Ιρανοί πρώην μουτζαχεντίν αναζητούν μια νέα ζωή στην Αθήνα
Συνέντευξη και κάμερα: Δημήτρης Μελέτης
Short Link: http://tvxs.gr/node/21274
κατηγορία: Ελλάδα
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
.
20 Σχόλια
Παιδια το ζητημα ηδη εχει δρομολογηθει κι εχουν βγει οι εγκρισεις κτλ που ζητανε οι Μεταναστες.
Τωρα ετοιμαζομαι να παω να τους δω.
Απλά για να είμαστε τυπικά σωστοί, μετά από συνομιλία με δικηγόρο, πληροφορήθηκα ότι η PMOI έχει πλέον αφαιρεθεί από τις Μαύρες Λίστες του Συµβουλίου Ασφαλείας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί τρομοκρατίας. Όσο για το δικαίωμα τους να λάβουν μεταχείριση πολιτικού πρόσφυγα, φαίνεται τόσο από όσα λένε, αλλά και από τις κάρτες ασσυλίας του ΟΗΕ που δεν χορηγούνται στον καθένα έτσι απλά και απ'οτι κατάλαβα, για τους συγκεκριμένους ήταν αρκετά δυσκολή διαδικασία.
Στις ελληνικές κυβερνήσεις δόθηκαν λεφτά για το κτηματολόγιο, για τους τσιγγάνους, για την παιδεία, για τις ΑΠΕ, για τη βιολογική γεωργία, για τους πρόσφυγες, για τους δρόμους...
... και τελικά τι κάνανε; ΤΙΠΟΤΕ! Και το χειρότερο: ποιος ξέρει πόσοι άνθρωποι καταστράφηκαν ή πέθαναν, για να πλουτίσουν όλοι αυτοί οι εγκληματίες που τα έφαγαν!
Καθόμαστε σαν χάνοι και τους βλέπουμε να μας πουλάνε μούρη αντί να τους στείλουμε στα σπίτια τους!
Ανεχόμαστε να μας εμπλέκουν σε πολέμους και μετά στρεφόμαστε εναντίον των προσφύγων που οι κυβερνήσεις μας προκαλούν! Και περιμένουμε πάντα έναν Μεσσία που θα μας βγάλει από τη μιζέρια μας...
Όσιρις, ευχαριστώ πολύ, καλοσύνη σου.
Παραπήγε το θέμα των μεταναστών. Η πολιτεία οφείλει να τους δώσει τη δυνατότητα να ευημερήσουν εδώ ή σε κάποια άλλη χώρα. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να τους δώσει χαρτιά. Και εκείνοι θα αποφασίσουν αν μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια εδώ ή κάπου αλλού. Φτάνει πια με αυτή τη κουβέντα.
panoszp πάντα εύστοχος
Σε φιλοδώρησα με πολλή πρασινάδα
Η οργάνωση στην οποία ανήκουν οι Ιρανοί αυτοί είναι οι "Μουτζαχεντίν του λαού του Ιράν". Πρόκειται για μια οργάνωση η οποία ανέπτυξε ένοπλη αντιαμερικάνικη δράση τη δεκαετία του '70 αλλά και στη συνέχεια ενάντια στο ισλαμικό καθεστώς τη δεκαετία του '80 με αρκετά μεγάλη επιτυχία μάλιστα μέχρι ενός σημείου. Όταν το 1980 οι αμερικάνοι έβαλαν τον Σαντάμ να επιτεθεί στο Ιράν για να ανατρέψει τους ισλαμιστές, οι Μουτζαχεντίν έκαναν το θανάσιμο λάθος να συμμαχήσουν με τον εχθρό. Όσα μέλη τους δε βρήκαν καταφύγιο στο Ιράκ εκτελέστηκαν κατά εκατοντάδες. Στην εισβολή του 2003 στο Ιράκ οι Μουτζαχεντίν του λαού αντιμετωπίστηκαν εχθρικά από τους εισβολείς λόγω της συνεργασίας τους με τον Σαντάμ Χουσείν. Σήμερα οι ΗΠΑ τη θεωρούν τρομοκρατική οργάνωση.
Αναμφισβήτητα αξιόλογη παρουσίαση και πολύ καυτό το ζήτημα . Τί γίνεται με ανθρώπους σαν αυτούς ; Μπορούμε εμείς να μείνουμε στο ότι όλοι αυτοί οι μουτζαχεντίν «πήγανε γυρεύοντας» , συνεργάστηκαν με τους αμερικανούς και τώρα αυτοί τούς πετάνε σαν λεμονόκουπες στιμμένες ; Μπορεί και να ήτανε μισθοφόροι, μπορεί και απλά αφελείς, ή εύπιστοι ή και λίγο απ’ όλα αυτά . Δεν νομίζω όμως ότι τώρα , που βρίσκονται εδώ ως πρόσφυγες , μπορούμε εμείς να τούς πούμε «παίξατε με λάθος παράταξη και χάσατε» . Φέτος τον Ιούλιο στο Ιράκ πάλι τούς κυνήγησαν από έναν καταυλισμό τους και είχαν συλλήψεις , τραυματισμούς κ.λ.π. ... Το γεγονός ότι τούς έχει αναγνωριστεί από τον Ο.Η.Ε. η ιδιότητα τού πρόσφυγα (αυτό το λαμβάνουμε ως βασικό δεδομένο) σημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι πράγματι δεν μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους και επομένως εμπίπτουν στην κατηγορία «ανέφικτης επιστροφής» και δεν απελαύνονται από την Ελλάδα . Κακώς ή καλώς βρεθήκανε εδώ . Είναι πρόσφυγες . Δεν υπάρχει νομίζω άλλος δρόμος παρά μονάχα να τούς αναγνωριστεί και από τις δικές μας αρχές η ιδιότητα αυτή και να τούς χορηγήσουν τα έγγραφα που χρειάζονται να πάνε όπου θέλουν .
Υ.Γ. Στα θετικά τής παρουσίασης και το ότι δείχνει και το πώς (αρνητικά) χαρακτηρίζουν οι εν λόγω πρόσφυγες την Ελληνική πραγματικότητα . Βέβαια αυτά που λένε για "εκείνα που δικαιούνται" και τα λεφτά που τους ανήκουν κ.λ.π. ακούγονται λίγο νταηλίδικα και αυθαίρετα , αλλά το ουσιώδες είναι ότι , έστω και αν αυτοί δεν το ζητούν "σωστά", εμείς στο όνομα των πολιτιστικών αρχών που λέμε ότι εκφράζουμε , είμαστε υποχρεωμένοι να τους δώσουμε τα χαρτιά που χρειάζονται .
@PC Help AND Solutions - ID σχολίου: 189349
Αγαπητέ, το σχόλιό σου είναι ανεκτίμητο!
"Ιρανοί πρώην μουτζαχεντίν αναζητούν μια νέα ζωή στην Αθήνα"
Βλακώδης τίτλος. Αν είναι πρώην μοτζαχεντίν (ή νυν) πρέπει να έχουν καλύτερη αντιμετώπιση ή χειρότερη;
Το θέμα είναι, γίνεται να τους δωθούν χαρτιά που θα τους εξασφαλίσουν (λέμε τώρα) καλύτερη ζωή; Αν γίνεται, να τους δωθούν, να τελειώνουμε. Αν όχι, ντροπή στην πολιτεία που τους έχει μετέωρους στο πουθενά.
Και εγώ δεν κατάλαβα μέχρι το 2003 ποιόν πολεμούσαν, και που, αλλά κατάλαβα οτι και αυτοί είναι θύματα των μεγάλων συμφερόντων. Τώρα εδώ είναι δύσκολο να βγάλει ταυτότητα ένας Έλληνας, αυτοί οι φουκαριάριδες πως μπορούν να αποδείξουν στις αρχές ποιοί είναι, και άντε και αποκτήσουν τα χαρτία τους, ποιά ευρωπαικη χώρα θα τους δεχθεί. Ας ελπίσουμε οτι η νέα ηγεσία θα τους βοηθήσει γιατί εμένα μου φάνηκα "αληθινοί" και έχουν ανάγκη την λύπη μας και την βοηθεία μας.
Πραγματικό περιστατικό:
Το 2000 υπηρετούσα στον στρατό και κάποια στιγμή ήρθε στο τάγμα ένας Ιρανός, γύρω στα 38, έχοντας πάρει μετάθεση.
Τότε λοιπόν, ένας υπαξιωματικός από αυτούς τους τελειωμένους που πήγαν στο στρατό γιατί δεν είχαν στον ήλιο μοίρα, θέλησε να κάνει "καψόνι" στον Ιρανό στέλνοντάς τον στη λάντζα αμέσως μετά από υπηρεσία θαλαμοφύλακα και κόβοντάς του την απογευματινή έξοδο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά το ηλίθιο βλέμα του υπαξιωματικού και αυτό το ύφος της ικανοποίησης επειδή έκανε χαλάστρα στο παλικάρι, θεωρώντας εμφανέστατα πως είναι κάποιος κατώτερος από τους υπόλοιπους.
Βλέποντάς το αυτό λοιπόν, προσφέρθηκα να κάνω εγώ τη λάτζα παρόλο που ήμουν 3 μήνες πριν την απόλυσή μου, ώστε να μη στερηθεί ο άλλος την έξοδό του. Μάλιστα δημιουργήθηκε και μια ένταση ανάμεσα σε μένα και τον υπαξιωματικό, αλλά, επειδή σε εμένα δεν τον έπαιρνε, σταμάτησε και σηκώθηκε να φύγει.
Βλέποντας τη σκηνή ο Ιρανός ήθρε δίπλα μου , με ευχαρίστησε και μου είπε ότι θα κάνει αυτός την λάτζα. Ακόμα θυμάμαι τα λόγια του : "Φίλε μου εγώ έχω ζήσει τόσα πολλά, που το καθάρισμα κατσαρόλας είναι παιχνίδι".
Από εκείνη τη στιγμή μού καρφώθηκε η ιδέα να μάθω τι έιναι αυτά τα τόσα πολλά και πώς έτυχε να βρεθεί από μια ξένη χώρα φαντάρος στην Ελλάδα. Σα να ήξερε όλα αυτά που σκεφτόμουν, αφού τελείωσε την αγγαρεία, ήρθε και μου μίλησε λέγοντας μου "θες να μάθεις πώς ζούσα πριν";
Για να μην σας κουράζω, ο τύπος αυτός από τα 26 του ήταν με ένα όπλο στο χέρι. Πολεμούσε για πάνω από 6 χρόνια. Ζούσε στην ύπαιθρο ενώ η οικογένειά του ήταν στην Τεχεράνη. Δεν είχε δει την οικογένειά του από τότε που έγινε στρατιώτης και θυμάμαι που έλεγε ότι ψάχνει να τους βρει επειδή μάλλον είχαν αλλάξει σπίτι. Είχε να τους δει γύρω στα 10 χρόνια. Είχε ζήσει κακουχίες, είχε δει συναδέλφους να σκοτώνονται, μού έδειξε σημάδι από σφαίρα στα πλευρά του (αυτός ο τραυματισμός ήταν και ο λόγος που εγκατέλειψε) και μού είπε ότι είχε σκοτώσει και αυτός.
Μού φαίνονταν τόσο παράξενα όσα έλεγε και πίστευα ότι δε θα μπορούσα να κάνω ποτέ κάτι τέτοιο.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν περάσει πολλά και το γεγονός ότι διαθέτουν τόσες πολλές εμπειρίες είναι ικανό από μόνο του να πείσει τους αρμόδιους για πολιτικό άσυλο. Το αξίζουν γιατί εκτός από πολεμιστές στη χώρα τους είναι και πολεμιστές της ζωής. Ο καθένας που θα κάτσει δίπλα τους έχει να κερδίσει πολλά.
Περίεργη υπόθεση και πολύπλοκη. Ασφαλώς και όπως είπε ο quixote να τους δώσουν χαρτιά. Αλλά το θέμα είναι οτι ζητάνε το ειδικό καθεστώς και τα λεφτά που τους είχε υποσχεθεί ο ΟΗΕ. Αν είχαν πετύχει και μαζί με τους αμερικανούς είχαν ανατρέψει το καθεστώς του Ιράν άραγε πόσοι πρόσφυγες, από την άλλη πλευρά, θα είχαν έλθει; Και αυτοί χωρίς να τους έχουν υποσχεθεί τίποτα.
Ως άνθρωποι δικαιούνται να τους παράσχουμε τα απαραίτητα όπως και χιλιάδες άλλοι μετανάστες (που δεν είχαν το ανάλογο παρελθόν). Από την άλλη στον αρχικό του λόγο ο αγγλομαθής λέει "we sepparated" μάλιστα 2 ή 3 φορές που δεν σημαίνει "αποχωρήσαμε" αλλά χωριστήκαμε-αποκοπήκαμε και δεν προκύτπτει ότι δρούσαν στο Ιράν αλλά μάλλον στο Ιράκ! ή οτι φύγαν από το Ιράν με το που εισέβαλαν οι αμερικάνοι στο Ιράκ, και ότι οι αμερικάνοι τους πήραν τον οπλισμό.
Το θέμα είναι ότι δικαιούνται να ζούν ελεύθεροι
Χαρτιά θέλουν, όχι λύπηση
quixote-----------
αυτοι οι ανθρωποι ειναι πρωην πρακτορες της cia και εχουν κανει εγκληματα στο ιραν δεν θα ξεπλενουμε εμεις τα αιματα απο τα χερια τους
αυτα παθαίνει οποιος εμπιστευετε τους αμερικανους τωρα τους πεταξαν σαν άχρηστα σκουπιδια στο κεφαλι μας και τι σκουπιδια πρωην μισθοφοροι των αμερικανων εκγληματιες που στραφηκαν εναντια στη πατριδα τους και το λαο της για λιγα ψωροδολαρια και τωρα πεταμενοι σαν στημενες λεμονοκουπες περιφεροντε ζητωντας ελεημοσυνη
που ειναι η αμερικη τωρα που σας εταζε?
που ειναι η cia που σας πληρωνε να βαζετε βομβες?
που εναι το αμερικανικο ονειρο που σας εταξαν?
@quixote - ID σχολίου: 189229
Ούτε και εγώ μίλησα για συναισθηματισμούς, οίκτο και ελεημοσύνη ...
Συμφωνώ απολύτως ότι χαρτιά θέλουν ώστε να ζήσουν ελεύθεροι ή μια χώρα να ζήσουν στην οποία δεν καταδιώκονται, αλλά πως εμείς θα τους δώσουμε χαρτιά για να είναι ελεύθεροι ή δεν θα καταστρέφουμε την χώρα τους αν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την κατάστασή τους;
Οπότε για κατανόηση μίλησα, όχι λύπηση ....
Έχω ζήσει αρκετά χρόνια στο εξωτερικό και δεν τους λυπάμαι αλλά σε κάποιο βαθμό τους κατανοώ.
είναι πάντως στο χέρι μας
αν αυτό θα είναι βήμα για τους μετανάστες γενικότερα
ή θα γίνει πάτημα για την αντι-ιρανική προπαγάνδα
στη Δύση...
Αυτοί οι άνθρωποι είναι το παιχνιδάκι των κυβερνήσεών μας.
Οι ζωές αυτών των ανθρώπων είναι το παιχνιδάκι πάνω στο οποίο θα λάβει χώρα το υποκριτικό 3ο Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη, που στις 2-5 Νοέμβρη στον "Αστέρα" της Βουλιαγμένης (με πρόεδρό του τον γνωστό σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά) θα επιχειρήσει να δοθεί πολιτική νομιμοποίηση στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές.
imagine the time
πόσοι από μας δεν είναι ή δε σχετίζονται με μετανάστες;
Ή θα έχουν γονείς και παππούς μετανάστες από τη Μ. Ασία
ή θα έχουν μεταναστεύση σε ΗΠΑ και δύση γενικότερα
το θέμα δεν είναι συναισθηματικό, όμως
Δεν είναι θέμα οίκτου και ελεημοσύνης
Το θέμα είναι ότι δικαιούνται να ζούν ελεύθεροι
Χαρτιά θέλουν, όχι λύπηση
Το πρόβλημά μας είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε να ταυτιστούμε καθόλου με τα προβλήματα αυτών των ανθρώπων γι'αυτό και δεν τους βοηθάμε.
Δυστυχώς μόνο αν έχουμε τις ίδιες εμπειρίες που έχουν αυτοί οι άνθρωποι τότε μόνο μπορεί να τους βοηθήσουμε.
Και έπειτα λέμε ότι διαφέρουμε και είμαστε ανώτεροι από τα ζώα ... τα ζώα έχουν καταλήξει να έχουν περισσότερη κατανόηση από τον άνθρωπο ...
Μπράβο Δημήτρη
Γάμησε