«Αν μας στήριζε η ΓΣΕΕ ίσως να καπνίζαμε και λιγότερο...»
Μιλά επίσης, για το καθεστώς των "φουσκωτών" που συναντούν όποτε έρχονται σε αντίθεση με την εργοδοσία και υπενθυμίζει με νόημα τι έπαθε η Κωνσταντίνα Κούνεβα που αντιστεκόταν στις εταιρίες καθαρισμού.
Aπευθύνει έκκληση στην ηγεσία της ΓΣΕΕ να σκύψει πάνω από τα προβλήματά τους και σχολιάζοντας την πρόσφατη ανακοίνωση της ΓΣΕΕ για το κάπνισμα λέει πως, αν οι εργαζόμενοι δεν είχαν άγχος για την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους, ίσως και να κάπνιζαν λιγότερο...
Short Link: http://tvxs.gr/node/13312
κατηγορία: Ελλάδα
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
.
9 Σχόλια
Μια χαρά τα λέει το παληκάρι, γενικότερα οι κούριερ έχουν καταφέρει να βγάλουν στην μπάντα τους εργατοπατέρες και να λειτουργήσουν συλλογικά και μαζικά.
Μη γράφετε λοιπόν ότι νάναι, δεν γνωρίζω προσωπικά το παιδί αλλά φατσικά σε όλους τους αγώνες του κλάδου του και αλληλεγγύης σε άλλους εργαζόμενους τον βλέπω μέσα.
Εργαζόμενους σαν αυτόν και τους οργανωμένους κούριερ είναι που φοβούνται αφεντικά και εργατοπατέρες.
@angeloss.k
Θέλω να πιστεύω ότι δεν τα λες για τον κ.Ποζαπαλίδη, που μιλάει στο βίντεο. Είναι πρόεδρος ενός εκ των ελαχίστων ενεργών σωματείων. Και κλάδος με τεράστια προβλήματα και μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας. Η τύχη με βοήθησε και δε δουλεύω ακόμη μηχανάκι (αν και ποτέ δεν ξέρεις).
Και, φυσικά, δε φταίνε οι συνδικαλιστές (γενικώς). Φταίνε τα κόμματα που προσπαθούν να ελέγξουν τα σωματεία και τοποθετούν στις ηγετικές θέσεις δικούς τους ανθρώπους, αδιαφορώντας για τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων του εκάστοτε κλάδου.
Όταν έγινε μια προσπάθεια, πριν καμιά δεκαετία, να φτιάξουμε ένα σωματείο courier, ο ΣΥΝ και το ΚΚΕ (στους οποίους απευθυνθήκαμε για βοήθεια) ουδεμία διάθεση έδειξαν για τα προβλήματά μας παρά μόνο βολιδοσκοπούσαν με ποιόν τρόπο θα μπορούσαν να μας καπελώσουν. Τελικά το σωματείο δεν έγινε, οι άνθρωποι του Λαμπράκη (εκεί δουλεύαμε, ''Φτερωτός Ερμής'') μας εντόπισαν και έπεσαν μαζικές απολύσεις.
Όταν το συζήτησα με κάποιο γνωστό μου, μέλος τότε του ΣΥΝ και παλιότερα του ΚΚΕ, αυτό που βρήκε να μου πει (ο άθλιος) ήταν ότι ''αυτό είναι το πρόσωπο της εργοδοσίας''.
Ο νοών...
Συνδικαλιστές: τα μεγαλύτερα λαμόγια που έχει βγάλει η σημερινή κοινωνία... Κάνουν το αγροτικό τους στους χώρους εργασίας για να εισέλθουν αργότερα στις κομματικές γραμμές με απώτερο σκοπό την Βουλή (που έχει και το περισσότερο φαί)...
Κρεμάλα σε όλους τους συνδικα-ληστές
@ gw-env:
Όλες οι εταιρείες courrier ακολουθούν τις ίδιες ακριβώς πρακτικές στον εργασιακό τομέα.
Όπως και όλα τα rent-a-car: «υπάλληλοι γραφείου» που βρίσκονται 8 από τις 10 ώρες που δουλεύουν στον δρόμο χωρίς το αντίστοιχο επίδομα, 10ωρα 6ήμερα αντί 8ωρου 5ήμερου, τρεις μήνες χωρίς ασφάλιση μέχρις ότου αποφασίσουν αν θα μείνουν ή αν θα φύγουν οι υπάλληλοι, ουσιαστική απαγόρευση του συνδικαλίζεσθαι με άμεση απόλυση όποιου κινηθεί για την σύσταση σωματείου, κ.ο.κ.
Περιμένετε, σε λίγο θα αναλάβει δράση ο μεγάλος εργατοπατέρας κι αγωνιστής κ. Μανώλης. Τώρα που θα παραιτηθεί για 35η φορά... στι 9 Σεπτεμβρίου.... θα αφιερώθει ψυχή και σώματη στον αγώνα των εργατών.
Ποιά ΓΣΕΕ ρε φιλαράκια.Τα καρεκλοκένταυρα λαμόγια.
ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ!!!!!
Απορία: ο κ. Αλέκος Καλύβης (αναπληρωτής πρόεδρος ΓΣΕΕ, τον αναφέρει ο συνδικαλιστής στο βιντεο) ανήκει στο αριστερό ή στο ανανεωτικό ρεύμα του ΣΥΝ;;;
Μια μεγάλη στιγμή του συγκεκριμένου στελέχους της "Αριστεράς των Κινημάτων" ήταν μετά τις μεγάλες απεργίες για το ασφαλιστικό του 2007-08 και όταν ψηφίστηκε στη βουλή το αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που είχε δηλώσει: "θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα!". Υπονοώντας φυσικά οτι συμφωνεί στο κλείσιμο των απεργιών από ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΓΣΕΕ κλπ.. Αλλά όταν η συζήτηση στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ γίνεται με όρους δελτίου των 8 και αποκρυπτογράφησης των εσώψυχων του Αλαβάνου, που να ασχοληθείς με τέτοιες αντιφάσεις και τέτοια ζητήματα. Που αυτά θα πρεπε να αποτελούν το Α και το Ω, την ουσία για ένα "αριστερό και κινηματικό" κόμμα, και όχι μια λογιστική κουβέντα περί ποσοστών και μόνο. Λέω γω τώρα..
Θα μπορούσαμε να ξέρουμε τις χειρότερες από αυτή την άποψη εταιρίες για να τις αποφεύγουμε;
Ο Αμπντέλ Μαμπρουκί, γάλλος αλγερινής καταγωγής, eχοντας από πολύ νωρίς παρατήσει το σχολείο, χωρίς πρότερη συνδικαλιστική ή πολιτική εμπειρία και με αφορμή την εκμετάλλευση και την καταπίεση που καθημερινά υφίσταται στο υποκατάστημα της Pizza Hut όπου εργάζεται, αποφασίζει να αναλάβει δράση και να συμβάλλει στην οργάνωση των πρώτων απεργιών στο χώρο του γρήγορου φαγητού, που στις αρχές του 2000 θα οδηγήσουν στην πρώτη μεγάλη από κοινού απεργία διάρκειας της Pizza Hut και των MacDonald’s στο Παρίσι.
Στο blog αυτό (στην πραγματικότητα βιβλίο), ο Μαμπρουκί καταθέτει την εμπειρία της καθημερινής εκμετάλλευσης αλλά και αντίστασης, απέναντι στις σύγχρονες πολιτικές του μάνατζμεντ και τις νέες μορφές οργάνωσης της παραγωγής στον τριτογενή τομέα.