Μεσαίωνας στα ελληνικά ιδρύματα για παιδιά με αναπηρίες

Στα κρατικά κέντρα περίθαλψης και χρόνιων παθήσεων κατά κανόνα φιλοξενούνται παιδιά –πολλές περιπτώσεις και εφ όρου ζωής- που πάσχουν από νοητική υστέρηση και σωματικές αναπηρίες καθώς και άτομα που παρουσιάζουν διαταραχές του αυτιστικού φάσματος.

Ο Συνήγορος του Παιδιού, Γιώργος Μόσχος, με συνεργάτες του από τον Συνήγορο του Παιδιού αλλά και τη σύζυγο του Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Μαίη Παπούλια, πραγματοποίησε επίσκεψη στο Κέντρο Χρονίων Παθήσεων Παίδων Αθηνών στον Σκαραμαγκά και στο Κέντρο Περίθαλψης Παίδων Λεχαινών Ηλείας και αποκαλύπτει τα προβλήματα που επικρατούν σε αυτά.

Σύμφωνα με τον κ. Μόσχο, οι τεράστιες ελλείψεις σε εξειδικευμένο προσωπικό που παρουσιάζουν τα συγκεκριμένα κέντρα οδηγούν τους εργαζόμενους στο να υιοθετούν, παρά τη θέλησή τους, «σκληρά» μέτρα προκειμένου να ελέγξουν την κατάσταση. Πρόκειται για πρακτικές που παραπέμπουν σε άλλες εποχές, όπως το δέσιμο στο κρεβάτι, αλλά ακόμα και ο περιορισμός σε ξύλινα κουβούκλια ώστε να αποφεύγεται η πιθανότητα αυτοτραυματισμού τους. Πολύ κοινή είναι επίσης η χρήση κάμερας στους θαλάμους, καθώς το ελάχιστο νοσηλευτικό προσωπικό αδυνατεί να παρακολουθεί επαρκώς τους «φιλοξενούμενους».

Στο κέντρο των Λεχαινών, για παράδειγμα, εργάζονται 8 βοηθοί νοσηλευτές από τους οποίους κανένας δεν είναι επιστημονικά εξειδικευμένος σε ΤΕΙ ή ΑΕΙ. Οι 8 αυτοί νοσηλευτές είναι επιφορτισμένοι με την παρακολούθηση των 77 νοσηλευόμενων ενώ, όπως επισημαίνει ο κ. Μόσχος, θα έπρεπε να αντιστοιχεί ένας νοσηλευτής σε κάθε έναν ή δύο φιλοξενούμενους. Αυτή τη στιγμή, κανένας φυσιοθεραπευτής δεν απασχολείται στο κέντρο, ενώ τις υπηρεσίες της προσφέρει μόνο μια εργοθεραπεύτρια. Παρόλα αυτά, στα χαρτιά εμφανίζονται 80 εργαζόμενοι στο Ίδρυμα: 17 υπάλληλοι καθαριότητας, 4 φύλακες, 12 εργάτες, 2 υδραυλικοί, 2 ηλεκτρολόγοι , 21 άτομα βοηθητικό προσωπικό και άλλοι διοικητικοί υπάλληλοι.

Ως αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών, τα παιδιά που εισέρχονται στο ίδρυμα για να προστατευτούν και να βελτιώσουν την υγεία τους, όχι μόνο δεν λαμβάνουν την κατάλληλη στήριξη και προστασία αλλά βρίσκονται και εκτεθειμένα σε ατυχήματα και σε τραγικές συνθήκες διαβίωσης.

Παρέμβαση του κ. Γ. Μόσχου, Συνήγορου του Παιδιού

«Θα πρέπει οπωσδήποτε παιδιά και ενήλικοι με τόσο σοβαρές παθήσεις να πάψουν να βρίσκονται στον κοινωνικό αποκλεισμό. Να μη διακινδυνεύεται η ζωή και η αξιοπρέπειά τους συνεχώς και να μην απουσιάζει η προσωπική φροντίδα για την κάλυψη των αναγκών τους. Θα πρέπει οπωσδήποτε η χώρα μας να βρει τρόπους να φροντίζει περισσότερο και ιδιαίτερα τα άτομα με αναπηρίες και όχι να τα παραμελεί και να τα αποκρύπτει από την υπόλοιπη κοινωνία.

Οι εργαζόμενοι στα κέντρα περίθαλψης είναι άνθρωποι πολύ καλών προθέσεων που παλεύουν όσο μπορούν, αισθάνονται όμως και οι ίδιοι περιθωριοποιημένοι, έχουν χάσει το ηθικό τους εξαιτίας της εγκατάλειψης. Εκείνοι δίνουν τον αγώνα τους, το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς που είμαστε απ έξω. Οι ευθύνες είναι διαχρονικές, πολιτικές αλλά και κοινωνικές. Αφορούν και όλους μας τους πολίτες» τονίζει ο κ. Μόσχος.

Ο Συνήγορος του Παιδιού συνεχίζει τις επισκέψεις του σε αντίστοιχα κέντρα (10 συνολικά για παιδιά) προκειμένου να διατυπώσει σε πόρισμα τα συμπεράσματα και τις προτάσεις του για την επίλυση του σοβαρού κοινωνικού προβλήματος.

Πηγή: Έθνος