Δυστυχώς επτωχεύσαμεν
Δεν πρέπει να υπάρχει προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία: μια κυβέρνηση καταθέτει τον ετήσιο προϋπολογισμό αναγνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι κατά πάσα πιθανότητα είναι ανεφάρμοστος. Ο ίδιος ο κ. Αλογοσκούφης μίλαγε όλες τις προηγούμενες ημέρες για «προβλέψεις» και ο κ. Καραμανλής ήρθε να τον επιβεβαιώσει,ξεκινώντας τη χθεσινή ομιλία του στη Βουλή με την παρακάτω φράση: «Τίποτα δεν μπορεί να προεξοφλείται από κανέναν».
Είναι γεγονός ότι η διεθνής οικονομική κρίση, στην οποία ο πρωθυπουργός απέδωσε την αβεβαιότητα αποτελεί έναν αστάθμητο παράγοντα. Όμως, σε τέτοιες περιπτώσεις κάθε οικονομική μονάδα, από μια οικογενειακή επιχείρηση έως μια πολυεθνική εταιρεία, που προγραμματίζει τα οικονομικά της για την ερχόμενη χρονιά έχει ένα σχέδιο Α και ένα σχέδιο Β, αν κάποια πράγματα εξελιχθούν διαφορετικά. Στην ελληνική περίπτωση, δεν υπάρχει τίποτα από τα δύο.
Κατά τα άλλα, η πενθήμερη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό ήρθε απλώς να επιβεβαιώσει τις παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος. Τις προηγούμενες μέρες, οι βουλευτές μιλούσαν μπροστά σε άδεια έδρανα, κοιτώντας το φακό της ΕΤ-1 που θα τους έκανε για 5 λεπτά διάσημους στην εκλογική τους περιφέρεια. Στο κλείσιμο της συζήτησης χθες, οι πολιτικοί αρχηγοί επιδόθηκαν σε ρητορικές κορώνες και αλληλοκατηγορίες, χωρίς να κατατεθεί καμιά γενναία πρόταση ή καινούργια ιδέα. Μόνο ο κ. Αλαβάνος και ο Γ. Παπανδρέου αναφέρθηκαν στα αίτια της διαμαρτυρίας των νέων. Η κυρία Παπαρήγα αμφισβήτησε ότι επρόκειτο περί εξέγερσης, γιατί όπως εξήγησε «με την πραγματική λαϊκή εξέγερση, δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι». (Σε λίγο στο ΚΚΕ θα μας πουν ότι και στην Οκτωβριανή Επανάσταση δεν άνοιξε ρουθούνι)
Όμως, υπάρχουν προτάσεις τέτοιες και θα έπρεπε να τεθούν σε συζήτηση και ψηφοφορία: η μια θα ήταν να αλλάξει το σχέδιο ενίσχυσης των τραπεζών με 28 δις ευρώ. Η άλλη να μειωθούν επιτέλους –προς όφελος της εκπαίδευσης, της υγείας και της στήριξης των ασθενέστερων– οι αμυντικές δαπάνες, στις οποίες η Ελλάδα διεκδικεί ένα παγκόσμιο θλιβερό ρεκόρ. Αλλά, όπως συμβαίνει με όλα τα χρονίζοντα προβλήματα, κανείς δεν έχει το θάρρος να τα δει κατάματα και να προτείνει λύσεις χωρίς να φοβάται το πολιτικό κόστος. Η έντονη αντιπαράθεση αφορούσε την εξέγερση των νέων, χωρίς να προταθεί τίποτα ή να ληφθούν κάποια μέτρα στον προϋπολογισμό για τη βελτίωση της θέσης τους.
Βαδίζουμε έτσι στο άγνωστο, όπως ένας απελπισμένος που παίζει τα τελευταία του χρήματα στο μπαρμπούτι, ελπίζοντας ότι θα φέρει εξάρες. Οι μηχανισμοί είσπραξης φόρων έχουν διαλυθεί. Σε μια χώρα με ασθενέστατη φορολογική συνείδηση, η θεωρία του κ. Βουλγαράκη ότι μπορείς να φοροδιαφεύγεις νομίμως «γιατί ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» έδωσε στον πληθυσμό το σύνθημα: o φοροδιαφεύγων σωθήτω. Οι διεθνείς δανειστές δεν τρέφουν την παραμικρή εμπιστοσύνη στη χώρα και, αν την δανείσουν, θα το κάνουν με επαχθέστατους όρους.
Ελλείψει γενναίων πολιτικών και οικονομικών μέτρων για τους νέους, η αναταραχή θα συνεχιστεί και το επόμενο διάστημα. Στις γραμμές των διαμαρτυρόμενων ίσως προστεθούν εργαζόμενοι και οι άνεργοι που θα έχουν χάσει τις δουλειές τους. Η εγκληματικότητα αυξάνεται, με απούσα μια αστυνομία που έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια και δεν έχει το ηθικό κύρος να βάλει ούτε κλήσεις.
Όλη αυτή τη βαθιά και πολύπλευρη κρίση καλείται να αντιμετωπίσει μια παραπαίουσα κυβέρνηση βουτηγμένη στα σκάνδαλα, που πιστεύει ότι με ανασχηματισμούς και παρόμοια επικοινωνιακά τερτίπια θα κερδίσει καμιά μονάδα στις δημοσκοπήσεις. Όλα είναι θέμα τύχης και κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει τίποτα, όπως σωστά σημείωσε ο πρωθυπουργός. Αν τα ζάρια φέρουν άσους η διπλές, δυστυχώς θα πτωχεύσουμε.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ
