ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α στις ευρωεκλογές
Μέρος 1ο: Κριτική στην Ε.Ε.
Μέρος 2ο : Ο ρόλος των δύο μεγάλων κομμάτων στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΕΕ
Μέρος 3ο : Μετανάστευση
Μέρος 4ο : Η εναλλακτική πρόταση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α
Μέρος 5ο : Προέλευση και στόχοι της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α
Short Link: http://tvxs.gr/node/11534
κατηγορία: Ελλάδα
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
.
145 Σχόλια
ksaparathrhsa oti pali efyge apo ta dimofilh o arthro :P
Το εγγράμματο επίπεδο δεν φαίνεται μόνο από την σωστή ορθογραφία (ειδικά σήμερα που υπάρχουν e-ορθογράφοι) αλλά και από τον τρόπο που διαλέγεσαι με κάποιον. (τον ήπιατε) Είναι ποδοσφαιρικός όρος ή έχει και σεξουαλικά υπονοούμενα;
Η πολιτική δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με «γηπεδικούς» όρους, εκτός αν είσαι οργανωμένος οπαδός και μπέρδεψες την πολιτική με το ποδόσφαιρο, εκτός δηλαδή και τα εξομοιώνεις.
Η πολιτική δεν έχει μόνο την πλευρά της απλής αριθμητικής. Πρέπει να την βλέπεις στους κοινωνικούς αγώνες, και πάλι όχι σαν άθροισμα της δράσης της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και μικρού μέρους της βάσης του ΚΚΕ, αλλά στο πολλαπλασιαστικό τους αποτέλεσμα. Και να ξέρεις ότι μεγάλο μέρος αυτών που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως συντρόφους, (συντρόφους που [αν θες] ίσως διαφωνούμε σε σημαντικά ζητήματα, παρόλα αυτά έχουν μια σημαντική δράση και παρέμβαση: ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ. Μιλάω φυσικά, για το κίνημα του ΔΕΚΕΜΒΡΗ. Όταν δηλαδή τύποι με την ιδεολογία σου, δεν απαριθμούσαν παρά καμιά 50αριά, κρυμμένοι πίσω ή ανάμεσα στους μπάτσους. ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ, το να επενδύεις στα ξενοφοβικά αισθήματα ελλήνων ή και «νόμιμων» μεταναστών (για υπαρκτά προβλήματα υγιεινής ή «εγκληματικότητας» και όχι μόνο) γυρνάει συχνά σε μπούμερανγκ. ΤΕΛΟΣ, αν το TVXS, δεν σου «κάνει», μην ξαναγράψεις ή ακόμη καλύτερα μην το ξαναεπισκεφτείς!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΚΑΜΙΑ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΑ
«ΕΞΩ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ «ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ» (ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ) ΑΠΟ ΚΟΣΣΟΒΟ ΚΑΙ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ»
Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΗΤΑΝ ΤΙΠΟΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΙΣΩΣ
ΙΟΥΛΗ…
Κοινονικό χόρο δεν ξέρω. Κοινωνικό χώρο αγράμματε αν εννοείς είναι τα εργασιακά. Μα θα μου πεις η ΓΣΕΕ το ένα η ΑΔΕΔΥ το άλλο. Και θα σου πω! Υπάρχει περίπτωση να μας δεχτούν οι εργατοπατέρες (ΕΝ.ΕΡΓΑ)? Τι θες να σου πω τα πανεπιστήμια? Αν μπούμε μέσα πες μου τι ακριβώς θα γίνει? Θα σας θάψουμε όλους που θα πάτε να μας δολοφονήσετε και μετά θα βγούμε και κακοί. Οπότε καλύτερα με τις θέσεις τις σταθερές που έχουμε σε κοινωνικά και εθνικά θέματα, που τις γνωστοποιούμε δίχως αλλοιώσεις, θέσεις που όπως δείχνει γίνονται ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ από τον Λαό παρά την λάσπη εν αντιθέση με εσάς και την τρελλή προβολή σας (πχ TVXS)και τις μάχες καθημερινά στο δρόμο στην Ιδεολογία και όπως φανηκε ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ (Που τον ήπιατε τονίζω ξανα) χαχαχαχαχαχα
Για τον lefteria πες μας εναν κοινονικο χορο που παρενβενουν τα παιδακια που ριχναμε τους πατεραδες τους στα πηγαδια του Μελιγαλα και μετα συζηταμε .
Οι "ΦΑΣΙΣΤΕΣ" όμως σας περάσανε στις εκλογές. Κοινώς τον ήπιατε :p
Θα ήθελα να πω ότι ασπάζομαι πλήρως τις απόψεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Διαφωνώ όμως ως προς την εκλογική της τακτική.
Αν κρατήσουμε ως δεδομένα ότι:
1) Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποφασίζει να παίξει στο παιχνίδι των εκλογών και
2) Η Αριστερά στην Ελλάδα είναι έτσι και αλλιώς συρρικνωμένη.
Τελικά που καταλήγουμε. Σε πέντε ή δέκα διαφορετικές συνιστώσες της αριστεράς που ναι μεν έχουν ιδεολογικές διαφορές αλλά τελικά συγκεντρώνουν μόλις 0.5% η κάθε μία.
Αφού αποφασίζουμε να παίξουμε το παιχνίδι των εκλογών γιατί να μη το παίξουμε με τους όρους του και να μην κατέβει ΟΛΗ η αριστερά σε ένα (προσωρινό) εκλογικό σχηματισμό; (πεστον ΣΥΡΙΖΑ ή όπως αλλιώς θες).
Αφού τελικά στα μάτια του κόσμου έτσι και αλλιώς όλα τα ποσοστά των μικρών κομμάτων συνοψίζονται στα ΛΟΙΠΑ (μαζί με το κόμμα κυνηγών και τη χρυσή αυγή), γιατί να μην συνοψίζονταν στον ΣΥΡΙΖΑ ή σε μια ΕΝΩΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ;
Χωρίς περαιτέρω δεσμεύσεις και ιδεολογικούς συμβιβασμούς. Δεν θα είχε μεγαλύτερη επίδραση στην κοινωνία και στην κοινωνική ψυχολογία ένα αποτέλεσμα που θα έφερνε την Αριστερά στο 10% (συν άλλο ένα 8% το ΚΚΕ). Θα μίλαγε τώρα ο Καραμανλής για στροφή προς το ΛΑΟΣ;;;;
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ας μην ξεχνάμε γεννήθηκε στους δρόμους της εξεγερμένης Αθήνας του Δεκέμβρη. Αυτό είναι το κενό που έρχεται να καλύψει oramatisti, το κενό που η επίσημη αριστερά δεν μπορεί να καλύψει. Από τη μια το ΚΚΕ που ονόμαζε "υποκείμενα" τους εξεγερμένους νέους και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ που αναγκάστηκε να κάνει πολλές τούμπες για να ταίσει το ανανεωτικό του κομμάτι. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δυναμώνει από όλους εμάς, ενάντια στο φασισμό, την αστυνομική βία και το ξεπούλημα των δικαιωμάτων μας. Το ραντεβού μας δεν είναι σε γραφεία και κάλπες αλλά στους δρόμους. Πιστεύω πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρίσκεται μόνο στην αρχή και της εύχομαι καλό κουράγιο. Άλλωστε, τα δύσκολα έρχονται...
Ολοι μαζι στους δρομους
μακρια οι φασιστες και οι εκλογες.
Παμε για αποχη ανω του 50% στις βουλευτικες συντροφοι της ριζοσπαστικης επαναστατικης αριστερας;
Εχετε τα κοτσια συριζαιο-ανταρσυαιο-μουλουΕεκιτες;
Και αφηστε τα προβατα να ψηφιζουν καθε Κυριακη μεχρι να λοιωσουν...και ξαναγραφω...εχετε τα κοτσια να παραμεριστει οτι μας χωριζει και για πρωτη φορα να δειξουμε τη δυναμη μας με αυτον τον τροπο;
Προς τον σύντροφο thai_hok (και όχι μόνο)
Δεν απάντησα νωρίτερα, λόγω εκλογών. Το «καλοπροαίρετα» από την φύση του έχει μέσα και πτυχές κακοπροαίρετου και το αντίθετο. Όταν δημιουργείς ένα νέο εγχείρημα, έχεις ήδη συζητήσει θεωρητικά ζητήματα ώστε να υπάρξει και προγραμματική σύγκλιση. Δεν μιλάς (μέσα σε κείμενα), όπως ο ίδιος αναφέρεις, στο όνομα δυνάμεων που στρέφονται κατά του καπιταλισμού διεκδικώντας επαναστατική διέξοδο και κομμουνιστική προοπτική, έτσι απλά και συγκεχυμένα, ΑΛΛΑ αναλύοντας στο τώρα, τις δυνατότητες προγραμματικής σύγκλισης μέσα ίσως σε ένα διαρκές συνέδριο που θα καθορίζαμε το πόσο θα διαρκούσε μέχρι την επίτευξη του στόχου του. Υπήρχαν ή υπάρχουν αυτές οι δυνατότητες; Το ελπίζω. Θεωρώ ότι έτσι κάνουν τα επαναστατικά κόμματα, βλέποντας κατάματα το παρελθόν, κοιτούν συντρόφους και συμμαχίες και πράττουν ανάλογα. Η «θολούρα», η «ανάγκη για συζήτηση και διάλογο εντός του νέου εγχειρήματος» μετά, χωρίς να έχει αναλυθεί τι είναι το νέο εγχείρημα, συγνώμη νομίζω ότι φέρνει λίγο σε «σούπα». Θα το αποσυμβόλιζα με τα τρια γουρουνάκια που βιάζονται να φτιάξουν το σπίτι τους γρήγορα, όπως-όπως, ώστε να προλάβουν τον ερχομό του «κακού λύκου», (φθοροποιού χρόνου που διαβρώνει την ελκυστικότητα της επαναστατικής αριστεράς). Τα γουρουνάκια απλώς δεν έχουν καταλάβει ότι η ισχύς είναι στην ένωσή τους. Το γερό σπίτι φτιάχνεται με γερά υλικά, κι αυτό ξεκινά από το μυαλό των γουρουνιών και καταλήγει ότι και σωματικά, τα τρια γουρουνάκια μπορούν να αντιμετωπίσουν το κακό λύκο. Με άλλα λόγια, βάση επαναστατικής προγραμματικής σύγκλισης του νέου εγχειρήματος έπρεπε και πρέπει να είναι (το πρόταγμα) η πρόταξη για ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ στο σήμερα για να το επιτύχουμε στο αύριο. Μόνο έτσι η εργατική τάξη θα κατανοήσει την δύναμη της και θα αποκτήσει την δυναμική της. (Αυτό που θίγεται σήμερα όλο και πιο άμεσα είναι οι σχέσεις ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ). Μόνο έτσι, πρωτοπόρα στοιχεία μέσα από της τάξεις των σταλινικών, των συνιστωσών του «συνασπισμού της ριζοσπαστικής αριστεράς», ανένταχτων αλλά κυρίως των συνιστωσών του αναρχισμού θα συγκλίνουν ουσιαστικά και μαζικά προς την επαναστατική αριστερά. Ο εξελικτισμός μετασχηματίζεται σε μεταφυσική θεώρηση, δεικνύει ότι δεν ξέρουμε γιατί παλεύουμε. Πρέπει να κατεβάσουμε από τον ουρανό την δικτατορία του προλεταριάτου, να κατανοήσουμε τι σημαίνει εργασιακές σχέσεις στο σοσιαλισμό ΣΗΜΕΡΑ. Στην αντίθετη περίπτωση έχουμε και μεταφέρουμε σύγχυση. Πώς να πείσουμε αν δεν ξέρουμε εμείς οι ίδιοι γιατί παλεύουμε! (Φιλοσοφίες του κώλου όπως μας κατηγορούν οι αναρχικοί).
Σε καμία περίπτωση δεν είμαι μηδενιστής και δεν θεωρώ ότι υπάρχει περίπου μηδενική συμφωνία μέσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αντίθετα, θεωρώ ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί την πιο σοβαρή και ουσιαστική σύγκλιση και προσπάθεια της επαναστατικής αριστεράς μετά την μεταπολίτευση. Ωστόσο, θεωρώ δικαίωμα και καθήκον (όχι με την αστική αντίληψη του Συντάγματος, βέβαια) να ασκήσω κριτική και στον τρόπο που δημιουργήθηκε το νέο εγχείρημα αλλά και στον τρόπο που πορεύεται. Μια συνιστώσα έχει ήδη αποχωρήσει, πριν τις εκλογές (αν δεν κάνω λάθος), καθώς και άλλη μία, θεωρώ (χωρίς προβοκατόρικη διάθεση) ανοιγοκλείνει το μάτι στον ΣΥΡΙΖΑ.
Η πολιτική θεώρηση, πόσο μάλλον η πολιτική ένταξη αποτελεί αρκετά προσωπική υπόθεση και συνήθως προϊόν χρόνου. Εφόσον καλύπτεσαι αρκετά, όπως λες, πολύ σωστά πράττεις και αγωνίζεσαι μέσα από τις γραμμές της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ., Δεν είμαι προπαγανδιστής ούτε αγκιτάτορας, ούτε θεωρώ την πολιτική προιόν για να σου προτείνω το δικό μου ως καλύτερο από το δικό σου. Ωστόσο νομίζω ότι οι απόψεις μου φωτογραφίζουν ΞΕΚΑΘΑΡΑ την πολιτική μου θεώρηση και ένταξη.
ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΑ
Απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Γράψα (τότε γραμματέα της ΚΝΕ, μετέπειτα ιδρυτικό στέλεχος του ΝΑΡ) σε εκδήλωση της ΚΝΕ τον Οκτώβρη του 1989, μετά την ανταρσία της νεολαίας ενάντια στον "ιστορικό συμβιβασμό" του ΚΚΕ-ενιαίου ΣΥΝ με το αστικό πολιτικό σύστημα και στις συγκυβερνήσεις με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Νομίζω αξίζει να διαβαστεί γιατί παραμένουν επίκαιρες αρκετές θέσεις του, παρά τα κομμάτια και τις διατυπώσεις που αναφέρονται στενά σ'εκείνη τη συγκυρία.
"Στο κατώφλι της δεκαετίας του ‘90 όλοι μιλάνε για το καινούργιο, μα λίγοι προσπαθούν να το καταλάβουν στα αλήθεια. Τις πιο πολλές φορές η ανανέωση είναι μόνο τα καλλυντικά πάνω από τις ρυτίδες τον παλιού κόσμου. Δεν του αφαιρούν χρόνια – του προσθέτουν γελοιοποίηση. «Η ζωή μας κύκλους κάνει», λοιπόν; Όχι. Η γενιά της δεκαετίας του ‘80 ζει τις δονήσεις μεγάλων αλλαγών, που είναι βαριά ριζωμένες στη σφαίρα της ανθρώπινης εργασίας.
Η εποποιία της επιστημονικής και τεχνολογικής επανάστασης δεν αφορά μόνο τον άψυχο κόσμο των μηχανών και των εμπορευμάτων. Οι πιο συναρπαστικές αλλαγές γίνονται πάνω στους ίδιους τους ήρωες της ιστορικής εξέλιξης. Μια σύγχρονη εργατική τάξη προβάλλει στο προσκήνιο. Ικανή όχι μόνο να ανατρέψει την εκμεταλλευτική κοινωνία, αλλά να πάρει η ίδια στα χέρια της την τύχη της, στην παραγωγή, στη διοίκηση, σε όλη την κοινωνία, και όχι να την παραδώσει σε ένα καινούργιο στρώμα «ειδικών» της εξουσίας. Ικανή από σήμερα να κερδίσει την ηγεμονία μέσα στη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία σε όλα τα μέτωπα: στους συνδικαλιστικούς αγώνες και στην πολιτική, στο οικολογικό κίνημα και στον πολιτισμό, στη σφαίρα των ιδεών και της θεωρίας. Αυτή η καινούρια εργατική γενιά είναι και ο φορέας ενός ανώτερου διεθνισμού. Στη «Διεθνή του Κεφαλαίου», οι εργάτες και οι νέοι της εποχής μας χρειάζονται, όσο ποτέ άλλοτε, μια καινούργια διεθνιστική κουλτούρα και πρακτική. Διεθνισμό όχι μόνο στα λόγια, μα και στους αγώνες. Διεθνισμό αμοιβαίο όχι με την ισοπέδωση, της πρωτοτυπίας κάθε εθνικού κινήματος, αλλά με την πιο πλούσια πολυμορφία, την ισοτιμία και την ανοιχτή συζήτηση.
…Ποτέ άλλοτε τα συμφέροντα της νέας γενιάς δεν την έφερναν αντικειμενικά τόσο κοντά στην εργατική τάξη και την επαναστατική, της προοπτική.
Σε καμιά άλλη γενιά δεν μπήκε με τόσο αδυσώπητο τρόπο το προαιώνιο δίλημμα: υποταγή ή ελευθερία. Αυτός ο τιτάνιος αγώνας απέναντι στη μοιρολατρία, που βρισκόταν πάντα πίσω από κάθε έφοδο της ανθρωπότητας στον ουρανό, από τον Σπάρτακο μέχρι τη Βαστίλη και τα Χειμερινά Ανάκτορα. Σήμερα, αυτός ο αγώνας αποκτά αληθινά μια οικουμενική σημασία. Σήμερα, που κρίνεται αν τα τεράστια επιτεύγματα της ανθρώπινης εργασίας και σκέψης θα γίνουν όπλα για την απελευθέρωση. Ή αν θα χρησιμοποιηθούν από το Κεφάλαιο για μια νέα εργασιακή υποδούλωση, για μια ηλεκτρονική τρομοκρατία, για τη μαζική κατασκευή γυάλινων, διάφανων ανθρώπων, για την κατάπνιξη του κριτικού και ανατρεπτικού χαρακτήρα της τέχνης και του πολιτισμού.
Η ΚΝΕ θεωρεί τιμή της ότι προσπαθεί να ανταποκριθεί ακριβώς σε αυτή τη μαζική διάθεση της νεολαίας να αμφισβητήσει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων. Με τον προβληματισμό μας και με τη δράση μας, με τις δημιουργικές μας πρωτοβουλίες και την αγωνιστική μας αδιαλλαξία, ακόμα και με αυτό που ονόμασαν «ανταρσία» μας.
Αρνηθήκαμε τον καθωσπρεπισμό των «ιερών θεσμών» και τον ψυχρό τεχνοκρατικό λόγο της «παραγωγικότητας» που κάνει την Αριστερά απόμακρη για τη νεολαία. Είπαμε όχι στον πατερναλισμό και τις αντιδημοκρατικές μεθόδους που κάνουν απωθητικό το πρόσωπό της.
Μας εμφανίζουν σαν φανατικούς αιρετικούς κάποιας «ιδεολογικής καθαρότητας» και μας χρεώνουν μια δογματική προσκόλληση σε ένα παλιό, καλό ΚΚΕ, της δεκαετίας του ‘30. Λάθος πόρτα χτύπησαν. Εμείς μένουμε πιστοί κυρίως στο μέλλον, σε ένα Κομμουνιστικό Κόμμα στο ύψος των αναγκών της δεκαετίας του ‘90. Από την πολυκύμαντη ιστορία του ΚΚΕ κρατάμε και εμπνεόμαστε από τις καλύτερες εκτινάξεις του που άνοιξαν νέους ορίζοντες στο λαϊκό μας κίνημα, στον ελληνικό πολιτισμό, τις νέες γενιές. Αλλά και θέλουμε να συμβάλουμε ώστε να τινάξει το αριστερό κίνημα από πάνω του τη σκόνη που κουβαλάει: τα στοιχεία του συμβιβασμού με τον παλιό κόσμο, τη διάλυση των ταξικών στόχων σε εθνικοενωτικές σούπες, την ατολμία τις στιγμές που παίζονται τα πάντα, τη θεωρητική φτώχεια και τις αντιδημοκρατικές πραχτικές.
Ασφαλώς ούτε εμείς είμαστε αναμάρτητοι. Ούτε έχουμε απαλλαγεί από όλα αυτά, ούτε και είναι εύκολο. Τουλάχιστον, όμως, προσπαθούμε. Η διαφορά μας με την ηγεσία του ΚΚΕ δεν είναι αν χρειάζεται ανανέωση ή όχι η ΚΝΕ. Είναι το τι είδους ανανέωση θέλουμε. Δυστυχώς, νομίζουμε ότι κρατάνε ό,τι πρέπει να απορρίψουν και απορρίπτουν ότι πρέπει να κρατήσουν."
Μερικά από αυτά που λέει ο φίλος ο melt, που πιστεύω ότι τα λέει καλοπροαίρετα, αν τα δούμε με διαφορετικό μάτι δεν τα αρνούμαστε και εμείς. Δεν υποστηρίξαμε ότι σταμάτησε η ανάγκη για συζήτηση και διάλογο εντός του νέου εγχειρήματος, ότι λύθηκαν τα πάντα. Ωστόσο αν δούμε λίγο κάποια κοινά σημεία που γράφονται στα κείμενα και είναι κοινοί τόποι όλων θα δούμε ότι δεν είναι και μηδενική η συμφωνία όπως περίπου περιγράφεις. όλες οι δυνάμεις στρέφονται κατά του καπιταλισμού μιλώντας για επαναστατική διέξοδο και κομμουνιστική προοπτική. καταδικάζουν και αρνούνται την κοινοβουλευτική κυβερνητική οδό, είτε των "προοδευτικών" κυβερνήσεων είτε των στηρίξεων κ.α. Μιλάνε για την ανάγκη ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος και για ενωτικούς "από τα κάτω" και νικηφόρους αγώνες για να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση. Μάλιστα αυτές οι δυνάμεις πρωτοστατούν σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες και σε κάθε κλαδο και χώρο, με μετωπικές συσπειρώσεις, άρα κάποιο διάλογο κάνουν ήδη. Παλέυουν για την σύγχρονη κομμουνιστική προοπτική πέρα από τα εκμεταλλευτικά καθεστώτα που γνωρίσαμε και πέρα από την υποταγή στον καπιταλιστικό μονόδρομο. Ανοίγουν δρόμους για σύγχρονη επαναστατική θεωρία. προωθούν στην πράξη μια ενωτική λογική που βασίζεται σε συνελεύσεις βάσης και τοπικές επιτροπές που ο ίδιος ο κόσμος του αγώνα και της αριστεράς μπορεί να συζητά και να συναποφασίζει σε μια προσπάθεια να ξεπεράσουμε (δεν το έχουμε καταφέρει πλήρως ακόμα είναι αλήθεια) τις συμφωνείες γραφείων και τους ηγεμονισμούς. Μια λογική που δεν σκοντάφτει στα παζάρια των εκλόγιμων θέσεων. Και όλα αυτά με μήνες διαδικασιών και συζήτησης τόσο στο εσωτερικό των οργανώσεων όσο και μεταξύ τους. Εμένα αυτά με καλύπτουν αρκετά και νομίζω ότι δεν υπάρχει άλλος πολιτικός χώρος που να τα προσφέρει. Ξέρεις εσυ?
Δεν ξερω γιατι ειναι "μικρομεγαλισμος" το να βαζεις υψηλους πολιτικους στοχους. Το να βαζεις προοπτικη νικης στους αγωνες.
Το εργατικο και νεολαιιστικο κινημα εχουν καταφερει τοσα πολλα οταν πιστεψαν στις δυνατοτητες τους, και ταυτοχρονα αψηφισαν στην ηττοπαθεια της ρεφορμιστικης αριστερας. Και ολα αυτα παρα τους δυσμενεις πολιτικους συσχετισμους...
Τελικά Γιάννη (συνάδελφε) είναι αυτό που λέμε στη εργασία.
Δεν είμαστε μόνοι είναι πολλοί που έχουν ίδια πορεία με μας.
Το σχόλιο σου φίλε ikskot είναι σαν αντιγραφή πολλών συζητήσεων σε χώρους δουλειάς κλπ.
Που διάολο είμαστε "κρυμμένοι" όλοι εμείς γιατί είμαστε τόσο παθητικοί (?!)
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΑΝΤ>ΑΡ>ΣΥ>Α
Σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ (και όσοι άλλοι ενδιαφέρεστε) για την ρήξη και την ανατροπή ο μικρομεγαλισμός είναι κάτι πολύ σχετικό ιδιαίτερα στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Σημασία δεν έχει τόσο η δημιουργία ενός ενιαίου φορέα που θα δημιουργήσει την ικανή ποσότητα («μαγιά») που θα φουντώσει τις δυνατότητες ουσιαστικής απεύθυνσης – δημιουργία μαζικού επαναστατικού κινήματος, αλλά ο τρόπος που αυτό δημιουργείται και προχωρεί. Το Σπόρτινγκ δεν προέκυψε (κατά την γνώμη μου) από μια γόνιμη σε βάθος και σε διάρκεια συζήτηση (τόσο ηγετικής όσο και βάσης) αλλά κάτω από πίεση χρόνου (γιατί άραγε;) και μέσα (επιτρέψτε μου) από συνοπτικές διαδικασίες. Γόνιμη πολιτική συζήτηση για στόχους, προοπτικές τόσο μετωπικά, όσο και σε κάθε κόμμα, οργάνωση θεωρώ ότι δεν έγινε. Ο σεχταρισμός είναι επομένως και αυτός σχετικός. Πολιτική σύγκλιση επιτυγχάνεται μόνο επιλύοντας διαφωνίες (ακόμη και κάποιες ιστορικά διαμορφωμένες) και όχι κρύβοντας τες κάτω από το χαλί. Και ας μην ξεχνάμε ότι την επανάσταση την κάνει η εργατική τάξη, το κόμμα λειτουργεί ως καταλύτης, φτάνει βέβαια να υπάρχει συγκεκριμένη προοπτική και όχι ένα συγκεχυμένο συνονθύλευμα αντί προοπτικής. Συγνώμη αν κούρασα ή αν έγινα δυσάρεστος. ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΑ…..
Πάντως σε αυτές τις εκλογές έχουμε μια σημαντική ευκαιρία να στηρίξουμε μια πρωτοπόρα ενωτική πρόταση με κομμουνιστικό επαναστατικό περιεχόμενο. Επιτέλους φαίνεται να προχωράει μια προσπάθεια ενότητας και περιεχομένου μαζί πέρα από την κλασσική μιζέρια του εξωκοινοβουλίου. Ας αφήσουμε τους οπαδούς της ΕΕ να κάνουν την επιλογή τους, τους σταλινικούς του υπαρκτού το ίδιο και ας δώσουμε μια ευκαιρία στο νέο που διαμηνύει η ανταρσυα
Tο πρόβλημα της αριστεράς για μένα δεν είναι ότι έχει γίνει πολλά παραρτήματα (μαγαζάκια γωνία κτλ, το σημαντικό είναι ότι κανένα κομμάτι (μαζί και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ) δεν έχει καταφέρει να πείσει τους εργαζόμενους. ¨Οσο για την ενότητα φυσικά σημασία έχει για ποιο σκοπό γίνεται. Μια φορά ήταν όλη η αριστερά ενωμένη και πήγε και συνεργάστηκε με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. ¨Οσο για το πως συμμετέχεις στις εκλογές για την Ευρώπη παρόλο που θεωρείς την Ε.Ε όργανο του κεφαλαίου; Φαντάζομαι πως για τους συντρόφους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και του ΚΚΕ δεν είναι μόνο μια ευκαιρία για να καταγράψουν τις δυνάμεις τους αλλά κυρίως γιατί μέσα από τις εκλογές σου δίνεται η ευκαιρία να έρθεις σε επαφή με εργαζόμενους που δεν την είχες προηγουμένως και να πάρεις μέρος σε μια μεγάλη πολιτική ζύμωση και να μην είσαι απών. Αυτό θεωρώ πιο σημαντικό και σημαίνει πολλά που η συνέντευξη αυτή είναι η 2η πιο δημοφιλής στο TVXS εδώ και αρκετές μέρες. Η αλήθεια που εναποθέτουμε στις λέξεις και στις εικόνες δεν έχει μέσα της κάποια ανεναντίωτη ενάργεια αλλά ωστόσο ένας ουσιαστικός πολιτικός και κυρίως αληθινός πολιτικός λόγος μπορεί να μεταδώσει έστω και ένα μικρό μέρος της αλήθειας του στους άλλους. Καλή επιτυχία στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Μερικές απαντήσεις πάνω στην ενδιαφέρουσα συζήτηση.
1) Αν δεν υπήρχε κενό στην αριστερά σήμερα, τότε θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα στην κοινωνία και το εργατικό κίνημα. Θα ισχυροποιούνταν οι εργατικές αντιστάσεις και η επαναστατική προοπτική μπροστά στην κρίση. Η κομμουνιστική απελευθέρωση θα ερχόταν πιο κοντά. Θα παράγοταν νέα επαναστατική θεωρία έχοντας πάρει διαζύγιο και από τις προσευχές στον ανύπαρκτο καπιταλισμό και από την "ανανέωση" της Ε.Ε. και του "ανθρώπινου καπιταλισμού". Θα μου πεις και αυτό θα το λύσει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και με ένα μαγικό τρόπο θα γίνουν όλα αυτά. Όχι, είμαστε στην αρχή μιας δύσκολης προσπάθειας αλλά αισθανόμαστε ένα ιστορικό χρέος να κάνουμε μια προσπάθεια για μια ένα νέο επαναστατικό πόλο, παρά να επιλέγουμε κάθε φορά το λιγότερο κακό από τα κόμματα της επίσημης αριστεράς ή ακόμα χειρότερα το ΠΑΣΟΚ.
2) Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν προέρχεται από παρθενογένεση και δεν λέει απλά γενικά για την ανάγκη ενότητας. Είναι η ίδια αποτέλεσμα μιας άλλης ενωτικής διαδικασίας, συμμαχίας πάνω από 10 οργανώσεων (με σοβαρή και μετωπική παρέμβαση σε πολλούς χώρους και αγώνες) και χιλιάδων ανένταχτων αγωνιστών, που διαφοροποιείται στην πράξη από την παράδοση του σεχταρισμού του ΚΚΕ και των "μικρομάγαζων" του εξωκοινοβουλίου αλλά και από την ενότητα χωρίς αρχές και περιεχόμενο, την ενότητα της κοινοβουλευτικής καρέκλας του ΣΥΡΙΖΑ.
Εμείς, οι αντάρτες και οι αντάρτισσές, δεν είπαμε ποτέ ότι τα έχουμε όλα λυμμένα, ούτε εμφανιστήκαμε σαν μεσσίες. Πιστεύουμε όμως βαθιά ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι η πιο ελπιδοφόρα πρόταση για τους αγώνες της επόμενης μέρας αλλά και για το μέλλον των εφόδων στον ουρανό.
προς τον φίλο oramatisth
αγαπητε μου φιλε...να σου πω πως το βλεπω εγω το θεμα με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ...κατ' αρχήν δεν προερχομαι από το χωρο της κομμουνιστικής αριστερας αλλα από τον σοσιαλιστικο χώρο...καποτε ήθελα να πιστευω οτι οι αριστεροι σοσιαλιστες θελουν κοινωνική δικαιοσύνη και σοσιαλισμό, χωρις μονοκομματισμό και εκτελεσεις αντιπάλων...διαψευστηκα γρήγορα και ειδα πως οχι μονο θελουν καπιταλισμό, ουτε απλά οτι θελουν νεοφιλελευθερο καπιταλισμό, αλλα τελικά δεν εχουν καν κανενα όραμα...θελουν απλα να ειναι στη διαχειριση και στη μασα.. με γεμισε ελπίδες η συγκρότηση του ενιαιου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ το 1989...και μετα μου προκυψε η κυβερνηση τζανετακη και η οικουμενική...οι σκληροι καπεταναιοι του ΚΚΕ μαζί με τους ευρωπαιους του ΣΥΡΙΖΑ να προσφερουν χειρα βοηθειας στην εξουσια όταν τη χρειαζεται! απογοητευση και αγαναχτηση.
ποια αριστερα υπάρχει σημερα;
πρωτο φυσικα το κκε. Με έντονο ταξικό επαναστατικό λόγο και σωστες θεσεις σε πολλά θεματα, όπως για την ΕΕ. Ωστόσο με απωθεί. Γιατι εκθειαζει τα αντιδημοκρατικα καθεστωτα της ανατολικης ευρωπησ. Γιατι μισει καθε αριστερο που δεν συμφωνει μαζι του, περισσότερο από τη δεξια και το κεφαλαιο. Και γιατι στις δύσκολες στιγμές πάντα συμβιβαζεται με την εξουσια. Από τον Δεκέμβρη της νεολαιας εως τον φετινό δεκεμβρη της εξεγερμενης νεολαιας, η ιστορια επαναλαμβανεται..
μετα υπάρχει ο συριζα. Πιο ειλικρινής δύναμη. Μικρότερη διασταση λόγων και εργων. Δεν κρυβουν ότι οραμα τους ειναι η καλυτερευση της Ευρωπαικής Ενωσης (πιο ουτοπικο και από τον κομμουνισμο, ενας καλύτερος καπιταλισμός τύπου σουηδιας και άμεσα μια κυβερνητική λύση με ενα καλύτερο και οχι το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Επειδή λοιπον ειναι ειλικρινεις δεν σημαινει ότι αξιζουν και την υποστηριξη μας στην ηττοπαθη και διαχειριστική πολιτική τους
Συνεπως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ που να σεβεται το ονομα της σήμερα. Επομένως το να ρωτα κανεις ποιο κενο καλύπτει ερχεται να καλύψει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι ατοπο. Δεν ξερω αν όντως μπορει να καλύψει αυτο το κενο. Εγω από το 89 και δωθε θεωρω σαν πιο γενναια πολιτική πραξη το ''ΔΕΝ ΠΕΙΘΑΡΧΩ'' του αειμνηστου Γ. Γραψα, ιδρυτή του ΝΑΡ, το οποιο συμμετεχει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τιμω τον αγώνα των συντροφων του σε ολους τους χωρους που υπαρχουν, αλλα πανω από όλα για τις ιδεες τους. Μακάρι να πετυχουν κατι! Καλή επιτυχια στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Φίλε mathbake…πολύ εύστοχη παρατήρηση.. με πρόλαβες !!Και το ΚΚΕ λέει έξω από την Ε.Ε και καλεί τον κόσμο να ψηφίσει στις Ευρωεκλογές??!!!. Και παρόλο που μου είναι πολύ συμπαθής ο υποψήφιος του ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥΑ, μέχρι σήμερα δεν κατάλαβα ποιο κενό της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ήρθε να καλύψει το ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥΑ??? Όποιος γνωρίζει ας με κατατοπίσει...και εκτιμώ (ως πρόβλεψη) μέχρι τις κοινοβουλευτικές εκλογές θα έχει μάλλον διαλυθεί...ή ενδεχομένως να ενσωματωθεί σε κάποιο κόμμα της Αριστεράς. Πάντως η ξαφνική του εμφάνιση μετά και τα γεγονότα του Δεκέμβρη προβληματίζουν.....κάτι παρόμοιο στις μέρες μας περνάει και η ΧΙΛΗ!!!!
Τι ειρωνία να διαπιστώνεις ότι το πρόβλημα της αριστεράς είναι ότι έχει γίνει πολλά παραρτήματα (μαγαζάκια γωνία κτλ) και να ιδρύεις ένα κόμμα για να την ενώσεις κάτι που δεν έχει γίνει από καταβολής της στην ελλάδα.
Επίσης μου φαίνεται περίεργο ,και θα ήθελα μια απάντηση σ΄αυτό, πως συμμετέχεις στις εκλογές που αφορούν ένα θεσμό τον οποίο απαξιώνεις;
Πιστεύω ότι η συνέντευξη του Παπακωνσταντίνου έδωσε μια πλήρη πρακτική ιστορική καταγραφή της αριστερής ιδεολογίας καθώς επίσης και τη σημερινή διάβρωση των "σοσιαλιστικών" και κεντροδεξιών χώρων από το τσουνάμι του καπιταλισμού και φασισμού.
Προσωπικά με έπεισε αλλά το ζητούμενο δεν είναι οι τωρινές ευρω-εκλογές αλλά το κατά πόσο είμαστε διατεθειμένοι να πιστέψουμε και φυσικά να συμβάλλουμε σε μια ενωμένη αριστερή κίνηση παγκοσμίως.
H anatroph twn politikwn prepei na er8ei mesa apo toys 8esmoys toys.. me to na spas kai na kais den kataferneis tpt.. Kai osoys exeis mazi soy 8a soy gyrhsoyn thn plath.. Einai poly pio eykola na toys peiseis na er8oyn na se psifisoyn para na toys bgaleis stoys dromoys.. DYSTYXWS etsi opws exoyme katanthsei shmera..
ANT.AR.SY.A pane gia thn ekplh3h!
Επίθεση δέχθηκαν πριν από λίγο στην Εθνική οδό αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Χαιδάρι. Είχαν κατέβει για αφισοκόλληση και ξαφνικά σταμάτησαν και κατέβηκαν από μηχανές και αυτοκίνητα διάφοροι skin heads και άλλα "χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά" Χρυσαυγιτών, τους περικύκλωσαν και τους απείλησαν... Ο αρχηγός τους προσπαθούσε να τους καθησυχάσει γιατί δεν μαζεύονταν...
Πρέπει τώρα να απομονωθεί η επικίνδυνη και ρατσιστική Χρυσή Αυγή που κάνει αυτή τη βρώμικη δουλειά. Οι αγωνιστές δεν τρομοκρατούνται, δεν σταματάνε. Να τους δώσουμε το μήνυμα που τους αξίζει...
@90083
@90089
τι κανει νιαου-νιαου στα κεραμίδια ;
...
εγω πιστευω παντως οτι οι διαφημισεις που γινονται για να παει να ψηφισει ο κοσμος ειναι στοχευμενες να μην απευθυνονται στον κοσμο που θελει να διαμαρτηρηθει γιατι πολυ απλα λενε παπαριες..
Το ίδιο θα ήθελα να ρωτήσω και εγώ. Ενώ είναι το τέταρτο δημοφιλέστερο είναι λίγο "ανεξήγητο" ότι εξαφανίστηκε. Δεν περιμένω φυσικά καμιά απάντηση, αν και ελπίζω η ομάδα του tvxs να με διαψεύσει
Θα ήθελα να ρωτήσω την ομάδα του tvxs γιατί έχει φύγει το παρόν από τα δημοφιλή στην αρχική σελίδα.
Κανένας δεν είπε άλλωστε ότι με τις εκλογές ελπίζουμε να αλλάξουν τα πράγματα. Ωστόσο μου κάνει εντύπωση που κάποιοι πιστεύουν αυτό ότι θα γίνει με την αποχή, είτε από τη σκοπιά του ΚΚΕ-ΜΛ που δεν κατεβαίνει στις ευρωεκλογές γιατί είναι για την ΕΕ ενώ το ελληνικό κοινοβούλιο είναι ...λαϊκός θεσμός, είτε από τη σκοπιά της αυτονομίας- αναρχίας ή και ανένταχτων αριστερών αγωνιστών. Ίσως να έχουν ακουστεί τα παραδείγματα εκατομμύρια φορές αλλά έχουν σημασία. Το απίστευτα χαμηλό ποσοστό στις εκλογές της Αμερικής βοηθά σε οτιδήποτε τον αγώνα στην ισχυρότερη χώρα του κόσμου, η άνοδος της αποχής στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των χρόνων τόσο σε κεντρικές εκλογές όσο και σε σωματεία, συλλόγους κ.α. είναι τάση προς την άρνηση της αντιπροσώπευσης ή αδιαφορίας και απαισιοδοξίας; Γιατί το ζήτημα για έναν επαναστάτη δεν είναι το αν έχει καθαρή τη συνείδηση του αλλά το κατά πόσο βοηθά στην επαναστατική προοπτική. Και αυτό σε κάθε μάχη και με κάθε μέσο. Άλλωστε ακόμα και όσοι αναφέρονται στην αναρχια και την αυτονομία, ή όπως ο φίλος ακόμα και σε antifa ομάδες, θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι στις πιο κορυφαίες στιγμές αυτών συμμετείχαν σε εκλογικές διαδικασίες. Σαφώς διαφορετικές από τις τωρινές ευροεκλογές αλλά νομίζω ότι η ουσία είναι η ίδια, αποφάσισαν να δώσουν ένα δικό τους μήνυμα και στίγμα σε μια διαδικασία αντιπροσώπευσης. Αυτό κάνουμε και εμείς, σαν ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρεμβαίνουμε σε ένα θεσμό που αποσχολεί ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, με ένα περιεχόμενο μάχης και ανατροπής, για να δυναμώσει ένα αντικαπιταλιστικό ρεύμα στην κοινωνία, για να δώσουμε από καλύτερη θέση τη μάχη απέναντι στην αντεργατική πολιτική την επόμενη μέρα, για να κανουμε βήματα στην κατεύθυνση μιας άλλης αντικαπιταλιστικής αριστεράς.
Ουτε η αποχη, αλλα ουτε η ψηφος αλλαζει τον κοσμο. Ψηφιζουμε κριτικα, για να μειωσουμε τη δυναμη των κομματων εξουσιας και ταυτοχρονα να εκφρασουμε ενα ριζοσπαστικο ρευμα (οσο μπορει να εκφραστει αυτο στις εκλογες). Τα μεγαλα ζητηματα θα παιξουν απο την επομενη μερα. Αλλα καλο ειναι να ξεκιναμε απο οσο το δυνατον καλυτερες θεσεις μαχης.