Η χειρόγραφη επιστολή που μοιραζόταν στην κηδεία του Αλέξη
Δεν είμαστε τρομοκράτες, "κουκουλοφόροι", "γνωστοί-άγνωστοι"
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!
Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι....
Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας!
Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας.
ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ!
Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς.
Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο
για τη "βιτρίνα", παχύνατε, καραφλιάσατε,
ΞΕΧΑΣΑΤΕ!
Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,
Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,
να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.
ΜΑΤΑΙΑ!
Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι,
έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε
τη μέρα που θα πεθάνετε.
Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε
δεν δημιουργείτε!
Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε.
ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ
Που είναι οι γονείς; Που είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δε βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν;
ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα
ΕΜΕΙΣ
κλαίμε κι από μόνοι μας.
αναδημοσίευση απο salonica-press 
Short Link: http://tvxs.gr/node/1225
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια



















25 Σχόλια
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ
Μετά το πρώτο σοκ, για το χαμό ενός νέου ανθρώπου σε μία ηλικία που μόνο όνειρα θα μπορούσε να έχει για τη ζωή του. Μετά από 5 μέρες οργής από μια πόλη που τρώει τις σάρκες της. Έρχεται η ώρα του θρήνου που συγκροτούμε τη σκέψη μας και συνειδητοποιούμε πως μόνο μια μαγική σφαίρα έχει την δύναμη να πληγώσει τόσες πολλές καρδιές ανθρώπων. Ο άνθρωπος από την φύση του έχει την ικανότητα στις δύσκολες στιγμές να βρίσκει τρόπους για να απαλύνει τον πόνο του. Ένας από τους τρόπους αυτούς είναι η γραφή. Έχουμε δει πολλές φορές ποιηματάκια σε ένα μικρό χαρτί – ορισμένες φορές και πρόχειρα κομμένο – να γράφουν τις σκέψεις του δημιουργού τους για κάτι που τον έχει συγκλονίσει. Χαρτάκια που τις περισσότερες φορές είναι ανώνυμα ή με ψευδώνυμο γιατί δεν έχει σημασία ποιος το έγραψε αλλά το περιεχόμενο τους. Κολλημένα με ένα σελοτέιπ, σε τοίχους, κολώνες, δίπλα στα άνθη που δείχνουν το σημείο που χάθηκε ένας άνθρωπος. Δυστυχώς πάντα αυτά τα ποιήματα χάνονται, ξεθωριάζουν, τα παίρνει ο αέρας, ή πετιόνται μαζί με τα άνθη που έχουν ξεραθεί. Όχι δεν είναι δυνατόν τα ποιήματα για τον Αλέξη.
Σήμερα μετά από 5 μέρες από τον άδικο χαμό του, άνοιξα την ελεύθερη φωνή της Αθήνας (Athens Voice), έπεσε εντελώς τυχαία στα χέρια μου. Σε ένα σαλόνι της έχει μια εικόνα από ένα κεντρικό δρόμο της Αθήνας νύχτα γεμάτο φωτιές, στην άκρη της φωτογραφίας ένα ποίημα:
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ
Ένα τραγούδι απόψε γράφω για να πω
Για όσα η καρδιά μου δεν αντέχει
Θ’ ανατινάξω αυτό το κάστρο και θα βγω
Δικό τους είναι το παιχνίδι, δεν μ’ αρέσει
Είναι λαγνεία, απληστία, δολοφονία
Δεν επιτρέπεται καμιά διαφωνία
Οι «ευεργέτες» μας δεν έχουνε παιδεία
Σαν μαριονέτες φλυαρούν, χωρίς ουσία
Μα έχουν μάτια σκοτεινά και λέπια κρύα
Απλοί κομπάρσοι σε στημένη κωμωδία
Σφίγγουν τα γκέμια και το στόμα μας ματώνουν
Και τα όνειρά μας με μια σφαίρα τα σκοτώνουν
Μα η οργή μου μια ελπίδα θα γεννήσει
Γιατί ο θεός τους πια εδώ θέση δεν βρίσκει
Ένα παράπονο τις μέρες μου πληγώνει
Για μια ζωή τώρα δεν φτάνει μια συγνώμη
Για ελευθερία και χαμένα ιδανικά
Η επανάσταση κοστίζει ακριβά
Όσα μου δάνεισαν δεν είναι αρκετά
Σε κάθε λύπη μου χρωστάνε μια χαρά
Γιατί αγαπάω κι ονειρεύομαι ν’ αντέξει
Αυτή η πατρίδα μου ταυτότητα δεν έχει
Μα η οργή μου ελπίδα θα γεννήσει
Γιατί ο θεός τους πια εδώ θέση δεν βρίσκει
Δάφνη Γερογιάννη (ATRIA)
Μετά από 5 μέρες κενού στην ψυχή μου, 5 μέρες απογοήτευσης και αναζήτησης μιας φράσης που πάντα μας έκανε υπερήφανους «Ελληνικό φιλότιμο». Επιτέλους βρήκα κάτι που μπορεί να φανώ χρήσιμος. Αποφάσισα να συλλέξω κάθε ποίημα που έχει γραφτεί για τον Αλέξη και να το εκδώσω σε μία ποιητική συλλογή αφιερωμένη στον άδικο χαμό του. Από την στιγμή που η ιδέα μου ήρθε αυθόρμητα για πρώτη φορά πριν από λίγες ώρες δεν έχω σταματήσει να σκέφτομαι την όλη διαδικασία. Στο μυαλό μου είναι ήδη έτοιμο. Είμαι εκδότης σε ένα μικρό εκδοτικό οίκο δεν θα πω το όνομα του (δεν είναι αυτό το θέμα μας). Λόγο τις δουλειάς μου ξέρω όλη την διαδικασία. Βασική προϋπόθεση είναι να διασωθεί το πολύτιμο υλικό. Για αυτό κάνω έκκληση σε όποιον θέλει να στείλει την κατάθεση της ψυχής του, ώστε να συγκεντρωθεί ικανό υλικό για να γίνει όσο το δυνατό πιο μεγάλη και πλούσια η ποιητική συλλογή αφιέρωμα στον Αλέξη. Μόλις συγκεντρωθεί το απαραίτητο υλικό. Θα έρθω σε επαφή με την οικογένεια του Αλέξη. Θα τους ενημερώσω για την πρωτοβουλία μου και αν έχω την συγκατάθεσή τους. Θα προχωρήσω στην έκδοση του. Τα έσοδα από την έκδοσή του θα δοθούν στην οικογένεια. Όχι για να την βοηθήσουν ή να απαλύνουν τον πόνο από τον άδικο χαμό του παιδιού τους αλλά γιατί νομίζω ότι είναι οι πιο κατάλληλοι για να αποφασίσουν για πιο σκοπό μπορούν να τα διαθέσουν.
Αν νομίζετε και εσείς ότι αξίζει τον κόπο να διατηρηθούν στο χρόνο αυτά τα ποιήματα στηρίξτε αυτήν την προσπάθεια. Βοηθήστε ώστε να μην ξεθωριάσουν, να μην τα πάρει ο άνεμος, να μην πεταχτούν μαζί με τα ξεραμένα άνθη. Η αξία αυτού του βιβλίου θα είναι η πληθώρα των δημιουργών του. Και ότι θα θυμίζει σε κάποιος ότι δεν ήταν «μια παρεξήγηση» ούτε «θέλημα θεού».
Περιμένω μηνύματα με ποιήματα που έχετε γράψει στην διεύθυνση giatonalexi@yahoo.gr
Για την ευκολία του αναγνώστη και την σωστή δημιουργία της ποιητικής συλλογής πρέπει να υπάρχουν τα παρακάτω στοιχεία.
1. Τα ποιήματα να αφορούν τον Αλέξη και να μην προσβάλουν την μνήμη του.
2. Να είναι γραμμένα με ελληνικούς χαρακτήρες.
3. Να έχουν το ονοματεπώνυμο ή το ψευδώνυμο του δημιουργού τους.
4. Την περιοχή που μένει.
5. Την ιδιότητα του δημιουργού τους.
6. Την ημερομηνία που το έχει γράψει.
Παράδειγμα: (ονοματεπώνυμο ή ψευδώνυμο, μαθητής, Αθήνα, 6.12.08)
Θεωρώ ότι είναι κάτι που πρέπει να γίνει πολύ γρήγορα και για αυτό το λόγο περιορίζω το διάστημα της συλλογής των ποιημάτων σε 10 ημέρες από σήμερα 11-12-08 έως 21-12-08.
Διαδώστε όσο μπορείτε περισσότερο αυτήν την ιδέα ώστε να μη μείνει κανένα ποίημα από αυτά που έχουν γραφτεί για τον Αλέξη εκτός του βιβλίου. Εγώ δεσμεύομαι να σας ενημερώσω για την εξέλιξη της συλλογής και να σας ανακοινώσω που θα εκδοθούν.
Μην με ρωτήσετε γιατί το κάνω αφού δεν ήξερα τον Αλέξη...
Δεν έχει σημασία ξέρω τα παιδιά μου.
Ο εκδότης
Υ.Γ. Ο λόγος που δεν δηλώνω ακόμα τα στοιχεία μου είναι γιατί δεν θέλω αν αποτύχει η προσπάθεια να θεωρηθεί εκμετάλλευση για διαφήμιση.
marietta exeis ena dikio!eimai 20 kai me goneis megalous se ilikia enan aristero patera apagoitevmeno adiaforo pleon kathilomeno stin tilleorasi kai mia mana neodimokratisa me tin gnosti nootropia tou rousfetiou!xero oti o pateras m thatan perifanos na me dei stin poreia alla me simvoulepse na mi pao na mi patho kai tpt!kai kapos etsi ftasame edo pou ftasame!
oti pio alithino eho diavasei, den tha allaza oute mia lexi, ki osoi filoi viastikan na to apokirixoun, i akoma heirotera na to diorthosoun vaftizontas to ypervoliko, tha tous elega na min to kanoun, doste ston eayto sas alli mia eykairia, sas axizei i alithia. A re alexi,,,,,,kalo taxidi agoraki mou,,,kalo taxidi!
Μην μας κατηγορείτε έτσι! Δεν ξεχάσαμε, ονειρευόμαστε έναν καλύτερο κόσμο, ερωτευόμαστε! Παλεύουμε με άλλους τρόπους! Δεν μπορούμε όμως να ρισκάρουμε όπως εσείς, έστω κι αν φτύνουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Γιατί νοιώθουμε και κάτι άλλο που δεν μπορείτε να νοιώσετε ακόμα... Εγώ το ένοιωσα όταν γέννησα το 1ο μου παιδί. Αποτυπώνεται στο ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ που ακολουθεί:
ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΒΡΑΔΥ
Αυτός που αγαπώ
μου είπε
ότι με χρειάζεται.
Γι' αυτό
προσέχω τον εαυτό μου
βαδίζω με προφύλαξη
και φοβάμαι κάθε στάλα βροχή
μηδά και με σκοτώσει.
ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΟΣΜΟ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΟΣ ΞΕΠΗΔΗΣΕ.
The Times They Are A-Changin'
Come gather 'round people
Wherever you roam
And admit that the waters
Around you have grown
And accept it that soon
You'll be drenched to the bone.
If your time to you
Is worth savin'
Then you better start swimmin'
Or you'll sink like a stone
For the times they are a-changin'.
Come writers and critics
Who prophesize with your pen
And keep your eyes wide
The chance won't come again
And don't speak too soon
For the wheel's still in spin
And there's no tellin' who
That it's namin'.
For the loser now
Will be later to win
For the times they are a-changin'.
Come senators, congressmen
Please heed the call
Don't stand in the doorway
Don't block up the hall
For he that gets hurt
Will be he who has stalled
There's a battle outside
And it is ragin'.
It'll soon shake your windows
And rattle your walls
For the times they are a-changin'.
Come mothers and fathers
Throughout the land
And don't criticize
What you can't understand
Your sons and your daughters
Are beyond your command
Your old road is
Rapidly agin'.
Please get out of the new one
If you can't lend your hand
For the times they are a-changin'.
The line it is drawn
The curse it is cast
The slow one now
Will later be fast
As the present now
Will later be past
The order is
Rapidly fadin'.
And the first one now
Will later be last
For the times they are a-changin'.
Bob Dylan 1963
Κάθε γενιά κάνει την επανάσταση της.Εχει την ανάγκη να δείξει ότι μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Στο τέλος όμως τι θα μείνει???
*** Προσωπικά με άγγιξε η καθιστική διαμαρτυρία των παιδιών παρά οι μολότοφ και τα πλιάτσικα. Την αγαπάω αυτή την πόλη ρε γαμώτο.Εδώ μεγάλωσα και εδώ θα μεγαλώσουν και τα παιδιά μου.
Δυστηχώς όμως για να παραθέσουμε αυτά τα σχόλια έπρεπε να χαθεί πρώτα ένα παιδί.Το δικό μας παιδί.
Πρεπει να γινονται τετοια για να θυμομαστε οτι καποτε ειχαμε ονειρα,καποτε ειχαμε ζωη,καποτε ειχαμε νιωθαμε,καποτε χτυπαγαμε το χερι κατω? και τωρα λιωμενοι στα γραναζια του συστηματος τα ξεχασαμε ολα,κατω απο δανεια,χρεοι,υποχρεωσεις,χωρις ανασα πια...το συστημα ετσι ηταν ετσι ειναι και ετσι θα ειναι...τα παιδια αυτα που σημερα εκαναν οτι εκαναν ,αυριο θα πανε σε τραπεζες και δημοσιες υπηρεσιες να πιασουν δουλεια ...οσα εχουν τα μεσα,και τα εχουν πολλα,αλλα θα γινουν επιχειρηματιες και θα ζησουν την καλη ζωη και αρκετα αλλα θα τρεχουν να καλυψουν τις αναγκες των δικων τους παιδιων πια πισω απο το μεροκαματο...και ολα αυτα γιατι το κρατος και το συστημα θα ειναι παντα ενα βημα μπροστα .Θα τα σπασουν και θα καψουν...θα τα ξαναχτισουμε και θα ειναι καλυτερα απο οτι πριν...θα πουν.Οι λιγοι πια μεσιλικες που θα μεινουν πια ,ιδεολογοι, αν τους πουμε ετσι, θα δουν και θα καταλαβουν μεσα τους οτι ειναι ενας πολεμος που δεν κερδιζεται και πολεμος που δεν κερδιζεται χανεται.Φυσικα,και το λεω με πολυ πονο μετα απο καποια χρονια καποιος αλλος Αλεξης θα σκοτωθει παλι για να μας ξυπνησει και να μας θυμηση αυτα...και ισως να ειναι παλι η αιτια να σκεφτουμε τη ζωη μας παλι σε αλλο επιπεδο και ισως να τολμησουμε να την αλλαξουμε...
Αν και έχει μία δόση "τηλεοπτικού" μελοδραματισμού, εκφράζει μία μεγάλη αλήθεια: την ανάγκη ναεπικοινωνήσουμε πραγματικά...πραγματικά όμως...να πουμε αλλά και να ακούσουμε...και οι δύο πλεύρες
Πριν 20 χρόνια κι εμείς φανταζόμασταν, ερωτευόμασταν, ίσως και κάτι να δημιουργούσαμε.Τώρα μόνο κατανάλωση. Πώς θα ξεφύγουμε από αυτό το παραμύθι;Πώς κι εσείς σε 20 χρόνια δε θα βρίσκεστε στη δική μας δύσκολη θέση, δηλαδή φαλακροί και βολεμένοι; Να θυμάστε:το χειρότερο δακρυγόνο είναι το παρελθόν μας. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι το προδιαγεγραμμένο μέλλον.
Όταν σε μια κηδεία ενός δολοφονημένου από αστυνομικό εφήβου όπου παραβρίσκονται χιλιάδες κόσμος μοιράζεται ένα τέτοιο χαρτί, τότε είμαστε στο σωστό δρόμο. Υπάρχει ελπίδα. Δυστυχώς έπρεπε να χαθεί ένα παιδί...
Η επιστολή σας τσακίζει συνειδήσεις,αμφισβητεί κατεστημένα, ξεφτελίζει αυτούς που μας κυβέρνησαν τα 30 τελευταία χρόνια. Έχετε δίκιο, διεκδικήστετο, ανατρέψτε τους θεατρίνους με τις παχιές υποσχέσεις ότι η παγκοσμιοποιημένη ελεύθερη αγορά θα σας έλυνε τα προβλήματα. Το μόνο που τους ένοιαζε ήταν η τσέπη τους. Ακόμη και τώρα που το σύστημα έφτασε στα όριά του επιμένουν στην πολιτική των τραπεζών και των χρηματιστηρίων. Που βρίσκεται η διανόηση, οι καλιτέχνες, κ.ά. Κατεβάστε τους στους δρόμους. Ένας 54άρης.
Τα καλά παιδάκια με φαντασία και όνειρα και οι κακοί μεγάλοι με 'φαλάκρα' ('φαλάκρα'=έλλειψη φαντασίας.. LOL).
Τόσο χιλιοειπωμένο το παραμυθάκι και τόσο προβλέψιμο.
Τι καλά που θα ήταν να ξέραμε ποιος είναι ο 'καλός' και ποιος ο 'κακός' από την εμφάνιση, την ηλικία και το επάγγελμα.. Ξέρω πολλούς χοντρούς, φαλακρούς εφοριακούς 62 ετών με μεγαλύτερη φαντασία από 16χρονα με σκουλαρίκια..
Όσο για το 'μας σκοτώνετε' κανένα σχόλιο. Αλοίμονο αν ένας μπάτσος αντιπροσωπεύει μια γενιά. Και αλοίμονο αν περιμένουν τα 16χρονα να τους 'δοθεί' έτοιμο κάτι. Πότε έγινε για να γίνει τώρα;
ναι εχετε δικιο, πως και "κοιμοσασταν" τοσο καιρο; αν και 60ρης σας ευχομαι καλη συνεχεια. παρτε τα ολα, τωρα, κιαυτα που σας λενε "ψεματα" οτι θα σας τα δωσουν αυριο. κιαπο τους γονεις σας που "θυσιαζονται" για σας και μαλλον για την παρτυ τους και για τις ενοχες τους φροντιζουν. ολα τα γραμματια εχουν ληξει απο καιρο.
Δακρυγόνο γράμμα...
Αφιερωμένο σε όσους τη βρίσκουν να λένε ότι η νεολαία πάει από το κακό στο χειρότερο. Μάλλον εμείς είμαστε που το πάθαμε αυτό.
Δεν είμαι πια έφηβος. Είμαι 35 και καράφλας. Ελπίζω μόνο από έξω, και όχι κι από μέσα, όπως λέει ο Σαββόπουλος.
Ας δούμε αυτη την επιστολή σε όλους τους δρόμους, ίσως υπάρχουν ακόμη ανθρώποι...
Μπραβο ρε παιδια! Η γενια του Play Station οχι μονο το παρατησε και βγηκε στους δρομους με οργη αλλα θα ξεπλυνει και τα σκατα της γενιας του πολυτεχνειου!
Νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί...
Ό,τι και να πούμε εμείς τώρα... νομίζω τα είπαν όλα τα παιδιά. Μπράβο για την ωριμότητα που έχουν δείξει σε όλες τους τις κινήσεις. Ελπίζω να ζήσουμε καλύτερες μέρες και να τους λέμε πλέον μπράβο για πιο ευχάριστα γεγονότα.
mpravo!!!!!!!!!!!!!
Επειδή ασχολούμαι με παιδιά της ηλικίας του Αλέξη ,εδώ και χρόνια, θα ήθελα να τους πω ένα μεγάλο μπράβο για την μαζικότητα των κινητοποιήσεων αλλά και μεγαλη πίκρα και ένα μεγάλο γιατί δεν υπήρξε ανάλογη κινητοποίηση
για προβλήματα που τους απασχολούν καθημερινά όπως:
τα σχολεία που κάνουν μάθημα
οι καθηγητές
τα βιβλία
το σύστημα εισαγωγής στις σχολές που τα μεταμορφώνει σε μηχανάκια αποστήθησης
το ότι εργάζονται 10-15 ώρες την ημέρα χωρίς αντίκρυσμα
το ότι μπορεί να έχουν ικανότητες τις οποίες κανείς δεν μπήκε στον κόπο να ανακαλύψει και όταν φτάουν στα 30 τους χρόνια θα διαπιστώσουν ότι δεν κάνουν την δουλειά που του ταιριάζει
και τόσα άλλα....
Mprabo ta paidia
δεν θα σχολιάσω τη φωνή των παιδιών.. τι να σχολιάσω άλλωστε! Θέλω να γραψω όμως τα ονόματα των φονιάδων της αθωότητας και της νιότης του Αλέξη.
ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΚΟΡΚΟΝΕΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΡΑΛΙΩΤΗΣ.
Αυτά είναι τα ονόματα των δολοφόνων μπάτσων!