«Καπετάνιος στον ελληνικό Τιτανικό» ο Παπανδρέου σύμφωνα με αυστριακή εφημερίδα
Ένα πορτρέτο του Γιώργου Παπανδρέου παρουσιάζει η αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ», το οποίο «σκιαγραφεί» με αρκετή συμπάθεια ο ανταποκριτής της στην Αθήνα, Ρόμπερτ Στάντλερ.
Στο δημοσίευμα υπό τον τίτλο «Καπετάνιος στον ελληνικό Τιτανικό», ο Στάντλερ παρατηρεί ότι η οικογένεια του Γιώργου Παπανδρέου - η σύζυγός του Αντα και τα ενήλικα παιδιά του Ανδρέας και Μαργαρίτα Έλενα - δεν τον βλέπει και πολύ αφότου εκείνος μετά τις βουλευτικές εκλογές της 4 ης Οκτωβρίου ανέλαβε το «τιμόνι» στην Ελλάδα, και «τρέχει και δεν φτάνει».
Ο γνωστός για την αγάπη του στο «τζόκινγκ» Παπανδρέου, κάνει τη χρονιά της επετείου των 2500 χρόνων από τον ιστορικό Μαραθώνιο, τον δικό του, διπλωματικό Μαραθώνιο μεταβαίνοντας από τη μία πρωτεύουσα στην άλλη, αναφέρει.
«Ο γόνος μιας ιστορικής οικογένειας πολιτικών, είναι μετά τον παππού και τον πατέρα του ο τρίτος Παπανδρέου αρχηγός κυβέρνησης της χώρας του, και έχει πάρει την «άχαρη» εντολή από τους πολίτες, να σώσει την χώρα του από την δυσκολότερη κατάσταση εδώ και δεκαετίες, δηλαδή από ξένα «Hedge funds», από τη διαφθορά στην ίδια τη χώρα, από φοροφυγάδες και από το βουνό χρέους δισεκατομμυρίων που απειλεί να συνθλίψει την Ελλάδα», συνεχίζει.
Όπως σημειώνεται στη συνέχεια, δεν είναι και τόσο άστοχο που οι γελοιογράφοι τον παρουσιάζουν ως καπετάνιο του Τιτανικού, που πρέπει να κατορθώσει με τους ελιγμούς του τιμονιού να αποφύγει το παγόβουνο που πλησιάζει. Και ο ίδιος ήταν αναγκασμένος, να βγει έξω από το ιδεολογικό πλαίσιο του σοσιαλιστικού κόμματός του, του ΠΑΣΟΚ, και να προχωρήσει σε μη φιλολαϊκά μέτρα, όπως περικοπή των μισθών των υπαλλήλων, πάγωμα των συντάξεων και αυξήσεις φόρων, διότι, εάν αποτύχει, τότε το κρατικό καράβι θα βουλιάξει, σημειώνει ο δημοσιογράφος.
Στο δημοσίευμα παρατίθενται αναλυτικά βιογραφικά στοιχεία του Έλληνα πρωθυπουργού και σημειώνεται πως, μόνον μετά το τέλος της δικτατορίας ήταν δυνατή η επιστροφή στην πατρίδα του, όπου αναδείχθηκε και κομματικά στο υπό την ηγεσία του πατέρα του, ΠΑΣΟΚ, για να διατελέσει από το 1999 έως το 2004 υπουργός Εξωτερικών και να αναλάβει από το 2006 πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Ο ανταποκριτής καταλήγει με το συμπέρασμα, πως οι ακαδημαϊκές ικανότητες του Γιώργου Παπανδρέου είναι αδιαμφισβήτητες, όμως εκείνο από το οποίο ο ίδιος έχει τώρα πολύ μεγαλύτερη ανάγκη είναι εκείνη η ιδιότητα που του αποδίδει ο συγγραφέας αδελφός του, δηλαδή το πείσμα.
