουσεία, τα οποία αναδεικνύουν το πολιτιστικό και ιστορικό της στίγμα, ενώ παράλληλα φροντίζει να δώσει αέρα στους χώρους αυτούς, να τους φέρει σε συνομιλία με το περιβάλλον και να τους περικλείει σε τοπία «αρχιτεκτονικής αλληλεγγύης». Και για να μην ταξιδέψει πολύ ο νους μας, αρκεί να αναλογισθούμε τον τρόπο με τον οποίο το νέο Μουσείο Ακρόπολης κλίνει ευλαβικά το γόνυ στο κλασικό αριστούργημα που έχει απέναντί του.
Στη Βυζαντινή Θεσσαλονίκη, ωστόσο, μάλλον κρίθηκε περιττή μια ανάλογη «συνομιλία» και το Δημαρχιακό Μέγαρο μπαστακώθηκε μπροστά στο καλύτερο μουσείο της πόλης και το πλέον ταυτοτικό, το Βυζαντινό, ακυρώνοντας την οπτική της πρόσβαση προς τη θάλασσα και ας σκούζει ο ποιητής… ( «Της Σαλονίκης μοναχά της πρέπει το καράβι»).
Συγχρόνως, επιδεικτικά αγνοεί την αρχιτεκτονική λιτότητα και κομψότητα του Βυζαντινού και του παραπλεύρως κειμένου Αρχαιολογικού Μουσείου, υψώνοντας ένα τσιμεντένιο θηρίο, άχαρο και δίχως φαντασία, μπροστά στα έκπληκτα μάτια κλασικών εκθεμάτων.
Τον οπτικό συνωστισμό διαδέχεται η περιβαλλοντική απρονοησία, καθώς, στο μόνο άξονα πρασίνου που διατρέχει τη ραχοκοκαλιά μια πνιγμένης πόλη έρχεται ένας μπετοναρισμένος όγκος να θέσει τέρμα στις ελπίδες του. Από την Πανεπιστημιούπολη, την ήδη μπουκωμένη (κάποτε σχεδόν πράσινη), στην έκταση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, της οποίας η επικείμενη μεταφορά ανοίγει χαραμάδα πράσινης ελπίδας και από ‘κει στους χώρους των Μουσείων και στο Πάρκο της Παραλίας, η Θεσσαλονίκη ήλπιζε σε μια –τη μόνη– δυνατότητα αναπνοής. Το νέο Δημαρχιακό Μέγαρο, με αντίθετη γνώμη σε όλα αυτά, σφηνώθηκε ανάμεσά τους για να υπενθυμίζει ότι η ματαιοδοξία ποτέ δεν έχασε τη μάχη με την αισθητική και την ανάγκη. Θα την περιμένει, παρά ταύτα, στη γωνία της Ιστορίας, το μέλλον για να την περιγελάσει για μια ακόμη φορά. Και για μια ακόμη φορά θα είναι αργά.
Ν’ αγιάσει το χέρι αυτουνού που εκτός από τα σιχτίρια και τα γέλια θα ρίξει και μερικές γκασμαδιές, αγνοώντας το όποιο κόστος, Ήδη, πληρώνουμε ακριβά και καθημερινά…
Υ.Γ. Το φωτογραφικό υλικό, για όσους γνωρίζουν την πόλη της Θεσσαλονίκης, αναδεικνύει τις ομοιότητες του νέου Δημαρχιακού Μεγάρου με το επίσης αρχιτεκτονικά ανέμπνευστο Δικαστικό Μέγαρο. Και τα δύο τιμωρούνε την πόλη…
Φωτογραφίες: Αρίστος Αναγνώστου
Short Link: http://tvxs.gr/node/20860
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
48 Σχόλια
Δεν περίμενα και τίποτα καλύτερο στη Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς η πλειοψηφία τους είναι "κολλημένοι" δεξιοι κι ελληναράδες, και οι παρωπίδες δεν τους αφήνουν να βλέπουν πλέον τα προ-κατ σχολεία. Τι σου είναι η συνήθεια....
Το Δημαρχείο στοίχισε 50 εκατ Ευρα. Το νέο σχολείο δεν θα είχε στοιχίσει τόσο. Βγάλτε τα συμπεράσματά σας!
Το νέο Δημαρχείο είναι απλά άθλιο. Ένα κακάσχημο τσιμεντένιο τερατούργημα, χτισμένο σε ένα χώρο που δεν ήταν μόνο ελεύθερο πάρκινγκ αλλά ήταν ταυτόχρονα γεμάτος με πανύψηλα δέντρα και θα μπορούσε πολύ εύκολο να μετατραπεί σε ένα πανέμορφο πάρκο, δίπλα στα δύο μουσεία, πραγματικά εκμηδενίζοντας το βραβευμένο και εξαιρετικά καλαίσθητο Βυζαντινό Μουσείο, και κλείνοντας έναν από τους λίγους ελεύθερους χώρους στην πόλη. Δείγμα της ματαιοδοξίας και της μεγαλομανίας ενός Δημάρχου που έχτισε ένα παλάτι για τον εαυτό του (αντιπροσωπευτικό της νεοπλουτίστικης βλαχομπαρόκ αισθητικής του), ακριβώς απέναντι από ένα Γυμνάσιο και ένα Λύκειο που είναι λυόμενα, βρίσκονται εκεί «προσωρινά» τα τελευταία 31 χρόνια (μετά το σεισμό του 1978), και στα οποία χιλιάδες μαθητές έχουν περάσει 6 χρόνια από τη ζωή τους σε διπλοβάρδιες, αναπνέοντας αμίαντο και κάνοντας μάθημα σε αίθουσες χωρίς θέρμανση φορώντας τα μπουφάν τους, χωρίς τις στοιχειώδεις έστω υποδομές. Εσύ Παπαγεωργόπουλε έχτισες το παλάτι σου, όμως τα δυο λυόμενα ακριβώς απέναντι θα δείχνουν για πάντα σε όλους πόσο τιποτένιος υπήρξες.
Υ.Γ. Πολλές οι κυβερνήσεις και πολλοί οι δήμαρχοι που πέρασαν από το 1978, όμως το να χτίζεις φαραωνικά κτίρια απέναντι από δυο λυόμενα σχολεία είναι τουλάχιστον πρόκληση.
Aφού ο συγγραφέας θεωρεἰ οτι το μουσείο Ακρόπολης συνομιλεί με το περιβάλλον και "κλίνει ευλαβικά το γόνυ" (!) , δεν έχει και πολύ νόημα να εμβαθύνουμε σε όσα λέει.
"βεβαία εάν γινόταν πάρκο πάλι δεν θα είχαμε πάρκινγκ, ενώ αν παρέμεινε πάρκινγκ θα είχαμε έλλειψη πρασίνου..."
Ναι, αν ήταν αν φάνε το δημόσιο πάρκινγκ ας ήταν τουλάχιστο για να κάνουν πράσινο, τι δεν καταλαβαίνεις;
Ούτε εγώ είπα ότι το φταίξιμο είναι στους αρχιτέκτονες πάντως.
poisonself έχεις απόλυτο δίκιο. Θα μπορούσαμε να κάνουμε αναλύσεις επί αναλύσεων για την αρχιτεκτονική του δημαρχείου, τη συνθετική του ιδέα, κλπ (δείτε για παράδειγμα στο link μία αρχιτεκτονική ανάλυση του συγκεκριμένου κτηρίου) αλλά δεν θα είχε καμία σημασία... Υπάρχει, ανοιχτή εδώ και χρόνια, μία μεγάλη κουβέντα σχετικά με το ποιος είναι αρμόδιος να κρίνει την αρχιτεκτονική. Άποψή μου είναι πώς πρέπει να κρίνεται από τους χρήστες, αυτούς δηλαδή που την "λούζονται" καθημερινά, ακόμα και αν δεν έχουν τις απαραίτητες θεωρητικές γνώσεις για να το κάνουν μεθοδικά και ψύχραιμα. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για δημόσια κτήρια. Από αυτή την οπτική το νέο δημαρχείο έχει σαφώς αποτύχει.
Αυτό που προσπάθησα να κάνω (το ίδιο πιστεύω έκαναν και η marmal και ο apoikos) είναι να ξεκαθαρίσω, όσο γίνεται, το που πρέπει να αποδίδονται οι ευθύνες.
Αν αυτό που μας ενοχλεί είναι ότι το κτήριο αυτό είναι ένα δημαρχείο και στηρίζει το κύρος της εξουσίας τότε πρέπει να τα βάλουμε με τους πολιτικούς, το πολιτικό μας σύστημα, τα κόμματα, το δήμαρχο Θεσσαλονίκης στην τελική (όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά).
Αν είναι το μέγεθός του, τότε μας φταίει η πολιτεία που συνέταξε το κτιριολογικό πρόγραμμα, μας φταίει η υπερσυγκέντρωση εξουσίας στους δήμους, πιθανόν το σχέδιο Καποδίστριας και πάει λέγοντας...
Αν θέλουμε να μιλήσουμε για τη θέση του, θα πρέπει να κατηγορήσουμε τον θείο και μέγα "πολεοδόμο", όπως λέει και η marmal.
και πάει λέγοντας....
Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να διώξω την ευθύνη για την εικόνα των πόλεων από τους αρχιτέκτονες... Η εικόνα που δίνει ο apoikos με τους πολιτικούς μηχανικούς και τους εργολάβους να είναι οι κύριοι διαμορφωτές του αστικού τοπίου στην Ελλάδα είναι δυστυχώς αληθινή, αλλά και πάλι έχουν ευθύνες οι αρχιτέκτονες που έχουν επιτρέψει να συμβεί κάτι τέτοιο. Άσε που, όπως λες κι εσύ, δεν σχεδιάζουν πάντα τόσο καλά κι αυτοί...
συγγνώμη για το 2ο σεντόνι...
Μέχρι τώρα βρίζαμε γιατί στο παλιό δημαρχείο δεν είχε πάρκινγκ, οι υπηρεσίες υπολειτουργούσαν, επικρατούσε χάος, οι ελλείψεις γραφείων έκανε τις συναλλαγές μας μαρτύριο κ.λ.π. Από εδώ και πέρα θα βρίζουμε για την κατασπατάληση του χρήματος (το μόνο θέμα το οποίο με βρίσκει σύμφωνο), το τεράστιο κτίριο, την έλλειψη πρασίνου, την έλλειψη ελεύθερου πάρκινγκ (βεβαία εάν γινόταν πάρκο πάλι δεν θα είχαμε πάρκινγκ, ενώ αν παρέμεινε πάρκινγκ θα είχαμε έλλειψη πρασίνου...) και τέλος γιατί χτίστηκε στο όριο του δάσους (????) που ενώνεται με τη θάλασσα (?????).
Εγώ είχα πάρει τηλέφωνο στον Βασίλειο πριν κάποια χρόνια και του είχα προτείνει να το κτίσει δίπλα στο εμπορικό το Cosmos, να κάνουμε και ένα γήπεδο στον ΠΑΟΚ λίγο πιο δίπλα και να χτίσουμε και ένα ομοίωμα της Αγιας Σοφιάς. Ανάμεσα σε αυτά θα απλωνόταν η Αλεξάνδρεια πλατεία με τον κολοσσιαίο αδριάντα του μεγάλου να δεσπόζει ανάμεσα σε κοκοφοίνικες που τόσο πηγαίνουν με το κλίμα της πόλης. Στην αρχή ενθουσιάστηκε και συμφώνησε. Παρήγγειλε τους κοκοφοίνικες αλλά του έλειπαν 30 εκατ ευρώ για τα υπόλοιπα. Οι κοκοφοίνικες βέβαια στόλισαν την Αριστοτέλους και σε λίγο θα αυξήσουν και την εγχώρια παραγωγή του γάλατος-καρύδας.
Γιαυτό έγιναν όλα στραβά
Το Δημαρχείο είναι κτισμένο σε πρώην χώρο πάρκινγκ. Ήταν βέβαια και ο μοναδικός χώρος δωρεάν στάθμευσης στο κέντρο. Τώρα εκεί θα πληρώνετε τις κλήσεις για παράνομη στάθμευση.
Συμφωνώ με j@r και apoikos. Το άρθρο είναι όντως λίγο ισοπεδωτικό όσον αφορά την κριτική προς το μουσείο.
Από ότι έχω αντιληφθεί (γιατί ούτε κι εγώ γνωρίζω πολλά για τον πολεοδομικό ιστό της Θεσσαλονίκης.), το πρόβλημα και στη Θ. (το αντίστοιχο της Αθήνας είναι το Νέο Μουσείο Ακρόπολης) ξεκινάει από την επιλογή του οικοπέδου. Όντως ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός είχε προκηρυχθεί το 1986 (πριν την κατασκευή του Βυζαντινού), με ειδικούς όρους δόμησης από το 1980, αλλά η χωροθέτηση του μουσείου είχε αποφασιστεί το 1976 επί κυβερνήσεως Κ.Καραμανλή (του θείου και μέγα "πολεοδόμου" - χε,χε!).
Προτάσεις για να στεγαστεί αλλού υπήρξαν αλλά τελικά καταλήξανε στην αρχική το 2000 (μη χειρότερα να λέμε), οπότε και είπαν να το ξεκινήσουν (επί Σημίτη - μη χειρότερα εις διπλούν). Για την επιλογή αυτή οι ευθύνες βαραίνουν την πολιτεία και μόνο, και ειδικότερα το δήμο, μιας και ήταν στο χέρι του να αλλάξει τα πράγματα. Για το κτιριολογικό πρόγραμμα (το μέγεθος του κτιρίου, τον όγκο του κλπ) τις ευθύνες τις καρπώνεται και πάλι η πολιτεία, που καλείται να αποφασίσει "στα πόσα τετραγωνικά" καλύπτονται οι ανάγκες της και κυρίως η ροπή της προς την "μεγαλομανεία" (τα παράπονα σας στο δήμαρχο και πάλι!).
Από συνθετική άποψη όντως το κτίριο επιδέχεται κριτικής, κατά την ταπεινή μου άποψη, αλλά και πάλι η σύνθεση βασίζεται και στο κτιριολογικό πρόγραμμα, οπότε δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Από μορφολογική άποψη το θεωρώ ενδιαφέρον, βασιζόμενη στις φωτογραφίες που παρατίθενται (αν έμπαινε και καμία λεζάντα από κάτω για μας που δεν ξέρουμε τόσο καλά την πόλη, καλό θα ήταν).
Θα διαφωνήσω λίγο με τα παιδιά όμως, ως προς την ευθύνη που έχουν (και) οι αρχιτέκτονες στην διαμόρφωση του σημερινού οικοδομικού τοπίου, αν και θα βγω λίγο εκτός θέματος.
Κουτσά-στραβά τα ρυθμιστικά, η ρυμοτομία, η πολεοδομία και όλα τα συναφή σε αυτή τη χώρα, υπάρχει όμως ένα διαμορφωμένο οικιστικό περιβάλλον στο οποίο καλούμαστε να οικοδομήσουμε (και μάλλον θα το έχουμε για πολύ καιρό ακόμα, εκτός αν κάνει το θαύμα του ο Ασεμπίλιο γιατί τώρα τελευταία κυκλοφορεί πολύ με το ΓΑΠ!).
Αρνούμαι να πιστέψω ότι όλες αυτές οι κατοικίες και πολυκατοικίες που ξεφύτρωσαν και συνεχίζουν να ξεφυτρώνουν δεν φέρουν την υπογραφή και αρχιτεκτόνων. Δεν φέρουν την υπογραφή "γνωστών" αρχιτεκτόνων, ίσως είναι πιο σωστή διατύπωση. Οι "ανώνυμοι" της παρέας δεν έχουν ευθύνες; Πάνω-κάτω τις ίδιες σχολές τελειώνουν όλοι, τις ίδιες "αρχές" διδάσκονται.
Αλλά και τα "μεγάλα ονόματα", πότε έκατσαν να σχεδιάσουν μία κατοικία σε μία περιοχή που θεωρείται υποβαθμισμένη, πχ το Πέραμα ή το Περιστέρι, αν μη τι άλλο να δει και ο γείτονας ένα κτίριο διαφορετικό από τα συνηθισμένα, μπας και συνηθίσει στην "ιδέα".
Με την δημοσία αρχιτεκτονική να είναι σχεδόν ανύπαρκτη (και όταν γίνεται να πραγματοποιείται με όρους Δημαρχιακού Μεγάρου Θ.) και την ιδιωτική να γίνεται με τους παραπάνω όρους, πώς γίνεται να προχωρήσουμε; Πάλι στο "για όλα φταίει το μπετόν" θα καταλήγουμε.
Στο δεύτερο έτος της σχολής ένας καθηγητής γύρισε και μας είπε: "αν ο πελάτης θέλει το Α και εσείς προτείνεται το Β, τότε δύο επιλογές έχετε. Ή κάνετε το Α και παίρνετε τα φράγκα ή μένετε με το Β και άδειο το στομάχι". Την ηθική επιλογή, πόσοι την κάνουν;
Γιατί εγώ τον μόνο που γνωρίζω είναι τον Άρη Κωνσταντινίδη, που έχοντας τις ενστάσεις του, τόσο ως προς τη χωροθέτηση όσο και προς τους όρους του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το ΝΜΑ, έκανε την επιλογή του συνειδητά και αποχώρησε. Μπορεί να υπάρχει και "ανώνυμος" που έκανε τα ίδια, αλλά ας με συγχωρήσει που δεν τον αναφέρω. Ίσως φταίει το ότι είναι μοναδικός. :)
"Από αρχιτεκτονική μάλλον ξέρω λιγότερα από εσάς, αλλά δυσκολεύομαι να βρω ένα περιβάλλον όπου αυτό το πράγμα θα χαρακτηριζόταν ωραίο ή έστω ταιριαστό."
Ίσως η Θάλασσα της Γαλήνης στη Σελήνη
Ο λόγος φαντάζει εντυπωσιακός με το να γνωρίζεις όρους, ονόματα και ιστορία αρχιτεκτονικής, αλλά το πως και το γιατί δεν αλλάζει ΚΑΘΟΛΟΥ το γεγονός ότι είναι ένας πανάσχημος ογκόλιθος που πνίγει ένα από τα λίγα ανοιχτά σημεία της πόλης.
Κατήργησε ένα τραγικά απαραίτητο δωρεάν πάρκινγκ, χάθηκε ευκαιρία για πράσινο, και δημιουργήθηκε (με τα λεφτά που καθημερινά μας κλέβουν) για να θρονιάσει τον κώλο του και να διατυμπανύσει ότι η πόλη του ανήκει.
Τώρα αν δικαιολογία είναι ότι και η υπόλοιπη πόλη είναι σκατά και αυτό δίνει αιώνιο δικαίωμα για να συνεχίσει η αυθεραισία και το πνίξιμο, δεν μπορώ να απαντήσω σε μία τέτοια λογική.
Ποιός μοντερνισμός ρε παιδιά; Από αρχιτεκτονική μάλλον ξέρω λιγότερα από εσάς, αλλά δυσκολεύομαι να βρω ένα περιβάλλον όπου αυτό το πράγμα θα χαρακτηριζόταν ωραίο ή έστω ταιριαστό.
+1 κι από εμένα apoikos!
κατάφερες με πολύ λιγότερα λόγια να θέσεις εύστοχα αυτό που προσπαθούσα να εκφράσω κι εγώ.
Δεν μας φταίει ο μοντερνισμός και το μπετόν για την εικόνα των πόλεών μας, αλλά συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και τακτικές.
http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showauthor&personsid=11134
http://books.google.com/books?id=UVRlfzWEnFIC&printsec=frontcover&source...
Θα περίμενα, κάποιος( που έχει σχέση ) να μου πει, αν το κόστος είναι υπερβολικό και ο νοών νοήτο...με το να βγαίνουν όλοι και να μιλάνε περί αισθητικής, κακογουστιάς και τσιμεντοποίησης είναι εύκολο και με κουράζει...Προτάσεις και ιδέες, έστω κι εκ των υστέρων θέλω.
δεν συμφωνώ με την αρχιτεκτονική του συγκεκριμένου κτιρίου αλλά προτιμώ να βλέπω τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που παράγουν ένα υποβαθμισμένο αστικό περιβάλλον. Και σε αυτό υπάρχει συλλογική ευθύνη των αθηναίων και των σαλονικιών με την παντελή αδιαφορία για το δημόσιο χώρο που τους χαρακτηρίζει.
Αν αυτό το κτίριο ήταν η παραφωνία σε ένα περιβάλλον αγγελικά πλασμένο θα συμφωνούσα με το άρθρο.
Πιθανόν εκεί που έχουμε φτάσει θα έπρεπε το βασικό ερώτημα να είναι όχι πως να χτίσουμε αλλά που και πως να γκρεμίσουμε και να αποδοθεί δημόσιος χώρος στους κατοίκους.
@Όσιρις
Είναι λυπηρό αλλά η επιλογές στην Ελλάδα είναι περιορισμένες ανάμεσα στο μπρουταλισμό [περιμένουμε μια γενιά αρχιτεκτόνων να φύγει] και την κιτς μπαλουστράδα του τοπικού εργολάβου πολυκατοικιών.
apoikos ακόμα στο μπρουταλισμό έχουμε κολήσει;;;
Νομίζω ότι το άρθρο είναι λίγο μπερδεμένο, ειδικά όταν μιλάει για αισθητική.
Το πρόβλημα του κτιρίου είναι το μέγεθος του και η κατανομή του όγκου του που πιθανόν να είναι αποτέλεσμα του κτιριολογικού προγράμματος και των οικοδομικών κανονισμών τα οποία είναι πολιτικές και όχι αρχιτεκτονικές επιλογές.
Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Τάσο Μπίρη ο οποίος παράγει μια μπρουταλιστική αρχιτεκτονική η οποία συχνά έχει πρόβλημα αντιμετώπισης του τοπίου με την οποία μπορείς να διαφωνείς αλλά το εκτελεστικό απόσπασμα πάει πολύ.
Δύο λεπτομέρειες πριν με κοκκινίσετε. Σύμφωνα με τους ελληνικούς κανονισμούς ο αρχιτέκτονας που κερδίζει σε διαγωνισμό χάνει το δικαίωμα επίβλεψης του έργου. Πράγμα που σημαίνει ότι το έργο αποπερατώνεται εξ' ολοκλήρου από τον εργολάβο με πολλές τροποποιήσεις συνήθως προς το χειρότερο. Δεύτερον πριν κατηγορήσεται τους αρχιτέκτονες σκεφτείτε ότι μόνο 5% των κτιρίων στην ελλάδα έχουν σχεδιαστεί από αρχιτέκτονες. Τα υπόλοιπα είναι από πολιτικούς μηχανικούς και μηχανολόγους με υποδείξεις από τους πελάτες τους. Άρα για τα όποια παράπωνα για το κατάντημα του αστικού χώρου σε Αθήνα / Θεσσαλονίκη κοιτάμε στον καθρέφτη.
Το βυζαντινό μουσείο χτίστηκε από τον Κρόκο ο οποίος έχει μια πιο ευαίσθητη φαινομενικά αισθητική αλλά είχε και την δυνατότητα να κάνει χαμηλού ύψους και μεγάλης έκτασης κτίριο.
Επειδή δεν ξέρω τις λεπτομέρειες της διαδικασίας ανάθεσης και υλοποίησης του δημαρχείου θα περίμενα το άρθρο να με διαφωτίσει επ'αυτού και λίγο πιο ψύχραιμα να κάνει κριτική.
Στο κάτω κάτω δεν είναι και το χειρότερο κτίριο στη θεσσαλονίκη, η οποία είναι μια άσχημη πόλη.
Άλλη ιστορία και η παραλία..... περιπού 18εκ. ευρώ για εμφανή τσιμένα, σιδερόφρακτα δέντρα στη σειρά και ένα μεγάλο καζανάκι εν είδει κήπου ζεν. Α και μερικές ακόμη επικίνδυνες κακοτεχνίες για σκέϊτερζ..... και πόσα χρόνια κλειστή η παραλία εεεεε; Τι κάνανε εκεί άραγε....;
Αλήθεια ο Ψωμιάδης τι να έχει ντυθεί σήμερα?
χαχα μετασοβιετικη αρχιτεκτονικη
Πολύ σωστά όσα λέει το άρθρο. Επίσης αυτός ο χώρος ήταν το μοναδικό ελεύθερο πάρκινγκ στο κέντρο της θεσσαλονίκης για πολλά χρόνια. Αν ήταν να αντικατασταθεί από ένα ομορφο πάρκο με πράσινο, κανένα πρόβλημα ασφαλώς, αλλά ο Παπαγεωργόπουλος διάλεξε να κάνει εκεί το νέο του παλατάκι. Είχε εξάλλου τόσες εξαίρετες ιδέες, όπως την ανάπλαση του κομματιού της παλιάς παραλίας που είναι ίδια με την προηγούμενη, τα "μοντέρνα" όρθια μάρμαρα στην πλατεία δίπολα στο λευκό πύργο, κάποια άλλη φάση είχε ακουστεί ότι θα έβαζαν "hi tech" τζαμαρίες ανάμεσα στις κολώνες των κτηρίων της αριστοτέλους για να μπορούν να πίνουν οι γιάπηδες τον καφέ τους από κάτω το χειμώνα, κι ας μην ξεχνάμε την εκτρωματική υποθαλάσσια που στο σχεδιασμό περιλάμβανε την πλάτυνση της παραλιακής για να γίνει αυτοκινητόδρομος με διαζώματα (!) μετατρέποντας το κλασσικότερο μέρος της πόλης σε υποβαθμισμένη περιοχή και που δεν ξέρουμε αν συνεχίζουν να προτίθενται να την υλοποιήσουν. Μάστιγα είναι αυτός ο άνθρωπος.
Δεν έχω καλή εικόνα της πολεοδομικής διάρθρωσης της Θεσσαλονίκης αλλά, με βάση τα λεγόμενα του κυρίου Κεχαγιά και τις φωτογραφίες του νέου δημαρχείου, θα συμφωνήσω πώς η επιλογή του συγκεκριμένου οικοπέδου ήταν κακή.
Συμφωνώ επίσης στο ότι ένας τέτοιος ελεύθερος χώρος μέσα στον αστικό ιστό θα έπρεπε να διαμορφωθεί σε χώρο πράσινου.
Να προσθέσω και κάτι που παρέλειψε να αναφέρει ο κ. Κεχαγιάς. Το νέο δημαρχείο σχεδιάστηκε, και κέρδισε τον αντίστοιχο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, το 1989 και χτίστηκε 20 χρόνια αργότερα, χωρίς να ληφθούν υπόψιν οι αλλαγές που έχει υποστεί η περιοχή από τότε (μία από αυτές είναι και η ανέγερση του βυζαντινού μουσείου, του αρχιτέκτονα Κ. Κρόκου). Το γεγονός αυτό είναι ενδεικτικό του τρόπου που λειτουργούν οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί στην Ελλάδα και της απαξίωσης της αρχιτεκτονικής, όπως άλλωστε και κάθε είδους καλλιτεχνικής έκφρασης, από το κράτος.
Θα διαφωνήσω όμως με την αβίαστη καπήλευση της έννοιας της αισθητικής που επιχειρείται στο άρθρο. Ο συγγραφέας φτάνει στο σημείο να προτείνει ως λύση το εκτελεστικό απόσπασμα, στα πλαίσια μιας δικής του αισθητικής δικτατορίας. Τα επιχειρήματά του, μάλιστα, δεν καταφέρνουν να ξεφύγουν από το νεοελληνικό κλισέ: "για όλα φταίει το μπετόν".
Δεν είμαι σε θέση, και δεν έχω σκοπό, να κρίνω την αρχιτεκτονική του νέου δημαρχείου, καθώς δεν το έχω δει από κοντά και από μέσα (μόνο τη διαμόρφωση των όψεών του θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε, την οποία προσωπικά βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα και καλοσχεδιασμένη). Θέλω όμως να τονίσω ορισμένα γεγονότα που ίσως διαφεύγουν του συγγραφέα:
Το νέο μουσείο της Ακρόπολης, που τόσο θαυμάζει, χρειάστηκε να κατεδαφίσει 6 κτήρια ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας προκειμένου να κάνει αυτόν τον "ευλαβικό" διάλογο ανάμεσα στην καφετέριά του και τον Παρθενώνα. Ο δε όγκος του έρχεται σε πολύ μεγαλύτερη αντίθεση με το περιβάλλον του, από αυτόν του νέου δημαρχείου στη Θεσσαλονίκη.
Οι αρχιτέκτονες Τάσος Μπίρης (νέο δημαρχείο), Κυριάκος Κρόκος (βυζαντινό μουσείο) και Πάτροκλος Καραντινός (αρχαιολογικό μουσείο) είναι τρεις από τους σημαντικότερους διαμορφωτές του μοντέρνου κινήματος στην Ελλάδα. Με την ίδια απλοϊκότητα με την οποία κρίνετε το δημαρχείο θα μπορούσε κάποιος να πει για το βυζαντινό μουσείο πως θυμίζει γιαπί που δεν έχει ακόμα σοβατιστεί κλπ κλπ.... (για να μην παρεξηγηθώ, έχω επισκεφτεί το βυζαντινό μουσείο και το θεωρώ ένα από τα πιο σπουδαία κτήρια της Ελλάδας.)
Τέλος θεωρώ ότι όταν μιλάμε για κτήρια που έχουν χτιστεί μετά από αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς η κριτική μας οφείλει να περιορίζεται στο κράτος (που θέτει τους όρους του διαγωνισμού) και στις επιτροπές του (που διαλέγουν την πρόταση που θα εφαρμοστεί) και όχι να παίρνει η μπάλα όλους τους εμπλεκόμενους.
Παρά την προσπάθειά μου να μην επεκταθώ πολύ, δεν κατάφερα να αποφύγω το σεντόνι... ζητώ συγγνώμη, δεν το συνηθίζω, αλλά το θέμα της κριτικής της αρχιτεκτονικής είναι, κατά τη γνώμη μου, λεπτό.
ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΑΤΥΧΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΩ ΣΗΜΕΡΑ. Η ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ. ΞΕΝΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΚΑΛΟ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.
ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΓΑΣΟΥΝΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΝΙΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΚΑΤΙ ΕΠΙΟΙΚΟΣ ΑΣΧΗΜΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΣ ΧΩΡΟΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥ , ΑΘΛΗΣΗΣ , ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ , ΔΗΜΙΟΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ. ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΤΗΣ ΛΕΙΠΟΥΝ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΕΤΟΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΠΡΟΣΘΕΣΑΜΕ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΠΑΡΑΦΩΝΙΑ.
ΑΥΤΑ ΚΥΡΙΟΙ ΤΟΥ ΤΒΧΕΣΤΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΠΩΘΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΕΚΤΡΩΜΑΤΟΣ , ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΟΠΑΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ(ΚΑΛΑ ΠΑΣΟΚΟΙ&ΝΔΚΡΑΤΕΣ ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΕΙ ΗΔΗ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ...)ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ,ΔΟΜΙΚΟΙ,ΚΛΠ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΝ(ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΗΡΑΝ!!!) ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΚΑΝΑ 5ΧΙΛΙΑΡΟ.......ΟΛΑ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΓΝΩΣΤΑ ΑΚΟΜΑ ΟΣΟ ΗΤΑΝ ΠΑΡΚΟ Ο ΧΩΡΟΣ(ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΔΗΛ.!!).
ΘΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΠΛΑΝΑΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΡΕΒΛΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕΙΣ.........ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ????????
Όλα τα'χε η Μαριορη, ο φερετζες της ελειπε...
Aφού ο συγγραφέας θεωρεἰ οτι το μουσείο Ακρόπολης συνομιλεί με το περιβάλλον και "κλίνει ευλαβικά το γόνυ" (!) , δεν έχει και πολύ νόημα να εμβαθύνουμε σε όσα λέει.
"βεβαία εάν γινόταν πάρκο πάλι δεν θα είχαμε πάρκινγκ, ενώ αν παρέμεινε πάρκινγκ θα είχαμε έλλειψη πρασίνου..."
Ναι, αν ήταν αν φάνε το δημόσιο πάρκινγκ ας ήταν τουλάχιστο για να κάνουν πράσινο, τι δεν καταλαβαίνεις;
Ούτε εγώ είπα ότι το φταίξιμο είναι στους αρχιτέκτονες πάντως.
poisonself έχεις απόλυτο δίκιο. Θα μπορούσαμε να κάνουμε αναλύσεις επί αναλύσεων για την αρχιτεκτονική του δημαρχείου, τη συνθετική του ιδέα, κλπ (δείτε για παράδειγμα στο link μία αρχιτεκτονική ανάλυση του συγκεκριμένου κτηρίου) αλλά δεν θα είχε καμία σημασία... Υπάρχει, ανοιχτή εδώ και χρόνια, μία μεγάλη κουβέντα σχετικά με το ποιος είναι αρμόδιος να κρίνει την αρχιτεκτονική. Άποψή μου είναι πώς πρέπει να κρίνεται από τους χρήστες, αυτούς δηλαδή που την "λούζονται" καθημερινά, ακόμα και αν δεν έχουν τις απαραίτητες θεωρητικές γνώσεις για να το κάνουν μεθοδικά και ψύχραιμα. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για δημόσια κτήρια. Από αυτή την οπτική το νέο δημαρχείο έχει σαφώς αποτύχει.
Αυτό που προσπάθησα να κάνω (το ίδιο πιστεύω έκαναν και η marmal και ο apoikos) είναι να ξεκαθαρίσω, όσο γίνεται, το που πρέπει να αποδίδονται οι ευθύνες.
Αν αυτό που μας ενοχλεί είναι ότι το κτήριο αυτό είναι ένα δημαρχείο και στηρίζει το κύρος της εξουσίας τότε πρέπει να τα βάλουμε με τους πολιτικούς, το πολιτικό μας σύστημα, τα κόμματα, το δήμαρχο Θεσσαλονίκης στην τελική (όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά).
Αν είναι το μέγεθός του, τότε μας φταίει η πολιτεία που συνέταξε το κτιριολογικό πρόγραμμα, μας φταίει η υπερσυγκέντρωση εξουσίας στους δήμους, πιθανόν το σχέδιο Καποδίστριας και πάει λέγοντας...
Αν θέλουμε να μιλήσουμε για τη θέση του, θα πρέπει να κατηγορήσουμε τον θείο και μέγα "πολεοδόμο", όπως λέει και η marmal.
και πάει λέγοντας....
Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να διώξω την ευθύνη για την εικόνα των πόλεων από τους αρχιτέκτονες... Η εικόνα που δίνει ο apoikos με τους πολιτικούς μηχανικούς και τους εργολάβους να είναι οι κύριοι διαμορφωτές του αστικού τοπίου στην Ελλάδα είναι δυστυχώς αληθινή, αλλά και πάλι έχουν ευθύνες οι αρχιτέκτονες που έχουν επιτρέψει να συμβεί κάτι τέτοιο. Άσε που, όπως λες κι εσύ, δεν σχεδιάζουν πάντα τόσο καλά κι αυτοί...
συγγνώμη για το 2ο σεντόνι...
Μέχρι τώρα βρίζαμε γιατί στο παλιό δημαρχείο δεν είχε πάρκινγκ, οι υπηρεσίες υπολειτουργούσαν, επικρατούσε χάος, οι ελλείψεις γραφείων έκανε τις συναλλαγές μας μαρτύριο κ.λ.π. Από εδώ και πέρα θα βρίζουμε για την κατασπατάληση του χρήματος (το μόνο θέμα το οποίο με βρίσκει σύμφωνο), το τεράστιο κτίριο, την έλλειψη πρασίνου, την έλλειψη ελεύθερου πάρκινγκ (βεβαία εάν γινόταν πάρκο πάλι δεν θα είχαμε πάρκινγκ, ενώ αν παρέμεινε πάρκινγκ θα είχαμε έλλειψη πρασίνου...) και τέλος γιατί χτίστηκε στο όριο του δάσους (????) που ενώνεται με τη θάλασσα (?????).
Εγώ είχα πάρει τηλέφωνο στον Βασίλειο πριν κάποια χρόνια και του είχα προτείνει να το κτίσει δίπλα στο εμπορικό το Cosmos, να κάνουμε και ένα γήπεδο στον ΠΑΟΚ λίγο πιο δίπλα και να χτίσουμε και ένα ομοίωμα της Αγιας Σοφιάς. Ανάμεσα σε αυτά θα απλωνόταν η Αλεξάνδρεια πλατεία με τον κολοσσιαίο αδριάντα του μεγάλου να δεσπόζει ανάμεσα σε κοκοφοίνικες που τόσο πηγαίνουν με το κλίμα της πόλης. Στην αρχή ενθουσιάστηκε και συμφώνησε. Παρήγγειλε τους κοκοφοίνικες αλλά του έλειπαν 30 εκατ ευρώ για τα υπόλοιπα. Οι κοκοφοίνικες βέβαια στόλισαν την Αριστοτέλους και σε λίγο θα αυξήσουν και την εγχώρια παραγωγή του γάλατος-καρύδας.
Γιαυτό έγιναν όλα στραβά
Το Δημαρχείο είναι κτισμένο σε πρώην χώρο πάρκινγκ. Ήταν βέβαια και ο μοναδικός χώρος δωρεάν στάθμευσης στο κέντρο. Τώρα εκεί θα πληρώνετε τις κλήσεις για παράνομη στάθμευση.