Η ΔΑΠ μοιράζει δωροεπιταγές
Γράφει το press-gr.blogspot 
που ανέβασε την ιστορία:
Οι «πρακτικές» που ακολουθεί εδώ και χρόνια η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στα ελληνικά πανεπιστήμια για να στερεώσει τις «πολιτικές» της θέσεις έχουν φτάσει φέτος στο ζενίθ τους. Είχαμε γίνει μάρτυρες πολλών μεθόδων ψηφοθηρίας, αλλά οι δωροεπιταγές είναι κάτι που πρώτη φορά εμφανίζονται στο ελληνικό πανεπιστήμιο! Αν είναι δυνατόν να μοιράζονται στους φοιτητές δωροεπιταγές με απώτερο σκοπό την ψήφο τους στις φοιτητικές εκλογές, στις Γενικές Συνελεύσεις και γενικότερα την προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής στα πανεπιστήμια και την κοινωνία!Προφανώς η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ κοστολογεί την ψήφο του κάθε φοιτητή στα 50 ευρώ! Ή τους θεωρεί πελάτες που θα «τυλίξει» με μια καλή προσφορά... Η κυβερνητική παράταξη έχει αποθρασυνθεί τόσο που νομίζει ότι μπορεί να εξαγοράζει τους φοιτητές! Κάνει λάθος... Οι εποχές που ο λαός εκβιαζόταν ή προσπαθούσαν να τον εξαγοράσουν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί! Στις μέρες μας οφείλουμε όλοι να κρίνουμε και να αποφασίζουμε για το μέλλον μας. Τι θέλουμε; Περισσότερες δωροεπιταγές ή περισσότερες ιδέες, απόψεις, πολιτικό λόγο; Εμείς αποφασίζουμε...
Εμείς έχουμε ένα ακόμη ερώτημα στο Tvxs: ποιός «κουμπάρος» πληρώνει τις επιταγές;
Σχετική συζήτηση στο Forum:
Κομματισμός στο Πανεπιστήμιο και στην Κοινωνία
Short Link: http://tvxs.gr/node/879
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
23 Σχόλια
To 1990 "μοίραζαν" υπολογιστές στο Πολυτεχνείο τα ΔΑΠιτάκια.
Το 2009 ξέπεσαν στις δωροεπιταγές των 50 ευρώ (ούτε για ένα πληκτρολόγιο της προκοπής δε φτάνουν).
Ποια μεγαλύτερη απόδειξη για την κρίση που ζούμε; :)
Εδώ κολλάει ένα τεράστιο LOL (laugh out loud). Η τραγική αλήθεια είναι ότι τα βλαχαδερά (με το συμπάθειο αλλά η λέξη πλησιάζει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη αυτό που εννοώ) δεν είναι σε θέση να κάνουν ουσιώδεις στυλιστικές επιλογές. Στοίχημα ότι το μαγαζί θα 'χει καραμαϊμούδες D&G με πολλά στρας και μόνο.
Πόσα χρόνια έχω να δω αφίσα της ΔΑΠ για κάτι άλλο πλην διοργάνωσης χορών; Πόσα;
Πόσα χρόνια έχω να δω αφίσα της ΔΑΠ για κάτι άλλο πλην διοργάνωσης χορών; Πόσα;
@tintin
Κρίμα που δεν έχω ολοκληρώσει το site που στήνω για να σας δώσω ένα σύνδεσμο. Δεν υπεκφεύγω, αλλά η σε βάθος συζήτηση τραβάει αλλού και δεν είναι δόκιμο να ξεκινήσει εδώ.
Δυστυχώς γενικόλογα και πάλι θα πω μόνο ένα πράγμα που αναδεικνύει για μένα τη θέση ότι η πολιτικοποίηση είναι στην επικαιρότητα και ότι στο μέλλον θα είναι πολύ περισσότερο.
Βέβαια η πορεία της κοινωνίας ακολουθεί μια σπειροειδή εξέλιξη (ορίστε και λίγη φιλοσοφία της ιστορίας!) και τώρα βρισκόμαστε σε μια ύφεση για τα κινήματα. Όσοι βρισκόμαστε μέσα στα κόμματα (είμαι μέλος της ΚΝΕ) γνωρίζουμε ότι έχουμε το καθήκον να απαντήσουμε για την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Οι προσπάθειες είναι ακόμα σε πολύ πρωταρχικό στάδιο. Τα κόμματα βρίσκονται γενικότερα σε μια κρίση.
Ωστόσο, ολόκληρη η ανθρώπινη ιστορία είναι μια πορεία όλο και μεγαλύτερης επενέργειας του ανθρώπου πάνω στους όρους της ύπαρξής του μέσω της γνώσης και της αυτογνωσίας, της συνείδησης και της αυτοσυνειδησίας. Ο άνθρωπος έκανε κάποια στιγμή μια στρατηγικής σημασίας στροφή στον τρόπο ζωής του περνώντας από την τροφοσυλλογή στην καλλιέργεια, την κτηνοτροφία.
Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς τη γνώση της φύσης ή αν θέλετε χωρίς την πιο συστηματική της μορφή την επιστήμη της φύσης. Ο άνθρωπος επενεργούσε πάνω στη φύση (προφανώς το ίδιο κάνει και σήμερα) για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του.
Έπειτα ήρθε η κοινωνία. Μέχρι πρόσφατα οι μεταβάσεις από το ένα σύστημα στο άλλο γίνονταν λίγο πολύ αυτόματα. Όμως φτάνει σιγά-σιγά η στιγμή που ο άνθρωπος (ακριβώς όπως έκανε και με τη φύση) για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του θα αντιληφθεί ότι πρέπει να επενεργήσει πάνω στους κοινωνικούς όρους της ύπαρξής του.
πχ δείτε τι γίνεται τώρα με την κρίση. αν δεν τροφοδοτήσουμε το σύστημα με χρήματα (ή ακριβέστερα πίστη) αυτό θα καταρρεύσει παρασύροντας τα πάντα μαζί του. αυτονόητο θα πείτε. και όμως το 1929 δεν υπήρχαν οι γνώσεις ίσως και οι αντικειμενικές συνθήκες για να γίνει! το σύστημα κλονίστηκε συθέμελα!
Άρα για να κλείσω: φύση και κοινωνία. Η ανθρώπινη ιστορία αναδεικνύει ότι κινούμαστε μέσω της γνώσης και της επιστήμης σε μια όλο και μεγαλύτερη επενέργεια στους όρους της φύσης (καλλιέργεια, αυτόματο πότισμα, θερμοκήπια, ιχθυοκαλλιέργειες, παραγωγή προϊόντων στο εργαστήριο κτλ), αλλά και στους όρους της κοινωνίας (πχ πρώιμες σοσιαλιστικές εμπειρίες). Αυτή είναι η φυσική εξέλιξη: να ασχολούνται οι άνθρωποι όλο και περισσότερο με τη φύση και τις φυσικές επιστήμες και την κοινωνία και τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.
(παρενθετικά αναφέρω)
Βέβαια η ενασχόληση με την πολιτική οδηγεί σε συγκρούσεις όχι γιατί οι πολιτικοί είναι "κακοί άνθρωποι" άλλα γιατί στον καπιταλισμό υπάρχουν τάξεις με αντίθετα και εξ ορισμού αντικρουόμενα συμφέροντα, υπάρχουν εργοδότες-εργαζόμενοι, προϊστάμενοι-υφιστάμενοι κτλ.
Αν συμφωνείτε μέχρι εδώ μετά είναι "μισό λεπτό δρόμος" μέχρι την απάντηση στο ερώτημα που μου θέσατε.
Η δική μου απάντηση είναι: ΔΕΝ υπάρχουν οι παρατάξεις από εδώ και οι φοιτητές από εκεί για να πάρουμε τις παρατάξεις και να τις "πετάξουμε" στο καλάθι των αχρήστων. Οι παρατάξεις ΑΝΤΑΝΑΚΛΟΥΝ τις ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ πεποιθήσεις των φοιτητών στην εκάστοτε χρονική συγκυρία. Οι παρατάξεις είναι οι ίδιοι οι φοιτητές και διαμορφώνονται είτε με την παρουσία τους είτε με την απουσία τους.
Η πολιτική θα γίνεται όλο και πιο επίκαιρη και οι παρατάξεις τα κόμματα και εν γένει τα συλλογικά μορφώματα που δεν είναι κάτι άλλο παρά δομές που οργανώνουν τα συμφέροντα τις πεποιθήσεις και τις αντιλήψεις διάφορων κοινωνικών μερίδων θα γίνονται περισσότερο σημαντικές.
Άρα λοιπόν υπάρχουν τα συμφέροντα-ιδέες και η οργάνωση αυτών. Οι παρατάξεις έχουν να κάνουν με το δεύτερο: την οργάνωση. Σας εξήγησα κάπως γενικόλογα γιατί θεωρώ ότι οι ιδέες των ανθρώπων θα οδηγούνται όλο και πιο πολύ στην πολιτική. Τι θέλετε τώρα; Ο κόσμος ζητάει πολιτική και στο μέλλον θα ζητά -κατά τη γνώμη μου- ακόμα περισσότερο. Θέλετε να του απαγορεύουμε το δικαίωμα να οργανώνεται; Θέλετε να του πούμε πώς να οργανώνεται; Και αν του το πούμε και δεν το καταλάβει;
Αν ο κόσμος ζητά να οργανώνει τις πολιτικές του πεποιθήσεις μέσα στο πανεπιστήμιο θα του το απαγορεύσουμε; Αν ζητά να έχει σχέσεις με κόμματα θα του το απαγορεύσουμε; Αυτό που τόνισα και στο προηγούμενο post είναι ότι για να κάνει η πλειοψηφία των ανθρώπων κάτι κάποιος λόγος θα υπάρχει. Για να ζητούν στήριξη από τα κόμματα κάποιος λόγος θα υπάρχει. Άρα εδώ διαφωνώ μαζί σας, λέτε:
"Η πολιτική σκέψη του φοιτητή δεν έχει ανάγκη την στήριξη"
Αυτό βλέπετε εσείς στο πανεπιστήμιο;
Άρα για να τελειώσω υπάρχουν τρεις δρόμοι:
1. αδιαφορία-αποχή από τα κοινά
2. δράση καθοδηγούμενη από κάποιον υφιστάμενο φορέα-κόμμα
3. ανεξάρτητη-πρωτοπόρα δράση
ΕΔΩ λοιπόν είναι η κριτική που σας κάνω. Πολλοί ξεκίνησαν για το τρίτο και κατάληξαν πολύ γρήγορα στο πρώτο. Το ίδιο κινδυνεύει να πάθει και το πανεπιστήμιο αν εφαρμόσει την πρότασή σας.
Για να σας πιστέψω και να μπορέσω να αποδεχτώ το ρίσκο να σας ακολουθήσω πρέπει να με πείσετε ότι έχετε τη δύναμη, την αντοχή και την οξυδέρκεια να πορευτείτε στον τρίτο δρόμο... Να χαράξετε καινούριο δρόμο... Να μου υποδείξετε βασισμένος στην πολιτική σας εμβρύθεια και στη στέρεα κοινωνική θεωρητική σας κατάρτιση ποια προτάγματα να θέσουμε και να ακολουθήσουμε.
Σε αυτά αν θέλετε απαντήστε μου για να με πείσετε ότι στοχεύετε στον τρίτο δρόμο και όχι στον πρώτο...
Σε αυτά αν θέλετε απαντήστε μου...
Αν αντιλαμβάνομαι σωστά το ύφος του μηνύματός σας δεν διαφωνούμε απόλυτα.
Ωστόσο, πρέπει να κατανοήσετε σε τι κινδύνους οδηγεί η αντίληψή σας και πόσο δύσκολο είναι αυτοί να αποφευχθούν.
φιλικά
Αντώνης Πολίτης.
Είναι κρίμα τα νέα παιδιά ''αλυσσοδεμένα'' και χειραγωγήσιμα,
Είναι κρίμα τα νιάτα να μην αμφισβητούν,
Είναι κρίμα να επιδεικνύνουν την προσκόληση ως σημαία,
Είναι κρίμα να μην αντιλαμβάνονται ότι είναι τα αυριανά πρόβατα θύματα,
Είναι κρίμα να μην προτείνουν μια νέα ζωή,
Είναι ευχή η φαντασία, η ανεξαρτησία και η πρόκληση για το καινούργιο που χρειάζεται να ψάξουμε και να δημιουργήσουμε ως πρωτότυπο ζωής.
Εχουμε την τυχη να ζουμε σε μια χρονικη στιγμη που υπαρχει ελευθερη πτωση αξιων και θεσμων.
Εχει καλιεργηθει στον κοσμο το ολοι ιδιοι ειναι.
Στην Ελλαδα δε υπαρχει εντονο το μετεμφυλιακο συνδρομο.
Ανθρωποι οι οποιοι σε καμια περιπτωση δεν επρεπε να ανηκουν στην συντηρηση βλεπουμε να ειναι πραγματικοι γενιτσαροι.
Θελει χρονο παιδια!!!
Κι εσύ ξενύχτης tintin...
Έχεις δίκιο. Οι κομματικές παρατάξεις κι εγώ πιστεύω ότι μόνο κακό κάνουν στα πανεπιστήμια... αλλά είναι απ' την άλλη μαύρη τρύπα!
Σκέψου, πώς θα μπορούσαν οι φοιτητές να κατέβουν σε μια πορεία, να εκφράσουν κάποια αιτήματά τους? Δεν είναι απαραίτητο γι' αυτό μια σχετική οργάνωση? Πιστέυω ότι θα συμφωνήσεις πως δεν θα μπορούσαμε να απαγορεύσουμε την αυτοοργάνωση έστω στα πανεπιστήμια.
Θα μου πεις αυτοοργάνωση ναι, κόμματα όχι. θυμίσου ότι οι φοιτητές είναι πλέον ψηφοφόροι, ενήλικοι. Κι ίσως θα ήταν και λίγο, ας μου επιτραπεί η έκφραση, 'απολυταρχικό' να απαγορεύσουμε τις κομματικές οργανώσεις. Αλλά ακόμη χειρότερα ακόμη κι αν τις βγάζαμε εκτός πανεπιστημίων (αμήν) θα μπορούσαν απλούστατα να συνδέονται με φοιτητικές οργανώσεις άτυπα, προετοιμάζοντας απλά τα μελλοντικά τους στελέχη... χωρίς δηλαδή κάποια επίσημη σύνδεση μέσω των καταστατικών. Είτε με επίσημες χρηματοδοτήσεις, είτε ακόμη κι αν απαγορεύαμε κι αυτές, με πακετάκια κάτω απ' το τραπέζι... δύσκολο θα ήταν?
Εμένα μου φαίνεται μαύρη τρύπα...
Και το χειρότερο νομίζω είναι ότι το πρόβλημα εντοπίζεται όχι στο αν υπάρχουν φοιτητικές-κομματικές παρατάξεις αλλά ότι ο κόσμος (κι ο φοιτητικός κι ο μη εκτός) τις προτιμάει
Κυριε Πολίτη,
Διαβάζοντας όλα τα σχόλια δεν διέκρινα κάπου την επιθυμία για κατάργηση των πολιτικών παρατάξεων στο επίπεδο της κοινωνίας. Αυτό που είπαν οι περισσότεροι είναι η απομάκρυνση των κομμάτων από τα πανεπιστήμια, η κατάργηση των υπαρχόντων αναχρονιστικών μηχανισμών σε όλο το φάσμα από την ΔΑΠ μεχρι την ΠΚΣ. Η πολιτική σκέψη του φοιτητή δεν έχει ανάγκη την στήριξη από την Ρηγίλλης, την Χαριλάου Τρικούπη, την Κουμουνδούρου ή τον Περισσό. Το φοιτητικό κίνημα μπορεί να είναι παρόν σε κρίσιμες ή μη περιστάσεις χωρίς την ύπαρξη των φοιτητοπατέρων οι οποίοι είναι απλώς ανδρείκελα (τόσο οι ΔΑΠιτες, όσο οι ΠΑΣΠίτες όσο και οι ΠΚΣιτες). Παρακαλώ επεκταθείτε και στηρίξτε την άποψή σας ότι οι φοιτητές δεν θα μπορούσαν να σταθούν χωρίς τις μεγάλες πολιτικές παρατάξεις.
Δέν νομίζω πως θέλει κανείς την εξαφάνιση των παρατάξεων αλλά του κομματισμού,όχι μόνο απο το πανεπιστήμιο αλλά απο όλη την κοινωνία.
Όσο για την φοιτητική κοινότητα θα προτιμούσα:
Οι αποφάσεις της συνεύλευσης να μήν αντιβαίνουν στα προσωπικά μου δικαιώματα και τις ελευθερίες, και,
Να επικεντρωθούμε σε πιό πρακτικές συζητήσεις που αφορούν τη σχολή και το πτυχίο κάθε σχολής και να μη χρησιμοποιούμε τη συνέλευση ως βήμα για πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Απλά λέω οτι ο σύλλογος κάθε σχολής πρέπει να διαχωριστεί απο την φοιτητική κοινότητα και τη δράση της για να αποφεύγονται οι πρακτικές εντυπωσιασμού του τύπου:
"Η τάδε σχολή ψήφισε να καταργηθεί το άρθρο 16" ή
"Η τάδε σχολή στηρίζει ΔΑΠ"
Οι πολιτικές επιλογές είναι προσωπικό θέμα και δέν νομίζω οτι πρέπει να συγχέονται με τη λειτουργέια της σχολής και του πτυχίου μας.
Αρχικά να πω πως για μένα κύριε Πολίτη τίποτα δεν είπες...
Κατα τ' άλλα μου φάνηκε λίγο κρίμα που δεν επιτρέπει το διαδίκτυο να επεκταθείς παραπάνω, γιατί μόνο με αυτά τα λίγα ( που είναι όντως λίγα σε σχέση με αυτά που σκέφτομαι ότι εννοείς ) ομολογώ πως γράφεις τόσο εύστοχα, όσο και ενδιαφέροντα λόγια, που θα ήθελα να τα συνεχίσεις...
Όμως, αφού έτσι είμαστε... καλώς..
Όσο για την ανατριχίλα στην πρόταση της εξαφάνισης των παρατάξεων από τα Πανεπιστήμια, ναι, την είχα κι εγώ. Για όσους είπες, αλλά και γι άλλους ακόμα που δεν ανέφερες.
@press-gr
Μάλλον εκτός πραγματικότητας βρίσκεται ο φίλος που γράφει για λογαριασμό του press-gr. Πού νομίζει ότι στηρίζεται το δικομματικό σύστημα αν όχι στο ρουσφέτι. Αγαπητέ μου φίλε ο Έλληνας βρίσκει τη μικρή του πονηρή λύση μέσα από τα μακριά πλοκάμια του καθόλου σεμνού και ταπεινού πελατειακού συστήματος. Αυτό ελάχιστα έχει μεταβληθεί από το 1827. Αυτή είναι η πραγματικότητα!
@freelancer
Με τι θεωρείτε εσείς ότι θα έπρεπε να ασχολείται η φοιτητική κοινότητα; Εγώ λέω όσο πιο μακροπρόθεσμη η προοπτική που θέτει κανείς τόσο πιο όμορφα. Ωστόσο, η τακτική που θα ακολουθήσεις και τα βήματα πρέπει να σχεδιάζονται κάθε μέρα από την αρχή.
@Δέσποτας
γράφετε: "το πανεπιστημιο εκτος απο μικρογραφια της κοινωνιας θα επρεπε να ειναι και ενα απο τα πιο δυναμικα και ριζοσπαστικα κομματια της"
Ή το ένα θα είναι ή το άλλο. Αποφασίστε! Εγώ λέω το πρώτο. Ή καλύτερα: οι φοιτητες αντανακλούν τα χαρακτηριστικά των εργατικών κτλ μερίδων από τις οποίες προέρχονται. Δεν έχει καμία σημασία πως θα τους θέλατε εσείς να είναι γιατί τα χαρακτηριστικά τους καθορίζονται από την κοινωνική "καταγωγή" τους.
@socrates
Συμφωνώ και αν προσπαθήσεις να πετύχεις την ανεξαρτησία που λες στην πράξη είμαι μαζί σου.
@bourloto
"Ας καταργηθούν επιτέλους οι κομματικές παρατάξεις"
Αυτό που λέτε είναι θεωρητικά φτωχό και πρακτικά επικίνδυνο! Ελπίζω να υπάρχουν και άλλοι που να ανατριχιάζουν στο άκουσμα αυτών των προτάσεων. Μας λείπει δημοκρατία σήμερα ΔΕΝ μας περισσεύει. Δεν μπορώ να αναπτύξω περαιτέρω..
@tintin
Γράφετε:
"Η ύπαρξη των πολιτικών παρατάξεων στα πανεπιστημια μονο πλεονεκτημα δεν είναι για μας"
"απλά ετοιμάζουν τον μέλλοντα πολίτη να βγάζει τα ματια του με τους υπόλοιπους"
Και αν κλείσουμε τα μαγαζιά που λέγονται πολιτικές παρατάξεις θα βοηθήσουμε στη συλλογικότητα την κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη; Και πες ότι το αποφασίζατε. ΔΕΝ θα τα καταφέρνατε! Δεν μπορώ να επεκταθώ.
@Kev_
Εύστοχες οι επισημάνσεις του Kev.
@joker
Γράφετε:
"θέλουμε σκεπτόμενους πολίτες ή θέλουμε γρανάζια για να λειτουργεί καλά το σύστημα;"
Ενώ συλλαμβάνω το ύφος και τον τόνο της παρέμβασης και μπορώ να πω ότι ως ηθικοπλαστικό μήνυμα είναι σωστό πρέπει να κάνω μια επισήμανση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ένας άνθρωπος από τη στιγμή που γεννιέται έρχεται σε σχέσεις καθορισμένες από πριν. Επιγραμματικά ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΠΛΑΘΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ και δεν έχει καμία σημασία τι πιστεύουμε εμείς για το πώς θα έπρεπε αυτός να είναι!
Επιγραμματικά η άποψή μου:
1. Η κοινωνία στήριζεται πάνω σε μια βάση που δεν είναι άλλη από τη φύση της εργασίας ή τη φύση των παραγωγικών δυνάμεων.
2. Αφού γεννηθεί ο άνθρωπος (ίσως και πριν ακόμα γεννηθεί) αναλαμβάνει αυτή η κοινωνική βάση να σχηματίσει τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και τις αντιλήψεις του.
3. Μεταβολές στη φύση της εργασίας ή στο χώρο της παραγωγής αντανακλούνται άμεσα στη ανθρώπινη συνείδηση.
πχ όταν η γνώση έγινε παραγωγική δύναμη ο άνθρωπος "θέλησε" ξαφνικά να μπεί στο πανεπιστήμιο. και ιδού το μαζικό πανεπιστήμιο.
Έτσι:
α. για λόγους που δεν μπορώ να εξηγήσω τώρα, αλλά έχουν να κάνουν με τη φύση της εργασίας ο άνθρωπος θα χρειάζεται περισσότερη δημοκρατία και ελευθερία κινήσεων.
β. ακριβώς επειδή ο ρόλος του εργαζόμενου αναβαθμίζεται μέσα στην παραγωγή (αν και στρεβλά λόγω καπιταλισμού), αυτός θα ζητά και αναβαθμισμένο ρόλο μέσα στο κόμμα του και συμμετοχή στις αποφάσεις
γ. έτσι οι προτάσεις για "κατάργηση των παρατάξεων" είναι θεωρητικά φτωχές και ανεπίκαιρες. ο κόσμος θα θελήσει να εκφράζεται και αυτό θα το κάνει στο μέλλον όλο και περισσότερο μέσα από συλλογικά μορφώματα. ίσως όμως αυτά να έχουν λίγο διαφορετική μορφή από τα σημερινά.
δ. αν τα σημερινά (ή μάλλον τα χθεσινά) μορφώματα μοιάζουν με το μοντέλο εισηγητή-ακροατήριο τα αυριανά θα έχουν πιο πολύ τη μορφή του στρογγυλού τραπεζιού.
Αντώνης Πολίτης
ΥΓ: συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου.
AFOU EHOUN KATAFEREI NA EHEI ANAGI O FITITIS AFTA TA 50 EURO, MPOROUN TO EXANAGASOUN NA VRI MIA DIKIOLOGIA ( STON EAFTO TOU) GIA NA MPORESEI NA DEHTEI NA PESEI TOSO HAMILA.........KAI MI HIROTERA...........PIASAME PATO.
..
SE PALIOTERES EPOHES , EKVIAZOMENOI ITAN ANTHROPOI HORIS GNOSEIS KAI SOVARA PROVLIMATA EPIVIOSEIS...SIMERA?GIATI?
Ο κομματισμός είναι ενα απο τα μεγαλύτερα προβήμματα του πανεπιστημίου και στους φοιτητές και στους καθηγητές.
Όσον αφορά τις προπαγανδιστικές πρακτικές,κάθε παράταξη εκμεταλεύεται τα μέσα που της πρόσκεινται.
Η Δάπ και η ΟΝΕΔ τα πάρτυ ,τις εκδρομές και την καλοπέραση, και η ΚΝΕ τον επαναστατισμό του νέου και την αδυναμία του σε παιχνίδια εντυπώσεων.
Ο συνδικαλισμός γενικότερα έχει ξεφύγει στο πανεπιστήμιο.
Ψηφίζω στην τακτική συνέλευση της σχολής μου να δίνεται το 5% του ΑΕΠ στην Παιδία ,και διάφορα παρόμοια πλαίσια ,λές και θα ψηφιστεί ο προυπολογισμός του Κράτους στο αμφιθέατρο του φυσικού.Έχουμε ξεφύγει απο την πραγματικότητα.
Καλώς ή κακώς τα κομματα ειναι οργανισμοι οι οποίοι προωθουν τα συμφεροντα μιας κοινωνικης ομαδας μικρης η μεγαλης, και το ιδιο ισχυει και για τις παραταξεις στα ανωτατα ιδρυματα. Η απολιτικ κατασταση ειναι το ιδανικο για την καθε εξουσια, αυτος ειναι και ο λογος που την προωθουν. Τωρα οσο για την κινηση της ΔΑΠ, οι φοιτητες δεν ειναι μωρα, ας αναλαβουν τις ευθυνες τους, Θεωρεις οτι σε κοροιδευουν, ψηφισε αλλους, θεωρεις οτι δεν σε αντιπροσωπευει τιποτα κανε μια δικια σου παραταξη και προτεινε αυτο που θεωρεις λυση. Αλλα αν παμε σ΄αυτο που γινεται στο εξωτερικο ας σκεφτουμε κατα ποσο αποτελει υπευθυνη πολιτικη σταση ενα φοιτικο κινημα το οποιο ασχολειται μονο με τα δικα του προβληματα. Το πανεπιστημιο εκτος απο μικρογραφια της κοινωνιας θα επρεπε να ειναι και ενα απο τα πιο δυναμικα και ριοσπαστικα κομματια της. Αντιθετα η πλειοψηφια αναλλωνεται σε παρτυ και καφεδες, στις μεγαλες πορειες για το ασφαλιστικο υπηρχαν ελαχιστοι φοιτητες, την ιδια ωρα τα καφε ηταν γεματα. Σε τελικη αναλυση δεν φταει μονο η ΔΑΠ και η καθε ΔΑΠ που υποτιμα τη νοημοσηνη μας την ευθυνη την φερουμε εμεις με την αδιαφορη σταση μας, ευκολο ειναι να λες οχι στα κομματα δυσκολο ομως να φτιαξεις (οχι απλα να προτιενεις να φτιαξεις) μια εναλλακτικη.
Θυμάστε το άρθρο με τις οδηγίες προσηλυτισμού;!
Δείτε το άρθρο που σας παραθέτω στο link
Διανοητικά
Ανάπηροι
Προπαγανδιστές
ΝΕΑΣ
Δημοπρασίας
Φαγαν
Κουτόχορτο
Το πού βρίσκουν τα λεφτά τα παιδιά είναι εύκολο. Αφενός από τον προϋπολογισμό του κόμματος, ένα μερος του οποίου είναι αποκλειστικά αφιερωμένος στα φυτώρια της ΝΔ που είναι η ΟΝΝΕΔ και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, αφετέρου από όλες αυτές τις "εκδηλώσεις" για πολιτική τριβή και προβληματισμό που διοργανώνει αυτή η παράταξη στα διάφορα καταστήματα της παραλιακής και της Συγγρού.
Όσον αφορά τα όσα λέει ο bourloto, πιστεύω καταρχάς ότι πρέπει να συμφωνήσουμε ότι η οργάνωση στους φοιτητές που διεκδικούν τα δίκια τους είναι παρπάνω από αυτονόητη. Επίσης, το παράδειγμα που φέρνεις με το εξωτερικό δε το θεωρώ ιδανικό σενάριο μιας και νομίζω ότι είναι δύσκολο ένας κομμουνιστής να συμφωνήσει με έναν νεοφιλελεύθερο σχετικά με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια πχ και να βρουν κοινούς τρόπους δράσης. Ωστόσο, το ιδανικό για μένα θα ήταν ναι μεν η πολιτική οργάνωση σε σχήματα, όμως ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ απο τα κόμματα. Ούτε ευρώ από τα γρανάζια του συστήματος. Το κάθε σχήμα θα πάλευε με τις δικές του δυνάμεις και θα συσπείρωνε τους φοιτητές για τις θέσεις του και όχι για την μετέπειτα ανέλιξη των μελών του σε βουλευτές, υπουργούς και βολεμένους εργαζόμενους...
Δεν μπορώ να καταλάβω τί και ποιόν εξυπηρετούν οι κομματικές παρατάξεις στα πανεπιστήμια. Όλοι οι φοιτητές που σέβονται τον εαυτό τους στα πανεπιστήμια του εξωτερικού που επίσης σέβονται τον εαυτό τους, έχουν μια φοιτητική κοινότητα (student´s union) που αρκεί για να προβάλλει τις ανάγκες τους και να προασπίζει τα συμφέροντά τους και που μπορούν όλοι οι φοιτητές να είναι μέλη ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων. Το μόνο που εξυπηρετούν οι κομματικές παρατάξεις στην Ελλάδα είναι τα ίδια τα κόμματα που θέλουν να καλλιεργούν ψηφοφόρους-οπαδούς για να είμαστε μια ζωή όμηροι της ασυδοσίας και της ανικανότητάς τους. Είναι πραγματικά για λύπηση οι φοιτητές-μικρογραφία των σημερινών πολιτικών που μόνο παράδειγμα προς μίμηση δεν αποτελούν. Ας καταργηθούν επιτέλους οι κομματικές παρατάξεις μπας και δει το ελληνικό πανεπιστήμιο άσπρη μέρα!
Το χειρότερο ίσως πράγμα που έχει συμβεί σ' αυτήν την χώρα είναι ότι, όλη αυτή η πολιτική κατάσταση, σε συνδυασμό με αυτήν στα Πανεπιστήμια και στα σχολεία, έχουν καταφέρει να εδραιώσουν την άποψη της απαξίωσης της πολιτικής από ενδιαφέροντες και αξιόλογους ανθρώπους. Το 50% της ΔΑΠ, δεν είναι 50%, είναι 3-4%... Κι ο κάθε άνθρωπος που θα μπορούσε να φέρει την χώρα σε καλύτερους τόπους, μπαίνει σ' αυτό το κομμάτι της κοινωνίας που σιχαίνονται την πολιτική... "Σιγά να μη γίνω πολιτικός"...
Θα μπορούσες να πεις πως η φράση με την οποία μεγαλώνουμε είναι "εσύ θα βγάλεις το φίδι απ' την τρύπα;".. Αν όμως η χώρα κάνει τα πάντα για να μην εμφανιστούν νέοι που θα θελήσουν να το βγάλουν, τότε ναι, είμαστε καταδικασμένοι σ' αυτή τη κατάσταση..
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αλλάξει λοιπόν, είναι το ότι το "απολιτίκ" μετά από χρόνια εκπαίδευση, θεωρείται σωστός τρόπος αντιμετώπισης από τους νέους "σκεπτόμενους" ανθρώπους... Κάτι που αφήνει πολλά περιθώρια σε κάθε ΔΑΠ / ΠΑΣΠ / και άλλες...
Αν αυτό αλλάξει θα λατρέψουμε το φαινόμενο domino...
Ο γολγοθάς αυτός που λες Kev δημιουργεί νέους οι οποίοι δεν ξέρουν να σκέφτονται. Το εκπαιδευτικό σύστημα μαθαίνει τον νέο να δέχεται μόνο μασημένη τροφή και να μην έχει κριτική σκέψη.
Η ύπαρξη των πολιτικών παρατάξεων στα πανεπιστημια μονο πλεονεκτημα δεν είναι για μας. Αυτές οι πολιτικές παρατάξεις είναι που εκμεταλλεύονται το άβουλο ον, ή ακόμα χειρότερα το ηθελημένα άβουλο ον. Η κάθεμιά έχει τον τρόπο της να χρησιμοποιεί τον φοιτητή η πιο αισχρη είναι η ΔΑΠ.
Οι πολιτικές παρατάξεις στα πανεπιστημια απλά ετοιμάζουν τον μέλλοντα πολίτη να βγάζει τα ματια του με τους υπόλοιπους. Δεν χρειάζονται για να γίνει πολιτικός διαλογος και ζυμωσεις.
Δυστυχώς joker νομίζω οτι ενα πολύ μεγάλο ποσοστό που μπαίνει στις ανώτατες σχολές δεν έχει ασχοληθεί αρκετά με τα πολιτικά και δεν τον ενδιαφέρει σχεδόν τίποτα άλλο εκτός απο εκδρομές, πάρτυ κλπ. Μην ξεχνάμε οτι έχουν μόλις τελειώσει απο ένα γολγοθά που λέγεται πανελλήνιες. Δεν μπορώ να δεχθώ οτι κάποιος που ξέρει τι είδους παράταξη είναι η ΔΑΠ και τι ιδέες υποστηρίζει θα πάει και θα εγγραφεί μέλος ή θα την ψηφίσει..
Και τέλος, ΜΗΝ ΝΟΜΙΣΕΤΕ ΟΤΙ ΕΠΕΙΔΗ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΟΤΑΝ ΜΠΗΚΑΤΕ Η ΣΑΣ ΕΔΩΣΑΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΣΕΤΕ, ΕΛΕΟΣ!
Πάντα μου έκανε και εξακολουθεί να μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι ενώ κάποιος είναι νέος, έχει μπει σ’ένα πανεπιστήμιο και υποτίθεται ότι ξεχειλίζει από ζωή, όρεξη και νέες ιδέες , δέχεται να «μαντρωθεί» μέσα στα όρια και τις ιδέες μιας κομματικής παράταξης. Δηλαδή δεν μπορεί να υπάρξει σκέψη έξω απ’ αυτά τα αγκυλωμένα πλαίσια;
Πως είναι δυνατόν τα νέα μυαλά που από την φύση τους θα έπρεπε να αμφισβητούν, να βρίσκονται σε σύμπνοια με τα μυαλά αυτών που αποδεδειγμένα έχουν αποτύχει και έχουν βολευτεί;
Πως είναι δυνατόν οι νέοι να εκφράζονται και να καλύπτονται από τον ξύλινο λόγο και τις άδειες υποσχέσεις;
Θα μου πείτε αν δεν μπεις στο μαντρί σε τρώει ο λύκος. Ή ότι πως αλλιώς θα λειτουργήσει το σύστημα; Ή ότι δεν είναι όλοι ίδιοι…
Το θέμα είναι λοιπόν, θέλουμε σκεπτόμενους πολίτες ή θέλουμε γρανάζια για να λειτουργεί καλά το σύστημα;
Αν δεχτούμε ότι θέλουμε σκεπτόμενους πολίτες, ή αν ακόμα ισχυριστούμε ότι παράγουμε – δημιουργούμε σκεπτόμενους πολίτες μέσα από αυτές τις διαδικασίες και πρακτικές, η θλιβερή πολιτική πραγματικότητα της χώρας μας έρχεται μάλλον να μας διαψεύσει…
Πάρτε τους τα χρήματα και μαύρο στις φοιτητικές εκλογές!
Και κερατάς και δαρμένος,χαχα!