Επιστολή προς τον πρωθυπουργό και συλλογή υπογραφών για τα ναρκωτικά
Σε ανακοίνωσή τους, οι υπογράφοντες της επιστολής σημειώνουν ότι δημοσιοποιούν το κείμενο «για να εμπλουτιστεί με υπογραφές από όποιον/α (ακόμα και σε συλλογικό επίπεδο) συμφω"νεί με το περιεχόμενο, ελπίζοντας ότι όταν ξεκινήσει ο πολιτικός και κοινωνικός διάλογος, να κάνουμε τη φωνή μας να ακουστεί πιο δυνατά και να δείξουμε ότι η Ελληνική κοινωνία είναι πλέον ώριμη και στηρίζει αυτό το σκοπό».
Ακόμα, απευθύνουν κάλεσμα για την δημιουργία μιας ευρύτερης πολιτικής και κοινωνικής συμμαχίας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος της χρήσης και κατάχρησης ουσιών, συμβάλλοντας με διεθνείς εμπειρίες και καλές πρακτικές, και καλούν όσους θέλουν να προσυπογράψουν το κείμενο να στείλουν όνομα και ιδιότητα (επαγγελματική ή/και φορέα) στο email iliosporoi(at)yahoo.gr
Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή
Προς τον Πρωθυπουργό, Γεώργιο Α. Παπανδρέου
Κοινοποίηση:
Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου
Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Χάρη Καστανίδη
Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ
Σας γράφουμε αυτή την επιστολή για να σας καταθέσουμε τις προτάσεις μας σχετικά με τον εξορθολογισμό της ελληνικής πολιτικής περί “ναρκωτικών” ουσιών και να σας ζητήσουμε την άμεση αναθεώρησή της στη βάση των αρχών της μείωσης της βλάβης, όπως έχουν εφαρμοστεί με επιτυχία σε πολλές ευρωπαϊκές και όχι μόνο χώρες. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι το πρόβλημα της χρήσης και κατάχρησης ουσιών, το οποίο υφίσταται από την αρχαιότητα, είναι ζήτημα Δημόσιας Υγείας και όχι Δημόσιας Τάξης.
Γνωρίζουμε την ευαισθησία σας στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που αφορά πρώτιστα την νεολαία, αλλά έχει πλέον ριζώσει σε όλα τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την ρηξικέλευθη πρότασή σας, όσο ήσασταν υπουργός παιδείας για το δικαίωμα προσωπικής αυτοκαλλιέργειας κάνναβης, πάγια θέση και διεκδίκηση μας για την απεξάρτηση των χρηστών από το παράνομο εμπόριο, αλλά και την στήριξη- προβολή μέσα από την προσωπική σας ιστοσελίδα, του Αντιαπαγορευτικού Φεστιβάλ, στη διοργάνωση του οποίου συναντιόμαστε τα τελευταία 5 χρόνια όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο.
Πιστεύουμε επίσης ότι είσαστε ένας πολιτικός που είναι διατεθειμένος, μέσα από τον κοινωνικό διάλογο και την αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης και των διεθνών εμπειριών, να ανατρέψει κατεστημένες πολιτικές αλλά και αναχρονιστικές αντιλήψεις που αποτελούν βαρίδι για την προοδευτική εξέλιξη της κοινωνίας μας.
Το πρόβλημα της τοξικοεξάρτησης και της πολυτοξικομανίας έχει πάρει δραματικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας. Οι απαγορευτικές- κατασταλτικές πολιτικές που ακολουθούνται τα τελευταία χρόνια έχουν οδηγήσει σε έξαρση του προβλήματος αντί να προσφέρουν στη λύση του. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, αναφορές της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά και τις επίσημες εκθέσεις των τελευταίων 5 χρόνων του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ) υπάρχουν δυστυχώς περισσότεροι και όλο πιο νέοι σε ηλικία χρήστες. Έχουμε περισσότερους φυλακισμένους(ένας στους δύο έγκλειστους είναι φυλακισμένος για παράβαση του νόμου περί ¨ναρκωτικών¨ με την συντριπτική πλειοψηφία αυτών να είναι μόνο χρήστες), περισσότερους νεκρούς από τη χρήση οπιοειδών αλλά και περισσότερους εξαθλιωμένους που ωθούνται στην παραβατικότητα για να εξασφαλίσουν τη χρήση τους.
Η πληροφόρηση που παρέχει η Πολιτεία στη νεολαία για να την αποτρέψει από τη χρήση και κατάχρηση ουσιών στηρίζεται σε λογικές ηθικού πανικού και δαιμονοποίησης των ουσιών με αντίστροφα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, ενώ τα προβλήματα υποχρηματοδότησης και διόγκωσης των λιστών αναμονής για τα προγράμματα υποκατάστασης του ΟΚΑΝΑ δυστυχώς χρονίζουν.
Αφού έχει αποτύχει παταγωδώς η απαγορευτική- κατασταλτική πολιτική και στην Ελλάδα, πρέπει να προσεγγίσουμε επιτέλους το ζήτημα της χρήσης/ κατάχρησης ουσιών, ανάλογα με την επικινδυνότητά τους 
, υπό το πρίσμα της μείωσης της βλάβης και των αρνητικών επιπτώσεων στην κοινωνία, την οικονομία και την δημόσια υγεία.
Το γενικό πλαίσιο της αντιαπαγορευτικής προσέγγισης για την μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις, όπως το έχουμε ήδη καταθέσει από το 2007 σε όλα τα κόμματα της ελληνικής Βουλής, κινείται στους παρακάτω άξονες:
1. ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ ΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΟΤΡΟΠΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ΜΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ, ΠΟΥ:
Α) Θα στηρίζεται στο σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Β) Θα εναρμονίζεται με την επιστημονική γνώση και τη διεθνή εμπειρία
Γ) Θα αποσκοπεί στη προστασία της δημόσιας υγείας και των χρηστών, στον περιορισμό της διάδοσης των ουσιών στους ανήλικους, στην απεξάρτηση των χρηστών από την παρανομία, τον περιορισμό της χρήσης και της κατάχρησης γενικότερα.
2. ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΟΤΡΟΠΩΝ ΟΥΣΙΩΝ
Αναθεώρηση της ποινικής αντιμετώπισης των χρηστών ουσιών κατά τα πρότυπα πολλών Ευρωπαϊκών χωρών όπου επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις (π.χ. δέσμευση διπλώματος οδήγησης ή χρηματικά πρόστιμα για τη κατανάλωση σε δημόσιους χώρους) και όχι ποινικές.
3. ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΜΗ-ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΕΣ ΟΥΣΙΕΣ (ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΝΝΑΒΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΗΣ)
Α) Αποποινικοποίηση της προμήθειας και της κατοχής (μικρών ποσοτήτων) Κάνναβης για προσωπική χρήση.
Β) Νομιμοποίηση της καλλιέργειας μικρού αριθμού δενδρυλλίων Κάνναβης για προσωπική χρήση.
Γ) Νομιμοποίηση της Κάνναβης για ιατρικούς και θεραπευτικούς σκοπούς.
Δ) Νομιμοποίηση της κλωστικής κάνναβης για κατασκευαστικούς και βιομηχανικούς σκοπούς, σύμφωνα με τα ισχύοντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μαζική και συστηματική παραγωγή της κλωστικής κάνναβης, όπως έχει αποδείξει και σχετική μελέτη των ΕΘΙΑΓΕ - Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών (2000), μπορεί να έχει σπουδαία αποτελέσματα για την τόνωση της ελληνικής οικονομίας και της υπαίθρου.
4. ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΕΣ ΟΥΣΙΕΣ (ΚΥΡΙΩΣ ΟΠΙΟΥΧΑ, ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΚΑΙ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΑ ΤΟΥΣ)
Διάθεση αυτών των ουσιών μέσα από κρατικούς, κλινικά ελεγχόμενους χώρους σε όλους τους εξαρτημένους χρήστες που τις έχουν ανάγκη, με ελεγχόμενη ιατρική συνταγογράφηση, σύμφωνα με την επιλογή των ίδιων των χρηστών, και με στόχο την απεξάρτηση ή τη συντήρησή τους. Ανάπτυξη προγραμμάτων καθαρών συνέργων και εναλλακτικών θεραπευτικών προσεγγίσεων, παράλληλα με τα “στεγνά” προγράμματα. Τακτικός γενικός προληπτικός ιατρικός έλεγχος όλων των εξαρτημένων προσώπων, ανεξαρτήτως της υπαγωγής τους ή όχι σε ασφαλιστικό φορέα.
5. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ/ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ
Πολλές Ευρωπαϊκές χώρες (Πορτογαλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ελβετία, Ολλανδία κ.α.) και πρόσφατα χώρες της λατινικής Αμερικής, έχουν διαμορφώσει ένα σύνολο αντιαπαγορευτικών πολιτικών για την μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις.
Το Μεξικό, η χώρα με τους περισσότερους θανάτους από εγκλήματα σχετιζόμενα με το εμπόριο ναρκωτικών, όπως και η Αργεντινή, αποποινικοποίησαν τη χρήση ναρκωτικών (όχι μόνο των "ελαφρών"). Αναμένονται σχετικές ανακοινώσεις από Βραζιλία και Εκουαδόρ.
Δείτε σχετική ανάλυση.
Ο πρ. Πρόεδρος της Βραζιλίας και επικεφαλής σχετικής επιτροπής http://www.guardian.co.uk/world/2009/sep/06/brazil-cardoso-war-drugs-dec... " onclick="window.open(this.href); return false;" title="Νέο παράθυρο"> ζητά την παγκόσμια αποποινικοποίηση χρήσης κάνναβη.
Μήπως η αντιαπαγόρευση αυξάνει -έστω και βραχυπρόθεσμα- τη χρήση;
Μάλλον όχι. Στη Βρετανία: Since cannabis was downgraded the proportion of young people using it has fallen each year from 25.3% in 2003-4 to 20.9% now.
Ακόμα και ο Economist συμφωνεί πως η νομιμοποίηση είναι η λιγότερο κακή λύση.
Άρθρο του Economist από το 1989 που επισημαίνει ότι η απαγόρευση διογκώνει τα προβλήματα που καλείται να λύσει.
Άρθρο του CNN , Legalize drugs to stop violence.
Το περιοδικό New Scientist στο αφιέρωμά του με 10 προτάσεις για ένα "Σχέδιο για έναν καλύτερο κόσμο" αφιερώνει μια από αυτές στη νομιμοποίηση των ουσιών.
Τέλος τρία πολύ ενδιαφέροντα άρθρα για το πολύ επιτυχημένο παράδειγμα της Πορτογαλίας που έχει προχωρήσει στην νομιμοποίηση όλων των ουσιών τα τελευταία 5 χρόνια και τα θετικά αποτελέσματα είναι κιόλας ορατά.
http://www.cato.org/pub_display.php?pub_id=10080
http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=portugal-drug-decriminalization
http://www.economist.com/world/europe/displaystory.cfm?story_id=14309861#
6. ΕΠΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
Ζητάμε την άμεση επανασύσταση της μόνιμης διακομματικής επιτροπής της Βουλής, η οποία βρίσκεται ανενεργή από το 2006, για να ηγηθεί του κοινωνικού διαλόγου με στόχο την αναθεώρηση της πολιτικής περί “ναρκωτικών”. Οι κοινωνικοί εταίροι δεν πρέπει να περιοριστούν μόνο σε κρατικούς φορείς και κέντρα “στεγνής” απεξάρτησης, αλλά να περιλάβουν ένα σύνολο φορέων και ειδικών που θα μεταφέρουν διεθνείς εμπειρίες και καλές πρακτικές.
Την πρόταση αυτή την καταθέτουμε στη μνήμη του Παναγιώτη Καννελάκη, αγωνιστή του Αντιαπαγορευτικού Κινήματος στην Ελλάδα και αντιπροέδρου του ΟΚΑΝΑ, που απεβίωσε πρόσφατα, με την ελπίδα ότι οι αγώνες του θα έχουν το αποτέλεσμα που πάντα ποθούσε έστω και μετά θάνατον.
Είμαστε στη διάθεσή σας για μια κατ' ιδίαν συνάντηση με εσάς ή τους συνεργάτες σας για να σας αναλύσουμε τις θέσεις μας και σας δηλώνουμε ότι θα στηρίξουμε κάθε σας πρωτοβουλία για κοινωνικό διάλογο πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό ζήτημα. Το οφείλουμε στα παιδιά μας.
Με εκτίμηση,
Οικονομόπουλος Γιώργης, ιατρός φαρμακευτικών εξαρτήσεων, (ΕΛΕΥΣΥΝΑ, μέλος των Οικολόγων Πράσινων),
Πετράκος Μιχάλης, συντονιστής της εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων
Τρεμόπουλος Μιχάλης, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων,
Καφετζόπουλος Αντώνης, ηθοποιός
Βασιλείου Αντρέας, Θεοδωρόπουλος Μιχάλης, Κράνου Κωνσταντίνα, Λαουλάκος Χαρίλαος, Παναγιωτίδου Καλή (δίκτυο Ηλιόσποροι),
Ζαφειρίου Πάνος, Πετεινάκη Μαρία, Πολυχρονοπούλου Σοφία, Κολοκούρης Ορέστης, Βροντίση Ζωή (Νέοι Πράσινοι),
Δημητρακόπουλος Θέμης, Φαρφαράς Γιώργος, Παπακωνσταντίνου Θανάσης, Κρομμύδας Τάσος, Γκιόκα Πολύνα, Μαχαίρας Γιάννης, Λουκέρης Κώστας, Χαζαράκης Αλκαίος, Χριστιανούδη Ευγενία, Σταμέλλος Στέφανος, Ιωαννίδου Ελεάννα, Στασινόπουλος Δημήτρης, Τρωγιάνος Άγγελος, Τσιρώνης Γιάννης, Μυλωνάς Νίκος, Μακρόπουλος Γιώργος, Στρατηγάκη Ζαφειρώ, Μπούκας Μίλτος, Βαϊμάκη Εύη, Κοττώρη Χριστίνα, Παρασκευόπουλος Γιάννης, Κιρκινέ Ευαγγελία, Γκουρτσογιάννη Μελίτα, Ζώτου Ελεονώρα, Κλειώση Ντένα, Κούρκουλα Χριστίνα, Σινάνογλου Ειρήνη, Σκουλίδη Σοφία (μέλη των Οικολόγων Πράσινων)
Short Link: http://tvxs.gr/node/41540
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
71 Σχόλια
Οταν στα τελη της δεκαετιας του 70 η κατασταση εδω στην ολλανδια ηταν ανεξελεγκτη και ολοι την πινανε παντου και συνεχεια αδιαφορωντας για τον οποιοδηποτε το κρατος διαπιστωσε οτι δεν μπορει πλεον να πολεμησει το προβλημα!Ετσι αποφασισαν να κανουν το προβλημα φιλο τους ελπιζωντας σε ενα καλυτερο αποτελεσμα μ αυτη την καινοτομια...Ετσι και εγινε! Στην αρχη μεχρι να ελεγξουν πληρως την κατασταση ειχαν τα προβληματακια τους!πχ μερικα coffee shops εκτος απο χορτο-χασις εδιναν και σκληρα ναρκωτικα.Αυτους συνηθως τους εκλειναν την επομενη μερα κιολας μηδενικη ανοχη δηλαδη!Τωρα η Ολλανδια ειναι ενα κρατος με πολυ χαμηλο ποσοστο σε θανατους απο σκληρα ναρκωτικα(απο τα χαμηλοτερα στην Ευρωπη)..Εχουν καταπολεμησει σε πολυ μεγαλο βαθμο το οργανωμενο εγκλημα και το μαυρο χρημα αφου ειναι φορολογουμενο προιον.Και εχουν τουρισμο 12 μηνες το χρονο..Μακαρι να προχωρησει εστω και στο ελαχιστο αυτη η κινηση στην Ελλαδα!να γινει η αρχη για κατι καλο για ολους μας!Και τα θετικα μιας τετοιας κινησης θα τα διαπιστωσουμε σε βαθος χρονου..
ΕΝΤΑΞΕΙ, ΔΙΑΦΩΝΗΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΕΓΩ ΒΑΡΕΘΗΚΑ.
ΑΝΤΕ ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΙΑΦΩΝΙΟΥΛΑ ΜΟΝΟ
ΘΕΩΡΩ ΤΟ ΔΕΝ ΣΥΜΠΑΘΩ ΤΟΥΣ Ο.Π. ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΩ ΚΑΤΙ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΑ ΛΕΝΕ ΣΩΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ.
"ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ."
Διαφωνώ [ ;) ]
ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ.
Στα υπόλοιπα Ο.Κ.
Πάντως το "δεν συμπαθώ τους ΟΠ", αν και σεβαστό, μπορεί να αναφερθεί μόνο σαν "παραπολιτική" και κριτική προσώπων. Δεν πειράζει, εσύ νάσαι καλά.
ΟΚ, ΣΗΚΩΝΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ. ΜΑΖΙ ΜΙΛΑΜΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ.
ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ.
ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ. ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΤΑ ΠΩ ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΓΙΝΕΤΑΙ
1. ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΑΖΙΕΡ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΙΝΙΚΟΙΗΣΗ (ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΝΑΒΗΣ ΚΑΙ ΕΣΥ, ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ)
2. ΔΕΝ ΣΥΜΠΑΘΩ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΓΡΑΨΩ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΟ
3. ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΙΣΩ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ, ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΟΙΩΣ ΟΜΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΩΝ Ο.Π. ΚΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΑΠ ΟΣΟ ΞΕΡΩ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΧΕΙ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΛΟΓΙΚΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ...
ΦΙΛΙΚΑ
@Theoulini... θα μας βραχυκυκλώσεις εντελώς. Που διαφωνεί ο Manavis με τους ΟΠ ; (δεν είναι οι ΟΠ αυτοί που αν και μέλη τους, κινούν διαδικασία αντι-υπογραφών). Εσύ που διαφωνείς με τους ΟΠ ; (δεν είναι οι ΟΠ αυτοί που αν και μέλη τους κινούν διαδικασία αντι-υπογραφών).
Επιπλέον, στην παρότρυνση του Manavi για σύνδεση της αντιαπαγορευτικής πρωτοβουλίας με το κίνημα των φυλακισμένων (να απελευθερωθούν πάραυτα όσοι -τουλάχιστον- είναι μέσα για χρήση ή κατοχή 4-5 γραμμαρίων) δεν νομίζω οτι υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί, ανάμεσα σε αυτούς που ο συμφωνούν με την αντιαπαγορευτική πολιτική.
Την θέση και τις πρωτοβουλίες των ΟΠ, συνολικά ως κόμμα, θα τις βρείς εδώ:
http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?searchword=%CE%9D%CE%B1%CF%81%...
Θάταν παραγωγικότερο (θα σου ήμουν ευγνώμων) να κινήσεις "γη και ουρανό" για να πείσεις τον Σύριζα (ή έστω μέρος του) αφού υπογράψει το κείμενο να αναλάβει από κοινού πρωτοβουλίες για να σταματήσει αυτό το κατάπτυστο και απάνθρωπο καθεστώς στη χώρα μας, σχετικά με τα ναρκωτικά και τα "ναρκωτικά".
ΜΑΝΑΒΗ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΠΩΣ ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΕ ΤΟΥ Ο.Π. ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΥΠΟΧΡΕΟΜΕΝΟΣ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ, Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ.
ΥΓ. ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΤΟ
"Δική μου πρόταση ειναι οι υπογραφέντες της επιστολής για αλλαγή νομοθεσίας για τα ναρκωτικά να ενώσουν τη φωνή τους με τους κρατουμένους και τους αλληλέγγυους σε αυτούς αναδεικνύοντας αυτή την πλευρά του "σωφρονιστικού" συστήματος." ΠΟΥ ΠΡΟΣΥΠΕΓΡΑΨΑ ΟΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΒΙΩΑΝΝΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ...
Επανέρχομαι κυρίως για να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας.
1)Δεν έφερα σε αντιπαράθεση το θέμα αλλάγης πολιτικής σχετικά με τα "ναρκωτικά" σε σχέση με τα άλλα κοινωνικά προβλήματα.
Το κείμενο αντι υπογραφών αναφέρει πως:
"Θα έπρεπε σε κάθε περίσταση να αναφέρεται από μας η αλήθεια πως η χρήση σε πάρα πολλές περιστάσεις και για την μεγάλη πλειοψηφία ατόμων είναι ένα επικίνδυνο "παυσίπονο" για όσα μας πληγώνουν και καταλήγει να μας απομονώσει από το περιβάλλον μας, αναισθητοποιώντας τεχνητά τον εσωτερικό μας κόσμο που πονάει με όσα συμβαίνουν γύρω μας δεινά, τόσο κοινωνικά όσο και προσωπικά."
α) συγχέοντας οπως η κρατούσα αντίληψη την χρήση απαγορευμένων ουσιών με τις έννοιες κατάχρηση και εξάρτηση. Χωρις αυτο να σημαίνει πως προτεινω την όποια χρήση (αυτονοητο νομίζω)
β)Αφηνοντας, νομιζω, να εννοηθεί πως υπάρχουν άλλα δεινα γύρω μας με τα οποία πρέπει να ασχοληθούμε.
Απάντησα ως προς το α):
Φυσικά κάποιος που κάνει την οποιαδήποτε κατάχρηση, και κατάχρηση στην κάνναβη είναι πολύ σχετικό, δεν πλέει σε πελάγη ευτυχίας.
Αλλά ακόμα και έτσι, δεν σημαίνει πως όποιος δεν πλέει σε πελάγη ευτυχίας στρέφεται κατ ανάγκη στον ατομικισμό και την απάθεια.
και ως προς το β):
Αν η ένσταση των αντιυπογραφέντων ήταν οτι πχ αυτή τη στιγμή τρέχουν άλλα σημαντικά θέματα όπως πχ η κήρυξη την απεργίας των λιμενεργατών θα μπορούσαν να έχουν κάποια βάση τα όσα λένε.
Η συλλογή αντιυπογραφών στην ουσία υποδηλώνει τη θεμελιακή διαφωνία τους με την άρση της σημερινής μεσαιωνικής (ή τριτοκοσμικής)πολιτικής σε σχέση με τις ουσίες και τα υπόλοιπα είναι απλά σάλτσες.
Kλεινοντας είπα πως τρέχουν και αλλα θέματα (δεν τα έφερα σε αντιπαράθεση) και προτεινα το "δεσιμο" της προτασης για αλλαγή πολιτικής για τις ουσίες με έναν αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη, εκτιμώντας πως οι αλλαγές έρχονται όταν υπάρχει σχετική κίνηση και αναστάτωση σε τμήματα της κοινωνίας και οχι "πειθωντας" τους τεχνοκράτες και τις κυβερνήσεις οτι θα έχουν ιδιοτελή οφέλη:
Δική μου πρόταση ειναι οι υπογραφέντες της επιστολής για αλλαγή νομοθεσίας για τα ναρκωτικά να ενώσουν τη φωνή τους με τους κρατουμένους και τους αλληλέγγυους σε αυτούς αναδεικνύοντας αυτή την πλευρά του "σωφρονιστικού" συστήματος.
Ειναι και άλλα πράγματα που ειπωθηκαν στα οποια θα ήθελα να παρέμβω αλλά επέλεξα να κάνω εξηγήσω την προηγούμενη τοποθέτηση μου, αφού μάλλον δεν έγινε κατανοητη.
ΚΑΙ ΔΥΟ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΧΡΩΣΤΑΩ
@ sotciologist
Ο ΔΑΙΜΟΝΙΚΟΣ ΜΟΥ ΜΠΛΟΓΚΑΔΕΛΦΟΣ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΑΣΙΣ (ΖΑΣΤΑΒΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ!!!)
ΓΑΡΦΕΙ ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΒΑΖΕΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΟΥΣ ΠΑΚΤΩΛΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΥ ΧΑΣΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ
@ ΜΑΝΑΒΗ
ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕΣ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΟΥ ΠΟΣΤ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΜΠΟΡΕΣΕΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΤΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΥΤΟ ΤΟ
υ.γ2νιώθω τυχερος που δεν χρειάζεται να αντιπαρατεθώ πολιτικά ταυτοχρονα με ένα κνίτη και μαζι σου. Για άλλο λογο με τον καθένα. Φιλικα πάντα.
ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ... ΤΙ ΥΠΙΝΙΣΣΣΙΣΙ? ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΞΕΡΟΚΕΦΑΛΗ ΣΑ ΚΝΙΤΗΣ? ΟΧΙ, ΑΜΑ ΕΝΝΟΕΙΣ ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΕΙΣ ΣΤΑ ΙΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΘΙΓΩ! ;))
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ
Α.
ΛΥΠΑΜΑΙ ΒΑΘΥΤΑΤΑ ΠΟΥ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΟ ΘΕΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΩΝ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΤΡΕΦΩ ΚΑΠΟΙΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ (ΚΑΙ ΝΑ ΕΤΡΕΦΑ ΔΗΛΑΔΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΘΑ ΤΗΝ ΕΧΑΝΑ) ΕΠΙΠΛΕΟΝ Ο ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥΣ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΨΙΛΟΓΛΟΙΩΔΗΣ, ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΕ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΩ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ.
ΤΑ ΠΕΡΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΛΟΥΝΤΑΙ Ο ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΤΑ ΘΕΩΡΩ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΠΟΥ ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ, ΚΑΙ ΥΠΟΘΕΤΩ ΟΤΙ Ως ΕΥΚΟΛΩΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΗΔΗ ΜΑΚΡΟΣΚΕΛΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, ΤΟ ΝΑ ΠΙΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΔΕΙΧΝΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΚΡΟΤΗΤΑ.
ΑΗΔΙΑΖΩ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΤΑΝ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΠΩΣ ΟΙ ΛΑΛΙΣΤΑΤΟΙ ΣΧΟΛΑΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΤΒΧΣ ΑΠΕΧΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΥΠΟΠΤΕΥΟΜΑΙ ΟΤΙ Η ΑΠΟΧΗ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ Ο.Π. ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ (ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ).
ΘΕΩΡΩ ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΟ ΝΑ ΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΣΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑΖΙΕΡ Ή ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΕΞ ΙΣΟΥ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ (ΑΝ ΚΑΙ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΑΓΓΙΖΕΙ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΠΟ ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΤΑΖΙΕΡ ΜΑΖΙ)
"Δική μου πρόταση ειναι οι υπογραφέντες της επιστολής για αλλαγή νομοθεσίας για τα ναρκωτικά να ενώσουν τη φωνή τους με τους κρατουμένους και τους αλληλέγγυους σε αυτούς αναδεικνύοντας αυτή την πλευρά του "σωφρονιστικού" συστήματος."
ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ...
Προς bioannis: το αντιθετο μαλιστα, καποιος που πλεει σε πελαγη ευτυχιας είναι και το πιθανοτερο να στραφει προς την απαθεια. Ειναι ένα ειδος καταχρησης κι αυτό. Γιατι αν σκεφτουμε ότι οι ουσιες δεν μου βγαζουν τιποτα που να μην είναι ηδη μεσα μου, τα ναρκωτικα θα ειναι απλως ένα συμπλήρωμα αυτης της καταστασης, που πραγματικα θα εκδηλωνόταν και χωρις αυτές.
Διαλογος μπορει να γινει μονο με τον συνδυασμο εμπειριας και γνωσης. Στο θέμα των ναρκωτικών, όπως και σε κάθε άλλο δομικό συστατικό της κοινωνίας μας, οφείλεται ένα ποσοστό θεωρητικής γνωσης κι εμπειριας, ώστε να αναλυθεί, συζητηθεί, εξελιχθεί η εφαρμοστεί κοινωνικά. Κοινως απαιτείται η θεωρητική γνώση του υδραυλικού με την πρακτική του εμπειρία ώστε να τον εμπιστευτούμε. Η απόκλιση προς μία ή άλλη πλευρά θα είναι το λιγότερο αναποτελεσματική. Κάποιος που καταναλώνει ουσίες χωρίς να έχει την απαραίτητη γνώση για την δράση τους θα οδηγηθεί σε εξάρτηση, κατάχρηση και κάθε είδους μονόπλευρης φόρτισης. Αντίθετα, κάποιος που κατέχει σημαντικό ποσοστό γνώσης πάνω στο ζήτημα και με το κατάλληλο ψυχικό «τραύμα», τείνει να δαιμονοποιεί το αντικείμενο και να φανατίζεται εναντίον του χρησιμοποιώντας μια ευρύτατη κλίμακα επιχειρηματων απελπισίας. Το «ψυχικο τραύμα» που αναφέρω δεν είναι βεβαια στην πραγματικότητα παρά μια απόφαση, που ελήφθη και κρυσταλλώθηκε στην συνείδηση του καθενός. Του καθενός δουλειά είναι και η αναίρεσή της.
Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση είναι ο κοινωνικός «σιγαστήρας» που έχει προσαρμοστεί στους χρήστες και τους εμποδίζει να εκφρασουν ελεύθερα την εμπειρία τους, αλλα και αυτή τους η εμπειρία που τους εμποδίζει από το να έχουν προσβαση στη γνώση, λόγω κοινωνικών διαχωρισμών. Πολλοί από τους υπογράφοντες εδώ κανουν χρήση είτε όχι, το ζητούμενο όμως για κάθε διάλογο είναι να γνωρίζουμε το αντικείμενο του διαλόγου και αυτό κατά τη γνώμη μου σημαίνει πληροφορηση κι εμπειρία. Είναι ένας επικοινωνιακός σκόπελος που θα πρεπει να ξεπεραστεί, καθώς η προπαγάνδα σε σχέση με την χρήση ουσιών ήδη οργιάζει, ενώ οι θετικές εμπειρίες αυτών αποκρύπτονται από όλους, μερικές φορές δε και από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ο διεπιστημονικος και διακομματικος διαλογος είναι εφικτος, οσο δεν συνεργαζονται οι δυο αντικρουομενες αυτές κοινωνικες ομαδες. Εχουμε ηδη βιώσει τα αποτελεσματα της πολιτικης στην κοινωνική εξέλιξη κι ευημερία κι αναρωτιεμαι πως θα ήταν η κοινωνία αν την αναπτυξη της ειχαν αναλάβει οι επιστήμονες κι όχι οι πολιτικοί. Και γιατι αυτοι μπλοκάρουν την επιστημονική εξέλιξη τόσο σθεναρά; Το «μαγικο ραβδί» θα ηταν χρήσιμο στην περίπτωση μόνο της αποδοχής της επιστημονικής εξέλιξης από τους πολιτικούς. Στους επιστήμονες και στους τεχνικούς εξ αλλου χρωστάμε κάθε είδους αγαθό της καθημερινής μας ζωης, στους πολιτικούς μόνο το χρήμα και την εθνικιστική έκσταση.
Περι τετριμμενων επιχειρηματων όπως αυτά χαρακτηριζονται, τα αντεπιχειρηματα για την διατηρηση της καταστολης και της πονικοποίησης είναι ακομα πιο τετριμμενα και το λιγότερο αβάσιμα, συμφωνα με τα λεγόμενα του Κλεάνθη Γρίβα, του Γιωργου Καράμπελα και πολλών άλλων. Κάτι που καθιστα αυτά τα αναχρονιστικά επιχειρήματα τουλαχιστον επικίνδυνα.
Διασπαση εντος των οικολογων πράσινων. Φαινεται ότι καποια ψήγματα συντηρητισμού υπάρχουν ακόμα μέσα στην παράταξη τους. Ανθρωποι που δεν ηταν προετοιμασμενοι για τοσο «βαθια νερα» και βγηκαν στη στη στερια με τη πρωτη. Η Αριστερά στο σύνολο της χάραξε τον δρόμο στην διασπαστική πολιτική, επίσης εν τη γενέσει της. Ο χριστιανισμός είναι άλλο ένα παράδειγμα που μου ερχεται στο νου. Ο φανατισμός και η προσήλωση σε ιδεες, πρόσωπα και καταστάσεις οδηγει σε διασπαση πυρήνων που τείνουν να διατηρήσουν την συνοχή τους, σε μια κατά τα άλλα ρευστή πολιτική ιδεολογία. Κάτι σαν το σβώλιασμα της κρέμας στη μαγειρική. Το να ακολουθείς την ροή του «μείγματος» είναι δύσκολο εάν διατηρείς εμμονές ελέγχου. Εμπρός λοιπον στον δρόμο που χαραξε η Αριστερα.
Οι μακροπρόθεσμες πολιτικες προληψης και θεραπειας που θα οδηγήσουν σε αποποινικοποίηση δεν μας αφορούν καθως συνεπάγονταί άμεσα τον έλεγχο. Ελεγχο σε πολιτικό, οικονομικο και κοινωνικό επίπεδο, ο,τι δηλαδη συμβαίνει και τωρα. Απλως οι μετοχες της «Μαυρης» αγοράς θα αλλάξουν χέρια και διοίκηση, με την καταστολη να συνεχίζεται. Η αμεση αποποινικοποίηση θα επιτρέψει την αυτοοργάνωση μεσω της αυτοδιαθεσης της κοινωνιας σε σχεση με το ζητημα. Δεν θα συνεπαγεται την περιπλοκότητα που περιγραφετε, καθώς αυτή θα προέκυπτε από την αυθαιρετη νομιμοποίηση κι όχι από από την «επιπολαιη αποποινικοποίηση».
Σαν κατακλείδα, ας μην ξεχναμε ότι οποιαδήποτε επαναστατική διαδικασία προυποθέτει την ανάδυση του νέου, του ανεφάρμοστου. Δεν είναι ομως απαραιτητο αυτή η αναδυση να γίνει βίαια, καθώς η η λεξη βία έχει συνδεθεί με την λέξη επανασταση. Ωστόσο η απόρριψη παλαιών κι αναχρονιστικών ιδεών είναι μια πράξη βίαιη από μόνη της.
Σ.Κ.
@manavis ... η πρωτοβουλία είναι "εν τη γεννέση" της ακόμη, μην γίνεσαι λοιπόν από μανάβης... μεσβύνης.
Το μέτρο είναι βασικό χαρακτηριστικό όλων των πράξεών μας, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται "καταχρήσεις". Ωστόσο, η όποια πραγματική ή φανταστική κατάχρηση ΄δεν μπορεί να εγείρεται σαν επιχείρημα ενάντια στην απαγόρευση. Να καταργήσουμε και το οδήγημα, γιατί υπάρχουν ανεγκέφαλοι που καβαλάνε ένα αμάξι ή μια μηχανή και νομίζουν οτι είναι οικογενειακή γραμμή του Λάουντα ή του Ρόσι ;;
Επίσης, πότε θα σταματήσουν οι "ταχα μου δήθεν" της κεντρικής πολιτικής ;; Και γιατί τέλοσπάντων ζητήματα άλλων αγώνων να μπαίνουν μόνιμα σε αντιπαράθεση με τον αγώνα της αντιαπαγόρευσης. Ποιός ισχυρίζεται (μόνιμα) οτι αυτός ο αγώνας έχει δευτερεύουσα προτεραιότητα ;; Αυτός που θέλει να διατηρηθεί το υπάρχον ανθρωποφάγο σύστημα. Δηλαδή, όποιος δεν θέλει να ζυμώσει χίλιες μέρες κοσκινίζει ... Είναι πολύ παλιά ιστορία αυτή, ιδιαίτερα του συντηρητικού κομματιού της αριστεράς ή της "αριστεράς".
"Δική μου πρόταση ειναι οι υπογραφέντες της επιστολής για αλλαγή νομοθεσίας για τα ναρκωτικά να ενώσουν τη φωνή τους με τους κρατουμένους και τους αλληλέγγυους σε αυτούς αναδεικνύοντας αυτή την πλευρά του "σωφρονιστικού" συστήματος."
Και δική μου πρόταση, αυτή είναι !!
bioannis
Δυστυχώς μια πρωτοβουλία θα ήταν αξιόλογη, μάλλον έφτασε στο τέλος της. Άδοξα.
Θα περίμενα να δώ βέβαια μια αναδίπλωση στους αντι-υπογραφέντες με βάση τις κινητοποιήσεις των κρατουμένων.
Επέτρεψε μου να πώ πως δεν πρόκειται καν για "μαρξιστογενή ιδέα" ότι "η χρήση της κάνναβης μετατρέπει τους ανθρώπους σε απαθείς παρατηρητές της κοινωνικής πάλης, εξουδετερώνοντας τη συμμετοχή τους στον “ταξικό αγώνα" αλλά για εφεύρημα συλογικοτήτων που αναφέρονται στο μαρξισμό, αξιόλογων πολλές φορές κατά τα άλλα, για να δικαιολογήσουν την περιορισμένη επιρροή τους σε κάποιες ιστορικές περιόδους. Περιορισμένη επιρροή που οφειλόταν σε λάθος πολιτική γραμμή.
Φυσικά κάποιος που κάνει την οποιαδήποτε κατάχρηση, και κατάχρηση στην κάνναβη είναι πολύ σχετικό, δεν πλέει σε πελάγη ευτυχίας.
Αλλά ακόμα και έτσι, δεν σημαίνει πως όποιος δεν πλέει σε πελάγη ευτυχίας στρέφεται κατ ανάγκη στον ατομικισμό και την απάθεια.
Αν η ένσταση των αντιυπογραφέντων ήταν οτι πχ αυτή τη στιγμή τρέχουν άλλα σημαντικά θέματα όπως πχ η κήρυξη την απεργίας των λιμενεργατών θα μπορούσαν να έχουν κάποια βάση τα όσα λένε.
Η συλλογή αντιυπογραφών στην ουσία υποδηλώνει τη θεμελιακή διαφωνία τους με την άρση της σημερινής μεσαιωνικής (ή τριτοκοσμικής)πολιτικής σε σχέση με τις ουσίες και τα υπόλοιπα είναι απλά σάλτσες.
Τίποτα δεν τελειώνει εδώ, εγώ λέω πως πράγματι σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής τρέχουν και άλλα σημαντικά θέματα όπως οι κινητοποιήσεις συμβασιούχων, stage, λιμενεργατών.
Δική μου πρόταση ειναι οι υπογραφέντες της επιστολής για αλλαγή νομοθεσίας για τα ναρκωτικά να ενώσουν τη φωνή τους με τους κρατουμένους και τους αλληλέγγυους σε αυτούς αναδεικνύοντας αυτή την πλευρά του "σωφρονιστικού" συστήματος.
γεια μας!
Όμως, γιατί να μην καταδικάζουμε τα τσίπουρα, τις κρασοκατανύξεις, τα τσιμπούσια, τις πασχαλινές οινοποσίες, τις πέρδικες με 2 παγάκια σε χαμηλό ποτήρι, τα φιλοσοφικά συμπόσια, τις σπιτικές ρακές, τις γαμήλιες και τις διαζύγιες κραιπάλες, τα πάρτυ με βερμούτ, τα καλοκαιρινά σφηνάκια, τα ούζα με μεζέ ... γιατί μας απομακρύνουν από την σωτηριολογική μας αποστολή να σώσουμε τον κόσμο από τον καπιταλισμό και την κοινωνική αδικία. Γιατί ; Γιατί είναι νόμιμα ; ή γιατί είναι παραδοσιακά ;
Πολύ μου άρεσε αυτό (;):
"Θα έπρεπε σε κάθε περίσταση να αναφέρεται από μας η αλήθεια πως η χρήση σε πάρα πολλές περιστάσεις και για την μεγάλη πλειοψηφία ατόμων είναι ένα επικίνδυνο "παυσίπονο" για όσα μας πληγώνουν και καταλήγει να μας απομονώσει από το περιβάλλον μας, αναισθητοποιώντας τεχνητά τον εσωτερικό μας κόσμο που πονάει με όσα συμβαίνουν γύρω μας δεινά, τόσο κοινωνικά όσο και προσωπικά."
Αλλά, κάτι μου θυμίζει ... κάτι μου θυμίζει. Μήπως το ΚΚΕ λέει κάτι παρεμφερές ... για το ότι τα ναρκωτικά σε απομακρύνουν από την ταξική πάλη και τους λαϊκούς αγώνες ; οτι σε αποβλακώνουν και οτι δεν πολεμάς τον ιμπεριαλισμό και το καπιταλισμό ;;
Εντάξει, για την ταξική πάλη δεν ξέρω αλλά για αγώνες κ.λ.π. 25 χρόνια και βάλε ... οι αγώνες του αντιαπαγορευτικού κινήματος, σε Ελλάδα και όλο το κόσμο, η εμμονή, η συνέπεια, το θάρος αυτού του κοινωνικού κινήματος, σε αυτούς τους αγώνες, δεν καταρρίπτουν (παταγωδώς μάλιστα) την θεωρία περί απάθειας, "παυσίπονου", αναισθητοποίησης κ.λ.π.
Στον 1ο από τους 7 μεγάλους μύθους της διατήρησης της απαγόρευσης και της δαιμονοποίησης της Κάνναβης, ο Γρίβας τα λέει κάπως έτσι:
"... σε αυτούς που στοιχειοθετούν κλινικά τη μη εξαρτησιογόνο δράση της κάνναβης, υποστηρίζουν ταχυδακτυλουργικά την “ψυχολογική εξάρτηση” και την έμμεση “διαφήμηση της χρήσης”. Οι περισσότεροι ξεκινούν από την “μαρξιστικογενή ιδέα”, οτι η χρήση της κάνναβης μετατρέπει τους ανθρώπους σε απαθείς παρατηρητές της κοινωνικής πάλης, εξουδετερώνοντας τη συμμετοχή τους στον “ταξικό αγώνα."
Με παραξενεύει πάντως το γεγονός της τόσο μεγάλης ευαισθησίας να διαχωρίσεται τη θέση σας -ντε και καλά- για ένα θέμα, που όπως μάλιστα διατυπώνεται, σε γενικές γραμμές συμφωνείτε. Ας είναι... καλές αντι-υπογραφές.
το κείμενο που ακολουθεί είναι ανοιχτό προς υπογραφές για να εκφράσει όσους δεν υπέγραψαν την επιστολή προς τον πρωθυπουργό για τα ναρκωτικά με τον τίτλο "Αλλάξτε πολιτική για τα ναρκωτικά".
Όποιος θέλει να το υπογράψει, ας στείλει μαιλ σε απάντηση αυτού.
Φίλιππος Δραγούμης
_________________________________________________________
- Γιατί δεν υπογράφουμε την επιστολή
"ΑΛΛΑΞΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΑ “ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ"
Εμείς, μέλη των Οικολόγων Πράσινων, αρνούμαστε να συν-υπογράψουμε την επιστολή προς τον Πρωθυπουργό με τίτλο "ΑΛΛΑΞΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΑ “ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ” που γράφτηκε και κυκλοφορεί μετά από πρωτοβουλία κάποιων μελών μας, συμπεριλαμβανομένου και του εκλεγμένου ευρωβουλευτή μας .
Διευκρινίζουμε ότι δεν το αρνούμαστε επειδή θέλουμε να εξακολουθήσει να ποινικοποιείται ο χρήστης ναρκωτικών ουσιών όπως σήμερα, ούτε και διαφωνούμε με την αντίστοιχη γενική θέση του κόμματος, αλλά επιλέγουμε να μην την υπογράψουμε σε αυτή τη περίσταση επειδή:
Το ζήτημα των ναρκωτικών είναι ένα πολύπλοκο, πολύπλευρο & πολυσύνθετο κοινωνικό, οικονομικό, ψυχολογικό, προσωπικό, πολιτικό, νομικό, πρόβλημα και απαιτεί εξ' ίσου πολύπλευρες, ολιστικές και καλά μελετημένες λύσεις. Κανένα "μαγικό ραβδί" δεν υπάρχει να δώσει λύσεις, ακόμη κι αν αυτό λέγεται "αποποινικοποίηση" με την οποία θεωρητικά συμφωνούμε, αλλά μόνο ως μέρος ενός συνόλου μακροπρόθεσμων πολιτικών πρόληψης και θεραπείας.
Θα θέλαμε λοιπόν το πρόβλημα να μελετηθεί και να συζητηθεί σε βάθος, από πολλές επιστημονικές και προσωπικές ( βιωματικές) σκοπιές, ώστε οι τελικές μας προτάσεις να είναι ολοκληρωμένες & σφαιρικές, να συνεισφέρουν θετικά προς τη λύση με νέες εφαρμόσιμες ιδέες πέρα από μια απλή διακήρυξη ήδη γνωστών γενικών θέσεων.
Αντίθετα, το κείμενο της επιστολής προς τον πρωθυπουργό τείνει να είναι μονόπλευρο και υπεραπλουστευτικό, μοιάζοντας να λέει ότι αν οι απαγορευτικές και κατασταλτικές πολιτικές καταργηθούν, αυτό θα αρκέσει σχεδόν για να λυθεί το πρόβλημα. Στην πράξη όμως όλοι ξέρουμε είναι τόσο πολυσύνθετο, ώστε αν δεν συνοδευτεί από πολλά πρόσθετα προληπτικά και επικουρικά μέτρα σε πολλαπλά πεδία, αρχίζοντας από την παιδεία και την ποιότητα ζωής και φτάνοντας σε σοβαρές τομές σε όλο το φάσμα των προβλημάτων της κοινωνίας, όπου ενδημούν και οι βαθιές αιτίες της προσφυγής στη χρήση, τις οποίες εκμεταλλεύονται οι μαφίες, μια επιπόλαιη αποποινικοποίηση αποκομμένη από όλα τα υπόλοιπα ζητήματα, μπορεί ακόμη και να χειροτερέψει το πρόβλημα.
Δυστυχώς η επιστολή ελάχιστα αναφέρεται στην επιτακτική ανάγκη σωστής, απλής & κατανοητής αλλά επιστημονικής και σφαιρικής πληροφόρησης για τις αληθινές συνέπειες των διαφόρων νόμιμων και παράνομων ουσιών, που πρέπει να γίνεται από τις μικρές ηλικίες και που είναι ένα από τα κλειδιά της μείωσης της χρήσης. Πιστεύουμε ότι αυτό θα έπρεπε να είναι το επίκεντρο της πολιτικής μας σε ένα πρώτο απαραίτητο στάδιο πριν από κάθε άλλο. Επίσης δεν αναφέρεται η επιστολή επαρκώς στις αιτίες της χρήσης ούτε και στις πολλές και πολύπλευρες συνέπειες από αυτήν, για τα άτομα και το κοινωνικό σύνολο πράγματα που ισχύουν είτε η χρήση είναι νόμιμη είτε παράνομη.
Η διάθεση ουσιών από το κράτος, όπως συνοπτικά προτείνεται στην επιστολή, μας δημιουργεί επί του παρόντος πολλά ερωτηματικά ως προς την εφαρμογή της αλλά και το κόστος. Θα θέλαμε να βλέπαμε μια πολύ πιο λεπτομερή μελέτη και πολύ πιο αναλυτικές προτάσεις πριν συνυπογράψουμε βιαστικά μια τέτοια ιδέα, που με την παρούσα μορφή δεν συνεισφέρει τίποτε, εφόσον η επιτυχία ή αποτυχία της θα εξαρτηθεί από την εφαρμογή, τους όρους, τις δικλείδες ασφαλείας και πολλούς άλλους παράγοντες που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε.
Εν τέλει, η επιστολή απλώς επαναλαμβάνει πολλά γνωστά και τετριμμένα αιτήματα, με μονόπλευρο τρόπο, δίχως να προσφέρει κάτι καινούργιο ως προσέγγιση και δεν βλέπουμε τι νέο προσθέτει στο όλο ζήτημα και τον διάλογο. Αντίθετα ένας ευρύτατος δι-επιστημονικός, ανοιχτός στην κοινωνία διάλογος και οπωσδήποτε δια-κομματικός, θα μπορούσε να προσφέρει πολλά περισσότερα από μια επανάληψη γνωστών θέσεων και αιτημάτων κάποιων ομάδων προς τον Πρωθυπουργό, που ασφαλώς γνωρίζει καλά τα θέματα αυτά.
Κατά συνέπεια κρίνουμε την πρωτοβουλία αυτή άκαιρη και δίχως επιτακτικό λόγο ύπαρξης. Εφόσον η επιστολή έγινε στα πλαίσια της ελευθερίας του καθενός να αποστέλλει όποια επιστολή θέλει σε όποιον θέλει, αρκεί να μην είναι υβριστική ή συκοφαντική κι εφόσον δεν μπορούμε να προσπαθήσουμε με κάποια εσωκομματική διαδικασία διαλόγου να παρέμβουμε στο περιεχόμενο, ακριβώς επειδή δεν φεύγει κεντρικά από το κόμμα αλλά αποτελεί προσωπική πρωτοβουλία μελών έστω κι αν υπογράφει ο ευρωβουλευτής και ο συντονιστής της γραμματείας, δηλώνουμε την διαφωνία μας εδώ, δημοσίως και εγγράφως.
Πέραν αυτών εμείς οι Οικολόγοι Πράσινοι θέλουμε πολίτες συνειδητούς, που συμμετέχουν στα κοινά και έχουν πλήρη συνειδητοποίηση των όσων συμβαίνουν στο περιβάλλον γύρω τους. Θα έπρεπε σε κάθε περίσταση να αναφέρεται από μας η αλήθεια πως η χρήση σε πάρα πολλές περιστάσεις και για την μεγάλη πλειοψηφία ατόμων είναι ένα επικίνδυνο "παυσίπονο" για όσα μας πληγώνουν και καταλήγει να μας απομονώσει από το περιβάλλον μας, αναισθητοποιώντας τεχνητά τον εσωτερικό μας κόσμο που πονάει με όσα συμβαίνουν γύρω μας δεινά, τόσο κοινωνικά όσο και προσωπικά.
--
Φίλιππος Δραγούμης
Πάνος Ζέρβας
Ελένη Τσιωμίδου
Μιχάλης Μιχελής
Γιώργος Δημητρίου
Δημήτρης Χρυσαφίδης
Βασίλης Ηλιόπουλος
Γρηγόρης Μαλτέζος
Στέλιος Παναγιωτίδης
--
Φίλιππος Δραγούμης
philip.dragoumis@gmail.com
Από μια παλαιότερη συζήτηση:
http://panosz.wordpress.com/2007/05/01/bioannis-11/
αυτο το κειμενο μου φαινεται περισσοτερο σαν να υποστηριζει παρα να απορριπτει την αποποινικοποιηση. επισης ειναι τελειως αστοχο στο οτι το χασις δεν εχει καμια αξια. Αν δεν ειναι ειρωνικες οι παρατηρησεις τοτε ειναι απλως ημιμαθεια με πλουσιο λεξιλογιο.
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΣΤΟ SCIRTA DEAMONICA ME ΤΙΤΛΟ
ΒΡΟΝΕΤΡΟ ΟΧΙ ΣΤΟ ΧΑΣΙΣ - ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ
ΛΙΝΚ ΚΑΤΩ
ΑΝ ΕΧΕΤΕ 5 ΛΕΠΤΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ;))
ΥΓ.
ΜΑΝΑΒΗ ΜΟΥ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΩ
Αυτος ειναι ενας ψηφιακος συνδεσμος που οδηγει στην συνοπτικη μου εργασια πανω στο θεμα της χρησης των ναρκωτικων στην ιστορια. Αν ο συνδεσμος δεν λειτουργει επικοινωνηστε μαζι μου στο sotkoul@hotmail.com.
http://www.thezeitgeistmovement.com/joomla/index.php?option=com_kunena&I...
Συγνώμμη που επανερχομαι.
Ενημερώθηκα πως βρίσκεται σε εξέλιξη αποχή απο το σισσιτιο σε διάφορες φυλακές της χώρας.
Θυμιζω πως μετά την μεγάλη εξέγερση των κρατουμένων το Νοέμβριο του 2008 ψηφιστηκε στη βουλή ο ορισμος ποσοτήτων ουσιων με βάση τις οποιες κάποιος θα θεωρείται χρήστης και όχι έμπορος ή διακινητής.
Μέχρι τότε ήταν στη διάθεση των αστυνομικών και του διακαστηρίου να χαρακτηρίσει κάποιον χρήστη, ιδίως σε περιπτώσεις χρηστών κάνναβης οπου οι ιατροδικαστές δεν αναγνωρίζουν ασθένεια.
Για να αναγνωριστεί ασθένεια σε χρήστη κάνναβης χρειάζεται ειτε να θεωρηθει ψυχικά ασθενης είτε να παρακολουθήσει πρόγραμμα απεξάρτησης.
Κυρίαρχο στα αιτήματα των κρατουμένων που απέχουν απο το σισσιτιο ειναι η βελτίωση των συνθηκών κράτησης και η μείωση των εξοντωτικών ποινών για ναρκωτικά.
theoulini
Επετρεψε μου να επιχειρηματολογίσω κι εγω κυνικά λοιπον:
Τα μαυρα κέρδη παντα θα ειναι περισσοτερα απο τα νομιμα, άρα νομιζω πως ο ισχυρισμος σου πως θα πειστουν οι κυβερνώντες τεχνοκράτες κλπ με τα οικονομικα δελεαρ χάνει ακόμα και έτσι.
Νομιζω, λοιπον πως το ζητούμενο ειναι να πειστει η κοινωνια, που θα πειστει με ανθρωποκεντρικά επιχειρηματα, ώστε να μειωθει το πολιτικο κοστος απο την ψήφιση (αν κατατεθει νομοσχέδιο...) ενος τέτοιου συνολου μέτρων. Μην ξεχνάμε πως οι συντηρητικοί θα αφηνιάσουν στο άκουσμα της λέξης αποποινικοποιηση. Μην χάνουμε χρονο στα τεχνοκρατικά.
Διάλογος με τους κυβερνώντες για το πως θα μειώσουν το έλλειμα που δημιουργουν ειναι χαμένος χρόνος.
Διάλογος στην κοινωνια μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντα στο στοχο.
Εκτιμηση μου, μπορει να ειναι λάθος. Η κοινωνια και ειδικά η νεολαία δεν νομιζω πως αντέχει άλλη τεχνοκρατια ειδικά σε ένα ζήτημα που ειναι ΝΑΟΣ της ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΙΑΣ.
υ.γ1 διαβάσα τον πολυ ενδιαφέρον διάλογο στο blog σου, συγχαρητήρια για αυτο. Νομιζω οτι αυτο ειναι το πνεύμα και οχι η τεχνοκρατική προσσέγγιση.
υ.γ2νιώθω τυχερος που δεν χρειάζεται να αντιπαρατεθώ πολιτικά ταυτοχρονα με ένα κνίτη και μαζι σου. Για άλλο λογο με τον καθένα. Φιλικα πάντα.
ΦΙΛΑΤΤΕ ΜΑΝΑΒΗ,
ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΟΥ ΕΚΤΙΜΩ ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΟΜΑΙ ΤΟΝ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟ ΣΟΥ, ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ, ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΟΛΙΤΗΣ-ΜΗΤΕΡΑ ΕΦΗΒΟΥ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΙΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΤΑΧΥΤΕΡΑ Η ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΙΗΣΗ ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΕΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟ ΘΡΕΝΤ
ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΘΑ ΠΟΥΛΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ, ΠΟΥ ΚΑΝΕΝΑ ΒΑΠΟΡΑΚΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΛΕΥΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΗ ΔΟΣΗ ΤΟΥ ΧΩΝΟΝΤΑΣ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΕΖΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΥΡΥΝΕΙ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ ΑΦΕΝΤΙΚΟΥ ΤΟΥ.
ΔΙΑΦΩΝΩ ΟΡΙΖΟΝΤΙΣΩ ΔΙΑΓΩΝΙΩΣ ΚΑΡΩ ΚΑΙ ΡΙΓΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ
Μιας και έθεσες το θέμα ηθική, κατα τη γνώμη μου είναι και ανήθικο να θυσιάζει την πολιτική του κάποιος για χάρη της τακτικής. Αλλά ας μην κολλήσουμε στις λέξεις.
ΗΘΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΗΘΙΚΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΥΣΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΛΛΑΩ Σ ΑΥΤΕΣ, ΓΙ ΑΥΑΤΟ ΕΝΙΩΣΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΟ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΠΕΡΙ ΗΘΙΚΗΣ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟΝΙΣΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΘΥΣΙΑΖΩ ΤΠΤ ΘΕΤΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ. ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΘΕΩΡΩ ΑΝΗΘΙΚΟ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.
ΤΕΣΠΑ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΥΠΟΓΡΑΨΑΜΕ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΕ ΟΛΑ.
ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΣΟΥ ΛΟΙΠΟΝ, ΕΜΜΕΝΩ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ,
ΣΕ ΚΥΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ.
ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΕΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΚΑΙ, ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ *ΚΑΙ* , ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΠΟΥ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΟΦΕΛΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΩΣ ΜΗ ΣΟΥ ΠΩ ΤΡΙΤΕΥΟΝΤΩΣ, ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΚΕΡΔΟΣ.
dr alban
Οντως η τελευταια σου προταση με μπέρδεψε. Aλλά συμφωνάμε. :D
manavis
Τώρα κατάλαβα καλύτερα τη μόνη λεπτομέρεια από το σχόλιό σου που με έβρισκε λιγάκι επιφυλακτικό. Συμφωνούμε.
Μάλλον η τελευταία πρότασή μου σε μπέρδεψε, που έχει να κάνει με την μετατροπή του κοινού οφέλους σε αριθμητικούς-οικονομικούς και δημοσκοπικούς-πολιτικούς δείκτες, που τόσο λατρεύει η νεοφιλελεύθερη σκέψη.
dr Alban
Μαλλον δεν εκφράστηκα σωστά, στο κοινωνικο οφελος συμπεριελαβα το οικονομικο οφελος της κοινωνιας.
Νομιζω έκανα σαφες το διαχωριμο μεταξύ του κοινού οφέλους και του οφέλους μιας μικρής ομάδας. Δεν μπορώ να το κάνω πιο απλο.
Για να πω την αλήθεια, ενώ η προηγούμενη τοποθέτηση σου με βρήκε σύμφνωνο, τώρα δεν κατάλαβα τι εννοεις.
manavis
Με εντυπωσίασε η προσέγγισή σου.
Στο μόνο το οποίο διαφωνώ λιγάκι είναι το "αντί να συζητάμε για το κοινωνικό όφελος θα συζητούμε για το τι οικονομικό κέρδος θα έχουν οι κυβερνώντες ώστε να το εφαρμόσουν". Το οικονομικό κέρδος δεν θα είναι για τους κυβερνώντες αλλά για όλους μας (εκτός από τους δικηγόρους), άρα θα είναι κοινωνικό κέρδος (και ως τέτοιο θα ωφελήσει και τους δικηγόρους αν δε δούνε την όλη υπόθεση καθαρά εγωιστικά).
Νομίζω πως όταν το κοινό όφελος το μετατρέπουμε σε πολιτικό ή οικονομικό όφελος μόνο των κυβερνώντων τότε εμφανίζουμε επικίνδυνα σημάδια αποδοχής μιας κυριάρχησης που εξυπηρετεί ούτως ή άλλος μόνο εκείνους που θέλουν να μας πείσουν ότι η τραμπάλα κυβερνώντες/κυβερνώμενοι υπάρχει και πρέπει να ανγνωρίζεται ως τέτοια.
THEOULINI
Έχουμε τόσα επιχειρήματα, δεν νομίζω πως πρέπει να βοηθήσουμε τους κυβερνώντες να κλέψουν κι άλλο για να πετύχουμε το σκοπό μας.
Μιας και έθεσες το θέμα ηθική, κατα τη γνώμη μου είναι και ανήθικο να θυσιάζει την πολιτική του κάποιος για χάρη της τακτικής. Αλλά ας μην κολλήσουμε στις λέξεις.
Η προσθήκη που προτείνεις όπως είπα αναιρεί το ανθρωποκεντρικό πνεύμα της πρότασης των υπογραφέντων. Και εκφυλίζει μια συζήτηση που αναγκαστικά θα ανοίξει στην κοινωνία σε περίπτωση που τεθεί προς ψήφιση μια τέτοια μεταρρύθμιση.
"Εκφυλίζει" ,για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ ότι αντί να συζητάμε για το κοινωνικό όφελος θα συζητούμε για το τι οικονομικό κέρδος θα έχουν οι κυβερνώντες ώστε να το εφαρμόσουν.
Δεν θέλω να επαναληφθώ, εμμένω στην προηγούμενη τοποθέτηση μου εκτιμώντας ότι το κείμενο υπογραφών στο ανθρωποκεντρικό πνεύμα που κινείται μπορεί να αποτελεί γραμμή υπεράσπισης και πάλης μιας διαφορετικής πολιτικής για τα ναρκωτικά.
ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΑΝΑΒΗ ΜΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΣ, ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΝΙΚΗ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙΣ, ΠΡΟΣΘΗΚΗ.
ΚΑΙ ΝΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΚΥΝΙΚΗ, ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΥΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ, ΜΕ ΚΥΝΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΥΝΙΚΑ ΜΑς ΠΕΤΑΝΕ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟ "ΔΕΙ ΔΗ ΧΡΗΜΑΤΩΝ" ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ.
ΕΠΕΙΔΗ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΑΥΤΗ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΩΡΑΙΑ ΑΝΕΠΤΥΞΕΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ, ΕΠΙΤΡΕΨΕ ΜΟΥ ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΩ: ΑΝ ΘΕΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΑΥΞΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΑΙΣΙΑΣ ΕΚΒΑΣΗΣ ;))
ΥΓ.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΘΙΑΣΩΤΗΣ ΤΟΥ "Ο ΣΚΟΠΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ", ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ, ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΓΚΡΕΚΡΙΜΕΝΑ ΜΕΣΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΝΙΚΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΗΘΙΚΑ.
Καλησπέρα, όπως δήλωσα και αρχικά ειμαι υπέρ της αποποινικοποίησης της χρήσης και της πολιτικής μείωσης της βλάβης.
Επιτρέψτε μου έναν προβληματισμο , ιδιως μετά την τοποθέτηση της φίλης "ΤHEOULINI":
Θεωρώ λανθασμένη την προσέγγιση της που λέει πως θα έχουμε τρελά έσοδα από τέτοια μέτρα γιατί νομίζω πως (άθελα μεν) είναι η άλλη όψη του ίδιας πολιτικής που εφαρμόζεται μέχρι σήμερα.
Στο ίδιο πνεύμα θεωρώ λάθος την άποψη ότι με την αποποινικοποίηση είναι μια ευκαιρία να μειωθεί το ελλειμα.
Η πρόταση του κείμενου υπογραφών είναι απολύτως λογική σε αντίθεση με την παράλογη μεσαιωνική ή τριτοκοσμική πολιτική (όπως θέλετε πείτε το) που εφαρμόζεται τώρα.
Πουθενά πολύ σωστά δεν προσπαθεί να γίνει ελκυστική στους κυβερνώντες με βάση οικονομικά οφέλη, με εξαιρεση τη νομιμοποιηση της κλωστικής κάνναβης που ειναι εντελως αλλο θέμα με το μπάλωμα του ελλειματος απο τη μειωση των κρατουμένων και την υπερφορολογιση.
Πολύ σωστά περιοριζεται στο κοινωνικό όφελος από την εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής.
Φίλοι και φίλες, για να υπάρξει άλλη αντιμετώπιση στο θέμα των ουσιών πρέπει να απαλλαχτούμε από τον κυνισμό κατ αρχήν.
Είτε τον κυνισμό που θέλει παράνομες τις ουσίες είτε αυτόν που τις θέλει νόμιμες.
Να μην έχουμε καμιά τύψη και ενοχή που απαιτούμε το αυτονόητο. Γιατί οι τύψεις και ενοχές είναι που μας οδηγούν να κάνουμε ελκυστική την πρόταση για τους κυβερνώντες.
Με συγχωρείτε, μπορεί να έχω και λάθος σε αυτό αλλά αν δεν είναι απλά έκφραση νεοφιλελεύθερης πολιτικής είναι απλά προϊόν ενοχών και αμηχανίας.
Αν θέλετε την άποψή μου, πηγή πλούτου μιας χώρας πρέπει να είναι οι δημόσιες επιχειρήσεις, που ονομάζονται αυθαίρετα ζημιογόνες για να πουληθούν σε ιδιώτες. Μπορεί να είναι η παιδεία της.
Μια χώρα μπορει να έχει έσοδα απο μορφές εναλλακτικού τουρισμου αλλά δεν θα ήταν και δεν ειναι οτι καλύτερο να έχει απο ναρκωτουρισμο (δειτε διαφορες περιοχες που σκάνε αγγλοι κλπ και γινονται λιώμα στα ξύδια)
Αν θέλουμε, λοιπόν, να δούμε το ζήτημα της χρήσης πιο γενικά δηλ σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της χώρας κλπ έχει σημασία από ποια μπάντα το βλέπουμε.
Η μια εκδοχη ειναι να το βλέπουμε με τις ανάγκες των πολλών, των χρηστών και των οικογενειών τους, των νέων, εργαζόμενων ή ανέργων, των ξεχασμένων και χωρις φωνη.
Η άλλη εκδοχή ειναι να το βλέπουμε απο την πλευρά των κυβερνώντων, δινοντας τους προτάσεις για το πως θα μειώσουν το έλλειμα που δημιουργούν μονοι τους. Αλλα τοτε να ξέρουμε πως οταν εκτιμήσουν πως δεν έχουν κέρδος θα αλλάξουν πάλι πολιτική.
Δεν γινεται και τα δύο. Δεν έχει μελλον να εισαι και με τους δυο. Αργα ή γρήγορα θα πρέπει να διαλέξεις.
Επειδή με ενδιαφέρει η πρώτη περιπτωση νομίζω πως πρέπει να διατηρηθεί ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας του κειμένου υπογραφών και θεωρώ πως είναι λάθος να μπαίνουμε στο τριπάκι να κάνουμε ελκυστική την πρόταση για τους κυβερνώντες γιατί ερχόμαστε σε αντίθεση με αυτό το χαρακτήρα.
Αυτά σαν προβληματισμός και για να επισημάνω πως αν γενικεύσουμε κατά αυτό τον τρόπο οι διαφωνίες αυξάνονται και πληθύνονται με αποτέλεσμα να χαθεί ο minimum στόχος που είναι μια εκλογικευμένη πολιτική σχετικά με τα ναρκωτικά.
Σε κάθε περιπτωση, ας αφησουμε τον κύνισμο για τους κυβερνώντες.
Ας απαιτήσουμε την εκλογίκευση και οι εκάστοτε κυβερνώντες να κοψουν το λαιμο τους πως θα μειωσουν το ελλειμα που δημιουργουν μονοι τους!
Το κειμενο έχει και τη δική μου υπογραφη!
aggelosxaggelos
Και βέβαια είναι διαφορετικά φυτά της ίδιας οικογενείας, με διαφορετική περιεκτικότητα σε THC (η ψυχοδραστική ουσία που είναι υπεύθυνη για την ψυχαγωγική χρήση - για την ιατρική δεν ξέρω αν ισχύει το ίδιο αλλά νομίζω πως ναι). Το πρόβλημα με τον ελληνικό νόμο είναι ότι απαγορεύει την παραγωγή, προμήθεια, κατοχή και χρήση οποιασδήποτε ποικιλίας του φυτού κάνναβη. Ενδεικτική υπόθεση αυτού του γεγονότος είναι η νομική περιπέτεια των καταστημάτων Kannabishop στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όπου δεκάδες επιχειρηματίες σύρθηκαν στα ελληνικά δικαστήρια ως έμποροι ναρκωτικών και γνωστές εφημερίδες και περιοδικά κατηγορήθηκαν με το νόμο που απαγορεύει την παρακίνηση σε χρήση ναρκωτικών ουσιών επειδή δημοσίευσαν τις διαφημίσεις των συγκεκριμένων επιχειρήσεων. Το θέμα τότε είχε φτάσει στα όρια της ψυχασθένειας, αφού κατηγορούνταν εφημερίδες όπως η Ελευθεροτυπία, τα Νέα, το Βήμα κλπ, επειδή στη διαφήμιση της εταιρείας δημοσίευσαν την εικόνα του πεντάφυλλου (ήταν το σήμα της επιχείρισης), εικόνα όμως που είχε δημοσιευθεί και στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως όταν ανακοινώθηκε η αδειοδότηση των συγκεκριμένων καταστημάτων με το ίδιο σήμα. Οι επιχειρηματίες δεν δικαιώθηκαν (χωρίς να αποζημιωθούν) παρά μια δεκαετία αργότερα ενώ η Ελλάδα καταδικάστηκε από την Ε.Ε. για μη τήρηση των κανονισμών περί ελεύθερου ανταγωνισμού στο εμπόριο.
Την ίδια εποχή (επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ), αρκετά μέλη της ελληνικής Βουλής μέσω μιας διακομματικής επιτροπής στην οποία συμμετείχε και ο ΓΑΠ, υποστήριξαν την (επιδοτούμενη τότε) καλλιέργεια κλωστικής κάνναβης στην Ελλάδα προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα με τις επιδοτούμενες καλλιέργειες στην Ελλάδα. Άδεια για αυτές τις καλλιέργειες δεν μπόρεσε να δωθέι ποτέ λόγω του ελληνικού νόμου (για ποιο διαχωρισμό μαλακών και σκληρών μιλάμε; Εδώ βάζουν στο ίδιο καζάνι την ινδική κάνναβη με την κάνναβη sativa. Σαν να λέμε δηλαδή, ίδιο πράγμα η κατανάλωση βότκας και ίδιο μόνο λεμονάδας για το αλκοτέστ).
Επικροτώ την πρωτοβουλία των Πρασίνων. Είμαι κι εγώ επιφυλακτικός λόγω των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων. Πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι το οικονομικό κομμάτι δεν είναι το μοναδικό. Υπάρχει επίσης το πολιτικό συμφέρον από την σημερινή κατάσταση που παράγεται από την απαγορευτική πολιτική. Πάντοτε θα προσπαθούν κάποιοι να συσπειρώσουν κόσμο γύρω από τα θέματα: έγκλημα, ναρκωτικά, κοινωνική αποδιοργάνωση, κοινωνική επικινδυνότητα. Το θέμα των ναρκωτικών τα έχει όλα αυτά και συμφέρει.
Επίσης όταν μιλάμε για σοβαρό κοινωνικό και οικονομικό ισολογισμό σε σχέση με την κοινωνική βλάβη που προκαλεί η απαγορευτική πολιτική, δεν θα πρέπει να στεκόμαστε μόνο στις δαπάνες για τις φυλακές και το ΦΠΑ από τη νόμιμη πώληση, ή το άλλο τραγικό με το θέμα του τουρισμού (θέλετε πραγματικά να μαζεύονται όλοι οι στερημένοι στη χώρα μας, όπως γίνεται στην Ολλανδία;). Πρόσφατα στις ΗΠΑ, ένας καθηγητής πανεπιστημίου δημιούργησε μια κίνηση πολιτών εναντίον της απαγορευτικής πολιτικής εξαιτίας ενός γεγονότος. Ο μονάκριβός γιός του και ένας αστυνομικός σκοτώθηκαν σε καταδίωξη του π΄ρωτου από τον δεύτερο. Ο γιός του είχε μια μικροποσότητα κάνναβης επάνω του και φοβούμενος μήπως συλληφθεί προσπάθησε να ξεφύγει. Σκοτώθηκαν οι δυο και τραυματίστηκε ακόμα ένας αστυνομικός. Ο καθηγητής συνειδητοποίησε ότι αυτοι οι άνθρωποι ήταν επίσης θύματα του πολέμου ενάντια στα ναρκωτικά αλλά δεν πρόκειται να καταγραφούν σε καμιά στατιστική που αφορά το θέμα. Έχουμε αναρωτηθεί πόσοι έιναι πραγματικά οι θάνατοι εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα ναρκωτικά; Μετρούνται σε αυτό τον πόλεμο πχ. όλοι εκείνοι οι χωρικοί στην Κολομβία που σκλαβώνονται από τα καρτέλ προκειμένου να παρέχουν υποχρεωτικά την εργασία τους στις φυτείες, και πεθαίνουν από τις κακουχίες ή δολοφονούνται προκειμένου να παραμείνουν πειθήνιοι οι υπόλοιποι;
Το ζήτημα είναι τεράστιο και νομίζω ότι μέσα σε περιορισμένο χώρο μπόρεσα να αναδείξω κάποιες από τις όχι και τόσο φανερές πλευρές του.
Είμαι σίγουρος ότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αναφέρονται στην περίοδο της απαγόρευσης της χρήσης ουσιών στον κόσμο μας, με την απορία που έχουμε κι εμείς τώρα για το κυνήγι μαγισσών το μεσαίωνα.