Κυβερνηση Γιώργου Παπανδρέου με αρκετές, αλλά μικρές εκπλήξεις

Κοκτέιλ νέων, άφθαρτων προσώπων με τα λιγότερο φθαρμένα από τα «ιστορικά στελέχη» του ΠΑΣΟΚ αποτελεί η νέα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Το βασικό χαρακτηριστικό της είναι ότι οι περισσότεροι από τους νέους υπουργούς και υφυπουργούς αποτελούν στενούς συνεργάτες του πρωθυπουργού και τον έχουν στηρίξει στην πολιτική του διαδρομή και ιδίως στα «πέτρινα χρόνια» 2004-2008, όταν αμφισβητούντο έντονα οι ηγετικές του ικανότητες. Ο κ. Παπανδρέου δίνει ένα διπλό μήνυμα: ότι δεν ξεχνά ούτε είναι αχάριστος σε όσους τον υποστήριξαν, αλλά και ότι η προσήλωση στον ίδιο κάποτε ανταμείβεται.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ βρήκε την δύναμη να κόψει από την κυβέρνηση στελέχη που το περιβάλλον του θεωρεί ότι έρχονται από το παρελθόν, όπως οι Παπουτσής, Σκανδαλίδης ή ακόμη και η Βάσω Παπανδρέου παρ' ότι στις πρόσφατες εκλογές διακρίθηκαν στη σταυροδοσία. Την ίδια στιγμή ριψοκινδυνεύει αρκετά τοποθετώντας κατευθείαν σε υπουργικές θέσεις στελέχη χωρίς πείρα στη δημόσια διοίκηση όπως η νέα υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Πράσινης Ανάπτυξης Τίνα Μπιρμπίλη, που είναι μεν περιβαλλοντολόγος, αλλά τα τελευταία χρόνια ασχολήθηκε με την σύνταξη των ομιλιών του ή η υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Πολιτικής Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Πρόκειται για κρισιμότατα υπουργεία από τα οποία θα κριθεί και η πορεία της κυβέρνησης.

Ο κ. Παπανδρέου καταλαμβάνει και την θέση του Υπουργού Εξωτερικών, λύνοντας έτσι και μια από τις σπαζοκεφαλιές που αντιμετώπιζε στον καταρτισμό της νέας κυβέρνησης: τη θέση ζητούσε τον τελευταίο καιρό ο Βενιζέλος. Το επιτελείο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ εκτιμούσε ότι ο ο άλλοτε αντίπαλος του κ. Παπανδρέου ήθελε ένα υπουργείο με προβολή, αλλά χωρίς την καθημερινή φθορά των άλλων. Τελικά ο κ.Παπανδρέου κράτησε το πόστο στέλνοντας τον κ. Βενιζέλο στο Άμυνας, αλλά με αναπληρωτή υπουργό τον Π.Μπεγλίτη, από τους συνεργάτες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Σε σχέση με τις κυβερνήσεις της ΝΔ, οι αναπληρωτές υπουργοί επανέρχονται(ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών κ. Δρούτσας αποτελεί επίσης επιλογή με ρίσκα) και εδώ φαίνεται ότι ο κ. Παπανδρέου ακολουθεί την τακτική του πατέρα του που χρησιμοποιούσε συχνά το πόστο, είτε για να ανταμείψει στελέχη με θέσεις υψηλότερες από του υφυπουργού είτε όμως για να εξασφαλίσει ισορροπίες μέσω της αλληλοεξουδετέρωσης.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε χρησιμοποιήσει και τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, κάτι που έκανε και ο σημερινός πρωθυπουργός με τον κ. Πάγκαλο. Και τότε και τώρα, οι αντιπρόεδροι δεν έθεταν σε καμία περίπτωση σε αμφισβήτηση τον πρόεδρο. Στην περίπτωση του κ. Πάγκαλου, ο ρόλος θα έχει πολύ λιγότερο να κάνει με το συντονισμό του κυβερνητικού έργου και περισσότερο με την υπεράσπιση του στα ΜΜΕ.

Ο αντιπρόεδρος κ.Πάγκαλος αποτελεί και τη μεγαλύτερη έκπληξη του νέου σχήματος που περιέχει αρκετές αλλά μικρές εκπλήξεις. Δεν έχουμε ούτε έναν εξωκομματικό σε ένα κρίσιμο υπουργείο ή μια γυναίκα στο υπουργείο Άμυνας λόγου χάριν, κινήσεις που θα σηματοδοτούσαν ριζοσπαστικού τύπου κατευθύνσεις για τη νέα κυβέρνηση, όπως ο κ. Παπανδρέου είχε αφήσει να διαφανεί. Στα θετικά όμως μπορεί να συμπεριληφθεί το γεγονός ότι μείωσε, όπως είχε υποσχεθεί, τον αριθμό των μελών της κυβέρνησης. Με νέα πρόσωπα αλλά χωρίς μεγάλες ανατροπές, η τελευταία θα κριθεί όπως όλες οι κυβερνήσεις στην πράξη.