Ελλιπή τα μέτρα προστασίας από τις πλημμύρες

«Ουσιαστικά δεν γίνεται τίποτα για να αποφευχθούν φαινόμενα όπως οι πλημμύρες. Βλέπουμε να μπαζώνονται οι χείμαρροι και τα ρέματα και κανένας δεν ενδιαφέρεται να ασχοληθεί και να επιβάλει πρόστιμα. Παράλληλα, πρέπει να επισημανθεί η έλλειψη προσωπικού για τον καθαρισμό των ρεμάτων από τα σκουπίδια, τα κλαδιά και τους κορμούς», δηλώνει ο κ. Κουσουρής μιλώντας στο «Έθνος».

«Αυτό που πρέπει να αντιληφθεί η πολιτεία είναι ότι στις ζώνες που χαρακτηρίζονται ως υψηλού κινδύνου ως προς τις πλημμύρες έχουν αυξηθεί τόσο η δημογραφική πυκνότητα και τα περιουσιακά στοιχεία των ανθρώπων όσο και οι υποδομές της πολιτείας», συνεχίζει ο.

Ο ίδιος έχει εκπονήσει εργασία, με την οποία προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων από τις πλημμύρες, όπως χρήση online συστημάτων έγκυρης και έγκαιρης προειδοποίησης, ραντάρ, GIS και δορυφορικών φωτογραφιών, δημιουργία δικτύου τοπικών παρατηρητών από τα αρμόδια όργανα για την πολιτική προστασία και κατάρτιση ξεχωριστού σχεδίου προστασίας από την πλημμύρα για κάθε περιοχή ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες και τη σημασία της, ώστε να μειωθούν οι αρνητικές επιπτώσεις.

«Οι πλημμύρες στην πλειονότητά τους είναι αδύνατο να προβλεφθούν απόλυτα, αλλά είναι εφικτό να μειωθούν οι κίνδυνοι που περικλείουν μέσα από κατάλληλα σχέδια διαχείρισης», τονίζει ο κ. Κουσουρής.

«Ο ρόλος των τοπικών παρατηρητών αποτελεί μία από τις σημαντικότερες παραμέτρους πρόληψης και αποκατάστασης, καθότι με την εθελοντική τους συνεισφορά ενημερώνουν έγκαιρα το συντονιστικό όργανο, ενώ παρακολουθώντας συστηματικά την κατάσταση ποταμών και χειμάρρων μπορούν να αποτρέψουν πολλούς κινδύνους πλημμύρας».

Ως «ασήμαντες πλημμύρες» ο κ. Κουσουρής χαρακτηρίζει «αυτές που συμβαίνουν σε ακατοίκητες περιοχές ή σε περιοχές με πολύ μικρή δημογραφική πυκνότητα, καθώς επίσης και σε περιοχές με περιορισμένα περιουσιακά στοιχεία ή μικρή οικολογική αξία».

Ο «οικολογικός τρόπος διαχείρισης των πλημμυρών» αποτελεί άλλη μία πρόταση του καθηγητή. «Η συγκεκριμένη μέθοδος βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη μακρόχρονη βελτίωση των χρήσεων γης στην περιοχή, στην παρεμπόδιση των γρήγορων πλημμυρικών απορροών από αγροτικές και αστικές περιοχές και στην αποκατάσταση της φυσικής πλημμυρικής ζώνης των ποταμών. Η οικολογική αυτή στρατηγική τείνει να επαναδραστηριοποιήσει τη φυσική ικανότητα των υγροτόπων να συγκρατούν και να αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες νερών και έτσι να μετριάζουν τις πλημμυρικές παροχές, να επανατροφοδοτούν τους υπόγειους υδροφορείς και να διατηρούν τη βιοποικιλότητα».