Αναποτελεσματικό και αδύναμο το εκπαιδευτικό σύστημα
Ο κούκος αηδόνι κοστίζει στην ελληνική οικογένεια η δημόσια Παιδεία, αφού ετησίως δαπανώνται 804 εκατ. ευρώ για την προσχολική και α’βάθμια εκπαίδευση, 1,3 δισ. ευρώ στη β’βάθμια εκπαίδευση και 1,4 δισ. ευρώ στην γ’βάθμια. Το μεγαλύτερο μέρος των ποσών αυτών δαπανάται στην φροντιστηριακή υποστήριξη των υποψήφιων για τις πανελλαδικές εξετάσεις, την εκμάθηση ξένων γλωσσών αλλά και για τη διαβίωση των φοιτητών στις πόλεις όπου εδρεύει το ΑΕΙ ή ΤΕΙ όπου εισήχθησαν.
Παράλληλα, εμφανίζεται καθίζηση στη συνολική κρατική δαπάνη για την Παιδεία, καθώς από το 3,19% του ΑΕΠ το 2005, η κρατική χρηματοδότηση έπεσε στο 3,07% το 2007. Και όλα αυτά, τη στιγμή που η δαπάνη των ελληνικών νοικοκυριών την πενταετία 2000-2005 συνιστά το 5,19% του ετήσιου προϋπολογισμού τους, σε σχέση με το 4,79% της περιόδου 1995-2000.
Το ποσοστό των μαθητών που δεν ολοκληρώνει έστω την υποχρεωτική εκπαίδευση σημειώνει αύξηση, αγγίζοντας το 5%, δηλαδή πάνω από 60.000 μαθητές εγκαταλείπουν το σχολείο ή «μένουν» στην ίδια τάξη. Με βάση τα στοιχεία της έρευνας, το 2007 ο αριθμός ήταν 65.416 μαθητές, εκ των οποίων οι 37.205 διέκοψαν «αδικαιολόγητα» τη φοίτησή τους και οι υπόλοιποι 28.211 απορρίφθηκαν με αποτέλεσμα να επαναλάβουν την τάξη.
Το πρόβλημα είναι οξύτερο στους μαθητές από τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, παιδιά δηλαδή που κατά κύριο λόγο φοιτούν στην τεχνολογική εκπαίδευση, ελπίζοντας έτσι να κατακτήσουν πιο γρήγορα μια θέση στην αγορά εργασίας αφού αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις του ανταγωνισμού (π.χ. έξοδα για φροντιστήρια) του Γενικού Λυκείου.
Ανάμεσα στις 10 περιφέρειες με τις καλύτερες επιδόσεις στη χώρα, είναι όλοι οι νομοί της Θεσσαλίας, η Χίος, η Αν. Αττική και η Αθήνα, ενώ τις χειρότερες επιδόσεις συναντά κανείς στην Ξάνθη και τη Ροδόπη, αλλά και στην Κέρκυρα, τη Ζάκυνθο, τη Λευκάδα, το Ρέθυμνο και τη Δ. Αττική.
Η Ελλάδα έρχεται στην 23η θέση μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε., στην αναλογία υπολογιστών ανά εκατοντάδα μαθητών (5,7) αλλά και στις τεχνολογικές προδιαγραφές υποστήριξης των ηλεκτρονικών εφαρμογών. Στον Έλληνα μαθητή αναλογεί μόλις το 1/50 ενός πλήρους εξοπλισμένου εργαστηρίου (και Η/Υ) ανά σχολείο, ενώ το ποσοστό για τα γυμναστήρια είναι το 1/5 ανά σχολείο, για τις βιβλιοθήκες το 1/6 ανά σχολείο, για τα εργαστήρια Χημείας και Φυσικής το 1/2 ανά σχολείο. Η έρευνα επισημαίνει ότι η κατάσταση είναι διαφορετική στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, αφού ανά σχολικό συγκρότημα αναλογεί τουλάχιστον ένα εργαστήριο, ένα γυμναστήριο και μια βιβλιοθήκη.
Τα συμπεράσματα
Από την ανάλυση των στοιχείων της έκθεσης, τα οποία στηρίχθηκαν αποκλειστικά σε όσα η Γ.Γ. ΕΣΥΕ και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους έχουν δημόσια ανακοινώσει, προκύπτουν τα ακόλουθα συμπεράσματα, σημειώνουν οι συντάκτες:
«* Το σύστημα υποκρύπτει ασυνέπειες στη δομή και τους στόχους του. Σε όλες τις παραμέτρους που ανιχνεύτηκαν στην μελέτη, τα υποσυστήματα, οι τομείς και οι κατηγορίες σχολείων παρουσιάζονται χωρίς συνέπεια ως προς τη θέση τους στο σύστημα.
* Το σύστημα δεν διαθέτει πόρους για την ανάπτυξη της στρατηγικής του. Οι πόροι εξαντλούνται σε λειτουργικές δαπάνες, δεν επιμερίζονται χωροταξικά, και οι καινοτομικές λύσεις χρηματοδοτούνται συνήθως από συγχρηματοδοτούμενα κοινοτικά προγράμματα, χωρίς άλλη πρόβλεψη για το μέλλον τους.
* Το σύστημα επικεντρώνει αντανακλαστικά το ενδιαφέρον του εκεί που η κοινωνία το πιέζει. Σήμερα στα Γενικά Λύκεια και στο σύστημα πρόσβασης. Γι αυτό και επί δεκαετίες η Υποχρεωτική Εκπαίδευση της χώρας δεν διαθέτει ενιαίο σχεδιασμό με αποτέλεσμα κατά τη μετάβαση από μέρος σε μέρος (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο) να διαφοροποιούνται τόσο τα μεγέθη, όσο και τα αποτελέσματα. Ελάχιστες είναι οι καινοτομίες που είχαν ταυτόχρονη εφαρμογή και επιτυχία στα μέρη (τις βαθμίδες) της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης.
* Το σύστημα γεννά επιπλέον και μικρότερα Υποσυστήματα ή και Μέρη (Ειδικές Κατηγορίες Γυμνασίων, Τμήματα και Μονάδες Ειδικής Αγωγής, αυξημένος αριθμός αλλοδαπών σε ορισμένα Δημοτικά και Γυμνάσια), αλλά αδυνατεί να εξειδικεύσει το όραμα και τη στρατηγική του σε αυτά. Δημιουργεί έτσι νέες εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανισότητες με ιδιαίτερο προστιθέμενο κόστος για το μέλλον. Οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των Υποσυστημάτων της Ανώτερης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Γενικά Λύκεια – ΤΕΕ) και ιδιαίτερα οι αρνητικοί ρυθμοί μεταβολής του δεύτερου θέτουν άμεσο ζήτημα επαναπροσδιορισμού του στόχου καθενός, αλλά και της μεταξύ τους σχέσης.
* Το σύστημα ενώ έχει την ευθύνη της λειτουργίας τού Δημόσιου τομέα και ταυτόχρονα την εποπτεία του Ιδιωτικού τομέα της εκπαίδευσης δεν διασφαλίζει «το ομόρροπο» στις στρατηγικές τους επιλογές. Οι δύο τομείς εμφανίζονται με διαφορετικές επιλογές ως προς την επένδυση και διαχείριση βασικών μεγεθών της εκπαίδευσης (επένδυση στις υποδομές-επένδυση στο διδακτικό προσωπικό, σχολική διαρροή, μέτριες και χαμηλές επιδόσεις). Οι λόγοι αυτής της διαφοροποίησης ωστόσο εμπεριέχουν χρήσιμες πληροφορίες για τη διαμόρφωση ενός δυναμικού στρατηγικού σχεδιασμού για την εκπαίδευση.
* Το σύστημα αγνοεί το μέγεθος των γεωγραφικών-κοινωνικών ανισοτήτων στην επιχειρησιακή του δράση, και επιμένει να προβάλλει το ίδιο μοντέλο/πρότυπο δράσης προς όλους.
* Οι υποδομές του συστήματος είναι πράγματι το αδύνατο σημείο του με υψηλή διαφοροποίηση ανά κατηγορία σχολείου και σε επίπεδο νομού.
* Η επίδοση του μαθητικού πληθυσμού και ιδιαίτερα ο αριθμός των μαθητών με μέτρια επίδοση και όσων απορρίπτονται και επαναλαμβάνουν την τάξη δεν πρέπει να υποτιμηθεί γιατί μαζί με το Δείκτη Σχολικής Διαρροής αποτελούν δείκτες αποτελεσμάτων του συστήματος, αλλά και το αδύνατο σημείο του (με υψηλότατη διαφοροποίηση ανά νομό και υποσύστημα και αρνητικούς ρυθμούς μεταβολής).
* Το προσωπικό που υπηρετεί στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση αποτελεί μέγεθος με σημαντικό εύρος διαφοροποιήσεων σε επίπεδο νομού, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί τον κρίσιμο παράγοντα για τη διασφάλιση της ποιότητας στην εκπαίδευση. Το ότι η λειτουργία του συστήματος στηρίζεται και στην αξιοποίηση αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών αποτελεί μειονέκτημα στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού και επιπλέον αποδυναμώνει το ρόλο και την αποτελεσματικότητα του Συλλόγου Διδασκόντων.
* Η αναδιάρθρωση της δομής της διοίκησης και της επιστημονικής καθοδήγησης της εκπαίδευσης, τόσο στην κεντρική υπηρεσία του ΥΠΕΠΘ, όσο και στις περιφερειακές υπηρεσίες και στους εποπτευόμενους φορείς είναι απολύτως αναγκαία προκειμένου να αναπτυχθεί μια δομημένη στρατηγική επιλογή και να γίνει αποτελεσματική η διαχείριση της καινοτομίας.
Η διασφάλιση της ποιότητας σε όλο το φάσμα της εκπαιδευτικής πυραμίδας και στο εύρος ολόκληρης της εκπαιδευτικής κοινότητας αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για τον στρατηγικό σχεδιασμό του εκπαιδευτικού μας συστήματος και όλων του των βαθμίδων: ένα καλό Νηπιαγωγείο & Δημοτικό σχολείο, στηρίζει ένα καλό Γυμνάσιο, ένα καλό Γενικό Λύκειο, μια αξιόλογη και αξιοπρεπή Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση, κι ένα ακόμα καλύτερο Πανεπιστήμιο.
Ο κοινός στόχος είναι πλέον σαφής: μια ποιοτική εκπαίδευση με ευαισθησία, έγνοια και φροντίδα για τις υπαρκτές κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανισότητες. Ένα αποτελεσματικό εκπαιδευτικό σύστημα διασφαλισμένης ποιότητας, με πολλαπλές επιλογές και δυνατότητες, τόσο για την τυπική εκπαίδευση, όσο και για τη Δια Βίου εκπαίδευση. Ένα δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο σε κάθε γωνιά της χώρας, προσβάσιμο από κάθε πολίτη».
Short Link: http://tvxs.gr/node/42925
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
28 Σχόλια
Περα απ'οσα προαναφερθηκαν(συμφωνω με τα περισσοτερα)ενας σημαντικος παραγοντας ειναι και ο τροπος διδασκαλιας.Να φανταστητε οτι οι εκπαιδευτικοι, που βοηθουν τα παιδια,δινοντας τους σημειωσεις και παρακαπτοντας τις ατελειωτες παπαγαλιστικες σελιδες,θεωρειται, οτι περνουν ρισκο.
Η πιεση προς τους εκπαιδευτικους να βγαλουν συγκεκριμενη υλη,ασκηται εις διπλουν στα παιδια,των οποιων η πλειοψηφια, δεν μπορει να ανταπεξελθει.Ο φιλος δασκαλος μπορει να το επιβεβαιωσει.Οι <διανοιες> σε καθε τμημα ειναι 2-3 παιδια,τα υπολοιπα ειναι χαζα?Πιστευω οτι δεν υπαρχουν κακοι μαθητες αλλα πολυ κακο εκπαιδευτικο συστημα.
Υ.Γ Ττο σχολειο που παει το δικο μου παιδι (δημοσιο)φημιζεται για την υλικοτεχνικη του υποδομη(υπολογιστες,τεραστια βιβλιοθηκη,πληρως εξοπλησμενη αιθουσα φυσικοχημειας,κλειστο γηπεδο κ.α)Παρ'ολ'αυτα τα ποσοστα των παιδιων που παραιτουντε δεν διαφερουν και πολυ απ'τα σχολεια που δεν εχουν τα παραπανω.
Επειδή κάτι ειπώθηκε σχετικά με προτάσεις. Αν και ειδικός δεν είμαι, έχω ένα γενικό σχήμα στο κεφάλι μου, το οποίο έχει προκύψει παρατηρώντας τα δικά μου και άλλα παιδιά.
Η βασική ανεκπλήρωτη ανάγκη των παιδιών σήμερα είναι το παιχνίδι. Με δεδομένη την τσιμπεντούπολη και όλα όσα τη συνοδεύουν, απλώς δεν έχουν τρόπο να παίξουν ομαδικά, να εκτονωθούν, να κουραστούν, να βρωμίσουν κλπ κλπ. Νομίζω πως αυτή ακριβώς την ανάγκη πρέπει να εκμεταλλευτεί μια παιδευτική διαδικασία για να γίνει θελκτική και αποτελεσματική. Πρέπει να βρεθεί τρόπος να γίνονται τα μαθήματα σε μορφή παιχνιδιού και, κατά το δυνατόν, σε ανοιχτούς χώρους. Έτυχε να δω ένα σκηνικό με ένα δάσκαλο σε μια σχολική εκδρομή, όπου είχε βάλει τους μαθητές της έκτης κάτω από ένα δέντρο και τους εξηγούσε το πυθαγόρειο θεώρημα με ένα κλαδί στο χώμα. Αν και κάπως βουκολική η σκηνή, γεγονός είναι ότι τα πιτσιρίκια άκουγαν χωρίς να μαλακίζονται και από τις ερωτήσεις που έκαναν έδειχναν ότι τόχαν πιάσει. Γενικεύοντας, δεν ξέρω πραγματικά το τι μορφή μπορεί να έχει ένα τέτοιο είδος μαθήματος, αλλά είμαι σίγουρος ότι ανταποκρίνεται πολύ καλύτερα στο τι λείπει πραγματικά από τα παιδιά από το σημερινό σύστημα.
Και κάτι ακόμη: Δεν ξέρω ποιός σκέφτηκε ότι οι διδακτικές ώρες πρέπει να είναι δύο συνεχόμενες, αλλά προφανώς δεν είχε παιδιά. Ακόμη και τα λίγα παιδιά που μπορούν να συγκεντρωθούν τα παίζουν μετά από 3/4 μπλα μπλα, συνεπώς οτιδήποτε πάνω από αυτό το όριο είναι άχρηστο ή και ακυρώνει τα όσα έμαθαν όταν ήταν ξεκούραστα.
Αλήθεια, υπάρχει κάποια εκπαιδευτική μέθοδος, σχολείο, σχολή σκέψης που να προτείνει κάτι παρόμοιο; Ξέρει κανείς; Κάνα βιβλιαράκι; Πέρα από το Σάμερχιλ εννοώ.
"Μήν διαχωρίζετε τόσο πολύ την "τεχνική" από την "κλασσική" εκπαίδευση. Ούτε ο ουγκα-μούγκα μάστορης, ούτε ο κουλός λογοδιάριος είναι ολοκληρωμένοι άνθρωποι."
Αγαπητέ Υπολανθάνων, έχεις απόλυτο δίκιο. Η εκπαίδευσή μας δεν είναι παιδεία, ακριβώς επειδή δεν βοηθάει τα παιδιά να γίνουν ολοκληρωμένες προσωπικότητες.
diinekis, να σου υπενθυμίσω ότι λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του και δεν έχει καλλιεργήσει το πνεύμα του, γίνεται εύκολα υποχείριο ντόπιων και ξένων γητευτών.
το συστημα..
Τα γρανάζια του συστήματος? ΠΟΥ βολευονται απο την χαλαρότητα που οι "Ιδιοι" εχουν καθιερώσει?
ΜΙλάω φυσικά για τους δασκάλους και τους καθηγητές.
Πότε θα αναλάβουν οι Ομοσπονδίες τους, τις ευθύνες που τους αναλογούν?
Πόσα απο τα λεφτα για φροντιστήρια, πηγαίνουν στα ιδιωτικά, και πόσα στα 'μάυρα' ιδιαίτερα των δασκάλων και καθηγητών του δημοσίου?
Αντε, γιατι αυτο το σύστημα, ειναι το άλλοθι για την γενιά μας.. για την γενιά της μεταπολίτευσης.. που βάζει το χέρι της στις τσέπες του κοσμάκι.
Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ Δεν ειναι μονο για τις αυξήσεις. Ειναι και για την κοινωνικη παρέμβαση εναντίον των 'ασυνεπών' μελών του.
Κανένα σχολείο δεν είναι ίδιο με κανένα άλλο. Κάθε σχολίο έχει μια δικιά του ιδιαίτερη φυσιογνωμία που είναι το αποτέλεσμα πάρα πολλών παραγόντων. Αφήστε αυτές τις ιδιαιτερότητες ν'ανθήσουν.
Στηρίξτε την υλικοτεχνική υποδομή ισότιμα και με βάση τον αριθμό των παιδιών που φοιτούν στο κάθε σχολείο. ΣΟΒΑΡΑ.
Μήν διαχωρίζετε τόσο πολύ την "τεχνική" από την "κλασσική" εκπαίδευση. Ούτε ο ουγκα-μούγκα μάστορης, ούτε ο κουλός λογοδιάριος είναι ολοκληρωμένοι άνθρωποι.
Η γνώμη μου είναι ότι η ελληνική εκπαίδευση έχει τεράστιο πρόβλημα σε όλες τις βαθμίδες και το λόγο τον θεωρώ κυρίως ΕΝΑ.
Από το δημοτικό ξεκινάει το μαρτύριο,όπου στραγγαλίζεται η ελεύθερη έκφραση του παιδιού.
Αντί να του μάθουν πως να εκφράζεται ελεύθερα,του μαθαίνουν ότι δεν ξέρει να εκφράζεται και πως το σχολείο θα τον μάθει να το κάνει σωστά.Τον πετάνε κάτω από αυτή την ηλικία σε ένα θρανίο,μετατρέποντας το μάθημα σε ένα κύρηγμα 8 ωρών, μη επιτρέποντάς του να εκφραστεί.Τι μουσική,θεατρολογία και πράσινα άλογα;
Πότε έγινε μια σοβαρή προσπάθεια να τα περάσετε αυτά τα πράγματα στο παιδί όχι στερεοτυπικά να βγει η ύλη αλλά πρακτικά.
Σήμερα η Ελλάδα είναι μπουρδέλο γιατί οι άνθρωποι δεν ξέρουν να εκφράζονται.Δεν έχουν μάθει να σέβονται το συνομιλητή τους,ακούνε μόνο τον εαυτό τους.Κουβαλάνε απωθημένα απο αυτη την ηλικία.
ΑΝ δεν εκφρασει αυτές τις σκέψεις που έχει στο μυαλό του ο νέος, πως θα δει οτι κάνει λάθος για να το διορθώσει και να εκφραστεί σωστά;Στα 40 θα το κάνει;
Πραγματικά όμως χαίρομαι που υπάρχουν τόσοι δάσκαλοι και καθηγητές οι οποίοι καταφέρνουν μέσα στην υποχρέωση της ύλης να βρίσκουν περιθώρια να ασκήσουν την κριτική τους και να ενδιαφέρονται για το τι έχει να πει ενα παιδι.Όσο χαζό και να ναι αυτό που θα πει πρέπει να το πει.Η ηθοπλασία δεν είναι στόχος.Στόχος είναι να μάθει η σκέψη του να εξαρτάται από τον ίδιο του τον εαυτό.
Δυστυχώς όπου εμπλέκεται το ελληνικό Κράτος τα έχει κάνει επιεικώς μαντάρα.
Η Παιδεία νοσεί στη χώρα όπου κάποτε κατοικούσαν μερικά από τα λαμπρότερα μυαλά του παγκόσμιου πολιτισμού.
Τι φταίει;
Δεν υπάρχουν χρήματα για δωρεάν παιδεία για όλους, για επαρκή υλικοτεχνική υποδομή;
Είναι κομματικό το Κράτος και ο κάθε υπουργός παιδείας που αναλαμβάνει αλλάζει το σύστημα (των εξετάσεων πάντα και μόνο) κατά το δοκούν;
Μήπως η λύση είναι λιγότερο Κράτος και περισσότερη, ποιτικότερη Παιδεία;
Το σχόλιο του bobfisher νομίζω ότι αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα, αυτό δεν σημαίνει ότι η κατάσταση σε κάποιες χώρες της Δυτικής Ευρώπης μπορεί να είναι χειρότερη...
Τα συμπεράσματα είναι πολύ καλά, προτάσεις δεν βλέπω...
Ο εκσυγχρονισμός της Μέσης Εκπαίδευσης και η αποσύνδεση του Λυκείου από την διαδικασία εισαγωγής στην Ανώτατη Εκπαίδευση, μοιάζουν με προβλήματα ισάξια του Κυπριακού...
Τόση έλλειψη φαντασίας από τους Ακαδημαϊκούς Δασκάλους;...
Τελικά αυτή η "ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ" μας στοιχίζει το ίδιο με την ιδιωτική !!!
Έτσι τα έχουν κάνει για να σε κάνουν να γλυκοκοιτάς και τα "ιδιωτικά συμφέφοντα" !!!
Βεβαίως - βεβαίως !!!
Ρε παιδιά, όποιος γνωρίζει ας μου λύσει αυτή την απορία: Υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη άλλη χώρα όπου η προσφυγή των μαθητών/φοιτητών σε φροντιστήρια ή σε ιδιαίτερα μαθήματα είναι τόσο εκτεταμένη όσο εδώ..
-----------------------------------------------------------------------------------
Δεν υπάρχει η λέξη ή η έννοια ΦΡΟΝΤΗΣΤΗΡΙΟ φίλε μου σε άλλη Ευρωπαϊκή ή Δυτική ή ΜεσΑνατολική Χώρα...
Στο Ελλάδα καταστρατηγείται το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, διώκονται τα Κολλέγια και απαγορεύονται τα ΜΗ Κρατικά Πανεπιστήμια(αυτα που μπορούν να Ιδρυθούν απο Ιδρύματα) προς όφελος των συντεχνιών και των Φροντηστηρίων....
Για σκέψου αν απάλλασαν το Δημόσιο Πανεπιστήμιο απο τις Πανελλήνιες, αναγνώριζαν ως όφειλαν(αποφάσεις Δικαστηρίων Ε.Ε.) τα Κολλέγια και επέτρεπαν την δημιουργία ΜΗ Κρατικών Πανεπιστημίων απο Ιδρύματα όπως η Εκκλησία της Ελλάδος. Τότε ποιός θα ήταν ο λόγος ύπαρξης των Φροντηστηρίων? Πόσο θα μειωνόταν η δύναμη των συντεχνιών που λιμένετε την εκπαίδευση?
Τη ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ θα αποκτούσε η χώρα? πόσοι Φοιτητές που φεύγουν εκτός θα έμεναν εδώ και μαζί τους, η ερευνητική και επιστημονική τους συνεισφορά?
Αλλά δεν θέλουν να βελτιώσουν το Εκπαιδευτικό σύστημα γιατί όλα είναι γραναζια του ίδιου συστήματος.
5 δισ. τον χρονο δινουν οι γονεισ σε φροντιστηρια ?? το ξεραμε ρε , αλλα μηπωσ ηρθε η ωρα να μαθουν οι γονεισ απο αυτα τα λεφτα ποσα παιρνει ο καθηγητησ και ποσα ο φροντιστηριαρχης ??? η διαφορα ειναι τεραστια , αλλα οταν οι γονεισ αδιαφορουν τα λεφτα τουσ που πανε , τα 5 δισ θα γινουν 10 και μετα 20 . ΓΟΝΕΙΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙΤΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΑ .
Να μιλησω κι εγω...δασκαλος ειμαι.Δε νομιζω να υπαρχει πιο αθλιο,τραγικο,ανεμπνευστο,βαρετο,μηχανιστικο εκπαιδευτικο συστημα στην Ευρωπη.Μια μηχανη του κιμα που αλεθει προσωπικοτητες,ιδιαιτεροτητες,ταλεντα.Πραγματικα ειναι εξοργιστικο να βλεπει κανεις παιδια με τον πιο ενδιαφεροντα και ιδιαιτερο τροπο σκρψης να αντιμετωπιζονται ως ανεπιδεκτα,οχι μαθησεως,αλλα ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ.Μια λεξη που δε θα πρεπει να εχει καμια σχεση με το σχολιο.ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ,ΟΧΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.Ειναι απελπιστικο να διαπιστωνεις οτι η γνωση φουσκωνει,γινεται πληθωριστικη,κατακερματιζεται,αποκοβεται απο την κοινωνικη πραγματικοτητα και κατα συνεπεια μετατρεπεται σε "παπαγαλια".Δυστυχως δημιουργουμε γραναζια για τη μηχανη,οχι ανθρωπους με κριτικη σκεψη,ορεξη και φαντασια.Ειναι τεραστιο κριμα να "θαβουμε" τα πιο εξυπνα παιδια που εχει βγαλει η ελληνικη κοινωνια(ΝΑΙ,τα σημερινα παιδια ειναι εξυπνοτερα,πιο πονηρα,περισσοτερο ανεξαρτητα απο τα παιδια των προηγουμενων γενιων),να μην τα "εξερευνουμε",να τα καλουπωνουμε και να τα γα... στα φροντιστηρια.Κριμα..
συμφωνω απολυτα με τον σχολιαστη bobfisher...................
αν δεν κανω λαθος υπαρχει μια ακαδημια,με πολλες καρεκλες ακαδημαικων,δηλαδη πνευματικων ανθρωπων.
με η χωρις εισαγωγικα.
αυτοι οι ανθρωποι γιατι δεν αναλαμβανουν το εργο της οργανωσης της εκπαιδευσης??????????????
ΑΝΑΘΕΣΗ ΕΡΓΟΥ Σ ΑΥΤΟΥΣ.ΨΗΦΙΣΤΕ
eor-lad δεν υπαρχει κατι σαν school grinds. Υπαρχουν ομως math grinds, history grinds κτλ... ειναι ενα ειδος ενισχυτικης διδασκαλιας για καποια μαθηματα και δεν υπαρχουν ινστιτουτα που τα προσφερουν με την εννοια του "φροντηστιριο". Σε πολλες περιπτωσεις ειναι ιδιατερα μαθηματα και δεν τα κανουν ολοι. Δεν ειναι must καθως ειναι και πανακρηβα αλλα το εκπαιδευτικο συστημα δεν ειναι "κατσε διαβασε μαθε παπαγαλια για να μπεις στο πανεπιστημιο". Ειναι τελειως διαφορετικα και για να μπεις σε μια ανωτατη σχολη εχεις πολλες εναλακτικες με μαθηλατα επιλογης. Ο μαθητης διαλεγει μαθηματα, μπορει να κανει ενα χρονο μουσικη, αθληση κλπ που αυτα μετραν στην εισαγωγη του. Στην Ιρλανδια επισης υπαρχουν gaelique σχολια που μηλανε μονο τα Ιρλανδικα και απαγορευονται τα Αγγλικα και αυτα δινουν επιπλεον μπονους στα παιδια για μια ανωτατη σχολη. Ειναι ποιο διαχωρισμενο το πανεπιστημιο απο το σχολειο.
Το προβλημα με την Αγγλια και την Ιρλανδια ειναι οτι ναι μεν το συστημα δεν ειναι χαλια, αλλα δουλευει χαλια. Οι δασκαλοι αφηνουν τα παιδια να κανουν υπολογισμους με κομπιουτερακι, πολλες φορες οι απαντησεις δινονται στα διαγωνισματα κλπ... ο τροπος που δουλευει δεν εξασκει την κριτικη σκεψη και αυτο οφειλεται στην "Αμερικανια" που εχει περαστει στην κουλτουρα των λαων αυτων, easy living, παρτο χαλαρα κτλ. Το συστημα ειναι οκ, αλλα αν αυτες οι χωρες προσπαθουσαν να κανουν μια στροφη ποιο κοντα στην Ευρωπη και ποιο καλα θα δουλευε το συστημα τους, και οι κοινωνικες ανισοτητες θα υποχωρουσαν και εργατικα, αριστερα κινηματα θα επενδυαν και θα υποχωρουσε ο ρατσισμος, κυριως στην Ιρλανδια που οι ξενοι ειναι καταραμενοι.
@ bobfisher said "Εδώ, πέραν της όποιας κοινωνικής πραγματικότητας, μιλάμε για πλήρη έλλειψη του παραμικρού συστήματος φίλε μου."
Μήπως φταίει το ότι εδώ έχουμε ΠΟΛΥ σύστημα; Μήπως αν ο κεντρικός σχεδιασμός ήταν πιο χαλαρός και δίναμε στους ανθρώπους μεγαλύτερο εύρος πρωτοβουλιών, προκειμένου να απελευθερώσουν τις δημιουργικές τους δυνάμεις, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα;
Πολύ φοβάμαι ότι αυτό που μας βραχυκυκλώνει είναι η ομοιομορφία του συστήματος και η τάση πολλών, ανεξάρτητα από ποιον πολιτικό χώρο ανήκουν, να θεωρούν ότι οι λύσεις θα προέλθουν με την περαιτέρω αύξηση και εξειδίκευση των νομοθετικών ρυθμίσεων.
"Το πρόβλημα όλων ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΕΤΑΙ στις εξετάσεις..."
Κάτι έχω πάθει...
@ Here and there εσυ που έχει κάνει Ιρλανδία μπορείς να μας πεις με λίγα λόγια, αν γνωρίζεις, τι είναι αυτά τα περιβόητα grind schools; Γιατί έχω ακούσει για αυτά αλλά δεν έχω καταλάβει πως ακριβώς λειτουργούν.
Στην Αγγλία -και κατ' επέκταση στην Ιρλανδία, η οποία είναι δομημένη σε παρόμοιο πρότυπο- η παιδεία παραδοσιακά, μέχρι και πριν από μερικές δεκαετίες, δεν αποτελούσε αντικείμενο κρατικής μέριμνας, αλλά λειτουργούσε με την πρωτοβουλία ποικίλων τοπικών φορέων. Τα ίδια τα σχολεία ήταν λίγο πολύ υπεύθυνα για τη διαμόρφωση του τρόπου διδασκαλίας και του περιεχομένου των σπουδών και από ό,τι γνωρίζω υπουργείο Παιδείας, Θρησκευματών (!) κτλ επιφορτισμένο για τη διαμόρφωση ενός ενιαίου πανεθνικού προγράμματος σπουδών εκεί δεν υπήρξε ποτέ. Οπότε στην ουσία δε μπορούμε να μιλάμε για "σύστημα" με τη δική μας ή την ηπειρωτική έννοια, αλλά χρησιμοποιούμε τον όρο κυρίως για την οικονομία της συζήτησης.
Εν κατακλείδι αν και οι διαφορές σε επίπεδο νοοτροπίας μεταξύ Αγγλίας και Ελλάδας είναι μεγάλες και χτυπητές, τα εκπαιδευτικά τους συστήματα νομίζω ότι παρέχουν πρόσφορο χώρο για συγκρίσεις καθώς παρότι ο τρόπος λειτουργίας του διαμετρικά διαφορετικός, ο βαθμός κοινωνικής ανισότητας που παράγουν και προάγουν αμφότερα είναι παρόμοιος.
ola exoun na kanoun me thn genikevmenh alazoneia tou ellhna se sunduasmo me thn anikanothta tou na skeftei kai na ulopoihsei kati kainourgio. Giafto 8a psaxnoun oi men na antigrapsoun systhmata allwn xwrwn kai oi de, 8a ta aporriptoun ws xeirotera apo to skatenio pou exoume. Yparxei vevaia kai to sxizofreniko mesogeiako synais8hma pou enw 8eleis na kaneis omeleta, lypasai na spaseis ta kahmena ta avga.
Κι εγώ με τη σειρά μου δεν έχω προσωπική εικόνα για τη δευτεροβάθμια παιδεία στην αγγλία ή την ιρλανδία. Η αίσθηση που έχω όμως είναι ότι εκεί είναι οι συνολικές ανεπάρκειες της κοινωνίας που αντανακλούν στο σχολείο και τα παιδιά. Εδώ, πέραν της όποιας κοινωνικής πραγματικότητας, μιλάμε για πλήρη έλλειψη του παραμικρού συστήματος φίλε μου. Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα (και με σημαία την ιδιωτικοποίηση). Αν δε ακούσεις προσεκτικά το τι λένε υπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι ανευθυνουπεύθυνοι νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε κάποιο άλλο πλανήτη. Το πρόβλημα όλων επηρεάζεται στις εξετάσεις, ενώ το πραγματικό θέμα είναι ότι τα παιδιά τείνουν να γίνονται λειτουργικά αναλφάβητοι πολύ πριν φτάσουν στο λύκειο.
bobfisher οντως λειπω αρκετα χρονια απο Ελλαδα. Ολα αυτα που λες μου θυμιζουν την ασχημη κατασταση που βιωσα στην Ελληνικη παιδεια αλλα νομιζω οτι σε συγκριση με Αγγλια και Ιρλανδια δεν ειναι πολυ ποιο χαλια τα πραγματα.
@Here and there
Αν λείπεις πολλά χρόνια, να σε ενημερώσω εγώ σαν γονιός μαθητή δημοτικού για το εκπαιδευτικό "σύστημα" της ελλάδας.
1. Λεφτά για χαρτί για φωτοτυπίες, κωλόχαρτο, κουρτίνες, τον υδραυλικό (πήραμε τα λεφτά έξι μήνες μετά από το Δήμο), την καθαρίστρια για νάρχεται και στο πρώτο διάλλειμα, την τραπεζοκόμο για το ολοήμερο, τις εκδρομές, τη συντήρηση του προαυλίου για να μην τσακίζονται τα παιδάκια στο τσιμέντο και κάποιες ψιλοδραστηριότητες το απόγευμα (προαιρετικά για όσους θέλουν).
2. Βιβλία. Ενδεικτικά, το βιβλίο γλώσσας της 1ης δημοτικού, στο 1ο κιόλας μάθημα περιέχει διφθόγγους... Τα βιβλία των μαθηματικών πασχίζουν να μάθουν τους μαθητές να υπολογίζουν "στο περίπου"(;;;) και τα παιδιά διδάσκονται κλάσματα και δεκαδικά ΠΡΙΝ διδαχτούν κάθετη διαίρεση. Το οπτικό περιεχόμενο των βιβλίων είναι πλήρες ηλίθιων ζωγραφιών, κουτακίων με διαφορετικά χρώματα, ασκήσεων ανάκατων με θεωρία και γενικά παρουσιάζουν μια εικόνα σαν να γράφτηκαν από παιδιά για μεγάλους και όχι το αντίθετο. Μαθήματα όπως κυκλοφοριακή αγωγή, ατομική και δημόσια υγιεινή, πρώτες βοήθειες, σεξουαλική διαπαιδαγώγηση κλπ, προφανώς ανήκουν στη σφαίρα κάποιας εξωγαλαξιακής ουτοπίας.
3. Δεν υπάρχουν ντουλάπια, συνεπώς οι μαθητές έχουν μετατραπεί σε υποζύγια που κουβαλάνε στην πλάτη ή σε τσάντες με ροδάκια καμιά 10ριά κιλά βιβλίων.
4. Δάσκαλοι που στην πλειοψηφία τους είτε αδιαφορούν, είτε διαφωνούν με το εκπαιδευτικό "σύστημα" και τα βιβλία του, με αποτέλεσμα να επαφίεται στην τύχη το τι τελικά θα μάθει το παιδί.
5. Πληροφορική για πλάκα. Πανσπερμία υπολογιστών διαφόρων χρονικών περιόδων, απουσία δικτύων, απουσία επιμόρφωσης στους εκπαιδευτικούς, δύο και τρεις μαθητές σε κάθε μηχάνημα, ελλείψεις κατάλληλου εκπαιδευτικού υλικού κλπ κλπ κλπ.
6. Εξοντωτικό πρόγραμμα. Με το υπάρχων σύστημα τα παιδιά ΔΕΝ έρχονται διαβασμένα στο σπίτι, οπότε πρέπει να χρεωθούν κι άλλο χρόνο για διάβασμα, πάντα εις βάρος του έτσι κι αλλιώς λειψού χρόνου για παιχνίδι ή άθληση. Συχνά είναι οι γονείς που πρέπει να καλύψουν τα όποια κενά έχουν τα παιδιά, επιτείνοντας το μπάχαλο σχετικά με το ποιό "σύστημα" τελικά ακολουθείται.
7. Κανενός είδους αξιολόγηση των δασκάλων. Δεν πα νάναι ο άλλος βαρεμένος, αλκολίκι, καταθλιπτικός, τεμπέλης... Άμα έχει οργανική θέση τράβα να τον κουνήσεις. Κι αντίστροφα... καμία απολύτως επιβράβευση για δάσκαλους/ανθρώπους που δίνουν το χρόνο τους, τα φράγκα τους και την ψυχή τους για τα παιδιά.
Δεν συνεχίζω... όσοι στέλνουν παιδιά στο δημόσιο σχολείο ξέρουν.
Ρε παιδια τι λετε?
Εγω που εχω δουλεψει σαν δασκαλος σε Αγγλια και Ιρλανδια πιστευω οτι οχι μονο το Ελληνικο εκπαιδευτικο συστημα δεν εχει να ζηλεψει τιποτα απο αυτων των χωρων αλλα ειναι χρονια μπροστα.
Καταρχας σε Αγγλια και Ιρλανδια δεν υπαρχει η λεξη παιδεια. Ολα τα παιδια στα σχολεια ειναι μπλεγμενα σε συμμοριες. Για να βρεις καλο σχολειο πρεπει να πληρωσεις και να πας σε ιδιοτικο. Επειτα δειτε χωρες οπως Αυστρια και Ελβετια που ψηφιζουν κομματα οπως το ΛΑΟΣ κλπ. Τι εκπαιδευτικο συστημα ειναι αυτο που κανει εναν λαο φασιστες? Στην Αγγλια εχετε δει πως πετανε τα σκουπιδια στους δρομους? Αν ερθετε και το δειτε θα παθετε το σοκ της ζωης σας? Τι παιδεια εχει αυτος ο κοσμος λοιπον?
Το μονο προβλημα της Ελλαδας ειναι οτι το σχολειο δεν ειναι εκμοντερνισμενο και πρεπει να αποσχιστει με το πανεπιστημιο.
Σιγουρα υπαρχουν καλυτερα συστηματα. Για παραδειγμα Γαλλια, Γερμανια, Σουηδια δεν τολμω να το συγκρινω με αυτες τις χωρες αλλα οταν μου λετε για Αγγλια κτλ αυτα ειναι παραδειγματα προς αποφυγη. Μην τα βαφουμε ολα μαυρα. Υπαρχουν και πολυ χειροτερα σε χωρες που θεωρουμε πολιτισμενες. Φυσικα δεν λεω οτι ειναι τελειο. Μια γνωστη μου ειναι δασκαλα Ελληνιδα στην Φιλανδια. Εκει το σχολειο εχει νοημα πραγματικα αλλα δεν ειναι πατνου το γρασιδι πρασινο
μα στην ευρώπη δεν υπάρχει η λέξη φροντιστήριο..προσωπικά αυτό που διαπιστώνω με τα χρόνια ότι τα παιδιά ξεκινάνε φροντιστήρια όλο και από πιο μικρή ηλικία..από το δημοτικό τρέχουν..αυτά είναι γνωστά χρόνια..περιμέναμε το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ να μας τα πει?
Κάτι σημαντικό, το πιο σημαντικό!
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, πρέπει υποχρεωτικά να καθιερώσει την ψυχοθεραπεία και την ψυχανάλυση όλων των μαθητών. Οι νέοι πρέπει να αποβάλλουν από μέσα τους το φόβο του θανάτου. Και αυτό μόνο αυτοί οι επιστήμονες το μπορούν (Οι παρεξηγημένοι γνήσιοι Σπαρτιάτες (όχι οι γιαλαντζί του χολιγουντ) κάτι ήξεραν, γι'αυτό και ήταν οι μόνοι που είχαν πραγματική δημοκρατία.)
"ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΛΕΥΤΕΡΟΣ ' ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ."
Ρώτα τον Λιαντίνη και τον Λεωνίδα. ο θάνατος είναι ο πρώτος φόβος που γεννάτε στον άνθρωπο
(από την πρώτη στιγμή της γέννησής του) και αυτός που πάντα μένει. όλοι μας οι φόβοι εκπορεύονται από αυτόν. και ως γνωστών όποιος φοβάται τελικά σκλαβώνεται από τον ίδιο του τον φόβο (καλύτερα τα λένε οι ψυχοθεραπευτές αυτά, είναι πιο ειδικοί από μένα).
Είμαστε σκλάβοι των φόβων μας.
Και οι εξουσιες κάθε φύσεως αυτόν χρησιμοποιούν. Από τους πλανητάρχες μέχρι και τους τρομοκράτες και από τους φασίστες μέχρι και τους παπάδες(καλά αυτοί και αν είναι μανούλες σε αυτά! έχουν στήσει ολόκληρο χριστιανισμό πάνω στον φόβο του θανάτου....!!!!)
Ρε παιδιά, όποιος γνωρίζει ας μου λύσει αυτή την απορία: Υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη άλλη χώρα όπου η προσφυγή των μαθητών/φοιτητών σε φροντιστήρια ή σε ιδιαίτερα μαθήματα είναι τόσο εκτεταμένη όσο εδώ;
Έχω ακουστά για κάποια crammer schools στην Αγγλία, κάποια άλλα grind schools στην Ιρλανδία, τα Soutien Scolaire στη Γαλλία και γενικά γνωρίζω ότι υπάρχουν ανά την Ευρώπη διαφόρων ειδών σχολεία ή μέθοδοι (or whatever) ενισχυτικής διδασκαλίας, πουθενά ομως δε μου δίνεται η εντύπωση ότι ο θεσμός αυτός είναι τόσο διαδεδομένος όσο εδώ και μάλιστα σε πολύ μικρές ηλικίες.
Υπάρχει βέβαια και το παράδειγμα της Ιαπωνίας όπου και κει τα εξωσχολίκα μαθήματα είναι ιδιαίτερα δημοφιλή, από ό,τι λέγεται, οποιαδήποτε σύγκριση όμως μεταξύ των δύο χωρών νομίζω ότι είναι μάταιη και οποιαδήποτε σύμπτωση νοοτροπιών μάλλον τυχαία, οπότε ας μείνουμε στην Ευρώπη.
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα δυστηχώς είναι κομμένα και ραμμένο στα μέτρα των δυνατών.
Προάγει τον παπαγαλισμό και επιβραβεύει το καλύτερο ρομποτάκι - μαθητή, με έναν διορισμό στο Δημόσιο. Αν είσαι μέτριος θα βολευτείς με τα stage ή όπως αλλιώς θα λέγονται αυτά στο μέλλον.
Η σκέψη, η διαφορετικότητα, ο προβληματισμός, ο πλουραρισμός, ειναι έννοιες ξένες με το σύστημα και άρα πρέπει να εξοριστούν.
Έτσι θα παραχθούν καλοί εργάτες - ρομπότ, που δνε θα ζητούν τίποτε άλλο από μια θέση στο δημόσιο για να επιβιώσουν και αφού παράλληλα έχουν "τρομοκρατηθεί" από τη ζούγκλα του "όλου" συστήματος που βιώνουν καθημερινά στο πετσί τους.
Μη μιλάς , μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς!
Παράλληλα με την καλλιέργεια "αποστειρωμένων μυαλών" και για να διατηρηθούν οι εξουσίες στα χέρια των δυνατών, τα παιδιά τους σπουδάζουν στα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία, τα οποία παραδόξως λειτουργούν άριστα!?!!?!!! Πράγμα που σημαίνει πως καλοί εκπαιδευτικοί υπάρχουν, αλλά ή θα επιλεγούν να διδάξουν στα "καλά" και ακριβά ιδιωτικά ή θα μπουν στο σύστημα και θα πολτοποιηθούν, ώστε να εξασφαλιστεί πως τα παιδιά των φτωχών και των αδυνάτων, θα παραμείνουν φτωχά και αδύναμα.
Πρότασή μου είναι:
1.Τα παιδιά να ξεκινούν το σχολείο στα 10 τους χρόνια, ώστε να προλάβουν να παίξουν και να μάθουν με το παιχνίδι. Έτσι και αλλιώς, αυτά που μαθαίνουν από τα 6 -10, μπορούν να τα μάθουν μέσα σε 3 μήνες όταν θα είναι 10 ετών και το μυαλό τους θα έχει οριμάσει αρκετά. Τώρα με το υπάρχον σύστημα τα παιδιά για να μάθουν ταλαιπωρούνται με αποτέλεσμα τα περισσότερα να σιχαθούν τη μελέτη και το διάβασμα και να τα παρατήσουν.
2. Να μην υπάρχει συγκεκριμένη και υποχρωτική ύλη, αλλά να επιτρέπεται στον μαθητή να διαλέξει τι θα διαβάσει. Γιατί να κάψω έναν μαθητή που μπορεί γίνει computeras με ιστορίες και πράσινα άλογα? ποιός ο λόγος?αφού έτσι και αλλιώς αν δεν είναι του γούστου του, μόλις σταματήσει το σχολείο θα τα ξεχάσει και αυτά που θα μάθει. Σκοπός είναι να μάθουν οι μαθητές να σκέφτονται και όχι να παπαγαλίζουν. Έτσι λοιπόν ότι πρέπει στον καθέναν να μάθει θα το μάθει. Ακόμα και αυτός που προορίζεται για "φωτεινός παντογνώστης", τέτοιος θα γίνει, αφού θα του αρέσει να διαβάζει απ'όλα.
3. Πολύ λιγ'οτερες ώρες μάθημα (γίνεται αν υπάρχει το 1 & το 2). Η σκέψη, που είναι και ο στόχος ενός σωστού εκπ. συστήματος, καλλιεργείτε καλύτερα μέσα από το παιχνίδι στις μικρές ηλικίες, ενώ για τους εφήβους (έως 18), καλύτερα μέσα από την συναναστροφή και τον διάλογο, που το εκπ. σύστημα αγνοεί.
4. Αποσύνδεση του πανεπηστημίου και των μεταλυκειακών σπουδων, από πανελλήνιες και άλλα τέτοια τερατουργήματα.
5. Ελεύθερο πανεπηστήμιο.
6. Περιορισμός του δημοσίου και κίνητρα στους νέους για να δημιουργήσουν.
7. Αποσύνδεση της ανάγκης για μάθηση, από την ανάγκη για επιβίωση.
8. Σύνταξη στους νέους έως 25 ετών, για να μπορέσουν να καλλιεργηθούν και να οριμάσους, πριν βγουν στην αγορά εργασίας.
Διηνεκής
Αυτό είναι νέο δηλαδή τώρα...;
Τα συμπεράσματα αυτά κύριοι έχουν βγει και τα γνωρίζουμε εδώ και χρόνια. Αντί να καταναλώνετε το χρόνο σας σε διαπιστώσεις, δεν κοιτάτε να στρώσετε τον κώλο σας κάτω και να σκεφτείτε σοβαρές λύσεις; Άντε μπράβο!