Οι αιτίες που μας έφεραν ως εδώ και κυρίως «τι πρέπει να κάνουμε;» είναι το αντικείμενο της ακτιβιστικής έρευνας για την κρίση της Κρυσταλίας Πατούλη -από τον Αύγουστο του 2010 μέχρι σήμερα- όπου συμμετέχουν γνωστές προσωπικότητες των γραμμάτων, των επιστημών και των τεχνών. Σήμερα, δημοσιεύουμε τις απαντήσεις  του ηθοποιού Αλέξανδρου Αντωνόπουλου.

Και τι… να κάνουμε; Εκτός από το να… φουντάρουμε; Δεν είναι λύση να φουντάρουμε. Εντάξει, είναι μια λύση… ριζοσπαστική. Δηλαδή άμα έχεις φουντάρει και δεν υπάρχεις… δε πα να κόψουν οι άλλοι το λαιμό τους; Σωστό κι αυτό! Αλλά δε θεωρώ ότι είναι λύση αυτή. Είναι μια λύση υπεκφυγής όπως είναι και η αυτοκτονία. Γιατί πιστεύω ότι έχουμε μόνο μία ζωή και δεν μπορούμε να την πετάξουμε από το μπαλκόνι. Είτε επειδή δεν τα πάει καλά το κράτος, είτε επειδή δεν πάμε εμείς καλά, δεν είναι λύση να φουντάρουμε. Ούτε εμείς… Ούτε το κράτος.

Πώς φτάσαμε ως εδώ; Υπάρχουν λογιών-λογιών εξηγήσεις. Δεν είμαι ούτε επιστήμονας, ούτε τίποτα. Είμαι ένας απλός πολίτης που ζω μέσα σε αυτή τη χώρα, που έχω κάνει και εγώ τις βρωμιές μου όπως έχουν κάνει όλοι. Δηλαδή, εντάξει κι αυτό που είπε ο Πάγκαλος το «Μαζί τα φάγαμε». Αλλά όχι και… τόοοοσο πολύ μαζί! Μας έχουν αναθρέψει, δε, και με έναν τρόπο τέτοιο, που έχουμε τη ρεμούλα και τη λαμογιά μές το αίμα μας. Κι αυτός ο… υπερήφανος ελληνικός λαός δεν ξέρω πια πόσο υπερήφανος είναι και πόσο φοβερός και πόσο ηρωικός!

Βεβαίως όλα ξεκινάνε από μία κάκιστη παιδεία! Κάκιστη! Που σε αυτό βεβαίως φταίει το κράτος. Γιατί και την παιδεία… (ατέρμονη είναι σαν κασέτα που επαναλαμβάνεται και επαναλαμβάνεται και επαναλαμβάνεται) κάποιοι από εμάς την δημιουργούνε. Και η κυβέρνηση που έχουμε είναι εγώ και εσείς. Δεν είναι κάποιοι εγγλέζοι ή κάποιοι γερμανοί. Είναι κάποιοι από εμάς που ξεχωρίσανε και βρεθήκανε σε αυτή τη θέση, όπως και εμείς έχουμε ξεχωρίσει σε κάτι άλλο. Είναι με λίγα λόγια πολύ αλληλένδετα όλα και δεν μπορούμε να βγάλουμε ένα ακριβές συμπέρασμα ότι φταίει η κυβέρνηση με την αφηρημένη έννοια, είτε είναι ΠΑΣΟΚ είτε ΝΔ, είναι άλλωστε τα ίδια! Δεν πιστεύω ότι υπάρχει διαφορά.

Όλοι μας λοιπόν, από το ότι δεν έχουμε αποκτήσει μια συνείδηση και βλέπω π.χ. μια νοικοκυρά στην διπλανή μου πολυκατοικία να ανοίγει το παράθυρό της και να πετάει τα σκουπίδια της στο δρόμο, κάτι που είναι αδιανόητο να το κάνεις στη Γερμανία ή στην Ελβετία ή στην Ολλανδία ή στην Αγγλία ή δεν ξέρω που αλλού, εδώ είναι απολύτως.. κατανοητό! Και είναι επίσης κατανοητό να βρίσκεις στον μπλε κάδο (της ανακύκλωσης) όλα τα σκουπίδια! Να μην κάνει κάποιος καν τον κόπο να βάλει τα σκουπίδια του στον πράσινο κάδο. Ή να πετάνε τις μπαταρίες στο δρόμο. Ή να είναι στις πλαζ και να πετάνε τηνάιλον σακούλα, που οι ίδιοι θα ξαναπάνε την άλλη μέρα και θα την βρουν μπροστά τους, και θα έχουν ρυπάνει εν τω μεταξύ και το περιβάλλον. Είναι σαν ένας φαύλος κύκλος! Αυτός πιστεύω ότι μας οδήγησε και στο χάλι που έχουμε οδηγηθεί, και βεβαίως όλα αυτά τα μεγάλα κεφάλια τα οποία τρώνε με τις χρυσές μασέλες.

Αυτή όμως θα πει κάποιος είναι πάρα πολύ μεγάλη κοινοτοπία. Αλλά είναι και η αλήθεια! Δηλαδή πώς λέμε «πρώτα από όλα η υγεία»; Ε, έτσι είναι: «πρώτα από όλα η υγεία»!

Και το να πούμε ότι φταίνε οι κυβερνήσεις, ναι, βεβαίως φταίνε και οι κυβερνήσεις: Που καμία δεν τόλμησε να πάρει ένα πολιτικό κόστος και που βγαίνουν τώρα και ψιθυρίζουν ότι πρέπει να γίνει το ένα ή το άλλο, και ξεσηκώνονται όλα τα συνδικάτα για να μη πουλήσουνε μία βραχονησίδα… Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα να πουλήσουμε μία βραχονησίδα. Και δύο. Διότι και να την πουλήσουμε τη βραχονησίδα ελληνική θα είναι. Δεν μπορεί να την πάρει ο γάλλος ή ο άγγλος και να φύγει. Να την πάρει μαζί του στην Αγγλία ή στη Ρωσία ή οπουδήποτε. Πώς επιτρέπουμε δηλαδή και αγοράζουνε τα διαμερίσματα οι ρώσοι που έρχονται εδώ κατά εκατοντάδες και παίρνουν σπίτια πολυτελείας; Αυτά δεν είναι ελληνικά; Κι όμως τα παίρνουν! Τι μας πειράζει να πουλήσουμε ένα νησάκι να το πάρει κάποιος ξένος; Δηλαδή, πώς πήρε τον Σκορπιό ο Ωνάσης ή ο Νιάρχος; Έτυχε και ήταν έλληνες αυτοί. Κι αν ήταν ξένοι; Θα παίρνανε τον Σκορπιό να τον πάνε αλλού; Πάλι ελληνική γη θα ήτανε. Αυτό λέγεται εκμετάλλευση της ελληνικής γης. Δεν είναι αυτά που λένε ότι ξεπουλάμε τα ιερά και όσια. Αυτά είναι τρίχες κατσαρές.

Δεν είμαι οικονομολόγος και δεν ξέρω αν κι αυτό μπορεί να βοηθήσει, για να απαντήσω τι πρέπει να γίνει ή τι πρέπει να κάνουμε. Εμένα, από την πλευρά μου, σα νομοταγή πολίτη μέχρι στιγμής με έχουνε γα… ! Συγγνώμη κιόλας για την έκφραση. Να η έκτακτη εισφορά, να ξανά η έκτακτη εισφορά, να που με έχουνε αλαλιάσει στη φορολογία που δεν προλαβαίνω να εισπράττω και τους τα δίνω αμέσως – και δυστυχώς τώρα πια εισπράττω πάρα πολύ λίγα και ξοδεύω περισσότερα, γιατί δεν υπάρχουνε και δουλειές. Το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά άλλωστε. Είναι πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι πραγματικά δεν πάει άλλο! Δεν είναι δυνατόν να έχουμε περισσότερους δημόσιους υπαλλήλους από ότι έχει το Βέλγιο και η Ολλανδία μαζί!

Δεν είναι δυνατόν να έχω εγώ στην πολυκατοικία μου έναν που εργάζεται στη ΔΕΗ, και επειδή εργάζεται στη ΔΕΗ δεν πληρώνει ρεύμα! Για ποιο λόγο; Δεν είναι καταναλωτής; Κι αν πάνε να του το κόψουμε βγαίνει στους δρόμους και διαμαρτύρεται. Γιατί; Όχι, αυτά είναι ντροπή μας! Πραγματικά αυτός ο… υπερήφανος λαός είναι για… να μη πω γιατί. Γιατί δεν πληρώνει ΔΕΗ αυτός; Επειδή βρήκε η ΔΕΗ έναν τρόπο να μη του κάνει αύξηση και του την κάνει μέσω της μη-πληρωμής του ηλεκτρικού ρεύματος; Και παρόμοια γεγονότα είναι άπειρα! Τα οποία είναι και η αιτία που έχουμε φτάσει σήμερα εδώ. Δηλαδή αν καθίσει κάποιος να τα αναλύσει...

Γιατί εγώ δεν έχω λαδώσει –αναγκαστικά!- την εφορία; Ο κάθε «εγώ»; Ή για την επιστροφή από το ΙΚΑ; Που έχω δώσει όσα μου αναλογούν και πρέπει όμως να λαδώσω για να μου το περάσουνε; Και το δέχομαι και το κάνω! Και γιατί δηλαδή όταν μου έρχεται η εφορία πρέπει να την πληρώσω ή σε τρεις δόσεις ή ντούκου και όταν είναι να πάρω επιστροφή από την εφορία την εισπράττω του αγίου τάδε ανήμερα; Μετά από ένα χρόνο και αν!

Γιατί δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ για την ανάπτυξη αυτού του τόπου; Και γιατί φαγώνεται τώρα η κυρία Τίνα Μπιρμπίλη; Είναι δυνατόν αυτή την εποχή που καιγόμαστε; (ακούγομαι σαν ακροδεξιός βέβαια, αλλά δεν είμαι! Αλλά ώρες ώρες ανοίγω την τηλεόραση και βλέπω τον Καρατζαφέρη και λέω «Πες τα χρυσόστομε!»), ντρέπομαι που το λέω, βέβαια αυτό, αλλά τι να πω; Εδώ καίγεται η Ελλάδα και θέλει η Τίνα Μπιρμπίλη να έχουμε πράσινο σπίτι! Να το έχουμε το πράσινο σπίτι, δεν έχω αντίρρηση. Και εγώ είμαι σαν εκείνες τις γριές που περπατάνε στο δρόμο και μαζεύουν τα χαρτάκια και τα πηγαίνουν στην ανακύκλωση και μαζεύω τις μπαταρίες, και μετά βλέπω τη σκουπιδιάρα και μαζεύει και την ανακύκλωση και τα άλλα στα ίδια σκουπίδια! Δεν υπάρχει τίποτα!

Υπάρχει στο υπουργείο πολιτισμού επιτροπή η οποία εάν γίνει καταστροφή όπως έγινε στο Φουκουσίμα, να ελέγξει αν τα αγάλματα είναι στη θέση τους στα μουσεία; Και κατά τα άλλα, όλοι αυτοί πληρώνονται με αμύθητα ποσά αυτή τη στιγμή που μιλάμε, και εκ περιτροπής χτυπάνε κάρτες.

Και γιατί οι υπάλληλοι της Βουλής, αυτοί οι σκατάνθρωποι που είναι στη Βουλή, παρ όλες τις περικοπές, παίρνουνε παραπάνω από όλους; Παίρνουνε 14 και 15 και ούτε ξέρω πόσους μισθούς. Για πιο λόγο;

Είναι ένα τέρας! Ε, όλα αυτά μας οδηγούν εκεί που φτάσαμε. Βεβαίως! Φυσικά! Και έχουμε βάλει όλοι το χεράκι μας! Γιατί όταν ο πατέρας μου –ο οποίος ήταν ένας… ανόητος (θεός χωρέστον τον!) και έπαιρνε τις ογδόντα χιλιάδες κάρτες και νόμιζε ότι η κάρτα είναι μια κάρτα πιστωτική δηλαδή δεν είναι λεφτά αυτά, δεν κάνει τίποτα! Και μετά έρχονταν και τον έπνιγαν όλα αυτά! Ποιος είναι αυτός ο τόπος που μπορεί να έχει Luis Vuitton και Prada ολόκληρες πολυκατοικίες στο κέντρο της Αθήνας;

Από πού κι ως που; Ποιοι είμαστε εμείς; Είμαστε ένα φτωχό κράτος που ανταγωνίζεται ποιος έχει τα περισσότερα! Kαι το βλέπω αυτό και στην Επίδαυρο που έχω εξοχικό: Παίρνω εγώ για παράδειγμα… μερσεντές και παίρνει ο απέναντι μερσεντές… plus! Και την αγοράζει με δανεικά! Και μετά έρχεται η τράπεζα και του τα παίρνει!

Φτιάχνουμε νόμους για να έχουν παραθυράκια ώστε να μπορούμε να τους παραβιάζουμε! Δηλαδή το ίδιο το κράτος κοροϊδεύει τον εαυτό του! Και μετά διαμαρτύρονται ότι δεν μπορούν να βρουν λεφτά! Μα όταν το ίδιο το κράτος έχει τόσα παραθυράκια για να μπορεί να εξυπηρετεί την πελατεία του;

Και μετά βγαίνουν και φωνάζουν: οι μετανάστες, το ένα, το άλλο. Βγήκε π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγες μέρες, με αυτό το θέμα των μεταναστών. Μα, τι θέση είναι αυτή για τους μετανάστες; Τι κουλαμάρα είναι αυτή; Εγώ τους υποστήριζα, αλλά ξαφνικά είναι κουλοί και αυτοί! Λένε μάρατα-κούρατα. Ποιος το ανακίνησε το θέμα αυτό; Και που ξέραν αυτοί και μπήκαν μέσα στη Νομική και έκαναν κατάληψη και απεργία πείνας; Μα αφού είναι παράνομοι μετανάστες και δεν χωράει άλλους η Ελλάδα. Πόσους να χωρέσει; Πώς να γίνει; Δεν ξέρω, τώρα μάλλον έχω παρασυρθεί και γω σε ένα παραλήρημα! Και μπορεί να έχω πει και πράγματα που δεν είναι και σωστό που τα λέω… Αλλά είναι δυνατόν;

Είναι δυνατόν; Ο πατέρας μου ήταν ΠΑΣΟΚ φανατικός. Πήγαινε στο νοσοκομείο και έδινε φακελάκι. Και έλεγα: μα γιατί δίνεις το φακελάκι; Τι είδους ΠΑΣΟΚ είσαι και δίνεις το φακελάκι πρώτος; «μα..» έλεγε «..δεν είναι φακελάκι». Και τι είναι; Φάκελος; Φακελάκι είναι! Και μιλάμε για έναν άνθρωπο γραμματιζούμενο, μές το βιβλίο, και όμως είχε κι αυτός την ίδια νοοτροπία!

Ή άλλο παράδειγμα: είχα έναν λογιστή που ήθελε να πάρει δίπλωμα μοτοσικλέτας. Και μου είπε «εγώ τώρα θα λαδώσω και θα το πάρω αύριο το δίπλωμα. Διότι βιάζομαι! Δεν μπορώ να κυκλοφορώ στην Αθήνα με το αυτοκίνητο». Καταλάβατε; Άσε που αν θέλεις να πάρεις και δίπλωμα αυτοκινήτου, δεν το παίρνεις χωρίς λάδωμα. Αλλά ισχύει. Αυτή η νοοτροπία ισχύει από το πρώτο-πρώτο σκαλοπάτι μέχρι το τελευταίο. Σου δίνουν δυνατότητα με τα παραθυράκια, π.χ. στα 4 στρέμματα να χτίσεις μαζί με άλλους αρκεί, λέει, να είναι ενωμένα με… πέργκολα! Δηλαδή αδιανόητα πράγματα! Αδιανόητα!

Από πού να αρχίσεις και που να τελειώσεις! π.χ. στο σπίτι της Επιδαύρου επειδή είμαι ηλίθιος και νομοταγής έκανα τα παράθυρα 1 και 20 και ξύλινα κουφώματα, όπως προβλέπει ο νόμος της Μελίνας επειδή η περιοχή είναι μεγάλης οικολογικής και αρχαιολογικής αξίας και ακριβώς δίπλα μου χτίζονται τα μεγαθήρια με αλουμινένια! Και λες πώς γίνεται αυτό; Εγώ γιατί; Κι αυτός πως το έκανε αυτό; Που το βρήκε το… παράθυρο; Και μιλάμε για έναν Κολοσσό, πάνω στην παραλία στην Αιγιαλίτιδα ζώνη, πάνω στη βυθισμένη πόλη (είναι μια αρχαία πόλη βυθισμένη στην Επίδαυρο) και έχει χτίσει και εκεί σπίτι τεράστιο, 11 μέτρα ύψος που κανονικά απαγορεύεται! Τι παράθυρα, και τι ύψος και τι... μέση!

Έτσι όμως λειτουργεί όλο το ελληνικό κράτος! Από συστάσεώς του! Γιατί δηλαδή εγώ που ήθελα να κάνω στο σαλόνι μου ένα μεγάλο παράθυρο να βλέπω τον πορτοκαλεώνα και τη θάλασσα, έκανα δύο… κουτσουλιές, επειδή έτσι το λέει ο νόμος; Και δίπλα μου, ούτε καν παραδίπλα μου, αυτός κάνει ότι θέλει και κανείς δεν του λέει τίποτα; Και μετά αλλάζει ένας νόμος και το νομιμοποιεί αυτό (γιατί έτσι θα πάρει και λεφτά το κράτος) και όλα είναι μια χαρά! Και όλοι κατά τα άλλα είναι σε υστερία! Όπως αυτό που είπα με την Μπιρμπιλή που έπαθε υστερία ότι πρέπει, λέει, όλοι να χουμε πράσινα σπίτια, και δεν μπορείς να το νοικιάσεις, την ώρα που καίγεται το σπίτι… όχι, λέει, μετά!

Μας κόβουν τους μισθούς. Κόβουν τις συντάξεις. Απαγορεύουν και το κάπνισμα. Ένα παραλήρημα μεγαλοπρέπειας και νομιμοφροσύνης και κατά τα άλλα όλα καταπατούνται!

Και άσε το άλλο: έχω μία φίλη η οποία είναι κόρη κάποιου, ο οποίος τώρα πια δεν ζει, και παίρνει η ίδια πλέον αυτή την σύνταξη και είναι μόλις 37 χρονών! Γιατί να παίρνει σύνταξη; Δεν το καταλαβαίνω! Η οποία δεν παντρεύεται για να μη χάσει τη σύνταξη και συζεί με τον σύντροφό της που έχουν και ένα παιδί. Και λες: μα δεν είναι ντροπή; Να πάρει σύνταξη ένα ορφανό παιδί, μέχρι να ενηλικιωθεί! Μα 37 χρονών; Επιτρέπεται; Γι αυτό φτάσαμε ως εδώ! Φυσικά και θα φτάναμε! Και μη χειρότερα!

Τώρα τι πρέπει να κάνουμε δεν ξέρω! Πραγματικά είμαι σε μεγάλη απορία! Δεν ξέρω! Δεν εννοούμε να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει.! Δεν το χουμε καταλάβει! Δεν μαθαίνουμε τίποτα! Βλέπουμε τις ειδήσεις και είναι σα να μη τις βλέπουμε! Ακούω π.χ. την Παπαρήγα και δός του η πλουτοκρατία, και δος του όλα θα μας τα φάει η πλουτοκρατία! Μα εφόσον ζούμε σε καπιταλιστικό κόσμο, εάν η πλουτοκρατία δεν ανθεί δεν θα έχει ο εργαζόμενος δουλειά. Αν κλείσει το τάδε εργοστάσιο, πώς θα βρει ο άλλος δουλειά; Πάντοτε… αυτό που είναι καραμέλα και το λέμε αλλά ισχύει:

Πάντοτε την πληρώνουν αυτοί που είναι εύκολη λεία! Σιγά, τι θα πάθει π.χ. η Λάτση; Τίποτα δεν θα πάθει! Το πολύ πολύ από π.χ. 5 δις που έχει περιουσία να πάει στα 4. Και; Τι έγινε; Ο άλλος όμως από τα 1000 ευρώ που τον πάνε στα 500 ξαφνικά, πεθαίνει! Δεν έχει να φάει!

Δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει. Αυτό είναι θέμα ενός οικονομολόγου – φιλοσόφου για να το λύσει. Εγώ δεν ξέρω. Εγώ ξέρω ότι προσπαθώ. Κάνω αυτό που μου λένε! Δηλαδή έρχεται ο εργοδότης και μου λέει έχουμε κρίση, τα θέατρα δεν πάνε καλά, τι να κάνουμε; Μείωση του μισθού σου! Μάλιστα! Να τον μειώσω το μισθό μου! Αυτή τη στιγμή παίρνω αυτά που έπαιρνα το 98! Που ίδρωσα να φτάσω να παίρνω κάποια χρήματα και τώρα είμαι πίσω 13 χρόνια! Αλλά το κανα! Τι άλλο να κάνω;

Τις υποχρεώσεις μου τις πληρώνω μέχρι κεραίας, οικολογικές λάμπες έχω, τα σκουπίδια μου τα πετάω σαν άνθρωπος, ότι μπορώ να κάνω το κάνω. Τι να κάνω άλλο;

Ή σαν κλάδος; Σωπάτε τώρα! Οι ηθοποιοί είναι ένα γελοίο σωματείο το οποίο διαφεντεύεται από το ΠΑΜΕ και ότι λέει το ΠΑΜΕ, πηγαίνουμε σαν… Τι να πω; Με το... πάμε και δεν… πάμε ένα πράγμα. Πραγματικά λοιπόν είμαι σε απορία! Δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει.

Σαν έθνος ας πούμε, δεν βλέπω ότι το έθνος αυτό σαν έθνος, σαν πολίτες που απαρτίζουν έναν λαό, είναι διατεθειμένοι τουλάχιστον αυτή τη στιγμή που μιλάμε, να καταλάβουν ότι κάτι πρέπει να γίνει! Αφού ζούσαμε με ψεύτικα λεφτά τόσα χρόνια; Είναι γεγονός. Τα εορτοδάνεια, τα διακοποδάνεια, τα γαμοδάνεια.

Γιατι; Δεν καταλαβαίνουνε ότι αυτό θα ρθει κάποια στιγμή και θα σε πνίξει; Ε, θα γίνει! Ενώ είμαι αριστερών αποκλίσεων είμαι πολύ συντηρητικός άνθρωπος. Δεν έχω αγοράσει ούτε ένα πράσινο φύλλο –πού λεγε και η μάνα μου- αν δεν είχα να το πληρώσω!

Μια ζωή ζούσα σε ένα φρικτό δυαράκι μέχρι που ήμουν σίγουρος διότι είχα κλείσει ένα σήριαλ που παιζότανε και ήξερα ότι θα κλείσω άλλο ένα, και μπορούσα να φύγω από αυτό το σπίτι, που έκανα μεταγλωττίσεις και δεν μου χωράγανε οι βιντεοκασέτες και τις έβαζα μέσα στο… φούρνο, γιατί δεν είχα που αλλού να τις βάλω!

Κι αν δεν είχα τα χρήματα να μετακομίσω σε ένα καλύτερο διαμέρισμα δεν θα το έκανα. Και δεν αγόρασα σπίτι δικό μου παρά μόνο όταν είχα ολόκληρο το ποσόν για να το πάρω. Άλλοι όμως σου λένε: Δε βαριέσαι;

Όπως έλεγε ο πατέρας μου: «Δε βαριέσαι, εγώ είμαι υπερήλικας τι θα μου κάνουνε;». Αν δεν αλλάξει αυτή η νοοτροπία του… υπερήφανου ελληνικού λαού δεν νομίζω πως μπορεί να γίνει τίποτα. Αν δεν αλλάξει η νοοτροπία π.χ. «θα πάω να πάρω  δάνειο για να βάλω ένα ρόλεξ»! Τι είναι αυτό το πράγμα;

Ορίστε, έκλεισε τώρα ένας Καρούζος στο Κολωνάκι. Γιατί θα πρεπε να έχει τρία μαγαζιά; Τι πλεονεξία είναι αυτή; Ο έλληνας είναι πλεονέκτης! Φαταούλας! Αντίθετα, με λίγη δουλειά.. αν κάναμε...

Όλα αυτά τα βιώνουμε: Για παράδειγμα, μου λένε εκεί στην Επίδαυρο: «Ήρθαν οι Αλβανοί και μας πήρανε τη δουλειά!» μα αφού είσαι ένας κοιλαράς χοντρός που έχεις πάρει τα ψεύτικα δάνεια από την ΕΟΚ για τις… αγροτικές σου δουλειές, δεν δουλεύεις, σαπίζεις την κοιλιά σου και πας και τα τρως με τις ρωσίδες πουτάνες, βεβαίως έρχεται μετά ο Αλβανός με τρία και πέντε ευρώ μεροκάματο (μιλάμε όταν πρωτοήρθανε!) για να πεις μετά: «Μας πήραν τις δουλειές!». Μα δεν μας τις πήραν τις δουλειές! Τους τις δώσαμε τις δουλειές!

Που τον είχαμε δούλο τον Αλβανό! Και παίρναμε τις ψεύτικες επιχορηγήσεις για χτήματα που δεν είχαμε ή για μηχανήματα που δεν αγοράζαμε! Εκατοντάδες λαμογιές! Και τώρα τους βρίζουν. Πολύ καλά έκαναν και μας πήραν τις δουλειές! Αφού αυτοί δουλεύουνε και εμείς καθόμαστε; Ή άλλο παράδειγμα που θυμήθηκα με άλλο περιστατικό στο Πήλιο: πουλάγανε τα σπίτια και μετά έβριζαν τους Αθηναίους που ήρθαν και τους… πήρανε τα σπίτια! Συγγνώμη τους λέω, σας έβαλαν το πιστόλι στο κρόταφο: «Δώσε μου μωρή το σπίτι σου αλλιώς θα σε σκοτώσω;» Ποιον βρίζετε τώρα; Μα εσείς τους τα δώσατε!

Αν δεν αλλάξει λοιπόν αυτή η συγκεκριμένη νοοτροπία δεν νομίζω αν μπορεί να γίνει τίποτα. Και δεν το βλέπω να γίνεται! Διότι ο έλληνας δεν το βάζει κάτω: Εκεί! Θα βρει τρόπο! Και μέσα στην κρίση θα βρει έναν τρόπο! Τώρα ας πούμε βλέπω μαζεύουν από τα σκουπίδια όλα τα μεταλλικά και πάνε και τα πουλάνε κάπου. Είναι καινούργια φάμπρικα αυτή! Εδώ λένε υπάρχουν μαφίες για να παίρνουν αυτοί τα καλά και να μη τα παίρνουν οι άλλοι, δηλαδή η άλλη μαφία που είναι… πιο μέσα! Δηλαδή μία απόλυτη ασυδοσία!

Και η τέχνη, η παιδεία, η δημιουργία δεν ξέρω αν μπορούν να κάνουν κάτι άμεσα. Δεν θα προλάβω… να το δω! Αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Μόνο αυτό. Ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Δεν θεωρώ ότι είναι lost case η Ελλάδα. Όμως οι ίδιοι οι έλληνες ίσως είναι lost... Αυτό είναι πολύ άσχημο που το λέω αλλά δυστυχώς βλέπω ότι δεν εννοούμε να καταλάβουμε ότι για το χι, ψι λόγο έχουμε ήδη πέσει στο γκρεμό.

Και λένε όλοι, «δεν φταίω εγώ, φταίει η κυβέρνηση» Ναι, αλλά κάτι πρέπει να γίνει! Κάπως πρέπει να ορθοποδήσουμε! Κάτι πρέπει να γίνει! Τί είναι αυτό δεν ξέρω; Δεν ξέρω! Ας ανοίξουνε τα μάτια τους κι αυτά τα ζώα οι πολιτικοί -που είναι και η δουλειά τους- να ψάξουνε να βρούνε τι να κάνουμε!

Απαντήστε στο tvxs: Εσείς από ποιον θα θέλατε να ακούσετε τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα; Στείλτε μας τις προτάσεις σας στο info@tvxs.gr με θέμα «Για το Τι πρέπει να κάνουμε;».