Ο Παπανδρέου νικάει τη Μέρκελ στα σημεία, της Handelsblatt
Στην αντιπαράθεση που ξέσπασε μεταξύ Μέρκελ και Παπανδρέου ο Έλληνας πρωθυπουργός φαίνεται να βρίσκεται σε πλεονεκτικότερη θέση και να «νικάει στα σημεία» υποστηρίζει σε άρθρο του στην οικονομική εφημερίδα Handelsblatt ο εκδότης της εβδομαδιαίας Die Zeit, Josef Joffe.
Λόγω των εγγενών αδυναμιών της ΟΝΕ, η οποία συστάθηκε προτού κατορθώσει η ΕΕ να γίνει πολιτική Ένωση και επομένως να αποκτήσει «μηχανοδηγό» που θα καθορίζει την πορεία του τραίνου της Ευρώπης, η Ευρωζώνη εξελίσσεται σε διανεμητική ένωση που θα λειτουργεί όπως η Βαυαρία και η Βρέμη, όπου δηλαδή η πλούσια Βαυαρία στηρίζει οικονομικά το πτωχό κρατίδιο της Βρέμης.
Όσοι είχαν αναγνώσει τους ισολογισμούς Ελλάδας, Ισπανία, Πορτογαλίας Ιρλανδίας, γνώριζαν πολύ καλά ότι τα μέτρα του μηχανισμού διάσωσης δεν λύνουν το πρόβλημα, απλώς το μεταθέτουν για αργότερα. Τώρα η κρίση ήρθε γρηγορότερα απ΄ ότι αναμενόταν και εκεί βρίσκεται η ουσία της αντιπαράθεσης Μέρκελ-Παπανδρέου.
Μπορεί η Μέρκελ να έχει δίκιο, αλλά τελικά ο Παπανδρέου θα βρεθεί σε θέση ισχύος, επειδή το τραίνο της ΟΝΕ πρέπει να μην εκτροχιαστεί και επειδή εκείνος που έχει μεγαλύτερο συμφέρον στη διατήρηση αυτού του κοινού επιτεύγματος (της ΟΝΕ), όπως η εξαγωγική δύναμη Γερμανία, και καταβάλει και τα περισσότερα μέσα, προτιμά να μην απομακρυνθεί από την προστατευτική σιγουριά του ευρώ και να μείνει απροστάτευτος στην δίνη των νομισματικών ανατιμήσεων.
Εκείνο που χρειάζεται τη στιγμή αυτή λιγότερο η ΕΕ είναι μια εσωτερική κρίση, η οποία δεν συμφέρει κανένα και θα οδηγούσε τις υπερχρεωμένες χώρες στην ύφεση και τη χρεοκοπία. Στη «θεραπεία» θα μπορούσαν να μετάσχουν και οι τράπεζες, δεδομένου ότι η θεραπεία είναι συμφερότερη από την ασθένεια.
Η Μέρκελ έχει αμβλύνει τώρα τις απειλές της και έχει μεταφέρει στο 2013 το θέμα της αναδιάρθρωσης των χρεών. Το τι θα γίνει μετά - ας προσευχηθούμε στον Κέϋνς. Ισως με ρευστό και ένα καταναλωτικό κύμα να αναζωπυρωθεί η ανάπτυξη, μια και η ανάπτυξη αποτελεί τον πλέον αποτελεσματικό αντίπαλο του ελλείμματος.
